Meng Hao was a shooting star that closed in on the old man in animal hide clothing. He pointed out his index finger, and the Eighth Demon Sealing Hex appeared, causing the old man to freeze in place, trembling.
In that moment, Meng Hao’s thrust his right hand violently at the old man’s chest and stabbed into the flesh.
“Qi and Blood, Spirit Meridians!”
Boom!
The old man howled miserably as he fell back. His body withered up, and his cultivation base flowed out from him. He quickly bit the tip of his tongue and spat out some blood. The blood expanded in midair, shockingly transforming into a huge blood-colored cauldron which slammed towards Meng Hao in an attempt to shake him off.
Meng Hao snorted coldly, then clenched his hand into a fist and punched. He landed a blow onto the cauldron that was backed by his qi and blood, the energy of tens of thousands of cultivators, and even the power of the old man himself. A huge boom echoed out over the battlefield.
The cauldron immediately shattered into pieces. As Meng Hao’s fist passed through the remnants, it transformed into a palm, and then a claw which latched onto the old man’s face.
Rumbling filled the air as qi, blood and spirit meridians were rapidly sucked out of the old man’s body. The old man screamed in pain and shoved his hands out toward Meng Hao. In response, Meng Hao vanished, then reappeared behind the man. He slapped his hand down onto the man’s back.
“Save me!!” cried the old man. The sense of deadly crisis he felt caused his mind to reel.
“No one can save you now,” responded Meng Hao, his voice icy cold.
However, it was at this moment that a leaf suddenly appeared. Not just one leaf, but many, emanating scintillating glows as they descended from above.
An aura also appeared that Meng Hao was very familiar with!
The voice of a woman then echoed out coldly across the battlefield.
“What if I save him?”
Leaves fluttered down over the lands of the Southern Domain.
The innumerable leaves began to to spin, then rapidly formed together into the shape of a woman. She wore a colorful gown, and exuded a palpable, exotic allure that would attract anyone who looked at her.
However, this was no girl. It was a woman.
It was… the mother of the Resurrection Lily. The Dawn Immortal!
She stretched out her right hand and pointed toward Meng Hao.
Numerous branches suddenly appeared around him. They expanded rapidly and then grew together, transforming into a cage that threatened to completely seal Meng Hao up.
“You showed up at the battle of the Blood Demon Sect, and now you show up again here! Screw off!” Killing intent flashed in Meng Hao’s eyes as his cultivation base exploded with power. It transformed into a cyclone that thrashed about in all directions, smashing a hole in the cage of branches. Meng Hao instantly shot out from within, and immediately headed in the old man’s direction.
The Dawn Immortal laughed coldly and waved her right hand. Shockingly, a seven-colored leaf appeared, which shone with prismatic light as it sped toward Meng Hao.
Meng Hao’s mind trembled, and yet he didn’t slow down in his pursuit of the weakened old man. He caught up in a short moment, and then reached out his hand to push down onto the top of the old man’s head.
“Soul!” he said calmly.
The old man immediately let out a shriek of pain. His body trembled, his mouth opened wide, and his eyes bulged. His soul… began to seep out through his nose and mouth in many delicate strands that were quickly absorbed by Meng Hao.
“Looking to die?!” said the Dawn Immortal, her eyes flickering with killing intent. The seven-colored leaf picked up speed as it closed in on Meng Hao. In the blink of an eye, it was about to hit him.
