32 The appellant identified Bay, Hu

32 The appellant identified Bay, Hussein, and Badaruddin Bin Mohamed Ibrahim (who knew the appellant since 1992 and introduced Hussein to the appellant) as “critical” prosecution witnesses because they were “the only witnesses who either knew or had dealings with the [appellant]”. Again, the appellant brought up matters relating to the quantity and quality of the fuel. I looked through the evidence of the 3 witnesses, and did not come across anything that contradicted the analysis of the District Judge in finding that the charge was made out. I thus agree with the District Judge’s approach.
(7) Had the District Judge erred in drawing adverse inferences against the appellant?

33 The District Judge found that the prosecution had proven its case beyond a reasonable doubt (Chua at [72]). In doing so, the appellant alleged, he had drawn adverse inferences which were “not warranted by the evidence”. These inferences were:
(a) That the appellant had reason to believe that the fuel was stolen based on the lack of documentation, concessions in his statement, and the disparity between the price paid and the market price; and
(b) That the appellant had indeed received the excess fuel, based on concessions in the his statement.
34 The appellant might have misapprehended the term “adverse inference”. It is not a term of art. It is an application of common sense. If an accused was expected to give an explanation but did not, he must explain his omission. If the explanation was accepted, his omission will not harm his defence. If his explanation failed to persuade the trial judge, the judge would be entitled to conclude that the omission incriminated him. The trial judge is generally entitled to draw inferences from the failure of the accused to give evidence on oath, “including the ultimate adverse inference that the [accused] was guilty of the offence charged” (see Oh Laye Koh v PP [1994] SGCA 102 (“Oh”) at [14]). The Court of Appeal in Oh dealt with s 196 of the Criminal Procedure Code (Act 10 of 1976), the equivalent of which is s 291(3) of the Criminal Procedure Code (Cap 68, 2012 Rev Ed) (“CPC”). Also, inferences can be drawn from the accused’s silence, pursuant to s 261(1) of the CPC.
35 The District Judge did not seem to have drawn any such inference against the appellant with regard to the issues cited (above at [33]). In fact, the District Judge had not used the term “adverse inference” at all in his decision (he did, however, use the term “irresistible inference” at [40]). Based on his reasoning, it seemed clear that he relied on the evidence (or lack thereof) to assess the arguments of the prosecution and defence. The lack of documentation was detrimental to the appellant’s attempt to create a reasonable doubt that the fuel was off-spec. It was not the case that simply because there was no documentation, the District Judge found that the prosecution’s case was proven beyond a reasonable doubt.
36 It could be argued that the District Judge drew an adverse inference from the appellant’s failure to mention Ioannis during the recording of the statement (Chua at [41]). However, this point was not addressed by the appellant. In any case, I find that this was a justified inference.
(8) Had the District Judge failed to consider the appellant’s defence, in the light of the organisational structure of the Aegean group of companies?

37 The appellant argued, at trial, that the purchaser of the fuel was ABS and not AB. Evidence was led at trial to show that ABS was in charge of the operations of the MV Milos, not AB. These arguments were presumably made in the context of the appellant’s “receipt” of the fuel. The District Judge rejected the appellant’s contentions, having found that he had indeed received the fuel. Before me, the appellant argued erred in:
(a) Finding that ABS and AB were in effect run like a single company;
(b) Noting that the appellant made no mention of ABS and Ioannis’ involvement in his statement;
(c) Finding that Hussein’s statement corroborated the price of the fuel as S$18,900; and
(d) Relying on the appellant’s statement that his office maintained a petty cash float of about US$50,000 which was accessibly only by him and his operations manager.
38 In relation to the first point, I note that the District Judge did not make such a finding. At paragraph 35 of his decision, which the appellant quoted, the District Judge merely stated:
35 The prosecution has submitted that Aegean Bunkering and Aegean Breeze Shipping share the same office premises and that for all intents and purposes, in reality, the 2 companies were run like a single company.
