3.2.2. Flavor & textureTable 4 show

3.2.2. Flavor & texture
Table 4 shows the results obtained for the descriptive terms of flavor
and texture in the QDA. The Blend and Neotame samples showed the
lowest intensity (p b 0.05) of mango flavor as compared to the other
samples, probably influenced by the greater intensity of sweet taste
(pb 0.05) in relation to the Sucrose sample (control).
The descriptive terms of sweet aftertaste and bitter aftertaste
were influenced by the substitution of sucrose by sweeteners. The
samples Blend, Stevia and Neotame showed a greater intensity of
residual sweetness (p b 0.05) than the samples Sucrose, Sucralose and
Thaumatin/Sucralose. The latter sample, influenced by the addition of
thaumatin, together with the other samples Blend, Stevia and Neotame,
presented a greater degree of residual bitterness than the samples
Sucrose and Sucralose. The occurrence of residual bitterness was
reported in other studies that used acesulfame-K (Brito & Bolini,
2010) and stevia (Melo et al., 2009; Prakash, DuBois, Clos, Wilkens, &
Fosdick, 2008). Cardoso and Bolini (2008) identified an herbal flavor
related to the use of stevia in peach nectar, but due to the increase in
the percentage of rebaudioside, this off flavor was not identified in the
samples of mango nectar analyzed in the present study.
The intensity of acid taste of the mango nectar samples increased
(pb 0.05) during the shelf life as from the 60th day of storage, probably
due to the production of CO2 and acids by heat resistant microorganisms
(Corrêa-Neto & Faria, 1999; Vitali & Rao, 1984; Worobo & Splittstoesser,
2005). The sample Stevia presented the greatest intensity of residual
bitterness and decrease in mango flavor (pb0.05) as from the 60th day.
The samples showed no significant differences (pN 0.05) in relation
to texture and there was no variation in the attribute of viscosity during

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.2.2 การรส และเนื้อตาราง 4 แสดงผลได้รับสำหรับคำอธิบายของรสและพื้นผิวในแบบ QDA ตัวอย่างผสมผสานและ Neotame พบว่าการความเข้มต่ำ (p b 0.05) รสชาติมะม่วงเมื่อเทียบกับอื่น ๆตัวอย่าง อาจได้รับอิทธิพลจากความเข้มของรสหวานมากขึ้น(pb 0.05) เกี่ยวกับตัวอย่างซูโครส (ควบคุม)คำอธิบายของวานิลาหวานและวานิลาขมได้รับอิทธิพล โดยการแทนที่ของซูโครสได้จากสารให้ความหวาน ที่ตัวอย่างผสมผสาน Stevia และ Neotame แสดงให้เห็นว่าความรุนแรงที่มากขึ้นของ(p b 0.05) ความหวานหอมเหลือมากกว่าอย่างซูโครส Sucralose และThaumatin/Sucralose ตัวอย่างหลัง อิทธิพลด้านนอกthaumatin ร่วมกับตัวอื่น ๆ อย่างผสมผสาน Stevia และ Neotameแสดงระดับมากกว่ารสขมเหลือกว่าตัวอย่างซูโครสและ Sucralose ถูกการเกิดรสขมเหลือรายงานการศึกษาอื่นที่ใช้ acesulfame-K (Brito & Bolini2010 และ stevia (Melo et al., 2009 ช DuBois โกล Wilkens, &Fosdick, 2008) Cardoso และ Bolini (2008) ระบุเป็นรสสมุนไพรที่เกี่ยวข้องกับการใช้ stevia ในน้ำหวานสีพีช แต่เนื่อง จากการเพิ่มขึ้นเปอร์เซ็นต์ของ rebaudioside นี้ออกรสก็ไม่ระบุไว้ในการตัวอย่างของน้ำหวานมะม่วงวิเคราะห์ในการศึกษาปัจจุบันเพิ่มความเข้มของรสเปรี้ยวอย่างน้ำหวานมะม่วง(pb 0.05) ในระหว่างอายุการใช้งานจากวัน 60 ของการจัดเก็บ คงเนื่องจากการผลิตของ CO2 และกรด โดยจุลินทรีย์ที่ทนความร้อน(Corrêa Neto และเนสฟาเรีย 1999 Vitali และราว 1984 Worobo และ Splittstoesser2005) ความเข้มสูงสุดของส่วนที่เหลือจากการนำเสนออย่าง Steviaรสขมและรสมะม่วง (pb0.05) จากวัน 60 ลดลงตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าไม่แตกต่างกัน (pN 0.05) ความสัมพันธ์ไปเนื้อก็ไม่เปลี่ยนแปลงในแอตทริบิวต์ของความหนืดในช่วง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.2.2 