From the 1880s until the First Worl

From the 1880s until the First World War, western Europe and the United States witnessed the development of Art Nouveau (“New Art”). Taking inspiration from the unruly aspects of the natural world
, Art Nouveau influenced art and architecture especially in the applied arts, graphic work, and illustration. Sinuous lines and “whiplash” curves were derived, in part, from botanical studies and illustrations of deep-sea organisms such as those by German biologist Ernst Heinrich Haeckel (1834–1919) in Kunstformen der Natur (Art Forms in Nature, 1899). Other publications, including Floriated Ornament (1849) by Gothic
Revivalist Augustus Welby Northmore Pugin (1812–1852) and The Grammar of Ornament (1856) by British architect and theorist Owen Jones (1809–1874), advocated nature as the primary source of inspiration for a generation of artists seeking to break away from past styles. The unfolding of Art Nouveau’s flowing line may be understood as a metaphor for the freedom and release sought by its practitioners and admirers from the weight of artistic tradition and critical expectations.

Additionally, the new style was an outgrowth of two nineteenth-century English developments for which design reform
(a reaction to prevailing art education, industrialized mass production, and the debasement of historic styles) was a leitmotif—the Arts and Crafts movement
and the Aesthetic movement. The former emphasized a return to handcraftsmanship and traditional techniques. The latter promoted a similar credo of “art for art’s sake” that provided the foundation for non-narrative paintings, for instance, Whistler
‘s Nocturnes. It further drew upon elements of Japanese art (“japonisme
“), which flooded Western markets
, mainly in the form of prints, after trading rights were established with Japan in the 1860s. Indeed, the gamut of late nineteenth-century artistic trends prior to World War I, including those in painting and the early designs of the Wiener Werkstätte, may be defined loosely under the rubric of Art Nouveau.

The term art nouveau first appeared in the 1880s in the Belgian journal L’Art Moderne to describe the work of Les Vingt, twenty painters and sculptors seeking reform through art. Les Vingt, like much of the artistic community throughout Europe and America, responded to leading nineteenth-century theoreticians such as French Gothic Revival architect Eugène-Emmanuel Viollet-le-Duc (1814–1879) and British art critic John Ruskin (1819–1900), who advocated the unity of all the arts, arguing against segregation between the fine arts of painting and sculpture and the so-called lesser decorative arts. Deeply influenced by the socially aware teachings of William Morris and the Arts and Crafts movement
, Art Nouveau designers endeavored to achieve the synthesis of art and craft, and further, the creation of the spiritually uplifting Gesamtkunstwerk (“total work of art”) encompassing a variety of media. The successful unification of the fine and applied arts was achieved in many such complete designed environments as Victor Horta and Henry van de Velde’s Hotel Tassel and Van Eetvelde House (Brussels, 1893–95), Charles Rennie Mackintosh and Margaret Macdonald’s design of the Hill House (Helensburgh, near Glasgow, 1903–4), and Josef Hoffmann and Gustav Klimt’s Palais Stocklet dining room (Brussels, 1905–11) (2000.350
; 1994.120
; 2000.278.1-.9
).

Painting styles such as Post-Impressionism
and Symbolism
(the “Nabis”
) shared close ties with Art Nouveau and each was practiced by designers who adapted them for the applied arts, architecture, interior designs, furnishings, and patterns. They contributed to an overall expressiveness and the formation of a cohesive style (64.148
).