The quoted portion refers to the prosecution’s submission, rather than the District Judge’s finding. Nevertheless, a finding that the two were run like a single company would not contravene the “basic fact that [the two companies] were two separate legal entities” (in the appellant’s words). The appellant argued that AB was not in the business of purchasing small quantities of fuel, such as the 105 metric tonnes involved in this case. Even if that were the case, his reference to the organisational structure of the Aegean group did nothing to explain his involvement in the transaction (from purchase to payment), nor did it substantiate his “conduit” argument.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

32 appellant ที่ระบุเบย์ Hussein และดินช่อง Mohamed อิบรอฮีม (ผู้รู้ appellant ตั้งแต่ปี 1992 และนำ Hussein appellant) เป็นพยานดำเนินคดี "สำคัญ" เพราะ "เฉพาะพยานหลักฐานของผู้รู้ หรือมีกับ [appellant]" อีกครั้ง การ appellant นำเรื่องที่เกี่ยวข้องกับปริมาณและคุณภาพน้ำมันเชื้อเพลิง ฉันมองผ่านหลักฐานพยาน 3 แล้วก็ไม่เจออะไรที่ contradicted วิเคราะห์ผู้พิพากษาเขตในการหาว่า ค่าธรรมเนียมที่ทำออก ดังนั้นฉันเห็นด้วยกับวิธีการที่ผู้พิพากษาเขต(7) มีการผิดพลาดผู้พิพากษาเขตใน inferences ร้ายวาดกับ appellant33 ผู้พิพากษาเขตที่พบว่า โจทก์ได้พิสูจน์กรณีความสงสัยสมเหตุสมผล (ชัวที่ [72]) ในการทำเช่นนั้น appellant ถูกกล่าวหา เขาได้ออก inferences ร้ายซึ่งถูก "ไม่ warranted โดยหลักฐาน" Inferences เหล่านี้ได้:(ก) ว่า appellant ที่มีเหตุผลเชื่อว่า เชื้อเพลิงที่ถูกขโมยไปตามการขาดเอกสาร สัมปทานในงบของเขา และ disparity ระหว่างราคาที่ชำระเงินและราคาตลาด และ(ข) ที่ appellant แน่นอนได้รับน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนเกิน ตามสัมปทานในเขา สั่ง34 appellant อาจมี misapprehended คำ "ข้อร้าย" ไม่มีคำว่าศิลปะ มันเป็นโปรแกรมของสามัญสำนึก ถ้าผู้ถูกกล่าวหาถูกต้องให้คำอธิบาย แต่ไม่ เขาต้องอธิบายเขากระทำการอัน ถ้ายอมรับคำอธิบาย กระทำการอันเขาจะไม่เป็นอันตรายต่อป้องกันเขา ถ้าคำอธิบายของเขาไม่สามารถโน้มน้าวใจผู้พิพากษาทดลอง ผู้พิพากษาจะได้รับการสรุปว่า กระทำการอันที่ incriminated เขา โดยทั่วไปรับผู้พิพากษาทดลองวาด inferences จากความล้มเหลวของผู้ถูกกล่าวหาเพื่อให้หลักฐานเกี่ยวกับสาบาน "รวมทั้งข้อที่ร้ายที่สุดที่ [หา] ความผิดคดีความผิดฐานคิด" (ดูวีโอ้ Laye เกาะ PP [1994] SGCA 102 ("Oh") ที่ [14]) ศาลอุทธรณ์ใน Oh ลแก้ s 196 ตอนอาญา (บัญญัติ 10 1976), เทียบเท่ากับของที่เป็น 291(3) s ของขั้นตอนอาญา (หมวก 68, Ed เรฟ 2012) ("CPC") ยัง inferences สามารถวาดจากความเงียบของผู้ถูกกล่าวหา ตาม 261(1) s ของ CPC35 เขตผู้พิพากษาไม่ได้ดูเหมือนไม่ มีออกข้อดังกล่าวกับ appellant ตามประเด็นที่อ้าง (ข้างใน [33]) ในความเป็นจริง ผู้พิพากษาเขตมีไม่ใช้คำว่า "ร้ายข้อ" ทั้งหมดในการตัดสินใจของเขา (เขาไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ใช้คำว่า "ต้านทานข้อ" [40]) ขึ้นอยู่กับเหตุผลของเขา