Clearly, the cure depth increased r

Clearly, the cure depth increased rapidly at the beginning with a drop after 50 s to remain stable at 2 and 1.5 mm. In our experiment, the top layer cured rapidly within the first 50 s because the surface resin absorbed the ultraviolet light energy from the UV bulb immediately, and then the photopolymerization process occurred in which the top layer of resin transformed from liquid to solid state. After the chemical reaction, the cured resin generated a solid film that covered the uncured resin. For light penetration in turbid media such as composite resin, the intensity of light is decreased due to absorption and scattering [14]. In the experiment, the cured resin film, the diamond abrasive powder, the nanoparticle filler, and the resin itself are all factors that affect the light penetration. Therefore, with the cure time increasing in experiment, less and less ultraviolet light penetrated through the resin mixture, permitting less energy to be absorbed by the uncured resin in photopolymerization. The depth difference between mixture with nanoparticle and mixture without nanoparticle is due to the UV energy absorption and refraction by the Al2O3 nanoparticles.
From former researchers’ studies, the thickness of cured resin is not directly proportional to exposure time due the decrease of UV energy penetration in the composites. If 70% of the UV energy is absorbed in the top 0.01″ of coating, then 70% of the remainder or 7% of the initial amount will be absorbed in the second. Thus, a twofold increase in the cure depth requires a tenfold increase in UV intensity [15]. If we just increase the cure time in the curing process, the top layer would absorb too much energy and the surface temperature would be much higher than the thermal limit.
Micromachining is a precision process and the thickness loss of the machining tools, such as lapping plate and polishing pad, could be small – even to a nanoscale – therefore, a millimeter-scale thickness is acceptable in manufacturing of those machining tools. In addition, the curing process can be done on both sides of the workpiece to increase the cure depth if needed.
Nanoscale fillers increase the polymer mixture in both elasticity and strength, and the stress curve comparison shows the improvement (see Figure 8.33). The tensile strain increased almost two times compares to the nonfiller resin, and it means that the material elongation in tensile test increased significantly. When abrasive particles are added into the UV resin, the polymer structure defect takes place due to the size of these microparticles. Therefore, pure resin has better mechanical properties than the abrasives mixture. In our experiment, Al2O3 nanoparticles added as filler into the mixture did not greatly affect polymer structure. Moreover, the nanoparticles have high specific surface energy, while monomer molecules have dipole moments and nanoparticles direct monomers during the polymerization process. A polymer crystal is formed because of the ordered structure, by which the material strength and elasticity improve. On the other hand, the uniformly distributed nanoparticles in polymer act as crystallization centers and increase the resin strength [15].

Figure 8.33.
Stress curves of nanoparticle–mixed resin.
Figure options
Figure 8.34 gives an illustration of the resin-bonded lapping process mechanism. Particle 1 and 4 move freely, removing the material by scraping and rolling, which is basically the conventional lapping process that has a lower material removal rate and causes workpiece surface damage. The embedded particle 2 acts as a small cutting tool within the process and obviously, it is comparatively more efficient.

Figure 8.34.
Fixed-abrasive lapping processes.
Figure options
With the material strength improvement, the amount of abrasive particles rolling within the gap between machining tool and workpiece is reduced. The abrasive particle is hard to remove from the polymer, which means they work a longer lifetime as an embedded particle. For this reason, the machining efficiency of the abrasive tools can be improved. Even if the particles drop off from the polymer, the nanoparticle mixture polymer receives less damage due to the stronger bending strength. Meanwhile, some of the free abrasive particles can be embedded in the resin by lapping load because of the soft and elastic material features.
Figure 8.35 and Figure 8.36 show the microscopy of these two mixtures after lapping under the same conditions. Much more surface damage can be seen in the non-nanoparticle mixture because of its weak material properties. When the embedded particles drop off from the polymer, some of the materials around the particle are removed at the same time, and then the rough surface causes more damage on the workpiece.