In December 1895, German-born Paris art dealer Siegfried Bing opened a gallery called L’Art Nouveau for the contemporary décor he exhibited and sold there (1999.398.3
). Though Bing’s gallery is credited with the popularization of the movement and its name, Art Nouveau style reached an international audience through the vibrant graphic arts printed in such periodicals as The Savoy, La Plume, Jugend, Dekorative Kunst, The Yellow Book, and The Studio. The Studio featured the bold, Symbolist-inspired linear drawings of Aubrey Beardsley (1872–1898). Beardsley’s flamboyant black and white block print J’ai baisé ta bouche lokanaan for Oscar Wilde’s play Salomé (1894), with its brilliant incorporation of Japanese two-dimensional composition, may be regarded as a highlight of the Aesthetic movement and an early manifestation of Art Nouveau taste in England. Other influential graphic artists included Alphonse Mucha, Jules Chéret, and Henri de Toulouse-Lautrec
, whose vibrant poster art often expressed the variety of roles of women in belle époque society—from femme nouvelle (a “new woman” who rejected the conventional ideals of femininity, domesticity, and subservience) to demimonde (20.33
; 32.88.12
). Female figures were often incorporated as fairies or si

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จากยุค 1880 จนถึงสงครามโลกครั้ง ยุโรปตะวันตกและสหรัฐอเมริกาได้เห็นการพัฒนาของศิลปะอาร์ตนูโว ("ศิลปะใหม่") แรงบันดาลใจทำลักษณะของธรรมชาติของโลกศิลปะอาร์ตนูโวที่ได้รับอิทธิพลศิลปะและสถาปัตยกรรมศาสตร์ งาน และภาพประกอบ เต็มไปเส้นและเส้นโค้ง "ลด" ได้มา ส่วน จากการศึกษาทางพฤกษศาสตร์และภาพประกอบของสิ่งมีชีวิตในทะเลลึกโดยนักชีววิทยาเยอรมัน Ernst Haeckel ไฮน์ (1834 – 1919) ใน Natur der Kunstformen (รูปแบบศิลปะในธรรมชาติ 1899) สิ่งพิมพ์อื่น ๆ รวมทั้งเครื่องประดับ Floriated (1849) โดยโกธิคRevivalist Augustus Northmore Pugin ของ Welby (1812-ค.ศ. 1852 ก็)และการไวยากรณ์ของเครื่องประดับ (1856) โดยสถาปนิกชาวอังกฤษและ theorist Owen Jones (1809-1874), สนับสนุนธรรมชาติเป็นแหล่งสำคัญของแรงบันดาลใจของศิลปินที่แสวงหาการหลุดพ้นจากรูปแบบที่ผ่านมายุค แฉของอาร์ตไหลสายอาจจะเข้าใจประหนึ่งเป็นอิสระและปล่อยขอผู้ปฏิบัติงานและชื่นชมจากน้ำหนักของประเพณีศิลปะและความคาดหวังที่สำคัญนอกจากนี้ แบบใหม่คือ การไปสองศตวรรษพัฒนาภาษาอังกฤษสำหรับการปฏิรูปซึ่งการออกแบบ(ปฏิกิริยาการแลกเปลี่ยนศิลปะศึกษา อุตสาหกรรมผลิต และ debasement