ประจักษ์ชัดเจนว่า เขาอาศัยหลักฐาน (หรือขาดดังกล่าว) การประเมินอาร์กิวเมนต์ของการดำเนินคดีและป้องกัน ขาดเอกสารอนุการของ appellant พยายามสร้างสงสัยเหมาะสมที่เชื้อเพลิงถูกปิดข้อมูลจำเพาะได้ ไม่ได้กรณีที่เพียงเนื่องจากมีเอกสารไม่ ผู้พิพากษาเขตพบว่า กรณีของโจทก์ถูกพิสูจน์ความสงสัยที่สมเหตุสมผล36 มันอาจจะโต้เถียงว่า ผู้พิพากษาเขตวาดข้อความร้ายจากความล้มเหลวของ appellant ปรารภ Ioannis ระหว่างการบันทึกงบ (ชัว [41]) อย่างไรก็ตาม จุดไม่ได้ส่ง โดย appellant ผมพบว่า นี่คือข้อความชิดขอบ(8) มีผู้พิพากษาเขตล้มเหลวในการพิจารณาของ appellant กลาโหม นี้โครงสร้างของกลุ่มบริษัท Aegean organisational37 appellant การโต้เถียง ที่ทดลอง ที่ ซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงที่มี ABS และไม่หลักฐาน AB. นำที่ทดลองแสดงว่า ABS ไม่รับผิดชอบการดำเนินงานของ Milos MV ไม่ AB. อาร์กิวเมนต์เหล่านี้สันนิษฐานว่าเกิดในบริบทของ appellant "รับ" น้ำมันเชื้อเพลิง ผู้พิพากษาเขตปฏิเสธของ appellant contentions มีพบว่า เขาก็ได้รับเชื้อเพลิงแน่นอน ฉัน appellant การโต้เถียงใน erred:(ก) ค้นหาว่า ABS และ AB ได้ผลรันเช่นบริษัทเดียว(ข) สังเกตว่า appellant ที่ทำไม่พูดถึงของ ABS และ Ioannis' มีส่วนร่วมในรายงานของเขา(c) หาว่า งบของ Hussein corroborated ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงเป็น S$ 18,900 และ(d) อาศัยงบของ appellant ที่สำนักงานของเขารักษาลอย petty สดเกี่ยวกับสหรัฐอเมริกา $ 50000 ซึ่ง accessibly โดยเขาและตัวจัดการการดำเนินงานของเขาเท่า นั้น38 การจุดแรก ฉันสังเกตว่า ผู้พิพากษาเขตไม่ได้ให้ค้นหาดังกล่าว ในย่อหน้าที่ 35 ของการตัดสินใจของเขา ซึ่ง appellant ใบเสนอราคา ผู้พิพากษาเขตเพียงระบุ:35 โจทก์ได้ส่งไปที่ Aegean Bunkering และจัดส่งลม Aegean ร่วมสถานสำนักงานเดียวกัน และที่ ตัวทั้งหมด intents และวัตถุประสงค์ ในความเป็นจริง บริษัทที่ถูกเรียกใช้เช่นเดียวกันส่วนอ้างถึงหมายถึงส่งของดำเนินคดี แทนที่ค้นหาผู้พิพากษาเขต อย่างไรก็ตาม การค้นหาที่ทั้งสองถูกเรียกใช้เช่นเดียวกันจะไม่ล่วงล้ำ "พื้นฐานความจริงที่ว่า [บริษัทสอง] มีนิติบุคคลที่แยกต่างหากสอง" (ในคำของ appellant) Appellant ที่โต้เถียงว่า AB ไม่ในธุรกิจจัดซื้อเชื้อเพลิง เช่น 105 ตันเกี่ยวข้องในกรณีนี้ปริมาณเล็กน้อย แม้ที่เกิดขึ้นจริง เขาอ้างอิงถึงโครงสร้างของกลุ่ม Aegean organisational ก็อธิบายเขามีส่วนร่วมในการธุรกรรม (การซื้อการชำระเงิน), หรือไม่ substantiate อาร์กิวเมนต์ "ท่อร้อยสาย" ของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

32 ผู้อุทธรณ์ระบุเบย์ฮุสเซนและบาดารุดดินบินโมฮาเหม็อิบราฮิม (ใครจะรู้ว่าผู้อุทธรณ์ตั้งแต่ปี 1992 และนำมาฮุสเซนที่จะอุทธรณ์) ขณะที่ "สำคัญ" พยานโจทก์เพราะพวกเขาเป็น "พยานเพียงคนเดียวที่ทั้งรู้หรือมีการติดต่อกับ [อุทธรณ์ ] " อีกครั้งอุทธรณ์ขึ้นมาเรื่องที่เกี่ยวกับปริมาณและคุณภาพของน้ำมันเชื้อเพลิง ผมมองผ่านหลักฐานของพยาน 3 และไม่ได้เจออะไรที่ขัดแย้งกับการวิเคราะห์ของผู้พิพากษาในการหาว่าค่าใช้จ่ายที่ถูกทำออกมา ผมจึงเห็นด้วยกับแนวทางอำเภอผู้พิพากษา.
