ใจความสำคัญของปฐมเทศนาในการแสดงแสดง

ใจความสำคัญของปฐมเทศนา
ในการแสดงแสดงปฐมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าทรงแสดงหลักธรรมสำคัญ ๒ ประการคือ

ก. มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง เป็นข้อปฏิบัติที่เป็นกลาง ๆ ถูกต้องและเหมาะสมที่จะให้บรรลุถึงจุดหมายได้ มิใช่การดำเนินชีวิตที่เอียงสุด ๒ อย่าง หรืออย่างหนึ่งอย่างใด คือ

๑. การหมกหมุ่นในความสุขทางกาย มัวเมาในรูป รส กลิ่น เสียง รวมความเรียกว่า เป็นการหลงเพลิดเพลินหมกหมุ่นในกามสุข หรือ กามสุขัลลิกานุโยค

๒. การสร้างความลำบากแก่ตนดำเนินชีวิตอย่างเลื่อนลอย เช่น บำเพ็ญตบะการทรมานตน คอยพึ่งอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นต้น การดำเนินชีวิตแบบที่ก่อความทุกข์ให้ตนเหนื่อยแรงกาย แรงสมอง แรงความคิด รวมเรียกว่า อัตตกิลมถานุโยค

ดังนั้นเพื่อละเว้นห่างจากการปฏิบัติทางสุดเหล่านี้ ต้องใช้ทางสายกลาง ซึ่งเป็นการดำเนินชีวิตด้วยปัญญา โดยมีหลักปฏิบัติเป็นองค์ประกอบ ๘ ประการ เรียกว่า อริยอัฏฐังคิกมัคค์ หรือ มรรคมีองค์ ๘ ได้แก่

๑. สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบ คือ รู้เข้าใจถูกต้อง เห็นตามที่เป็นจริง
๒. สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ คือ คิดสุจริตตั้งใจทำสิ่งที่ดีงาม
๓. สัมมาวาจา เจรจาชอบ คือ กล่าวคำสุจริต
๔. สัมมากัมมันตะ กระทำชอบ คือ ทำการที่สุจริต
๕. สัมมาอาชีวะ อาชีพชอบ คือ ประกอบสัมมาชีพหรืออาชีพที่สุจริต
๖. สัมมาวายามะ พยายามชอบ คือ เพียรละชั่วบำเพ็ญดี
๗. สัมมาสติ ระลึกชอบ คือ ทำการด้วยจิตสำนึกเสมอ ไม่เผลอพลาด
๘. สัมมาสมาธิ ตั้งจิตมั่นชอบ คือ คุมจิตให้แน่วแน่มั่นคงไม่ฟุ้งซ่าน

ข. อริยสัจ ๔ แปลว่า ความจริงอันประเสริฐของอริยะ ซึ่งคือ บุคคลที่ห่างไกลจากกิเลส ได้แก่

๑. ทุกข์ ได้แก่ ปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับมนุษย์ บุคคลต้องกำหนดรู้ให้เท่าทันตามความเป็นจริงว่ามันคืออะไร ต้องยอมรับรู้กล้าสู้หน้าปัญหา กล้าเผชิญความจริง ต้องเข้าใจในสภาวะโลกว่าทุกสิ่งไม่เที่ยง มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่น ไม่ยึดติด

๒. สมุทัย ได้แก่ เหตุเกิดแห่งทุกข์ หรือสาเหตุของปัญหา ตัวการสำคัญของทุกข์ คือ ตัณหาหรือเส้นเชือกแห่งความอยากซึ่งสัมพันธ์กับปัจจัยอื่น ๆ

๓. นิโรธ ได้แก่ ความดับทุกข์ เริ่มด้วยชีวิตที่อิสระ อยู่อย่างรู้เท่าทันโลกและชีวิต ดำเนินชีวิตด้วยการใช้ปัญญา