Figure 8.35.
Microscopy of the nanoparticle mixture.
Figure options

Figure 8.36.
Microscopy of the mixture without nanoparticles.
Figure options
For the nanoparticle mixture, the particle removes little material due to the strong resin polymerization caused by those nanoparticles, and then leaves only a small pit on the surface. These small pits provide room for grain, chips, and fluid during the process and affect the hydrodynamic performance between the workpiece and lapping plate in a good way.
Lapping Performance
The improvement of the nanoparticle–mixed resin shows the benefits in mechanical properties and manufacturing of the plate. The more important aspect is that when we look at the detail of the figures, the roughness of the MA resin plate with nanoparticle remains low after 30 min. On the other hand, the roughness of MA resin plate without nanoparticles decreases gently and remains stable after 60 min or even later. The comparison can be clearly seen in Figure 8.37.

Figure 8.37.
Roughness comparisons between plates with and without nano-Al2O3

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชัดเจน ความลึกการรักษาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเริ่มต้นด้วยหยดหลัง 50 s ยังคงมีเสถียรภาพที่ 1.5 และ 2 มม. ในการทดลองของเรา ด้านบนหายอย่างรวดเร็วภายใน 50 แรก s เพราะยางพื้นผิวดูดซึมพลังงานแสงรังสีอัลตราไวโอเลตจากหลอด UV ทันที แล้ว การ photopolymerization เกิดในซึ่งชั้นบนสุดของยางเปลี่ยนจากของเหลวกับของแข็ง หลังจากปฏิกิริยาเคมี ยางหายสร้างฟิล์มแข็งที่ปกคลุมยาง uncured สำหรับเจาะไฟ turbid สื่อเช่นคอมโพสิตเรซิน ความเข้มของแสงจะลดลงเนื่องจากการดูดซึมและ scattering [14] ทดลอง ฟิล์มยางหาย ผงเพชร abrasive ฟิลเลอร์ nanoparticle และยางตัวเองมีปัจจัยทั้งหมดที่มีผลต่อแสงปรีชา ดังนั้น ด้วยเวลารักษาที่เพิ่มขึ้นในการทดลอง อัลตราไวโอเลตน้อยทะลวงผ่านส่วนผสมเรซิ่น อนุญาตให้พลังงานน้อยกว่าจะถูกดูดซึม โดยเรซิน uncured ใน photopolymerization มีความลึกต่างกับ nanoparticle ที่ส่วนผสมและผสม โดย nanoparticle UV พลังงานดูดซับและหักเหตามเก็บกัก Al2O3จากการศึกษาของนักวิจัยอดีต ความหนาของยางดองไม่ได้สัดส่วนโดยตรงกับแสงเวลาครบกำหนดลดลงเจาะพลังงานรังสียูวีในการคอมโพสิต ถ้า 70% ของพลังงานรังสียูวีถูกดูดใน 0.01″ ชั้นของเคลือบ แล้ว 70% ส่วนที่เหลือหรือ 7% ของจำนวนเงินขั้นต่ำที่จะดูดซึมในที่สอง ดังนั้น