(7) หาดอำเภอตัดสินผิดพลาดในการวาดภาพการหาข้อสรุปที่ไม่พึงประสงค์ต่อผู้อุทธรณ์หรือไม่33 อำเภอตัดสินพบว่าโจทก์ได้พิสูจน์กรณีของข้อกังขา (Chua ที่ [72]) ในการทำเช่นอุทธรณ์ถูกกล่าวหาเขาได้วาดข้อสรุปที่ไม่พึงประสงค์ที่ถูก "ไม่ได้รับประกันจากหลักฐาน" การหาข้อสรุปเหล่านี้คือ(ก) ที่ผู้อุทธรณ์มีเหตุผลที่จะเชื่อว่าน้ำมันเชื้อเพลิงที่ถูกขโมยไปขึ้นอยู่กับการขาดเอกสารสัมปทานในคำพูดของเขาและความแตกต่างระหว่างราคาที่จ่ายและราคาในตลาด; และ(ข) ที่ผู้อุทธรณ์ได้รับแน่นอนเชื้อเพลิงส่วนเกินบนพื้นฐานของสัมปทานในคำพูดของเขา. 34 ผู้อุทธรณ์อาจจะ misapprehended คำว่า "ข้อสรุปที่ไม่พึงประสงค์" มันไม่ได้เป็นระยะของศิลปะ มันเป็นโปรแกรมของสามัญสำนึก หากถูกกล่าวหาว่าได้รับการคาดหวังว่าจะให้คำอธิบาย แต่ไม่ได้เขาจะต้องอธิบายการละเลยของเขา หากคำอธิบายที่ได้รับการยอมรับ, การละเลยของเขาจะไม่เป็นอันตรายต่อการป้องกันประเทศของเขา ถ้าคำอธิบายของเขาล้มเหลวที่จะชักชวนให้ผู้พิพากษาผู้พิพากษาจะมีสิทธิ์ที่จะสรุปได้ว่าการละเลยพิสูจน์เขา ผู้พิพากษามีสิทธิโดยทั่วไปจะวาดข้อสรุปจากความล้มเหลวของผู้ถูกกล่าวหามาให้ปากคำในการบนบานศาลกล่าว "รวมทั้งข้อสรุปไม่พึงประสงค์ที่ดีที่สุดที่ [กล่าวหาว่า] เป็นความผิดของการกระทำผิดกฎหมายเรียกเก็บ" (ดูโอ้ Laye เกาะพีพีวี [1994] SGCA 102 ("โอ้") ใน [14]) ศาลอุทธรณ์ในโอ้จัดการกับ S 196 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (พระราชบัญญัติ 10 จาก 1976) เทียบเท่าซึ่งเป็น S 291 (3) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (CAP 68, 2012 เรฟเอ็ด) ("CPC") . นอกจากนี้การหาข้อสรุปที่สามารถวาดจากความเงียบที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นไปตาม S 261 (1) ของ CPC. 35 อำเภอผู้พิพากษาไม่ได้ดูเหมือนจะได้วาดใดข้อสรุปดังกล่าวกับผู้อุทธรณ์ในเรื่องเกี่ยวกับประเด็นที่อ้างถึง (เหนือที่ [33] ) ในความเป็นจริงผู้พิพากษาไม่ได้ใช้คำว่า "ข้อสรุปที่ไม่พึงประสงค์" ที่ทุกคนในการตัดสินใจของเขา (เขาได้ แต่ใช้คำว่า "ข้อสรุปที่ไม่อาจต้านทาน" ที่ [40]) ขึ้นอยู่กับเหตุผลของเขาก็ดูเหมือนจะชัดเจนว่าเขาอาศัยหลักฐาน (หรือขาดมัน) เพื่อประเมินความขัดแย้งของการดำเนินคดีและการป้องกัน ขาดเอกสารเป็นอันตรายต่อความพยายามอุทธรณ์เพื่อสร้างเหตุอันควรสงสัยว่าน้ำมันเชื้อเพลิงถูกปิด-spec มันไม่ได้เป็นกรณีที่เพียงเพราะมีเอกสารไม่พิพากษาพบว่ากรณีที่โจทก์ได้รับการพิสูจน์ข้อกังขา. 36 มันอาจจะแย้งว่าอำเภอตัดสินดึงข้อสรุปที่เกิดจากความล้มเหลวของผู้อุทธรณ์ที่จะพูดถึง Ioannis ในช่วง บันทึกของคำสั่ง (Chua ที่ [41]) แต่จุดนี้ไม่ได้รับการแก้ไขโดยผู้อุทธรณ์ ในกรณีใด ๆ ผมพบว่านี่คือข้อสรุปธรรม. (8) ได้พิพากษาล้มเหลวที่จะต้องพิจารณาการป้องกันอุทธรณ์ของในแง่ของโครงสร้างองค์กรของกลุ่มอีเจียนของ บริษัท ที่? 