a maximum of 380 passengers. Its mo

a maximum of 380 passengers. Its most distinguishing feature is the two turbofan engines mounted on underwing pylons and a third engine at the base of the vertical stabilizer. The model was a successor to McDonnell Douglas's DC-8 for long-range operations, and competed in the same markets as theLockheed L-1011 TriStar, which has a similar layout. The DC-10 had a poor safety record initially that was continuously improved over the years.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สูงสุดของผู้โดยสารที่ 380 คุณลักษณะความแตกต่างมากที่สุดคือ ติดตั้งบน underwing pylons เครื่องยนต์ turbofan สอง และที่สามโปรแกรมในโคลงแนวตั้ง รูปแบบสืบกับแมคดอนเนลล์ดักลาสดีซี-8 สำหรับการดำเนินงานระยะยาว และร่วมแข่งขันในตลาดเดียวกันเป็น theLockheed L-1011 ไทรสตาร์ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกัน DC-10 มีข้อมูลความปลอดภัยไม่ดีเริ่มต้นที่ถูกปรับปรุงอย่างต่อเนื่องปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สูงสุด 380 ผู้โดยสาร ลักษณะเด่นที่สุดของมันคือสองเครื่องยนต์ turbofan ติดตั้งอยู่บนเสา underwing และเครื่องยนต์ที่สามที่ฐานของโคลงแนวตั้ง รูปแบบที่เป็นทายาทที่ McDonnell ดักลาส DC-8 สำหรับการดำเนินงานในระยะยาวและการแข่งขันในตลาดเดียวกับ theLockheed L-1011 ไตรซึ่งมีรูปแบบที่คล้ายกัน DC-10 มีการบันทึกความปลอดภัยที่ไม่ดีในตอนแรกที่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จำนวนสูงสุดของผู้โดยสาร คุณลักษณะที่แตกต่างของมากที่สุดคือสองเครื่องยนต์ Turbofan ติดตั้งบนเสา underwing และเครื่องยนต์ที่สามที่ฐานของโคลงแนวตั้ง รูปแบบเป็นผู้สืบทอดของแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี - 8 สำหรับการดำเนินงานระยะไกล และ แข่งขันในตลาดเดียวกัน thelockheed l-1011 ไตร ซึ่งมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกันโดยดีซี - 10 มียากจนบันทึกความปลอดภัยเริ่มต้นที่การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องมาหลายปี