3.3 Local Geography and Social Cont

3.3 Local Geography and Social Context
Java is almost of entirely volcanic origin. The island contains 38 volcanoes forming an east to west volcanic arc which have all at one point been active (20 of which have been active in the last Holocene) (Witton and Elliot 2003). The highest volcano on the island is Mount Semeru (3,676m) with the most active volcano being Mount Merapi (2,968m) (Ricklefs 1993).
The climate varies between humid and tropical climate with two distinct seasons; the rainy season and the dry season. Indonesia’s rainy season (and coincidentally the highest risk months for syn-eruptive lahars) runs from October to April with the wettest month being in January (an average of 335mm over 19 days) (Climate and Temperature 2010). The dry season of Indonesia runs from May to September with the driest month being August with an average of 50mm over 5 days.
Indonesia has a varied demographic, with a high majority of Indonesians of Malay relation, the remaining natives are Melanesian. Java, however, entails a slightly different demographic, only three ethnic groups co-exist on the island: Javanese (~70%), Sudanese (~20%), and a small group of Madurese (10%) (Witton and Elliot 2003). Unfortunately for the population of Java a lot of the larger towns are situated around or near volcanoes that have been active in the last Holocene, putting a tremendous of risk on the population of Java.
Mount Merapi is the most active volcano in Java as has changed the culture on the flanks and the surrounding area. The local ‘culture of hazard’ (Dove 2008; Donovan 2010) on Merapi is not shared by the Indonesian government; the government views the volcano as something beyond the ‘normal social order of things’ (Dove 2008) and as a consequence has become prominent in government resettlement programs. Dove (2008) also states that Merapi villagers display remarkable harmony in their opposition to resettlement. In the aftermath of the 1994 eruption 7,692 households in villages lying in the danger zone were interviewed and less than 1% expressed any interest in transmigrating. Many villagers saw the government resettlement program as just ‘another hazard’ and many preferred the hazard that they knew to the one that they did not (Dove 2008). This problem of not migrating away because of rebelling against the government has related in many issues concerning evacuation and resettlement strategies especially after the 2010 eruptions.
Within Java, religion is rather homogenous, over 90% are Muslim with small portions of Catholicism, Buddhism and Hindu (Van der Kroef 1961). In the last 1000 years, religion in Java has shifted around from Central to East Java and vice versa due to more transport links but was originally caused by Mount Merapi and the devastation it caused upon the temples on the surrounding flanks around 928AD (Newhall et al 2000).
