I have looked through several quest

I have looked through several questions and answers on EL&U, and often there is an indication that American English prefers "have" while British English prefers "have got". In addition, there are several references to "have got" being more informal than "have" (e.g.: When to use "have" and "have got", “Do you have” vs “Have you got”). But where is it considered more informal? In American English alone or both American and British English?

This point may seem obvious to those who made the above mentioned references, but the fact is that even the most fluent users of English in my country will say without a doubt that 'have got' is the preferred usage in the UK and, therefore, it must also be more formal. Why? Because in an academic environment, the more informal structures are generally frowned upon, outside some specific spoken exercises. And if the teachers insist on using "have got", it follows it isn't informal.

So, is the teaching of (British) English in our schools transmitting the wrong idea?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันมองผ่านหลายคำถามและคำตอบของเอลและ U และมักจะมีข้อบ่งชี้ว่า อังกฤษต้อง "มี" ในขณะที่ภาษาอังกฤษแบบอังกฤษต้อง "มี" นอกจากนี้ มีการอ้างอิงถึง "มี" หลายเป็นเป็นทางที่ "มี" (เช่น: เมื่อใช้ "มี" และ "มี" "มี" กับ "คุณมี") แต่ที่มันถือว่าเป็นทางหรือไม่ ในอังกฤษเพียงอย่างเดียวหรือทั้งอเมริกัน และอังกฤษภาษาอังกฤษจุดนี้อาจดูเหมือนชัดเจนกับผู้ที่ทำการอ้างอิงกล่าว แต่ความจริง ที่แม้แต่ผู้ใช้อย่างคล่องแคล่วมากที่สุดของอังกฤษในประเทศจะพูดโดยไม่ต้องสงสัยที่ 'มี' เป็นการใช้งานที่ต้องการในสหราชอาณาจักร และ ดังนั้น มันต้องมีทางขึ้น ทำไม เนื่องจากในสภาพแวดล้อมทางวิชาการ โครงสร้างเป็นทางจะทั่ว frowned เมื่อ นอกฝึกพูดเฉพาะบาง และถ้าครูยืนยันในการใช้ "มี" ก็ตามไม่เป็นดังนั้น สอนภาษาอังกฤษ (อังกฤษ) โรงเรียนของเราจะส่งความคิดถูกต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันได้ดูผ่านหลายคำถามและคำตอบเกี่ยวกับ EL & U และมักจะมีข้อบ่งชี้ว่าชาวอเมริกันอังกฤษชอบ "มี" ในขณะที่อังกฤษชอบ "ได้มี" นอกจากนี้ยังมีหลายที่อ้างอิงถึง "มี" เป็นทางการมากกว่า "มี" (เช่นเมื่อจะใช้ "มี" และ "มี", "คุณมี" เทียบกับ "คุณมี") แต่ที่ก็ถือว่าไม่เป็นทางการมากขึ้น? ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันคนเดียวหรือทั้งภาษาอังกฤษอเมริกันและอังกฤษ? จุดนี้อาจดูเหมือนชัดเจนให้กับผู้ที่ทำอ้างอิงดังกล่าวข้างต้น แต่ความจริงก็คือว่าแม้ผู้ใช้ความชำนาญมากที่สุดของอังกฤษในประเทศของฉันจะบอกว่าไม่ต้องสงสัยเลยว่า 'มี' คือการใช้งานที่ต้องการในสหราชอาณาจักรและจึงยังต้องเป็นทางการมากขึ้น ทำไม? เพราะในสภาพแวดล้อมทางวิชาการโครงสร้างทางการมากขึ้นมีการขมวดคิ้วโดยทั่วไปเมื่ออยู่นอกการออกกำลังกายพูดบางอย่าง และถ้าครูยืนยันในการใช้ "ได้" มันเป็นไปตามที่มันไม่ได้เป็นทางการ. ดังนั้นจะสอน (อังกฤษ) ภาษาอังกฤษในโรงเรียนของเราส่งความคิดที่ผิดหรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันมองผ่านคำถามและคำตอบใน El &หลาย U และมักจะมีข้อบ่งชี้ว่า ภาษาอังกฤษแบบอเมริกันชอบ " " ในขณะที่อังกฤษชอบ " ได้ " นอกจากนี้มีหลายที่อ้างอิงถึง " ได้ " มากกว่า " อย่างไม่เป็นทางการ " ( เช่น : เมื่อใช้ " มี " และ " มี " , " คุณมี " VS " คุณมี " ) แต่มันอยู่ไหนถือว่าไม่เป็นทางการมากขึ้น ?ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันคนเดียวหรือทั้งสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ อังกฤษ

จุดนี้อาจดูเหมือนชัดเจนกับผู้ที่ได้กล่าวถึงข้างต้นอ้างอิง แต่ความจริงคือว่าแม้เป็นผู้ใช้ส่วนใหญ่ของภาษาอังกฤษในประเทศของฉันจะพูดโดยไม่สงสัยว่า ' ได้ ' คือการใช้งานที่ต้องการใน UK และ ดังนั้น จึงยังต้องอยู่ที่เป็นทางการมากขึ้น ทำไม ? เพราะในสภาพแวดล้อมทางวิชาการโครงสร้างที่ไม่เป็นทางการมากขึ้นโดยทั่วไป frowned เมื่อนอก บางพูด แบบฝึกหัด และถ้าครูยืนยันในการ " มี " มัน คือมันไม่ได้นอก

งั้นก็สอน ( อังกฤษ ) ภาษาอังกฤษในโรงเรียนถ่ายทอดความคิดผิด