37 อุทธรณ์แย้งในการพิจารณาคดีที่ ซื้อน้ำมันเชื้อเพลิงเป็น ABS และไม่ AB หลักฐานที่นำในการพิจารณาคดีที่จะแสดงให้เห็นว่าเอบีเอสอยู่ในความดูแลการดำเนินงานของ MV Milos ไม่ AB ข้อโต้แย้งเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างน่าในบริบทของการอุทธรณ์ของ "ใบเสร็จรับเงิน" ของน้ำมันเชื้อเพลิง อำเภอตัดสินปฏิเสธข้อโต้แย้งของผู้อุทธรณ์ได้พบว่าเขาได้รับแน่นอนเชื้อเพลิง ก่อนที่ฉันอุทธรณ์แย้งผิดพลาดในการ: (ก) การหา ABS และ AB มีผลบังคับทำงานเหมือนเป็น บริษัท เดียว(ข) สังเกตว่าผู้อุทธรณ์ได้พูดถึง ABS และการมีส่วนร่วม Ioannis ในคำพูดของเขาไม่มี(ค) การค้นหา ว่าคำพูดของฮุสเซนยืนยันราคาน้ำมันเชื้อเพลิงเป็น S $ 18,900; และ(ง) การอาศัยคำสั่งของผู้อุทธรณ์ที่สำนักงานของเขายังคงลอยเงินสดย่อยประมาณ 50,000 ดอลลาร์สหรัฐซึ่งเป็น accessibly เท่านั้นโดยเขาและผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของเขา. 38 ในความสัมพันธ์กับจุดแรกที่ผมทราบว่าผู้พิพากษาไม่ได้ทำเช่น การค้นพบ ในย่อหน้าที่ 35 ของการตัดสินใจของเขาซึ่งอุทธรณ์อ้างพิพากษาระบุเพียง: 35 โจทก์ได้ยื่นที่ทะเลอีเจียน Bunkering และทะเลอีเจียน Breeze จัดส่งแบ่งปันสถานที่ทำงานเดียวกันและว่าสำหรับ intents และวัตถุประสงค์ในความเป็นจริง 2 บริษัท เป็น ทำงานเหมือน บริษัท เดียว. ส่วนที่ยกมาหมายถึงการส่งของโจทก์มากกว่าพิพากษาของการค้นพบ อย่างไรก็ตามพบว่าทั้งสองได้ทำงานเหมือน บริษัท เดียวจะไม่ขัด "ความเป็นจริงพื้นฐานที่ [ทั้งสอง บริษัท ] สองนิติบุคคลแยกต่างหาก" (ในคำอุทธรณ์ของ) อุทธรณ์แย้งว่า AB ไม่ได้อยู่ในธุรกิจของการซื้อปริมาณขนาดเล็กของน้ำมันเชื้อเพลิงเช่น 105 เมตริกตันที่เกี่ยวข้องในกรณีนี้ แม้ว่ากรณีที่มีการอ้างอิงของเขาที่จะจัดโครงสร้างองค์กรของกลุ่มอีเจียนไม่ได้ทำอะไรที่จะอธิบายถึงการมีส่วนร่วมในการทำธุรกรรม (จากการซื้อการชำระเงิน) หรือไม่ก็ยืนยัน "ท่อ" เขาโต้แย้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

32 ผู้อุทธรณ์ระบุอ่าว ฮุสเซน และ badaruddin บินโมฮัมเหม็ด อิบราฮิม ( ใครจะไปรู้ว่าผู้อุทธรณ์ตั้งแต่ปี 1992 และแนะนำ ฮุสเซน ให้ผู้อุทธรณ์ ) เป็น " วิกฤต " การฟ้องร้องพยาน เพราะพวกเขาคือ " เพียงพยานที่ให้รู้จักหรือมีการติดต่อกับผู้อุทธรณ์ [ ] " อีกครั้ง , ผู้อุทธรณ์ได้นำเรื่องที่เกี่ยวข้องกับปริมาณและคุณภาพของเชื้อเพลิงผมดูหลักฐานของ 3 พยาน และไม่ได้เจออะไรที่ขัดแย้งกับการวิเคราะห์ของผู้พิพากษาเขต ในการหาที่ชาร์จได้หมด ผมจึงเห็นด้วยกับแนวทางเขตของผู้พิพากษา
( 7 ) มีผู้พิพากษาเขตผิดในรูปวาดทวนอ้างอิงกับผู้อุทธรณ์ ?