การเพิ่มขึ้นสองเท่าในความลึกรักษาต้องเพิ่ม tenfold UV ความเข้ม [15] ถ้าเราเพียงแค่เพิ่มการรักษาเวลาในการบ่มผิว ชั้นบนสุดจะดูดซับพลังงานมากเกินไป และอุณหภูมิผิวจะสูงกว่าขีดจำกัดความร้อนMicromachining เป็นกระบวนการความแม่นยำ และอาจเล็ก –แม้จะ nanoscale – การสูญเสียความหนาของชิ้นเครื่องมือ แผ่นที่ซัดสาด และขัดแผ่น ดังนั้น ความหนาขนาดมิลลิเมตรเป็นที่ยอมรับในการผลิตของเครื่องจักรเครื่องมือ สามารถทำการบ่มผิวทั้งสองด้านของเทคโนโลยีเพื่อเพิ่มความลึกการรักษาหากจำเป็นNanoscale fillers เพิ่มส่วนผสมพอลิเมอร์ความยืดหยุ่นและความแข็งแรง และปรับปรุงการแสดงการเปรียบเทียบเส้นโค้งความเครียด (ดูรูปที่ 8.33) ต้องใช้แรงดึงที่เพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าเปรียบเทียบกับยาง nonfiller แล้วก็หมายความ ว่า elongation วัสดุในการทดสอบแรงดึงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อมีเพิ่มอนุภาค abrasive เข้ายาง UV ข้อบกพร่องของโครงสร้างพอลิเมอร์จะทำขนาดนี้ microparticles ดังนั้น ยางล้วนมีคุณสมบัติทางกลดีกว่าผสมกัดกร่อน ในการทดลองของเรา เก็บกัก Al2O3 เพิ่มเป็นฟิลเลอร์เข้าไปในส่วนผสมไม่มากมีผลต่อโครงสร้างของพอลิเมอร์ นอกจากนี้ เก็บกักมีพลังงานเฉพาะผิวสูง ในขณะที่โมเลกุลน้ำยามีช่วงเวลา dipole และเก็บกักตรง monomers polymerization ระหว่าง คริสตัลเป็นพอลิเมอร์จะเกิดขึ้นเนื่องจากโครงสร้างสั่ง ซึ่งวัสดุความแข็งแรงและความยืดหยุ่นของการปรับปรุง บนมืออื่น ๆ เก็บกักกระจายสม่ำเสมอเมื่อเทียบเคียงในพอลิเมอร์ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการตกผลึก และเพิ่มความแข็งแรงเรซิ่น [15] รูปที่ 8.33 ความเครียดการโค้งของ nanoparticle – ผสมเรซินตัวเลือกรูปรูปที่ 8.34 ให้ภาพของกระบวนการกลไกซัดที่ถูกผูกมัดยาง อนุภาค 1 และ 4 ย้ายได้อย่างอิสระ เอาวัสดุ scraping และ กลิ้ง ซึ่งโดยทั่วไปกระบวนการซัดทั่วไปที่มีอัตราการกำจัดวัสดุที่ต่ำกว่า และทำให้เกิดความเสียหายผิวเทคโนโลยี การฝังอนุภาค 2 ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือตัดขนาดเล็กภายในกระบวนการ และแน่นอน มันมีประสิทธิภาพดีอย่างหนึ่ง รูปที่ 8.34 กระบวนการซัดทราย-ตัวเลือกรูปจำนวนอนุภาค abrasive กลิ้งภายในช่องว่างระหว่างชิ้นเครื่องมือและเทคโนโลยีจะลดลง ด้วยการปรับปรุงความแข็งแรงของวัสดุ ยากที่จะเอาออกจากพอลิเมอร์ ซึ่งหมายความว่า พวกเขาทำงานอายุการใช้งานอีกต่อไปเป็นการฝังอนุภาค อนุภาค abrasive ได้ ด้วยเหตุนี้ สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องมือ abrasive ชิ้น แม้ว่าอนุภาคปล่อยออกจากการพอลิเมอร์ พอลิเมอร์ผสมผสาน