With so many people with so many backgrounds, ethnicities, and religions, why do they all choose to live in Indonesia and especially Java, which has a vast amount of active volcanoes? What are the push and pull factors? And if there are, are there factors which the local population are unaware of, for example: the possible hazard extents of Mount Merapi?
Before these questions can be answered an overview on the activity of Mount Merapi must be given, which will in turn, highlight the questions just given, especially the last.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.3 ภูมิศาสตร์ท้องถิ่นและบริบททางสังคมJava เป็นเกือบกำเนิดภูเขาไฟทั้งหมด ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟ 38 ที่ขึ้นรูปเป็นตะวันออกเป็นตะวันตกส่วนโค้งภูเขาไฟซึ่งมีทั้งหมดเมื่อถึงจุดหนึ่งการใช้งาน (20 ซึ่งมีการใช้งานในโฮโลซีนสุดท้าย) (Witton และ 2003 เอลเลียต) ภูเขาไฟที่สูงที่สุดบนเกาะคือ เมรุ (3, 676 เมตร) มีภูเขาไฟมากที่สุดถูกเมาท์เมราปิ (2, 968 ม) (Ricklefs 1993)สภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกันระหว่างภูมิอากาศชื้น และร้อนสองฤดูกาลแตกต่างกัน ฤดูฝนและฤดูแล้ง ฤดูฝนของอินโดนีเซีย (และบังเอิญเดือนความเสี่ยงสูงสำหรับ lahars syn eruptive) เดือนตุลาคมถึงเดือนเมษายนกับเดือนฝนตกชุกในมกราคม (เฉลี่ย 335 มม.กว่า 19 วัน) (สภาพภูมิอากาศและอุณหภูมิ 2553) แล้งของอินโดนีเซียวิ่งตั้งแต่พฤษภาคมถึงกันยายนกับเดือนวิเศษสุดถูก 50 สิงหาคมมม.โดยเฉลี่ยกว่า 5 วันอินโดนีเซียมีความหลากหลายทางประชากร ด้วยความสัมพันธ์ของชาวมาเลย์ส่วนใหญ่สูง ชาวพื้นเมืองที่เหลือคือเดอะ Java อย่างไรก็ตาม entails แตกต่างเล็กน้อยประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ที่สามอยู่ร่วมบนเกาะ: ชวา (~ 70%), ซูดาน (~ 20%), และกลุ่มเล็ก ๆ ของมาดูรา (10%) (Witton และ 2003 เอลเลียต) น่าเสียดายสำหรับประชากรของ Java มากของเมืองขนาดใหญ่อยู่รอบ ๆ หรือใกล้ กับภูเขาไฟที่มีการใช้งานในโฮโลซีนสุดท้าย ใส่มากความเสี่ยงในประชากรของ Javaภูเขาเมราปิเป็นภูเขาไฟมากที่สุดใน Java มีการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมบนด้านข้างและบริเวณโดยรอบ ท้องถิ่น 'วัฒนธรรมของอันตราย' (นกพิราบ 2008 โดโนแวน 2010) ในเมราปิจะแชร์ โดยรัฐบาลอินโดนีเซีย รัฐบาลมองภูเขาไฟเป็นสิ่งที่นอกเหนือจาก 'ปกติสังคมลำดับของสิ่ง' (นกพิราบ 2008) และเป็นผล เป็นสำคัญในโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่ของรัฐบาล นกพิราบ (2008) ยังระบุว่า ชาวบ้านเมราปิแสดงสัมผัสที่โดดเด่นในการคัดค้านการตั้งถิ่นฐานใหม่ ในผลพวงของการ 1994 ปะทุ 7,692 ครัวเรือนในหมู่บ้านที่นอนอยู่ในโซนอันตรายถูกสัมภาษณ์ และน้อยกว่า 1% แสดงความสนใจใน transmigrating ชาวบ้านเห็นโปรแกรมตั้งถิ่นฐานใหม่ของรัฐบาลเป็นเพียง 'อื่นอันตราย' และหลายต้องอันตรายที่พวกเขารู้ว่าการพวกเขาไม่ได้ (นกพิราบ 2008) ปัญหานี้ไม่ได้โยกย้ายออกไปเนื่องจากกบฎต่อต้านรัฐบาลได้ที่เกี่ยวข้องในปัญหาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการอพยพและตั้งถิ่นฐานใหม่กลยุทธ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากปะทุ 2010เป็นค่อนข้างเป็นเนื้อเดียวกัน ภายใน Java ศาสนากว่า 90% เป็นมุสลิมกับส่วนเล็ก ๆ ของคาทอลิก ศาสนาพุทธ และฮินดู (Van der Kroef 1961) ใน 1000 ปีที่ผ่านมา ศาสนาในชวาได้เลื่อนรอบจากเซ็นทรัล ชวาตะวันออก และในทางกลับกันเนื่องจากขนส่งมากขึ้น แต่เดิมเกิดขึ้นจากภูเขาเมราปิและความเสียหายมันเกิดเมื่อวัดจากด้านข้างโดยรอบใกล้เคียง 