ลักษณะประวัติศาสตร์) เป็นตัวเอกซึ่งการเคลื่อนไหวศิลปะและงานฝีมือและการเคลื่อนไหวที่สวยงาม ในอดีตเน้นกลับไป handcraftsmanship และเทคนิคแบบดั้งเดิม หลังเลื่อนขั้นเครโดคล้าย "ศิลปะของศิลปะสาเก" ที่มีรากสำหรับภาพวาดไม่ใช่เล่าเรื่อง เช่น วิสต์เลอร์ของ nocturnes มันดึงเพิ่มเติมตามองค์ประกอบของศิลปะญี่ปุ่น ("japonisme"), ซึ่งน้ำท่วมตลาดตะวันตกในพิมพ์ จากก่อตั้งญี่ปุ่นใน 2413 แน่นอน ช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าศิลปะแนวโน้มก่อนฉันสงครามโลก รวมทั้งภาพวาดและการออกแบบ Wiener Werkstätte ต้นอาจกำหนดหลวม ๆ ใต้ rubric ของอาร์ตนูโวระยะอาร์ตปรากฏครั้งแรกในยุค 1880 ในสมุดรายวันภาษาเบลเยียม L'Art โมเดิร์นเพื่ออธิบายการทำงานของ Les Vingt จิตรกรและต้องปฏิรูปผ่านศิลปะประติมากรรมยี่สิบ Les Vingt เช่นของชุมชนศิลปะทั่วยุโรปและอเมริกา ตอบสนองการนำ theoreticians ศตวรรษเช่นฟื้นฟูกอธิคฝรั่งเศสสถาปนิก Viollet-le-Duc สมเด็จ Emmanuel (1814 – 1879) และนักวิจารณ์ศิลปะอังกฤษรัสคิ่นจอห์น (1819 – 1900), ผู้สนับสนุนความสามัคคีของทั้งศิลปะ โต้เถียงกับการแบ่งแยกระหว่าง fine arts ของจิตรกรรม และประติมากรรมและศิลปะการตกแต่งน้อยเรียกว่า ลึกได้รับอิทธิพลจากคำสอนตระหนักถึงสังคมของ William Morris และการเคลื่อนไหวศิลปะและงานฝีมือออกแบบอาร์ตขะมักเขม้นการสังเคราะห์ศิลปะและหัตถกรรม และเพิ่ม เติม การสร้างจิตวิญญาณสูง Gesamtkunstwerk ("งานศิลปะ") ครอบคลุมความหลากหลายของสื่อ รวมกันสำเร็จศิลปะ และสำเร็จในจำนวนมากดังกล่าวสมบูรณ์ออกแบบสภาพแวดล้อมเป็น Victor Horta และ Henry van de Velde โรงแรมพู่ และ Van Eetvelde House (บรัสเซลส์ 1893 – 95), Charles เรนนีแม็กอินทอช และ Margaret แมคโดนัลด์ออกฮิลล์เฮาส์ (Helensburgh ใกล้กลาสโกว์ 1903-4), และเซฟ Hoffmann และกุสตาฟ Klimt Palais Stocklet ห้องอาหาร (บรัสเซลส์ , 1905-11) (2000.350; 1994.120; 2000.278.1-.9).รูปวาดเช่นหลังอิมเพรสชันนิซึมและสัญลักษณ์("Nabis") ร่วมผูกพันกับอาร์ตและแต่ละคนได้รับการฝึกฝน โดยผู้ออกแบบดัดแปลงพวกเขาสำหรับการประยุกต์ศิลป์ สถาปัตยกรรม ออกแบบตกแต่งภายใน เฟอร์นิเจอร์ และรูปแบบ พวกเขามีการแสดงออกโดยรวมและการก่อตัวของลักษณะเหนียว (64.148).ในธันวาคมปีค.ศ. 1895 ตัวแทนจำหน่ายศิลปะปารีสเกิดซีกฟรีด Bing เปิดเรียก L'Art Nouveau สมัยเขาจัดแสดง และจำหน่ายมีแกลเลอรี่ (1999.398.3). แม้ว่าภาพของ Bing เป็นเครดิตกับมุ่งการเคลื่อนไหวและชื่อ สไตล์อาร์ตถึงผู้ชมที่ต่างประเทศผ่านศิลปะภาพพิมพ์สีสันสดใสที่พิมพ์ในวารสารดังกล่าวเป็น The Savoy เบิ้ลพ ลูมลา Jugend, Dekorative ยัง ตัว หนังสือสีเหลือง และเดอะสตูดิโอ สตูดิโอห้องภาพวาดเส้นตัวหนา Symbolist แรงบันดาลใจของ Aubrey ดวล (1872-1898) ดวลของเฟลมโบแยนท์ขาวบล็อกพิมพ์ J'ai baisé ตา lokanaan bouche