33 อำเภอผู้พิพากษาพบว่าทางอัยการได้พิสูจน์กรณีของตนปราศจากข้อสงสัย ( ชั่วที่ [ 72 ] ) ในการทำเช่นนั้น , ผู้อุทธรณ์กล่าวหาเขาได้วาดทวนข้อสรุปที่ " ไม่รับประกัน โดยหลักฐาน " ข้อสรุปเหล่านี้ :
( A ) ที่ผู้อุทธรณ์มีเหตุผลที่จะเชื่อว่า เชื้อเพลิงที่ถูกขโมยไปจากการขาดเอกสาร สัมปทานในคำให้การของเขาช่องว่างระหว่างราคาซื้อและราคาตลาด และ
( b ) ที่ผู้อุทธรณ์ได้แน่นอนได้รับน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนเกินตามสัมปทานในคำให้การ
34 ผู้อุทธรณ์อาจ misapprehended คำว่า " อนุมาน " ที่ไม่พึงประสงค์ มันไม่ยาวศิลปะ มันเป็นโปรแกรมของสามัญสำนึก ถ้าผู้ต้องหาถูกคาดว่าจะให้คำอธิบาย แต่ไม่ได้ ,เขาต้องอธิบายใดๆของเขา ถ้าคำอธิบายที่ได้รับการยอมรับ การละเลยของเขาจะไม่เป็นอันตรายต่อการป้องกันของเขา ถ้าคำอธิบายของเขาล้มเหลวที่จะโน้มน้าวให้ผู้พิพากษา ผู้พิพากษาจะได้รับการสรุปได้ว่า การละเลย incriminated เขา ผู้พิพากษาโดยทั่วไปมีสิทธิที่จะวาดอนุมานจากความล้มเหลวของผู้ต้องหาเพื่อให้หลักฐานเกี่ยวกับคำปฏิญาณ" รวมสุดยอดจากการอนุมานว่า [ กล่าวหา ] มีความผิดฐานความผิดคิด " ( ดูโอ้เลเกาะวีพีพี [ 1994 ] sgca 102 ( " . " ) [ 14 ] ) ศาลอุทธรณ์ในโอจัดการ s 196 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ( หน้าที่ 10 ของ 1976 ) , เทียบเท่าซึ่งเป็นเจ้า ( 3 ) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ( หมวก 68 2012 บาทหลวงเอ็ด ) ( CPC ) นอกจากนี้ข้อสรุปที่สามารถวาดจากผู้ต้องหาก็เงียบตาม s 261 ( 1 ) ของ CPC .
3 อำเภอตัดสินไม่ได้ดูเหมือนจะได้วาดใด ๆเช่นการอนุมานกับผู้อุทธรณ์เกี่ยวกับประเด็นที่อ้าง ( ข้างต้นที่ [ 33 ] ) ในความเป็นจริง ผู้พิพากษาเขต ไม่ได้ใช้คำว่า " ทวนอนุมาน " ทั้งหมดในการตัดสินใจของเขา ( เขาได้ แต่ใช้คำว่า " อนุมาน " ที่ไม่อาจต้านทาน [ 40 ] )ขึ้นอยู่กับเหตุผลของเขา มันค่อนข้างชัดเจนว่าเขาได้อาศัยหลักฐาน ( หรือขาดมัน ) ประเมินเหตุผลของการฟ้องร้องและการป้องกันประเทศ . การขาดเอกสารที่เป็นอันตรายต่อของผู้อุทธรณ์พยายามสร้างข้อสงสัยว่าเชื้อเพลิง off-spec. มันไม่ใช่กรณีนี้เพียงเพราะไม่มีเอกสารผู้พิพากษาอำเภอพบว่า คดีของโจทก์ได้พิสูจน์เกินสงสัยที่เหมาะสม .