nanoparticle ได้รับความเสียหายน้อยกว่าเนื่องจากแข็งแรงดัด ในขณะเดียวกัน ของอนุภาค abrasive ฟรีสามารถฝังไว้ในยางไม้ โดยโหลดซัดเนื่องจากคุณลักษณะวัสดุนุ่ม และยืดหยุ่น8.35 รูปและรูปที่ 8.36 แสดง microscopy ของส่วนผสมเหล่านี้สองหลังซัดสาดภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน สามารถเห็นส่วนผสมไม่ใช่ nanoparticle ผิวเสียมากเนื่องจากคุณสมบัติของวัสดุที่อ่อน เมื่ออนุภาคฝังตัวปล่อยออกจากพอลิเมอร์ บางวัสดุรอบ ๆ อนุภาคจะถูกเอาออกในเวลาเดียวกัน แล้ว ผิวหยาบทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมในการขึ้นรูปชิ้นงาน 8.35 รูป Microscopy ของผสม nanoparticleตัวเลือกรูป รูปที่ 8.36 Microscopy ของส่วนผสมโดยไม่มีการเก็บกักตัวเลือกรูปผสมผสาน nanoparticle อนุภาคเอาวัสดุเล็ก ๆ จาก polymerization เรซิ่นแข็งแรงที่เกิดจากการเก็บกักเหล่านั้น แล้ว ทิ้งเฉพาะหลุมเล็ก ๆ บนพื้นผิว หลุมเหล่านี้เล็กให้ห้องข้าว ชิ และของเหลวในระหว่างกระบวนการ และมีผลต่อประสิทธิภาพ hydrodynamic ระหว่างเทคโนโลยีและจานซัดในทางดีประสิทธิภาพซัดพัฒนายาง nanoparticle – ผสมแสดงประโยชน์ในคุณสมบัติทางกลและการผลิตของแผ่น ด้านที่สำคัญคือ ว่า เมื่อเรามองไปที่รายละเอียดของตัวเลข ความหยาบของแผ่นยางที่ MA มี nanoparticle ยังคงต่ำหลังจาก 30 นาที บนมืออื่น ๆ ความหยาบของแผ่นยาง MA โดยไม่ต้องเก็บกักลดเบา ๆ และยังคงมีเสถียรภาพหลัง จาก 60 นาที หรือแม้แต่ในภายหลัง การเปรียบเทียบสามารถถูกเห็นในรูปที่ 8.37 ชัดเจน รูปที่ 8.37 ความหยาบเปรียบเทียบระหว่างแผ่นมี และไม่ มี Al2O3 นาโน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เห็นได้ชัดว่าการรักษาความลึกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงแรก ๆ ที่มีการลดลงหลังจากที่ 50 ยังคงมีเสถียรภาพที่ 2 และ 1.5 มม ในการทดลองของเราที่ชั้นบนหายไปอย่างรวดเร็วในครั้งแรก 50 เพราะเรซินพื้นผิวดูดซึมพลังงานแสงอัลตราไวโอเลตจากหลอดไฟยูวีได้ทันทีและจากนั้นกระบวนการ photopolymerization ที่เกิดขึ้นที่ชั้นบนสุดของเรซินเปลี่ยนจากของเหลวสถานะของแข็ง หลังจากที่เกิดปฏิกิริยาทางเคมี, เรซิ่นหายสร้างภาพยนตร์ที่เป็นของแข็งที่ปกคลุมเรซินแห้ง สำหรับการเจาะแสงในสื่อขุ่นเช่นคอมโพสิตเรซิน, ความเข้มของแสงจะลดลงเนื่องจากการดูดซึมและการกระเจิง [14] ในการทดลองฟิล์มเรซินหายเพชรผงขัดบรรจุอนุภาคนาโนและเรซินของตัวเองเป็นปัจจัยทั้งหมดที่มีผลต่อการเจาะแสง ดังนั้นการที่มีเวลาการรักษาที่เพิ่มขึ้นในการทดลองแสงอัลตราไวโอเลตน้อยลงและน้อยทะลุผ่านผสมเรซินอนุญาตให้พลังงานน้อยที่จะถูกดูดซึมโดยเรซินแห้งใน photopolymerization ความแตกต่างระหว่างความลึกของส่วนผสมที่มีอนุภาคนาโนและมีส่วนผสมของอนุภาคนาโนโดยไม่ต้องเกิดจากการดูดซับพลังงานรังสียูวีและการหักเหของแสงโดยอนุภาคนาโน Al2O3.