Oscar Wilde เล่น Salomé (1894), พร้อมจดยอดเยี่ยมของญี่ปุ่นสองมิติ อาจถือเป็นจุดเด่นของการเคลื่อนไหวที่สวยงามและยามรสอาร์ตในอังกฤษเป็นต้น ศิลปินกราฟิกอื่น ๆ มีอิทธิพลรวม Alphonse Mucha, Chéret ชูลส์ และ Henri de Toulouse-Lautrecศิลปะสดใสโปสเตอร์มักแสดงหลากหลายบทบาทของผู้หญิงในสังคม belle époque แห่ง — จาก femme nouvelle (เป็น "คนใหม่" ปฏิเสธอุดมคติแบบผู้หญิง เรียง และ subservience) กับ demimonde (20.33; 32.88.12). ตัวเลขหญิงมักจะถูกรวมเป็นนางฟ้าหรือศรี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากยุค 1880 จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่ยุโรปตะวันตกและสหรัฐอเมริกาเห็นการพัฒนาของอาร์ตนูโว ("ศิลปะใหม่") รับแรงบันดาลใจจากด้านเกเรของโลกธรรมชาติ, อาร์ตนูโวได้รับอิทธิพลศิลปะและสถาปัตยกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในศิลปะการใช้งานกราฟิกและภาพประกอบ
สายเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและ "แส้" เส้นโค้งที่ได้รับในส่วนหนึ่งจากการศึกษาพฤกษศาสตร์และภาพประกอบของสิ่งมีชีวิตในทะเลลึกเช่นนั้นโดยนักชีววิทยาชาวเยอรมัน Ernst Haeckel เฮ็น (1834-1919) ใน Kunstformen เดอร์ Natur (รูปแบบศิลปะในธรรมชาติ, 1899) สิ่งพิมพ์อื่น ๆ รวมทั้ง Floriated เครื่องประดับ (1849)
โดยกอธิคฟื้นฟูออกัสตัสพิวจิน(1812-1852) และไวยากรณ์ของเครื่องประดับ (1856) โดยสถาปนิกชาวอังกฤษและนักทฤษฎีโอเว่นโจนส์ (1809-1874) สนับสนุนธรรมชาติเป็นแหล่งที่มาหลักของแรงบันดาลใจ สำหรับคนรุ่นของศิลปินที่กำลังมองหาที่จะหนีออกไปจากรูปแบบที่ผ่านมา การแฉของสายไหลอาร์ตนูโวอาจจะเข้าใจว่าเป็นคำเปรียบเทียบเพื่อเสรีภาพและปล่อยตามหาผู้ปฏิบัติงานและชื่นชมจากน้ำหนักของประเพณีศิลปะและความคาดหวังที่สำคัญ. นอกจากนี้รูปแบบใหม่ที่เป็นผลพลอยได้จากสองศตวรรษที่สิบเก้าการพัฒนาภาษาอังกฤษ ซึ่งการปฏิรูปการออกแบบ(การตอบสนองต่อการศึกษาศิลปะที่แพร่หลายเป็นอุตสาหกรรมการผลิตมวลและคุณค่าของรูปแบบที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์) เป็นเพลงเอกของศิลปะและหัตถกรรมการเคลื่อนไหวและการเคลื่อนไหวของความงาม อดีตเน้นกลับไป handcraftsmanship และเทคนิคแบบดั้งเดิม หลังเลื่อนลัทธิความเชื่อที่คล้ายกันของ "ศิลปะเพื่อศิลปะ" ที่ให้รากฐานสำหรับภาพวาดที่ไม่ได้เล่าเรื่องเช่นสต์เลอร์'s น็อคเทิร์ มันยังดึงองค์ประกอบของศิลปะญี่ปุ่น ("Japonisme") ซึ่งถูกน้ำท่วมตลาดตะวันตกส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของการพิมพ์หลังจากสิทธิซื้อขายถูกจัดตั้งขึ้นกับประเทศญี่ปุ่นในยุค 1860 อันที่จริงขอบเขตของแนวโน้มศิลปะในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งรวมทั้งผู้ที่อยู่ในภาพวาดและการออกแบบในช่วงต้นของ Wiener