My work is often centered on issues

My work is often centered on issues of homelessness, both in the physical and emotional sense. I consider myself an outsider and as someone lacking a sense of belonging to my own family and society in general.

Having worked at a dog shelter in Chiang Mai, Thailand for a number of years, I have explored personal feelings of exclusion related to the stray animals I surround myself with. My perspectives on stray dogs, along with the relationships I have developed with them, play an important role in my work.

Most people feel sorry for stray dogs that have been discarded or ignored by society but I see benefits in their homelessness. Having a home can offer us some sort of security but in some ways also restricts our freedom and independence.

My feelings of stray lead me to confront the world outside of my comfort zone. Emotions of confusion and hesitation are represented in my later works. I normally use organic and local materials such as natural fiber, thread or animal faeces. These elements represent the connection between me, my temporary home and the effects of my surroundings. Thread or rope is often used to tie two things together and to represent feelings of unbounded freedom. I use feces as an ingredient in food that is inedible, changing its form, composition and meaning.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

งานของผมมักจะเน้นปัญหาของเร่ ทั้งในแง่กายภาพ และอารมณ์ พิจารณาตัวเองเป็นบุคคลภายนอกและ เป็นคนขาดความรู้สึกเป็นของของตัวเองครอบครัวและสังคมทั่วไปในการทำงานที่พักพิงสุนัขเชียงใหม่ ประเทศไทยสำหรับปี ผมได้สำรวจความรู้สึกส่วนตัวของข้อยกเว้นที่เกี่ยวข้องกับสัตว์จรจัดผมล้อมรอบตัวเองด้วย มุมมองของฉันในสุนัขจรจัด พร้อมกับความสัมพันธ์ที่มีพัฒนาขึ้นกับพวกเขา มีบทบาทสำคัญในการทำงานของฉันคนส่วนใหญ่รู้สึกเสียใจสำหรับสุนัขจรจัดที่ถูกทิ้ง หรือถูกละเว้น โดยสังคม แต่เห็นประโยชน์ในการเร่ นอกจากนี้ยังมีบ้านสามารถให้เราเรียงลำดับ ของความปลอดภัย แต่ ในบางวิธีจำกัดเสรีภาพและอิสระของเราความรู้สึกของการหลงทางทำให้ฉันเผชิญโลกภายนอกของเขตสบายของฉัน แสดงถึงอารมณ์ของความสับสนและลังเลในการทำงานของฉันในภายหลัง ปกติใช้ วัสดุอินทรีย์ในท้องถิ่นเช่นเส้นใยธรรมชาติ ด้าย หรืออุจจาระสัตว์ องค์ประกอบเหล่านี้แสดงถึงการเชื่อมต่อระหว่างผม บ้านชั่วคราว และผลกระทบของสภาพแวดล้อมของฉัน ด้ายหรือเชือกมักจะใช้ การผูกสองสิ่งด้วยกัน และแสดงถึงความรู้สึกของเสรีภาพไม่ ผมใช้อุจจาระเป็นส่วนผสมในอาหารที่กินไม่ได้ การเปลี่ยนรูปแบบ องค์ประกอบ และความหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทำงานของฉันมักจะเป็นศูนย์กลางในปัญหาของคนเร่ร่อนทั้งในความรู้สึกทางร่างกายและอารมณ์ ฉันคิดว่าตัวเองเป็นคนนอกและเป็นคนที่ขาดความรู้สึกเป็นเจ้าของให้กับครอบครัวของตัวเองและสังคมโดยทั่วไปก. ต้องทำงานในที่พักพิงสุนัขในเชียงใหม่สำหรับจำนวนของปีที่ผ่านมาผมได้สำรวจความรู้สึกส่วนตัวของการยกเว้นที่เกี่ยวข้องกับจรจัด สัตว์ฉันล้อมรอบตัวเองด้วย มุมมองของฉันในสุนัขจรจัดพร้อมกับความสัมพันธ์ที่ผมได้มีการพัฒนากับพวกเขามีบทบาทสำคัญในการทำงานของฉัน. คนส่วนใหญ่รู้สึกเสียใจสำหรับสุนัขจรจัดที่ได้รับการทิ้งหรือละเว้นจากสังคม แต่ผมเห็นประโยชน์ในเร่ร่อนของพวกเขา มีบ้านที่สามารถให้เราเรียงลำดับของการรักษาความปลอดภัยบางส่วน แต่ในบางวิธียัง จำกัด เสรีภาพและความเป็นอิสระของเรา. ความรู้สึกของฉันจรจัดนำฉันไปเผชิญหน้ากับโลกภายนอกเขตความสะดวกสบายของฉัน อารมณ์ความรู้สึกของความสับสนและลังเลจะแสดงในภายหลังงานของฉัน ผมปกติใช้วัสดุอินทรีย์และท้องถิ่นเช่นเส้นใยธรรมชาติ, ด้ายหรือสัตว์อุจจาระ องค์ประกอบเหล่านี้แสดงถึงการเชื่อมต่อระหว่างฉัน, บ้านชั่วคราวของฉันและผลกระทบของสภาพแวดล้อมของฉัน ด้ายหรือเชือกมักจะถูกใช้ในการผูกสองสิ่งเข้าด้วยกันและจะเป็นตัวแทนความรู้สึกของเสรีภาพมากมาย ผมใช้อุจจาระเป็นส่วนผสมในอาหารที่กินไม่ได้เปลี่ยนรูปแบบขององค์ประกอบและความหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานของฉันคือมักจะเป็นศูนย์กลางในเรื่องขององค์กร ทั้งในแง่กายภาพและอารมณ์ ฉันพิจารณาตัวเองเป็นคนนอก และเป็นคนที่ขาดความรู้สึกของครอบครัวของฉันเอง และสังคมโดยทั่วไปมีงานที่พักพิงสุนัขในเชียงใหม่สำหรับจำนวนของปี ผมได้สำรวจความรู้สึกส่วนตัวของข้อยกเว้นที่เกี่ยวข้องกับสัตว์จรจัดผมล้อมรอบตัวเองด้วย มุมมองของฉันเกี่ยวกับสุนัขจรจัด พร้อมกับความสัมพันธ์ที่ผมมีกับพวกเขามีบทบาทสำคัญในงานของฉันคนส่วนใหญ่รู้สึกสงสารสุนัขจรจัดที่ถูกละทิ้งหรือละเว้นจากสังคม แต่ผมเห็นประโยชน์ในองค์กรของพวกเขา มีบ้านที่สามารถให้เราบางประเภทของการรักษาความปลอดภัย แต่ในบางวิธียัง จำกัด เสรีภาพและความเป็นอิสระของเราความรู้สึกหลงทางทำให้ผมต้องเผชิญหน้ากับโลกภายนอกของโซนความสะดวกสบายของฉัน อารมณ์ของความสับสนและลังเลจะแสดงในงานต่อไปของฉัน ปกติผมใช้อินทรีย์และวัสดุท้องถิ่น เช่น ใยธรรมชาติ ด้าย หรือ อุจจาระสัตว์ องค์ประกอบเหล่านี้แสดงถึงการเชื่อมต่อระหว่างฉัน บ้านชั่วคราว และอิทธิพลของสภาพแวดล้อมของฉัน ด้ายหรือเชือกมักใช้ผูกสองสิ่งเข้าด้วยกัน และแสดงถึงความรู้สึกของเสรีภาพความ . ผมใช้อุจจาระเป็นส่วนผสมในอาหารที่กินไม่ได้ เปลี่ยนแปลง รูปแบบ องค์ประกอบและความหมาย