จากการศึกษานักวิจัยอดีตความหนาของเรซินรักษาให้หายขาดไม่ได้เป็นสัดส่วนโดยตรงกับเวลารับแสงที่เกิดจากการลดลงของการเจาะพลังงานรังสียูวี ในคอมโพสิต หาก 70% ของพลังงานรังสียูวีจะถูกดูดซึมในด้านบน 0.01 "ของสารเคลือบผิวแล้ว 70% ของที่เหลือหรือ 7% ของจำนวนเงินเริ่มต้นจะถูกดูดซึมในครั้งที่สอง ดังนั้นการเพิ่มขึ้นสองเท่าในเชิงลึกการรักษาต้องมีการเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าในความเข้มรังสียูวี [15] ถ้าเราเพียงแค่เพิ่มเวลาในการรักษาในขั้นตอนการบ่มชั้นบนสุดจะดูดซับพลังงานมากเกินไปและอุณหภูมิพื้นผิวจะสูงกว่าขีด จำกัด ของความร้อน.
ไมโครเป็นกระบวนการที่มีความแม่นยำและการสูญเสียความหนาของเครื่องมือเครื่องจักรกลเช่นขัด แผ่นและแผ่นขัดอาจจะมีขนาดเล็ก - แม้จะนาโน - ดังนั้นความหนามิลลิเมตรขนาดที่เป็นที่ยอมรับในการผลิตเครื่องมือเครื่องจักรกลเหล่านั้น นอกจากนี้กระบวนการบ่มสามารถทำได้ทั้งสองด้านของชิ้นงานที่จะเพิ่มความลึกของการรักษาหากจำเป็น.
ฟิลเลอร์เพิ่มส่วนผสมนาโนพอลิเมอทั้งความยืดหยุ่นและความแข็งแรงและการเปรียบเทียบโค้งความเครียดที่แสดงให้เห็นการปรับปรุง (ดูรูปที่ 8.33) ความเครียดแรงดึงเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าเมื่อเทียบกับเรซิน nonfiller และมันหมายความว่าวัสดุที่ใช้ในการยืดตัวทดสอบแรงดึงที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่ออนุภาคขัดจะถูกเพิ่มลงในเรซิน UV ข้อบกพร่องโครงสร้างลิเมอร์ที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจากขนาดของไมโครเหล่านี้ ดังนั้นเรซินบริสุทธิ์มีคุณสมบัติเชิงกลที่ดีกว่าส่วนผสมกัดกร่อน ในการทดลองของเราอนุภาคนาโน Al2O3 เพิ่มเป็นสารตัวเติมลงในส่วนผสมไม่มากส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของพอลิเมอ นอกจากนี้อนุภาคนาโนมีพลังงานผิวสูงโดยเฉพาะในขณะที่โมเลกุลของโมโนเมอร์มีช่วงเวลาขั้วและอนุภาคนาโนโมโนเมอร์โดยตรงในระหว่างกระบวนการพอลิเมอ คริสตัลลิเมอร์จะเกิดขึ้นเนื่องจากโครงสร้างที่สั่งซื้อโดยที่แข็งแรงของวัสดุและความยืดหยุ่นในการปรับปรุง ในทางตรงกันข้าม, นาโนกระจายเหมือนกันในการกระทำลิเมอร์เป็นศูนย์กลางการตกผลึกและเพิ่มความแข็งแรงของเรซิน [15]. รูปที่ 8.33. โค้งความเครียดของเรซินผสมอนุภาคนาโน. เลือกรูปที่8.34 รูปที่ช่วยให้ภาพของกลไกกระบวนการขัดเรซินถูกผูกมัด . อนุภาค 1 และ 4 