รสและเนื้อสัมผัสตารางที่ 4 แสดงให้เห็นถึงผลที่ได้รับสำหรับคำบรรยายของรสชาติและเนื้อสัมผัสในQDA การผสมผสานและตัวอย่าง Neotame แสดงให้เห็นถึงความเข้มต่ำสุด(Pb 0.05) ของรสชาติมะม่วงเมื่อเทียบกับคนอื่น ๆตัวอย่างอิทธิพลอาจจะโดยความเข้มมากขึ้นของรสหวาน(Pb 0.05) ในความสัมพันธ์กับกลุ่มตัวอย่างซูโครส (ควบคุม). คำอธิบาย รสหวานและรสขมได้รับอิทธิพลจากทดแทนน้ำตาลซูโครสจากสารให้ความหวาน ตัวอย่างผสมหญ้าหวานและ Neotame พบว่ามีความรุนแรงมากขึ้นของความหวานที่เหลือ(Pb 0.05) กว่าตัวอย่างซูโครส, ซูคราโลสและThaumatin / ซูคราโลส กลุ่มตัวอย่างหลังได้รับอิทธิพลจากการเพิ่มขึ้นของthaumatin ร่วมกับตัวอย่างอื่น ๆ เบลนด์, หญ้าหวานและ Neotame, นำเสนอระดับสูงของความขมขื่นที่เหลือกว่าตัวอย่างซูโครสและซูคราโลส การเกิดขึ้นของความขมขื่นที่เหลือได้รับการรายงานในการศึกษาอื่น ๆ ที่ใช้ Acesulfame-K (Brito & Bolini, 2010) และหญ้าหวาน (Melo et al, 2009;. แกชบัว Clos, Wilkens และFosdick 2008) Cardoso และ Bolini (2008) ระบุรสชาติสมุนไพรเกี่ยวข้องกับการใช้หญ้าหวานในน้ำหวานพีชแต่เนื่องจากการเพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละของ Rebaudioside รสออกนี้ไม่ได้ระบุไว้ในตัวอย่างของน้ำหวานมะม่วงวิเคราะห์ในการศึกษาในปัจจุบัน. ความเข้มของรสเปรี้ยวของตัวอย่างน้ำหวานมะม่วงเพิ่มขึ้น(Pb 0.05) ในช่วงอายุการเก็บรักษาตั้งแต่วันที่ 60 ของการจัดเก็บอาจจะเนื่องมาจากการผลิตของCO2 และกรดจากจุลินทรีย์ที่ทนต่อความร้อน(Corrêa-เนและฟาเรีย, 1999; ทาและ ราว 1984; & Worobo Splittstoesser, 2005) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้หญ้าหวานที่นำเสนอความรุนแรงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เหลือขมขื่นและลดลงในรสมะม่วง (pb0.05) ตั้งแต่วันที่ 60. กลุ่มตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่าง (PN 0.05) ในส่วนที่เกี่ยวเนื้อและมีการเปลี่ยนแปลงในแอตทริบิวต์ของความหนืดไม่มีในระหว่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.2.2 .
เนื้อรส&ตารางที่ 4 แสดงผลในแง่เชิงพรรณนารสชาติ
และเนื้อใน qda . the blend ( neotame samples showed the
intensity สวิตเซอร์แลนด์ ( p b รู้ไหม ) ของ flavor mango as ไฟฉายไม่ the samples 12
, influenced probably by the greater intensity เก็บกวาด taste sweet ( pb รู้ไหม ) in relation to the sucrose ยูริ control ) .
บรรยายเรื่องรสชาติหวานและรสขม
ได้รับอิทธิพลโดยการแทนที่ซูโครสโดยสารให้ความหวาน
ตัวอย่างผสมหญ้าหวานมีความรุนแรงมากขึ้น และ นีโอเทม
ความหวานตกค้าง ( P B 0.05 ) กว่าตัวอย่าง ซูโครส และซูคราโลส / Sucralose
ทอมาทิน . ตัวอย่างหลังโดยได้รับอิทธิพลจาก
ทอมาตินด้วยส่วนผสมอย่างอื่น ๆstevia ( neotame ,
presented a greater up ของ bitterness สายพันธุ์ than the samples
sucrose ( 1454 . การเกิดของความขมขื่นที่ตกค้างอยู่
รายงานในการศึกษาอื่น ๆที่ใช้อะซีซัลเฟม เค ( ที่ตั้ง bolini
& , 2010 ) และหญ้าหวาน ( เมโล et al . , 2009 ; ประกาศ ดูบอยส์ โกล wilkens & , ,
fosdick , 2008 ) คาร์โดโซ และ bolini ( 2551 ) ระบุ
รสสมุนไพรความคาดหวังและเป็น stevia in nectar peach , มี due to the increase in
the " ของ rebaudioside , this จะ was not identified in the
samples ของ mango nectar analyzed in the study เลิก .
the intensity ของ taste ก้านของข้า nectar samples ฟิลิปปินส์
( pb รู้ไหม ) วันและ shelf life as from วันครบ 60 ปีของกระเป๋าอาจ
เนื่องจากการผลิตของคาร์บอนไดออกไซด์ และกรดโดยเชื้อจุลินทรีย์
ทนความร้อน ( RR ê a-neto &ฟาเรีย , 1999 ; Vitali & Rao , 1984 ; worobo & splittstoesser
, 2005 ) ตัวอย่างที่นำเสนอความรุนแรงมากที่สุดของส่วนที่เหลือหญ้าหวาน
ความขมขื่นและลดลงในรสมะม่วง ( pb0.05 ) ตั้งแต่วันที่ 60 .
กลุ่มตัวอย่างไม่มีความแตกต่างกัน ( PN )
) ความสัมพันธ์เนื้อและไม่มีการเปลี่ยนแปลงในลักษณะของความหนืดระหว่าง