Strategic decision-making is a judg

Strategic decision-making is a judgment task with long-term outcomes
subjected to uncertainties and ambiguities not completely known at the point
when the strategic decisions are made (Arendt et al. 2005). CEOs are entrusted to
make sensible strategic choices in the face of different contingencies and can be
considered information processing agents at the intersection between the firm, its
key actors, and the environment (Haleblian & Finkelstein 1993; Huber 1991;
Mintzberg 1983). As comprehensive decisions are more likely to lead to favorable
outcomes (Forbes 2008; Heavey, Simsek, Roche & Kelly 2009), CEOs have been
shown to be sophisticated information-seekers, scanning their internal and
external organizational domains for inputs to update and inform
comprehensiveness of decisions (Forbes 2008; Garg et al. 2003; Boyd & Fulk, 1996).
Upper Echelons scholarship has traditionally emphasized the knowledge encased
in background experiences of top managers to understand decision-making
processes and subsequent strategic choice (Carpenter, Geletkanycz & Sanders
2004). However, the complex and ambiguous nature of strategic decision-making
implies that experientially-acquired insights often become redundant in the face of
new scenarios (Gino & Moore 2007; Sachi & Burigo 2008). Moreover, the data
inputs CEOs seek through scanning are often unavailable, incomplete, or obsolete
(Eisenhardt & Bourgeois 1998; Huber 1991; Mintzberg, Raisinghani & Theoret

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เป็นงานพิพากษา มีผลระยะยาวภายใต้ความไม่แน่นอนและ ambiguities ไม่สมบูรณ์ที่รู้จักกันที่จุดเมื่อตัดสินใจเชิงกลยุทธ์จะทำ (Arendt et al. 2005) ท่าน ๆ จะมอบหมายให้ทำให้ทางเลือกเชิงกลยุทธ์เหมาะสมกับภาระผูกพันต่าง ๆ และสามารถถือว่าเป็นการประมวลผลแทนที่จุดตัดระหว่างบริษัท ข้อมูลการนักแสดงสำคัญ และสิ่งแวดล้อม (Haleblian & Finkelstein 1993 ฮูเบอร์ 1991ทาง Mintzberg ที่ 1983) ตัดสินใจอย่างนี้น่าจะทำให้ดีขึ้นผล (Forbes 2008 Heavey, Simsek, Roche และเคลลี่ 2009), Ceo ได้รับแสดงให้เป็นที่ทันสมัยผู้หา ข้อมูล การสแกนภายในของตน และโดเมนขององค์กรภายนอกเพื่อปรับปรุง และแจ้งครอบคลุมการตัดสินใจ (Forbes 2008 Garg et al. 2003 Boyd & Fulk, 1996)ศึกษาผู้ใหญ่บนประเพณีได้เน้นความรู้ที่มาพร้อมโดดเด่นประสบการณ์เบื้องหลังของผู้จัดการด้านบนเข้าใจการตัดสินใจกระบวนการและการเลือกกลยุทธ์ (ช่างไม้ Geletkanycz และแซนเดอร์ส์2004) . อย่างไรก็ตาม ธรรมชาติซับซ้อน และไม่ชัดเจนของการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์หมายความว่า ข้อมูลเชิงลึกมาชวนที่มักจะเป็นซ้ำซ้อนใน face ของสถานการณ์ใหม่ (จิโน่และมัวร์ 2007 Sachi & Burigo 2008) นอกจากนี้ ข้อมูลหาการสแกนช่อง Ceo มักไม่พร้อมใช้งาน ไม่สมบูรณ์ หรือล้าสมัย(Eisenhardt และชนชั้นกลาง 1998 ฮูเบอร์ 1991 Mintzberg, Raisinghani และ Theoret