ย้ายได้อย่างอิสระเอาวัสดุโดยการขูดและกลิ้งซึ่งเป็นพื้นกระบวนการขัดเดิมที่มีอัตราการกำจัดวัสดุที่ลดลงและทำให้เกิดความเสียหายพื้นผิวชิ้นงาน อนุภาคที่ฝังตัวที่ 2 ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือตัดขนาดเล็กที่อยู่ในกระบวนการและเห็นได้ชัดว่ามันเป็นสิ่งที่ค่อนข้างมีประสิทธิภาพมากขึ้น. รูปที่ 8.34. กระบวนการขัดคงที่ขัด. เลือกรูปที่มีการปรับปรุงความแข็งแรงของวัสดุปริมาณของอนุภาคขัดกลิ้งภายในช่องว่างระหว่างเครื่องจักรกล เครื่องมือและชิ้นงานจะลดลง อนุภาคที่มีฤทธิ์กัดกร่อนเป็นเรื่องยากที่จะลบออกจากพอลิเมอซึ่งหมายความว่าพวกเขาทำงานอายุการใช้งานอีกต่อไปเป็นอนุภาคที่ฝังตัว ด้วยเหตุนี้การใช้เครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพของเครื่องมือที่มีฤทธิ์กัดกร่อนได้ดีขึ้น แม้ว่าอนุภาคย่อหย่อนจากพอลิเมอ, ลิเมอร์ผสมอนุภาคนาโนได้รับความเสียหายน้อยลงเนื่องจากความแข็งแรงดัดแข็งแกร่ง ในขณะที่บางส่วนของอนุภาคขัดฟรีสามารถฝังตัวอยู่ในเรซินโดยขัดโหลดเพราะคุณสมบัติวัสดุที่อ่อนนุ่มและยืดหยุ่น. รูปที่ 8.35 และรูปที่ 8.36 แสดงกล้องจุลทรรศน์ของทั้งสองผสมหลังจากที่ขัดภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน ความเสียหายของพื้นผิวอื่น ๆ อีกมากมายสามารถเห็นได้ในส่วนผสมที่ไม่ใช่อนุภาคนาโนเพราะคุณสมบัติของวัสดุที่อ่อนแอ เมื่ออนุภาคที่ฝังตัวย่อหย่อนจากพอลิเมอบางส่วนของวัสดุรอบอนุภาคจะถูกลบออกในเวลาเดียวกันและจากนั้นพื้นผิวขรุขระทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมเกี่ยวกับชิ้นงาน. รูปที่ 8.35. กล้องจุลทรรศน์ผสมอนุภาคนาโน. รูปที่ตัวเลือกรูปที่ 8.36 กล้องจุลทรรศน์โดยไม่ต้องผสมอนุภาคนาโน. รูปตัวเลือกสำหรับการผสมอนุภาคนาโนอนุภาคเล็ก ๆ น้อย ๆ เอาวัสดุที่เกิดจากการที่แข็งแกร่งพอลิเมอยางที่เกิดจากอนุภาคนาโนเหล่านั้นแล้วใบเพียงหลุมเล็ก ๆ บนพื้นผิว หลุมขนาดเล็กเหล่านี้ให้ห้องพักสำหรับข้าว, ชิปและของเหลวในระหว่างกระบวนการและส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานอุทกพลศาสตร์ระหว่างชิ้นงานและแผ่นขัดในทางที่ดี. ขัดผลการดำเนินงานการพัฒนาของเรซินผสมอนุภาคนาโนแสดงให้เห็นถึงประโยชน์ในสมบัติทางกลและการผลิตของ จาน ที่สำคัญกว่านั้นก็คือเมื่อเรามองไปที่รายละเอียดของตัวเลขความหยาบของแผ่นยางรมด้วยอนุภาคนาโนยังคงต่ำหลังจาก 30 นาที ในทางกลับกันความหยาบของแผ่นยางรมโดยไม่ต้องอนุภาคนาโนเบา ๆ ลดลงและยังคงมีเสถียรภาพหลังจาก 60 นาทีหรือแม้กระทั่งต่อมา เปรียบเทียบสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในรูปที่ 8.37. รูปที่ 8.37. การเปรียบเทียบความหยาบระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่มีและไม่มีนาโน Al2O3

