They sat themselves at the far end

They sat themselves at the far end of the table. They’re favorite spot. Facing each other. His legs under the table, leaning against hers and hand holding hers on the table. “This is a group dinner and you treat it like your romantic dinner… I am here beside you, if you haven’t noticed… I exist right here” Sukjin is feeling left out. Gar reached out his right hand and hold on to Sukjin’s hand. “Is this better hyung?” He said romantically and laughed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พวกเขานั่งเองส่วนท้ายของตาราง หากคุณชื่นชอบได้ หันหน้าเข้าหากัน ขาเขาใต้โต๊ะ พิงกับเธอและมือถือเธอบนโต๊ะ "นี้เป็นอาหารมื้อค่ำกลุ่ม และคุณรักษามันเช่นอาหารมื้อค่ำแสนโรแมนติก... ผมอยู่เคียงข้างคุณ ถ้าคุณไม่ได้สังเกต... ผมอยู่ที่นี่" Sukjin คือการรู้สึกซ้ายออก Gar เอื้อมมือขวา ค้างไว้ที่มือของ Sukjin "คือฮย็องนี้ดี เขาบอกว่า โรแมนติก และหัวเราะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พวกเขานั่งตัวเองที่ปลายสุดของตาราง พวกเขากำลังจุดที่ชื่นชอบ หันหน้าเข้าหากัน ขาของเขาอยู่ใต้โต๊ะพิงกับเธอและมือถือของเธอบนโต๊ะ "นี่คือกลุ่มอาหารเย็นและคุณรักษามันเช่นอาหารค่ำแสนโรแมนติกของคุณ ... ฉันอยู่ที่นี่เคียงข้างคุณถ้าคุณไม่ได้สังเกตเห็น ... ฉันอยู่ที่นี่" Sukjin เป็นความรู้สึกซ้ายออก การ์เอื้อมมือออกไปทางขวามือของเขาและยึดมั่นในมือของ Sukjin "นี่คือพี่ดีขึ้นหรือไม่" เขากล่าวว่าโรแมนติกและหัวเราะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พวกเขานั่งเองที่ไกลสุดของตาราง มันเป็นจุดที่ชื่นชอบ เผชิญกับแต่ละอื่น ๆ ขาเขาใต้โต๊ะ พิงกับเธอและจับมือเธอไว้บนโต๊ะ " นี้คือ กลุ่มอาหาร และคุณทำเหมือนมันเย็น . . . . . โรแมนติกของคุณฉันอยู่ตรงนี้ข้างๆเธอ , ถ้าคุณไม่ได้สังเกต . . . . . . . ผมมีตัวตนอยู่ตรงนี้ " ซอกจินรู้สึกซ้ายออก กา ถึงออกมือขวาของเขาและจับซอกจินน่ะ " นี่ดีกว่าพี่ " เขาบอกว่า โรแมนติก แล้วก็หัวเราะ