928AD (เดนแฮมสปริงส์ et al 2000)กับคนมากมาย กับหลายภูมิหลัง เชื้อ ศาสนา ทำไมพวกเขาทั้งหมดเลือกอาศัยอยู่ในอินโดนีเซียและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Java ซึ่งมีภูเขาไฟที่ใช้งานอยู่จำนวนมาก ปัจจัยผลักดันและดึงคืออะไร และถ้ามี จะมีปัจจัยที่ประชากรในท้องถิ่นจะไม่รู้ เช่น: extents อันตรายที่สุดของภูเขาเมราปิก่อนสามารถตอบคำถามเหล่านี้ ภาพรวมเกี่ยวกับกิจกรรมของภูเขาเมราปิต้องได้รับ ในเปิด ไฮไลท์คำถามก็จะได้รับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งล่าสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.3 ภูมิศาสตร์ท้องถิ่นและสภาพแวดล้อมทางสังคม
Java เป็นเกือบภูเขาไฟแหล่งกำเนิดอย่างสิ้นเชิง เกาะภูเขาไฟมี 38 ไว้เป็นทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตกภูเขาไฟโค้งซึ่งมีอยู่ช่วงหนึ่งที่รับการใช้งาน (20 ซึ่งได้รับการใช้งานในโฮโลซีนสุดท้าย) (วิตตั้นและเอลเลียต 2003) ภูเขาไฟที่สูงที่สุดบนเกาะเป็นภูเขา Semeru (3,676 เมตร) โดยมีภูเขาไฟที่ใช้งานมากที่สุดเป็นภูเขาไฟเมราปี (2,968m) (Ricklefs 1993).
สภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกันระหว่างอากาศชื้นและเขตร้อนที่มีสองฤดูกาลที่แตกต่างกัน; ฤดูฝนและฤดูแล้ง ของอินโดนีเซียในช่วงฤดูฝน (และบังเอิญที่สูงที่สุดมีความเสี่ยงสำหรับเดือน lahars Syn-ผื่น) วิ่งตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนเมษายนเดือนที่ฝนตกชุกเป็นในเดือนมกราคม (เฉลี่ย 335mm กว่า 19 วัน) (สภาพภูมิอากาศและอุณหภูมิ 2010) ฤดูแล้งของอินโดนีเซียวิ่งพฤษภาคมถึงเดือนกันยายนกับเดือนที่วิเศษสุดที่ถูกสิงหาคมมีค่าเฉลี่ยของ 50mm มากกว่า 5 วัน.
อินโดนีเซียมีประชากรที่แตกต่างกันด้วยเสียงข้างสูงของอินโดนีเซียความสัมพันธ์มาเลย์ชาวบ้านที่เหลือเป็น Melanesian Java แต่ entails ประชากรแตกต่างกันเล็กน้อยเพียงสามกลุ่มชาติพันธุ์ที่อยู่ร่วมบนเกาะ: ชวา (~ 70%) ซูดาน (~ 20%) และกลุ่มเล็ก ๆ ของ Madurese (10%) (วิตตั้นและเอลเลียต 2003 ) แต่น่าเสียดายสำหรับประชากรของ Java จำนวนมากของเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่รอบ ๆ หรือใกล้ภูเขาไฟที่ได้รับการใช้งานในช่วงโฮโลซีนที่วางอย่างมากของความเสี่ยงเกี่ยวกับประชากรของ Java.
ภูเขาไฟเมราปีเป็นภูเขาไฟที่ใช้งานมากที่สุดในเกาะชวาเป็นที่มีการเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมบนไหล่ทางและบริเวณโดยรอบ ของวัฒนธรรมของอันตราย 'ท้องถิ่น (นกพิราบ 2008 โดโนแวน 2010) ใน Merapi ไม่ได้ใช้ร่วมกันโดยรัฐบาลอินโดนีเซีย; รัฐบาลมองภูเขาไฟเป็นสิ่งที่เกิน 'จัดระเบียบสังคมตามปกติของสิ่ง' (นกพิราบ 2008) และเป็นผลให้ได้กลายเป็นที่โดดเด่นในโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่ของรัฐบาล นกพิราบ (2008) ยังระบุว่าชาวบ้าน Merapi แสดงความสามัคคีที่โดดเด่นในความขัดแย้งกับการตั้งถิ่นฐานใหม่ ในผลพวงของปี 1994 การระเบิด 7,692 ครัวเรือนในหมู่บ้านนอนอยู่ในเขตอันตรายถูกสัมภาษณ์และน้อยกว่า 1% แสดงความสนใจใด ๆ ใน transmigrating ชาวบ้านหลายคนเห็นว่าโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่รัฐบาลเป็นเพียง 'อันตรายอื่นและอีกหลายที่แนะนำอันตรายที่พวกเขารู้หนึ่งที่พวกเขาไม่ได้ (นกพิราบ 2008) ปัญหาของการไม่โยกย้ายไปเพราะความต่อต้านรัฐบาลนี้ได้เกี่ยวข้องในหลายประเด็นเกี่ยวกับการอพยพและการตั้งถิ่นฐานใหม่กลยุทธ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการปะทุ 2010.