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างชัดเจน , การรักษาความลึกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วที่เริ่มต้นด้วยการวางหลัง 50 จะยังคงมีเสถียรภาพที่ 2 และ 1.5 มม. ในการทดลองของเรา ชั้นบนหายอย่างรวดเร็วภายในครั้งแรก 50 เพราะพื้นผิวเรซินดูดซับรังสีอัลตราไวโอเลตพลังงานแสงจากหลอดไฟทันทีแล้วกระบวนการ photopolymerization เกิดขึ้นที่ชั้นบนสุดของเรซินเหลว เพื่อเปลี่ยนจากสถานะของแข็ง หลังจากการเกิดปฏิกิริยาทางเคมี การรักษา เรซินแข็งขึ้นฟิล์มที่ครอบคลุม uncured ยาง . ทะลุทะลวงแสงในสื่อขุ่นเช่นเรซินคอมโพสิต , ความเข้มของแสงจะลดลง เนื่องจากการดูดซึมและกระจาย [ 14 ] ในการทดลองการรักษายางฟิล์มเพชรผงขัด , อนุภาคนาโนฟิลเลอร์และเรซินเองเป็นปัจจัยทั้งหมดที่มีผลต่อการซึมแสง ดังนั้นด้วยการรักษาเวลาเพิ่มขึ้นในการทดลองน้อยลงอัลตราไวโอเลตแสงทะลุผ่านเรซินผสมให้พลังงานน้อยกว่าจะถูกดูดซึมโดยยาง uncured ใน photopolymerization .ความลึกต่างกัน และผสมกับอนุภาคนาโนผสม โดยอนุภาคนาโนเกิดจากการดูดซับพลังงานแสงและการหักเหของแสง โดยอนุภาค Al2O3 .
จากอดีตนักวิจัยการศึกษา , ความหนาของหาย เรซิน ไม่ได้สัดส่วนโดยตรง เนื่องจากเวลาการลดการแทรกซึมของพลังงานแสงในคอมโพสิต ถ้า 70 % ของ UV พลังงานถูกดูดซึมในด้านบน 001 เพลงเคลือบแล้ว 70% ส่วนที่เหลือหรือ 7% ของปริมาณเริ่มต้นจะถูกดูดซึมในวินาที ดังนั้น การเพิ่มทวีคูณในการรักษาความลึกต้องเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า แสง [ 15 ] ถ้าเราเพิ่มการรักษาเวลาในการบ่มกระบวนการ ชั้นบนจะดูดซับพลังงานมากเกินไป และอุณหภูมิจะสูงกว่า
จำกัดความร้อนmicromachining เป็นกระบวนการวัดความหนา ความเสียหายของเครื่องจักรเครื่องมือ เช่น จานขัดและขัดแผ่น อาจจะเล็กไปสำหรับ nanoscale ยิ่งขึ้น ดังนั้น มม. ขนาดความหนาเป็นที่ยอมรับในการผลิตของเครื่องจักรเครื่องมือ นอกจากนี้ ขั้นตอนการบ่มสามารถทำทั้งสองด้านของชิ้นงานเพื่อเพิ่มความลึก
รักษาถ้าจำเป็นสารโพลีเมอร์นาโนสเกลเพิ่มส่วนผสมทั้งความยืดหยุ่นและความแข็งแรงและความเครียดโค้ง ( ดูรูปเปรียบเทียบแสดงให้เห็นการปรับปรุง 8.33 ) ความเครียดแรงดึงเพิ่มขึ้นเกือบ 2 เท่าเมื่อเทียบกับ nonfiller เรซินและก็หมายความว่าวัสดุยืดตัวในการทดสอบแรงดึงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เมื่ออนุภาคเล็กจะถูกเพิ่มลงในยูวี เรซินโครงสร้างโพลิเมอร์ข้อบกพร่องเกิดขึ้นเนื่องจากขนาดของไมโครเหล่านี้ ดังนั้น เรซินบริสุทธิ์เชิงกลดีกว่ากว่า abrasives ผสม ในการทดลองของเรา , Al2O3 นาโนเพิ่มเป็นสารตัวเติมลงในส่วนผสมไม่มีผลต่อโครงสร้างของพอลิเมอร์ นอกจากนี้ นาโนจะมีพลังงานผิวจำเพาะสูงโมเลกุลมีขั้ว และช่วงเวลาในขณะที่เมอร์นาโนเมอร์โดยตรงในระหว่างกระบวนการพอลิเมอไรเซชัน พอลิเมอร์ผลึกเกิดขึ้นเพราะคำสั่งโครงสร้างที่ใช้วัสดุที่แข็งแรงทนทานและมีความยืดหยุ่นดีขึ้น บนมืออื่น ๆ , กระจายอย่างสม่ำเสมอในการกระทำเช่นศูนย์นาโนโพลีเมอร์ และเรซิน การเพิ่มความแข็งแกร่ง [ 15 ] .