เมิ่งฮ่าวเป็นดาวตกที่ปิดในบนคนซ่อนในเสื้อผ้าสัตว์ เขาชี้ว่า เขานิ้วชี้ และแปด hex ปิดผนึกปีศาจปรากฏตัว ทำให้ชายชราที่แช่แข็งในสถานที่ , สั่นในขณะนั้น คือ เหม็ง เฮาเอามือขวาอย่างรุนแรงที่หน้าอกของชายชราและแทงเข้าไปในเนื้อ" ฉีและเลือด , วิญญาณเส้น ! "บูม !คนหอนไม่เป็นท่าเป็นเขาก็กลับมา ร่างเหี่ยวแห้ง และฐานการเพาะปลูกของเขาไหลออกมาจากเขา เขารีบกัดลิ้นของเขาและคายเลือดบางส่วน เลือดขยายในกลางอากาศ น่าเปลี่ยนเป็นเลือดขนาดใหญ่สีหม้อซึ่งกระแทกต่อ เมิ่งฮ่าวในความพยายามที่จะสะบัดมันออกเมิ่งเฮ่าได้กลิ่นอย่างเย็นชา แล้วมือของเขากำเป็นหมัดและต่อย เขาตกลงมาระเบิดลงบนหม้อที่ได้รับการสนับสนุนโดยของเขา ฉีและเลือด พลังงานของนับหมื่นของเกษตรกร และแม้แต่พลังของลุงเอง บูมใหญ่สะท้อนออกมาผ่านสนามรบหม้อทันที แตกเป็นชิ้น เป็น เหม็ง ห่าวหมัดผ่านเศษมันแปลงเป็นปาล์ม , และกรงเล็บที่ล็อคลงบนใบหน้าของชายชราเสียงครางยาวที่เต็มไปอากาศเป็น Qi , เลือดและวิญญาณของเส้นเมอริเดียนได้อย่างรวดเร็วดูดออกจากร่างกายของชายชรา ชายชราที่กรีดร้องอย่างเจ็บปวด และผลักมือของเขาออกต่อเมิ่งเฮ่า ในการตอบสนอง , เมิ่งเฮ่าหายไป แล้วกลับมาอีกครั้ง หลังเพื่อน เขาตบพระหัตถ์ลงบนชายหลัง" ช่วยฉันด้วย ! ! ! ! " เสียงชายชรา ความรู้สึกของวิกฤตร้ายแรง เขารู้สึกว่าทำให้จิตใจของเขากับรีล" ไม่มีใครสามารถช่วยคุณได้ในตอนนี้ " ตอบเมิง หาว เสียงของเขาเย็นชา .แต่ในขณะนี้ว่า ใบไม้ก็ปรากฏตัวขึ้น ไม่เพียงหนึ่งใบ แต่หลาย กระจายเป็นประกายส่องแสงลงมาจากข้างบนกลิ่นอายยังปรากฏว่าเมงเฮาก็คุ้นเคยกับ !เสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วสะท้อนออกมาอย่างเย็นชาในสนามรบ" ถ้าฉันช่วยเขาได้ "ใบเบาลงกว่าดินแดนของอาณาจักรใต้ใบนับไม่ถ้วนเริ่มหมุนแล้วอย่างรวดเร็ว รวมตัวกันเป็นรูปร่างของผู้หญิง เธอใส่ชุดมีสีสันและเสน่ห์แบบเห็นได้ชัดแปลกใหม่เสน่ห์ที่จะดึงดูดคนที่มองเธออย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ผู้หญิง มันเป็นผู้หญิงมันคือ . . . . . เป็นแม่ของลิลลี่ รุ่งอรุณอมตะ !เธอเหยียดมือขวา และชี้เข้าหา เมิ่งฮ่าวหลายสาขาก็ปรากฏรอบ ๆตัวเขา พวกเขาขยายตัวอย่างรวดเร็ว และเติบโตด้วยกัน เปลี่ยนเป็นกรงที่ถูกประทับตราทั้งหมด เมิ่งฮ่าวตั้งขึ้น" คุณไปที่การต่อสู้ของเลือดปีศาจนิกาย และตอนนี้คุณแสดงขึ้นอีกครั้งที่นี่ ! ถอยไป ! " เจตนาฆ่าประกายในดวงตาของเมิ่งฮ่าวเป็นฐานการเพาะปลูกของเขาระเบิดด้วยไฟฟ้า มันก็กลายเป็นพายุที่เข้ากันได้กับทุกเส้นทาง ดีรูในกรงกิ่ง เมิ่งเฮ่าทันทียิงออกมาจากภายในและทันทีมุ่งหน้าไปในทิศทางของชายชรารุ่งอรุณอมตะหัวเราะอย่างเย็นชา และแกว่งมือขวาของเธอ น่างงงวย , เจ็ดสีใบปรากฏซึ่งส่องกับแสงเป็นแท่งปริซึมเร่งต่อ เมิ่งฮ่าวเหม็ง เฮาจิตใจสั่นสะท้าน และเขายังไม่ได้ชะลอตัวลงในการแสวงหาของเขาอ่อนแอตาแก่ เขาถูกจับขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ แล้ว ถึงออกมือของเขาที่จะผลักดันลงบนด้านบนของหัวของชายชรา" วิญญาณ " เขากล่าวอย่างใจเย็นตาแก่ทันทีให้ออกเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ปากของเขา ดวงตาของเขาเบิกกว้าง และฉุ . วิญญาณของเขา . . . เริ่มไหลซึมออกมาจากจมูกของเขา ปากบอบบาง เส้นหลายที่รวดเร็วดูดซึมโดยเมิ่งเฮ่า" อยากตายเหรอ ? ! " กล่าวว่า รุ่งอรุณ อมตะ ดวงตากระพริบด้วยเจตนาฆ่า . เจ็ดสีใบเลือกความเร็วที่เพิ่มขึ้นเป็นปิดบน เมิ่งฮ่าว ในชั่วพริบตา มันกำลังจะทำร้ายเขา
การแปล กรุณารอสักครู่..