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เป็นงานที่ตัดสินกับผลลัพธ์ในระยะยาว
ภายใต้ความไม่แน่นอนและความคลุมเครือไม่เป็นที่รู้จักอย่างสมบูรณ์ที่จุด
เมื่อการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์จะทำ (Arendt et al. 2005) ซีอีโอจะได้รับมอบหมายให้
สร้างทางเลือกเชิงกลยุทธ์ที่เหมาะสมในการเผชิญกับภาระผูกพันที่แตกต่างกันและสามารถ
พิจารณาตัวแทนการประมวลผลข้อมูลที่จุดตัดระหว่าง บริษัท ที่ของ
นักแสดงที่สำคัญและสิ่งแวดล้อม (Haleblian & Finkelstein 1993 ฮิว 1991;
ดึงเอาบทบาท 1983) การตัดสินใจที่ครอบคลุมมีแนวโน้มที่จะนำไปสู่การที่ดี
ผล (ฟอร์บ 2008 Heavey, Simsek โรชและเคลลี่ 2009) ซีอีโอได้รับการ
แสดงให้เห็นว่ามีความซับซ้อนข้อมูลคนหาสแกนภายในของพวกเขาและ
โดเมนขององค์กรภายนอกสำหรับปัจจัยการผลิตเพื่อปรับปรุงและแจ้งให้
ครอบคลุม ของการตัดสินใจ (ฟอร์บ 2008 Garg et al, 2003. บอยด์และฟัลค์, 1996).
ทุนการศึกษาบนผู้ใหญ่ได้เน้นประเพณีความรู้ที่ห่อหุ้มอยู่
ในประสบการณ์ของพื้นหลังของผู้จัดการด้านบนที่จะเข้าใจการตัดสินใจ
กระบวนการและทางเลือกกลยุทธ์ที่ตามมา (ไม้ Geletkanycz และแซนเดอ
2004) แต่ลักษณะที่ซับซ้อนและคลุมเครือของการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์
หมายความว่าข้อมูลเชิงลึกประสพการณ์ที่ได้มามักจะกลายเป็นซ้ำซ้อนในการเผชิญกับ
สถานการณ์ใหม่ (จีโน่และมัวร์ 2007 Sachi & Burigo 2008) นอกจากนี้ข้อมูล
ปัจจัยการผลิตซีอีโอขอผ่านการสแกนมักจะสามารถใช้งานได้ไม่สมบูรณ์หรือล้าสมัย
(Eisenhardt & Bourgeois 1998 ฮิว 1991; ดึงเอาบทบาท, Raisinghani & Theoret

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การตัดสินใจเชิงกลยุทธ์คือ งานพิพากษาผลระยะยาวภายใต้ความไม่แน่นอนและความกำกวมไม่ค่อยรู้จักที่จุดเมื่อการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ ( เรนด์ท et al . 2005 ) ซีอีโอจะมอบให้เลือกกลยุทธ์ที่เหมาะสมในหน้าของภาระผูกพันต่าง ๆ และสามารถพิจารณาข้อมูลตัวแทนที่แยกระหว่าง บริษัท ของนักแสดงหลัก และ สิ่งแวดล้อม ( haleblian & ฟิงกัลสไตน์ 1993 ; เบอร์ 1991 ;มินต์สเบิร์ก 1983 ) เช่นการตัดสินใจอย่างละเอียดจะนำมงคลผล ( Forbes ) ; ฮีวี่ซิมเซค โรช & เคลลี่ , , 2009 ) , ซีอีโอได้เป็นคนหาข้อมูลที่ซับซ้อนและการสแกนของพวกเขาภายในโดเมนขององค์กรภายนอกและข้อมูลเพื่อปรับปรุง และแจ้งให้ทราบความสมบูรณ์ของการตัดสินใจ ( Forbes ) ; garg et al . 2003 ; บอยด์ & รายละเอียด , 1996 )บน echelons ได้ดเน้นความรู้ พร้อมทุนการศึกษาในประสบการณ์ ภูมิหลังของผู้จัดการด้านบนจะเข้าใจการตัดสินใจกระบวนการและกลยุทธ์ทางเลือกที่ตามมา ( ช่างไม้ , geletkanycz & แซนเดอร์2004 ) อย่างไรก็ตาม ที่ซับซ้อนและคลุมเครือ ธรรมชาติของการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์หมายความว่า experientially ได้รับข้อมูลเชิงลึกมักจะกลายเป็นซ้ำซ้อนในหน้าของในสถานการณ์ใหม่ ( จีโน่ & มัวร์ 2007 ; ซาชิ & burigo 2008 ) นอกจากนี้ ข้อมูลกระผมมีโอกาสแสวงหาผ่านการสแกนมักจะไม่พร้อม ไม่สมบูรณ์ หรือ ล้าสมัย( eisenhardt & ชนชั้นกลาง 1998 ; เบอร์ 1991 ; มินต์สเบิร์ก raisinghani & theoret ,