รูปที่ 8.33 .
ความเครียดและเส้นโค้งของอนุภาคนาโนผสมเรซิน รูปตัวเลือก

รูป 8.34 ให้ภาพประกอบของเรซินบอนด์กระทบกลไก กระบวนการ อนุภาค 1 และ 4 ย้ายอย่างอิสระ โดยขูดเอาวัสดุและการรีดซึ่งเป็นพื้นแบบกระบวนการที่มีวัสดุห่อหุ้ม ลดอัตราการกำจัดสาเหตุความเสียหายของพื้นผิวชิ้นงานฝังตัว 2 ทำหน้าที่เป็นอนุภาคขนาดเล็กเครื่องมือตัดในกระบวนการ และเห็นได้ชัดว่า มันมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่า

รูปที่ 8.34 .
คงขัดขัดกระบวนการ .

รูปที่ตัวเลือกกับวัสดุการปรับปรุงความแข็งแรง ปริมาณอนุภาคทรายกลิ้งภายในช่องว่างระหว่างเครื่องจักร เครื่องมือ และชิ้นงานจะลดลง อนุภาคขัดยากที่จะลบออกจากพอลิเมอร์ซึ่งหมายความว่าพวกเขาทำงานอีกต่อไปชีวิตเป็นแบบฝังตัวของอนุภาค ด้วยเหตุนี้ , เครื่องจักร ประสิทธิภาพของเครื่องมือขัดอาจจะดีขึ้น ถึงแม้ว่าอนุภาคปล่อยออกจากพอลิเมอร์ พอลิเมอร์ผสมอนุภาคนาโนได้รับความเสียหายน้อยลงเนื่องจากแรงดัด แรง ในขณะเดียวกันบางส่วนของฟรีขัดอนุภาคสามารถฝังตัวในเรซิน โดยการห่อหุ้ม โหลด เพราะนุ่มและยืดหยุ่นคุณสมบัติวัสดุ
รูป 8.35 และรูปที่ตั้งโชว์เดี่ยวของเหล่านี้สองผสมหลังจากซัดภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน มากขึ้นผิวความเสียหายที่สามารถเห็นได้ในที่ไม่ผสม เพราะมันอ่อนมากสำหรับวัสดุ คุณสมบัติเมื่อฝังอนุภาคปล่อยออกจากพอลิเมอร์ บางส่วนของวัสดุรอบๆ อนุภาคจะถูกลบออกในเวลาเดียวกัน และพื้นผิวขรุขระทําให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมบนชิ้นงาน .

รูปที่ 8.35 .
กล้องจุลทรรศน์ของอนุภาคนาโนผสม


รูปที่ใช้เป็นรูปตัว .
กล้องจุลทรรศน์ของส่วนผสม โดยอนุภาค

สำหรับรูปตัวเลือกสำหรับผสมอนุภาคลบเล็กน้อยเนื่องจากวัสดุเรซินพอลิเมอแรงที่เกิดจากอนุภาคนาโนนั้น แล้ว เหลือแต่หลุมเล็ก ๆบนพื้นผิว หลุมเล็ก ๆเหล่านี้มีห้องสำหรับธัญพืช , ชิปและของเหลวในระหว่างกระบวนการ และส่งผลต่อดัชนีระหว่างชิ้นงานกับจานขัดในทางที่ดี

เสียงประสิทธิภาพการพัฒนาอนุภาคนาโนและเรซินผสมแสดงให้เห็นประโยชน์ในกลและการผลิตแผ่น ลักษณะสำคัญ คือ เมื่อเราดูที่รายละเอียดของตัวเลข ความหยาบของแม่ยางจานกับอนุภาคนาโนยังคงต่ำหลังจาก 30 นาที บนมืออื่น ๆความขรุขระของอนุภาคลดลง โดยไม่ต้องมายางจานเบา ๆ และยังคงมีเสถียรภาพหลังจาก 60 นาทีหรือแม้กระทั่งในภายหลัง การเปรียบเทียบที่สามารถเห็นได้ในรูปที่ 8.37 .

รูปที่ 8.37 .
ความหยาบเปรียบเทียบระหว่างแผ่นกับไม่ nano-al2o3