She then wandered around aimlessly,

She then wandered around aimlessly, sobbing and sincerely wishing for the warmth of her parents in an effort to escape reality.

And before she knew it, she had already been imprisoned within that dark corner of the circus tent.

That place... was comparable to hell.

Every day, someone would be purchased or returned.[7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เธอจากนั้นได้เดินไปมาทั่วพเนจร sobbing และปรารถนาอย่างจริงใจสำหรับความอบอุ่นของพ่อแม่ในความพยายามที่จะหนีความเป็นจริงและก่อนที่เธอรู้ เธอมีแล้วถูกจำคุกเป็นเวลาในที่มุมมืดของเต็นท์ละครสัตว์ที่ทำ...ได้เปรียบไปนรกทุกวัน คนจะสามารถซื้อ หรือส่งคืน[7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นเธอก็เดินไปรอบ ๆ อย่างไม่มีจุดหมาย, ร้องไห้และความจริงใจที่ต้องการเพื่อความอบอุ่นของพ่อแม่ของเธอในความพยายามที่จะหลบหนีความเป็นจริง. และก่อนที่เธอจะรู้ว่าเธอได้ถูกขังอยู่ภายในที่มุมมืดของเต็นท์ละครสัตว์. สถานที่ ... เคียง ไปลงนรก. ทุกวันคนที่จะซื้อได้หรือกลับ. [7]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากนั้นเธอก็เดินกระเซอะกระเซิง . และขอแสดงความนับถือต้องการความอบอุ่นจากพ่อแม่ของเธอในความพยายามที่จะหลบหนีความเป็นจริง

และก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอได้ถูกขังอยู่ภายในมุมมืดของเต็นท์ละครสัตว์ .

สถานที่นั้น . . . . . . . ก็เปรียบได้กับนรก . . .

ทุกๆวัน คนที่จะซื้อหรือคืน [ 7 ]