๔. มรรค ได้แก่ กระบวนวิธีแห้งการแก้ปัญหา อันได้แก่ มรรคมีองค์ ๘ ประการดังกล่าวข้างต้น
ผ ล จ า ก ก า ร แ ส ด ง ป ฐ ม เท ศ น า
เมื่อพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแล้ว ปรากฏว่าโกณฑัญญะผู้เป็นหัวหน้าเบญจวัคคีย์ได้เกิดเข้าใจธรรม เรียกว่า เกิดดวงตาแห่งธรรมหรือธรรมจักษุ บรรลุเป็นโสดาบัน จึงทูลขอบรรพชาและถือเป็นพระภิกษุสาวก รูปแรกในพระพุทธศาสนา มีชื่อว่า อัญญาโกณฑัญญะ

ค ว า ม ห ม า ย ข อ ง อ า ส า ฬ ห บู ช า
“อาสาฬหบูชา” (อา-สาน-หะ-บู-ชา/อา-สาน-ละ-หะ-บู-ชา) ประกอบด้วยคำ ๒ คำ คือ อาสาฬห (เดือน ๘ ทางจันทรคติ) กับบูชา (การบูชา) เมื่อรวมกันจึงแปลว่า การบูชาในเดือน ๘ หรือการบูชาเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในเดือน ๘ หรือเรียกให้เต็มว่า อาสาฬหบูรณมีบูชา

โดยสรุป วันอาสาฬหบูชา แปลว่า การบูชาในวันเพ็ญ เดือน ๘ หรือ การบูชาเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในวันเพ็ญ เดือน ๘ คือ

๑. เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา
๒. เป็นวันที่พระพุทธเจ้าเริ่มประกาศพระศาสนา
๓. เป็นวันที่เกิดอริยสงฆ์ครั้งแรกคือการที่ท่านโกณฑัญญะรู้แจ้งเห็นธรรม เป็นพระโสดาบัน จัดเป็นอริยบุคคลท่านแรกในอริยสงฆ์
๔. เป็นวันที่เกิดพระภิกษุรูปแรกในพระพุทธศาสนา คือ การที่ท่านโกณฑัญญะขอบรรพชาและ ได้บวชเป็นพระภิกษุ หลังจากฟังปฐมเทศนาและบรรลุธรรมแล้ว
๕. เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงได้ปฐมสาวกคือ การที่ท่านโกณฑัญญะนั้น ได้บรรลุธรรม และบวชเป็นพระภิกษุ จึงเป็นสาวกรูปแรกของพระพุทธเจ้า