36 มันอาจจะแย้งว่า ผู้พิพากษาเขตวาดอนุมานจากจากของผู้อุทธรณ์ล้มเหลวที่จะกล่าวถึง ioannis ในระหว่างการบันทึกของงบการเงิน ( ชั่วที่ [ 41 ] ) อย่างไรก็ตาม ประเด็นนี้ไม่ได้ถูกระบุโดยผู้อุทธรณ์ . ในกรณีใด ๆที่ผมพบว่ามันชอบธรรม
อนุมาน( 8 ) มีผู้พิพากษาเขต ล้มเหลวในการพิจารณาการป้องกันของผู้อุทธรณ์ ในแง่ของโครงสร้างองค์กรของทะเลอีเจียน กลุ่มบริษัท ?

คนผู้อุทธรณ์ที่ถกเถียงกันอยู่ในศาล ที่ผู้ซื้อของเชื้อเพลิงที่เป็น ABS และไม่แอ๊บ หลักฐานคือ LED ที่ทดลองแสดงให้เห็นว่า ABS เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานของ MV Milos , ไม่แอ๊บอาร์กิวเมนต์เหล่านี้ สันนิษฐานว่าสร้างในบริบทของ " ผู้อุทธรณ์ได้รับ " ของเชื้อเพลิง ผู้พิพากษาอำเภอปฏิเสธข้อโต้แย้งของผู้อุทธรณ์ได้พบว่าเขาได้แน่นอนรับเชื้อเพลิง ก่อนฉัน ผู้อุทธรณ์แย้งผิดใน :
( A ) พบว่า ABS และ AB ได้ผลเหมือนบริษัทเดียว ;
( ข ) สังเกตว่าผู้อุทธรณ์ไม่กล่าวถึง ABS และมีส่วนร่วม ioannis ' ในคำพูดของเขา ;
( C ) พบว่า งบ ฮุสเซน ก็ยืนยันราคาของเชื้อเพลิงเป็น S $ 900 และ ;
( D ) อาศัยของผู้อุทธรณ์ชี้แจงว่าสำนักงานของเขายังคงลอยเงินสดย่อยประมาณ US $ 50 , 000 ซึ่ง accessibly เท่านั้น โดยเขาและผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการ .
38 ในความสัมพันธ์กับจุดแรกผมทราบว่าผู้พิพากษาเขตไม่ทำเช่นการค้นหา ในย่อหน้าที่ 3 ของการตัดสินใจของเขา ซึ่งผู้อุทธรณ์ยกมาอำเภอผู้พิพากษาระบุเพียง :
3 โจทก์ได้ยื่น bunkering ทะเลอีเจียน Aegean Breeze ที่และการขนส่งร่วมกันสำนักงานสถานที่และสำหรับ intents และวัตถุประสงค์ ในความเป็นจริง บริษัท ได้วิ่งเหมือน 2
บริษัทเดียวส่วนที่อ้างถึงหมายถึงการส่งของอัยการ มากกว่าผู้พิพากษาอำเภอคือการหา อย่างไรก็ตาม พบว่า ทั้งสองได้วิ่งเหมือนบริษัทเดียวจะไม่ขัด " พื้นฐานความเป็นจริงว่า [ 2 ] สองบริษัทนิติบุคคลแยกต่างหาก " ( ในคำพูดของผู้อุทธรณ์ ) ที่ผู้อุทธรณ์แย้งว่า AB ไม่ได้อยู่ในธุรกิจของการซื้อปริมาณขนาดเล็กของเชื้อเพลิงเช่น 105 ตัน เกี่ยวข้องกับคดีนี้ ถ้าเป็นกรณีนี้ , เขาอ้างถึงโครงสร้างองค์กรของกลุ่มเจียน ก็ไม่มีอะไรให้อธิบายการมีส่วนร่วมของเขาในรายการ ( จากการซื้อเพื่อการชำระเงิน ) , หรือมันพิสูจน์ท่อของเขา " "
การโต้เถียง