ภายใน Java, ศาสนาค่อนข้างเป็นเนื้อเดียวกันกว่า 90% เป็นมุสลิมที่มีส่วนเล็ก ๆ ของนิกายโรมันคาทอลิก, ศาสนาพุทธและฮินดู (Van der Kroef 1961) ในช่วงปี 1000, ศาสนาในชวาได้เปลี่ยนไปรอบ ๆ จากเซ็นทรัลชวาตะวันออกและในทางกลับกันเนื่องจากการเชื่อมโยงการขนส่งมากขึ้น แต่เกิดมาโดยภูเขาไฟเมราปีและการทำลายล้างมันจะทำให้เกิดเมื่อวัดบนไหล่ทางรอบรอบ 928AD (Newhall et al, 2000).
กับคนจำนวนมากที่มีภูมิหลังดังนั้นหลายเชื้อชาติและศาสนาทำไมพวกเขาทุกคนเลือกที่จะอยู่ในประเทศอินโดนีเซียและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Java ซึ่งมีจำนวนมากมายของภูเขาไฟที่ใช้งาน? อะไรคือการผลักดันและดึงปัจจัย? และถ้ามีเป็นปัจจัยมีที่ประชาชนในท้องถิ่นไม่รู้จักตัวอย่างเช่น:? extents ในอันตรายเป็นไปได้ของภูเขาไฟเมราปี
ก่อนที่คำถามเหล่านี้สามารถตอบได้ภาพรวมเกี่ยวกับกิจกรรมของภูเขาไฟเมราปีจะต้องได้รับซึ่งจะหัน เน้นคำถามเพียงแค่ได้รับโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.3 ภูมิศาสตร์และสังคมJava เป็นเกือบทั้งหมดของภูเขาไฟที่มา เกาะมี 38 ภูเขาไฟเป็นตะวันออกไปตะวันตกหมู่เกาะรูปโค้งซึ่งมีจุดหนึ่งที่ถูกใช้งานอยู่ ( 20 ซึ่งได้รับการใช้งานในช่วงโฮโลซีน ( วิตตัน ) และ ปี 2546 ) ภูเขาไฟที่สูงที่สุดบนเกาะคือภูเขาเซเมอรู ( 3676m ) ที่มีใช้งานมากที่สุดเป็นภูเขาไฟเมราปี ( 2968m ) ( ricklefs 1993 )สภาพภูมิอากาศแตกต่างกันระหว่างชื้นและอากาศร้อนกับสองแตกต่างฤดู คือ ฤดูฝนและฤดูแล้ง ฤดูฝนของอินโดนีเซีย ( และบังเอิญ ความเสี่ยงสูงที่สุดเดือน ; ปะทุ lahars ) วิ่งจากตุลาคม - เมษายนที่มีฝนตกชุกในเดือนมกราคม ( เฉลี่ย 335mm 19 วัน ) ( สภาพอากาศและอุณหภูมิ 2010 ) ฤดูฝนของอินโดนีเซีย เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - กันยายน กับแห้ง เดือนที่สิงหาคม เฉลี่ย 50 กว่า 5 วันอินโดนีเซียมีประชากรหลากหลาย กับส่วนใหญ่ของอินโดนีเซียมีความสัมพันธ์สูงของมาเลย์ ชาวพื้นเมืองที่เหลือถูกเมลานีเซียน . ชวา แต่ใช้แตกต่างกันเล็กน้อย , ประชากร เพียงสามกลุ่มชาติพันธุ์อื่นบนเกาะชวา ( ~ 70% ) , ซูดาน ( ~ 20 % ) และกลุ่มเล็ก ๆของมาดูรีส ( 10 % ) ( วิตตันและ ปี 2546 ) ขออภัยสำหรับประชากรของ Java มากของเมืองใหญ่ตั้งอยู่รอบๆหรือใกล้ภูเขาไฟที่ได้รับงานในสมัยโฮโลซีนล่าสุด ใส่มากของความเสี่ยงในประชากรของจาวามีการใช้งานมากที่สุด ภูเขาไฟ เมราปีในเป็นมีการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมในด้านข้างและบริเวณโดยรอบ วัฒนธรรมท้องถิ่น " อันตราย " ( นกพิราบ 2008 ; โดโนแวน 2010 ) บนเมราปีไม่ได้ใช้ร่วมกันโดยรัฐบาลอินโดนีเซีย ; รัฐบาลวิวภูเขาไฟเป็นอะไรที่เกินปกติ " สังคม " ( เพื่อสิ่งนกเขา 2008 ) และผลที่ตามมาได้กลายเป็นที่โดดเด่นในโปรแกรมการตั้งถิ่นฐานใหม่ของรัฐบาล นกพิราบ ( 2008 ) ยังระบุว่า ชาวบ้าน Merapi แสดงความสามัคคีที่โดดเด่นในการต่อต้านการไปตั้งรกรากใหม่ ในผลพวงของ 1994 การระเบิด 7692 ครัวเรือนในหมู่บ้านอยู่ในโซนอันตรายได้ให้สัมภาษณ์ และน้อยกว่า 1% แสดงความสนใจใน transmigrating . ชาวบ้านหลายคนเห็นโปรแกรมรัฐบาลตั้งถิ่นฐาน เป็นเพียง " อันตราย " และอีกมากที่ต้องการอันตรายที่เขารู้จักกับคนที่พวกเขาไม่ได้ ( นกพิราบ 2008 ) ปัญหานี้ไม่ย้ายหนี เพราะถูกต่อต้าน รัฐบาลที่เกี่ยวข้องในหลายประเด็นที่เกี่ยวกับการอพยพและกลยุทธ์ตั้งถิ่นฐาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจาก 2010 การระเบิดใน Java , ศาสนาค่อนข้าง homogenous กว่า 90% เป็นชาวมุสลิมกับส่วนเล็ก ๆของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก , พุทธศาสนาและฮินดู ( ฟาน เดอร์ kroef 1961 ) ในช่วง 1 , 000 ปี ศาสนาในชวาได้ย้ายไปรอบ ๆจากกลางชวาตะวันออก และในทางกลับกันเนื่องจากการเชื่อมโยงการขนส่งมากขึ้น แต่เดิมที่เกิดจากภูเขาไฟเมราปี และความเสียหายที่เกิดขึ้นบนขมับด้านข้างโดยรอบ ( รอบ 928ad นีวอล et al , 2000 )มีคนมากมายมีหลายพื้นหลังชาติพันธุ์และศาสนา ทำไมพวกเขาเลือกที่จะอาศัยอยู่ในอินโดนีเซีย และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Java ซึ่งมีจำนวนเงินที่มากมายของภูเขาไฟ ? อะไรคือปัจจัยผลักดันและดึง ? และหากมีปัจจัยซึ่งมีประชากรท้องถิ่นอยู่ ตัวอย่าง : เป็นไปได้ขอบเขตอันตรายของภูเขาไฟเมราปี ?ก่อนที่คำถามเหล่านี้สามารถตอบภาพรวมในกิจกรรมของภูเขาไฟเมราปี ต้องได้รับ ซึ่งจะเน้นคำถามให้ โดยเฉพาะล่าสุด