เมื่อเปรียบกับวันสำคัญอื่น ๆ ในพระพุทธศาสนา บางทีเรียกวันอาสาฬหบูชา นี้ว่า วันพระสงฆ์ (คือวันที่เริ่มเกิดมีพระสงฆ์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใจความสำคัญของปฐมเทศนาในการแสดงแสดงปฐมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าทรงแสดงหลักธรรมสำคัญ ๒ ประการคือก. มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลางเป็นข้อปฏิบัติที่เป็นกลางๆ ถูกต้องและเหมาะสมที่จะให้บรรลุถึงจุดหมายได้มิใช่การดำเนินชีวิตที่เอียงสุด ๒ เชิงแบบอย่างหรืออย่างหนึ่งอย่างใดคือ ๑ . การหมกหมุ่นในความสุขทางกายมัวเมาในรูปรสกลิ่นเสียงรวมความเรียกว่าเป็นการหลงเพลิดเพลินหมกหมุ่นในกามสุขหรือกามสุขัลลิกานุโยค ๒ . การสร้างความลำบากแก่ตนดำเนินชีวิตอย่างเลื่อนลอยเช่นบำเพ็ญตบะการทรมานตนคอยพึ่งอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นต้นการดำเนินชีวิตแบบที่ก่อความทุกข์ให้ตนเหนื่อยแรงกายแรงสมองแรงความคิดรวมเรียกว่าอัตตกิลมถานุโยคดังนั้นเพื่อละเว้นห่างจากการปฏิบัติทางสุดเหล่านี้ต้องใช้ทางสายกลางซึ่งเป็นการดำเนินชีวิตด้วยปัญญาโดยมีหลักปฏิบัติเป็นองค์ประกอบ ๘ ประการเรียกว่าอริยอัฏฐังคิกมัคค์หรือมรรคมีองค์ ๘ ได้แก่ ๑ . สัมมาทิฏฐิเห็นชอบคือรู้เข้าใจถูกต้องเห็นตามที่เป็นจริง ๒ . สัมมาสังกัปปะดำริชอบคือคิดสุจริตตั้งใจทำสิ่งที่ดีงาม ๓ . สัมมาวาจาเจรจาชอบคือกล่าวคำสุจริต ๔ . สัมมากัมมันตะกระทำชอบคือทำการที่สุจริต ๕ . สัมมาอาชีวะอาชีพชอบคือประกอบสัมมาชีพหรืออาชีพที่สุจริต ๖ . สัมมาวายามะพยายามชอบคือเพียรละชั่วบำเพ็ญดี ๗ . สัมมาสติระลึกชอบคือทำการด้วยจิตสำนึกเสมอไม่เผลอพลาด ๘ . สัมมาสมาธิตั้งจิตมั่นชอบคือคุมจิตให้แน่วแน่มั่นคงไม่ฟุ้งซ่านข. อริยสัจ ๔ แปลว่าความจริงอันประเสริฐของอริยะซึ่งคือบุคคลที่ห่างไกลจากกิเลสได้แก่ ๑ . ทุกข์ได้แก่ปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับมนุษย์บุคคลต้องกำหนดรู้ให้เท่าทันตามความเป็นจริงว่ามันคืออะไรต้องยอมรับรู้กล้าสู้หน้าปัญหากล้าเผชิญความจริงต้องเข้าใจในสภาวะโลกว่าทุกสิ่งไม่เที่ยงมีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่นไม่ยึดติด ๒ . สมุทัยได้แก่เหตุเกิดแห่งทุกข์หรือสาเหตุของปัญหาตัวการสำคัญของทุกข์คือตัณหาหรือเส้นเชือกแห่งความอยากซึ่งสัมพันธ์กับปัจจัยอื่นๆ ๓ . นิโรธได้แก่ความดับทุกข์เริ่มด้วยชีวิตที่อิสระอยู่อย่างรู้เท่าทันโลกและชีวิตดำเนินชีวิตด้วยการใช้ปัญญา ๔ . มรรคได้แก่กระบวนวิธีแห้งการแก้ปัญหาอันได้แก่มรรคมีองค์ ๘ ประการดังกล่าวข้างต้นผลจากการแสดงปฐมเทศนา เมื่อพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแล้วปรากฏว่าโกณฑัญญะผู้เป็นหัวหน้าเบญจวัคคีย์ได้เกิดเข้าใจธรรมเรียกว่าเกิดดวงตาแห่งธรรมหรือธรรมจักษุบรรลุเป็นโสดาบันจึงทูลขอบรรพชาและถือเป็นพระภิกษุสาวกรูปแรกในพระพุทธศาสนามีชื่อว่าอัญญาโกณฑัญญะความหมายของอาสาฬหบูชา "อาสาฬหบูชา" (อา-สาน-หะ-บู-ชา/อา-สาน-ละ-หะ-บู-ชา) ประกอบด้วยคำ ๒ คำคืออาสาฬห (เดือน ๘ ทางจันทรคติ) กับบูชา (การบูชา) เมื่อรวมกันจึงแปลว่าการบูชาในเดือน ๘ หรือการบูชาเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในเดือน ๘ หรือเรียกให้เต็มว่าอาสาฬหบูรณมีบูชา โดยสรุปวันอาสาฬหบูชาแปลว่าการบูชาในวันเพ็ญเดือน ๘ หรือการบูชาเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในวันเพ็ญเดือน ๘ คือ๑ . เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา๒ . เป็นวันที่พระพุทธเจ้าเริ่มประกาศพระศาสนา๓ . เป็นวันที่เกิดอริยสงฆ์ครั้งแรกคือการที่ท่านโกณฑัญญะรู้แจ้งเห็นธรรมเป็นพระโสดาบันจัดเป็นอริยบุคคลท่านแรกในอริยสงฆ์๔ . เป็นวันที่เกิดพระภิกษุรูปแรกในพระพุทธศาสนาคือการที่ท่านโกณฑัญญะขอบรรพชาและได้บวชเป็นพระภิกษุหลังจากฟังปฐมเทศนาและบรรลุธรรมแล้ว๕ . เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงได้ปฐมสาวกคือการที่ท่านโกณฑัญญะนั้นได้บรรลุธรรมและบวชเป็นพระภิกษุจึงเป็นสาวกรูปแรกของพระพุทธเจ้า ๆ เมื่อเปรียบกับวันสำคัญอื่นในพระพุทธศาสนาบางทีเรียกวันอาสาฬหบูชานี้ว่าวันพระสงฆ์ (คือวันที่เริ่มเกิดมีพระสงฆ์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2 คือประการก มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลางเป็นข้อปฏิบัติ ที่เป็นกลาง ๆ มิใช่การดำเนินชีวิตที่เอียงสุด 2 อย่างหรืออย่างหนึ่งอย่างใดคือ1 การหมกหมุ่นในความสุขทาง กายมัวเมาในรูปรสกลิ่นเสียงรวมความเรียกว่า หรือกามสุขัลลิกานุ โยค 2 เช่นบำเพ็ญตบะการทรมานตนคอยพึ่ง อำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นต้น แรงสมองแรงความคิดรวมเรียกว่า ต้องใช้ทางสายกลางซึ่งเป็นการดำเนิน ชีวิตด้วยปัญญาโดยมีหลักปฏิบัติเป็นองค์ประกอบ 8 ประการเรียกว่าอริยอัฏฐังคิก มัคค์หรือมรรคมีองค์ 8 ได้แก่1 สัมมาทิฏฐิเห็นชอบคือรู้เข้าใจถูก ต้องเห็นตามที่เป็นจริง 2 สัมมาสังกัปปะดำริชอบคือคิดสุจริตตั้งใจทำ สิ่งที่ดีงาม 3 สัมมาวาจาเจรจาชอบคือกล่าวคำสุจริต4 สัมมากัมมันตะกระทำชอบคือทำการที่สุจริต5 สัมมาอาชีวะอาชีพชอบคือประกอบสัมมาชีพหรืออาชีพ ที่สุจริต 6 สัมมาวายามะพยายามชอบคือเพียรละชั่วบำเพ็ญ ดี 7 สัมมาสติระลึกชอบคือทำการด้วยจิตสำนึกเสมอ ไม่เผลอพลาด 8 สัมมาสมาธิตั้งจิตมั่นชอบคือ อริยสัจ 4 แปลว่าความจริงอันประเสริฐของอริยะ ซึ่งคือบุคคลที่ห่างไกลจากกิเลส ได้แก่ 1 ทุกข์ ได้แก่ ปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับ มนุษย์ ต้องยอมรับรู้กล้าสู้หน้าปัญหากล้า เผชิญความจริง มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่นไม่ ยึดติด 2 สมุทัย ได้แก่ เหตุเกิดแห่งทุกข์หรือสาเหตุ ของปัญหาตัวการสำคัญของทุกข์คือ ๆ3 นิโรธ ได้แก่ ความดับทุกข์เริ่มด้วยชีวิต ที่อิสระอยู่อย่างรู้เท่าทันโลกและชีวิตดำเนินชีวิตด้วยการใช้ปัญญา 4 มรรค ได้แก่ กระบวนวิธีแห้งการแก้ปัญหา อัน ได้แก่ มรรคมีองค์ 8 ดังกล่าวประการข้างคุณต้นผลจากการแสดงปฐมเทศหนังสือนาเมื่อพระพุทธเจ้าคุณทรงสำคัญแสดงธรรมแล้ว เรียกว่าเกิดดวงตาแห่งธรรมหรือธรรมจักษุ บรรลุเป็นโสดาบัน รูปแรกในห้างหุ้นส่วนจำกัดพระพุทธศาสนามีชื่อว่าอัญญาโกณฑัญญะความหมายขหนังสือองหนังสืออาสาฬหบูชา"อาสาฬหบูชา" (อา - สาน - หะ - บู - ชา / อา - สาน - ละ - หะ - บู - ชา) ประกอบด้วยคำ 2 คำคืออาสาฬห (เดือน 8 ทางจันทรคติ) กับบูชา (การบูชา) เมื่อรวมกันจึงแปลว่าการบูชา ในเดือน 8 8 เรียกให้หรือว่าได้เต็มอาสาฬหบูรณมีบูชาโดยสรุปการธนาคารวันอาสาฬหบูชาแปลว่าได้หัวเรื่อง: การบูชาในห้างหุ้นส่วนจำกัดวันเพ็ญเดือนระเบียน 8 หรือ เดือน 8 คือ1 เป็นพระโสดาบัน คือการที่ท่านโกณฑัญญะ ขอบรรพชาและได้บวชเป็นพระภิกษุ การที่ท่านโกณฑัญญะนั้น ได้บรรลุธรรมและบวชเป็นพระภิกษุ ๆ ในพระพุทธศาสนาบางทีเรียกวันอาสาฬหบูชา นี้ว่าวันพระสงฆ์ (คือวันที่เริ่มเกิดมีพระสงฆ์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใจความสำคัญของปฐมเทศนาในการแสดงแสดงปฐมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าทรงแสดงหลักธรรมสำคัญ๒ประการคือ. . มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลางเป็นข้อปฏิบัติที่เป็นกลางจะถูกต้องและเหมาะสมที่จะให้บรรลุถึงจุดหมายได้มิใช่การดำเนินชีวิตที่เอียงสุด๒อย่างหรืออย่างหนึ่งอย่างใดความ๑ . การหมกหมุ่นในความสุขทางกายมัวเมาในรูปรสกลิ่นเสียงรวมความเรียกว่าเป็นการหลงเพลิดเพลินหมกหมุ่นในกามสุขค็อคกามสุขัลลิกานุโยค๒ . การสร้างความลำบากแก่ตนดำเนินชีวิตอย่างเลื่อนลอยเช่นบำเพ็ญตบะการทรมานตนคอยพึ่งอำนาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นต้นการดำเนินชีวิตแบบที่ก่อความทุกข์ให้ตนเหนื่อยแรงกายแรงสมองแรงความคิดรวมเรียกว่าอัตตกิลมถานุโยคดังนั้นเพื่อละเว้นห่างจากการปฏิบัติทางสุดเหล่านี้ต้องใช้ทางสายกลางซึ่งเป็นการดำเนินชีวิตด้วยปัญญาโดยมีหลักปฏิบัติเป็นองค์ประกอบแยกประการเรียกว่าอริยอัฏฐังคิกมัคค์ค็อคมรรคมีองค์แยกได้แก่๑ . สัมมาทิฏฐิเห็นชอบความรู้เข้าใจถูกต้องเห็นตามที่เป็นจริง๒ . สัมมาสังกัปปะดำริชอบความคิดสุจริตตั้งใจทำสิ่งที่ดีงามกัน . สัมมาวาจาเจรจาชอบความกล่าวคำสุจริตโตเกียว สัมมากัมมันตะกระทำชอบความทำการที่สุจริต๕ . สัมมาอาชีวะอาชีพชอบความประกอบสัมมาชีพหรืออาชีพที่สุจริตจาก . สัมมาวายามะพยายามชอบความเพียรละชั่วบำเพ็ญดี๗ . สัมมาสติระลึกชอบความทำการด้วยจิตสำนึกเสมอไม่เผลอพลาดแยก . สัมมาสมาธิตั้งจิตมั่นชอบความคุมจิตให้แน่วแน่มั่นคงไม่ฟุ้งซ่านข . อริยสัจโตเกียวแปลว่าความจริงอันประเสริฐของอริยะซึ่งคือบุคคลที่ห่างไกลจากกิเลสได้แก่๑ . ทุกข์ได้แก่ปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้นกับมนุษย์บุคคลต้องกำหนดรู้ให้เท่าทันตามความเป็นจริงว่ามันคืออะไรต้องยอมรับรู้กล้าสู้หน้าปัญหากล้าเผชิญความจริงต้องเข้าใจในสภาวะโลกว่าทุกสิ่งไม่เที่ยงมีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่นไม่ยึดติด๒ . สมุทัยได้แก่เหตุเกิดแห่งทุกข์หรือสาเหตุของปัญหาตัวการสำคัญของทุกข์ความไม่มีตัณหาหรือเส้นเชือกแห่งความอยากซึ่งสัมพันธ์กับปัจจัยอื่นกัน . นิโรธได้แก่ความดับทุกข์เริ่มด้วยชีวิตท