Werkstätteอาจจะกำหนดไว้อย่างอิสระภายใต้เกณฑ์ศิลปะนูโว. ระยะอาร์ตนูโวปรากฏตัวครั้งแรกในยุค 1880 ในวารสารเบลเยียม L'ศิลปะสมัยใหม่ในการอธิบายการทำงานของ Les Vingt ยี่สิบจิตรกรประติมากรและกำลังมองหาการปฏิรูปการผ่านงานศิลปะ Les Vingt เหมือนชุมชนศิลปะทั่วยุโรปและอเมริกาตอบสนองต่อการชั้นนำทฤษฎีศตวรรษที่สิบเก้าเช่นฝรั่งเศสฟื้นฟูกอธิคสถาปนิกEugène-มานูเอลวิโอเลต์-le-Duc (1814-1879) และนักวิจารณ์ศิลปะชาวอังกฤษจอห์นรัสกิน (1819-1900 ) ซึ่งสนับสนุนความสามัคคีของทุกศิลปะเถียงกับการแยกจากกันระหว่างศิลปะของการวาดภาพและประติมากรรมและที่เรียกว่าเลสเบี้ยนศิลปะการตกแต่ง อิทธิพลจากคำสอนตระหนักถึงสังคมของวิลเลียมมอร์ริสและศิลปะและงานฝีมือขบวนการออกแบบอาร์ตนูโวพยายามที่จะบรรลุการสังเคราะห์ของศิลปะและงานฝีมือ, และต่อไปการสร้างยกระดับจิตวิญญาณ Gesamtkunstwerk ("การทำงานโดยรวมของศิลปะ") ครอบคลุม ความหลากหลายของสื่อ ผสมผสานความสำเร็จในการปรับและศิลปะประยุกต์ก็ประสบความสำเร็จในหลายอย่างเช่นสภาพแวดล้อมที่ได้รับการออกแบบที่สมบูรณ์ Victor Horta และเฮนรี่แวนเดอ Velde โรงแรมพู่และรถตู้ Eetvelde เฮ้าส์ (เบลเยี่ยม 1893-1895), ชาร์ลส์ฝนเรนนี่และการออกแบบมาร์กาเร็ Macdonald ของ Hill House (สเบิร์กใกล้กับกลาสโกว์ 1903-4) และโจเซฟฮอฟและกุสตาฟคลิมท์ของ Palais Stocklet ห้องรับประทานอาหาร (บรัสเซลส์ 1905-1911) (2000.350; 1994.120; 2000.278.1-0.9). จิตรกรรมรูปแบบเช่นโพสต์อิมเพรสชั่และสัญลักษณ์(ที่ "Nabis") ที่ใช้ร่วมกันสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอาร์ตนูโวและแต่ละคนได้รับการฝึกฝนโดยนักออกแบบที่สามารถปรับตัวให้พวกเขานำมาใช้สำหรับศิลปะสถาปัตยกรรมการออกแบบตกแต่งภายในเฟอร์นิเจอร์และรูปแบบ พวกเขาก่อให้เกิดความหมายโดยรวมและการก่อตัวของรูปแบบเหนียว (64.148). ในเดือนธันวาคมปี 1895 เยอรมันเกิดศิลปะตัวแทนจำหน่ายปารีสซิกฟรีด Bing เปิดแกลเลอรี่ที่เรียกว่าอาร์ตนูโว L'สำหรับการตกแต่งร่วมสมัยเขาแสดงและขายมี (1999.398.3 ) แม้ว่าแกลเลอรี่ของ Bing ให้เครดิตกับการเป็นที่นิยมของการเคลื่อนไหวและชื่อของมันในสไตล์อาร์ตนูโวถึงผู้ชมต่างประเทศผ่านศิลปะภาพพิมพ์ที่มีสีสันสดใสพิมพ์ในวารสารเช่นซาวอย La Plume, Jugend, Dekorative Kunst หนังสือสีเหลืองและสตูดิโอ . สตูดิโอที่โดดเด่นเป็นตัวหนา Symbolist แรงบันดาลใจจากภาพวาดเชิงเส้นของ Aubrey Beardsley (1872-1898) บล็อก Beardsley ของสีสันสีดำและสีขาวพิมพ์ J'ai Baise ตา Bouche lokanaan สำหรับการเล่นออสการ์ไวลด์Salomé (1894) กับการรวมตัวกันที่ยอดเยี่ยมของญี่ปุ่นองค์ประกอบสองมิติอาจจะถือได้ว่าเป็นไฮไลท์ของการเคลื่อนไหวเพื่อความงามและการประกาศในช่วงต้นศิลปะ รสชาตินูโวในประเทศอังกฤษ ศิลปินภาพอื่น ๆ ที่มีอิทธิพลรวมถึงอัลฟองส์ Mucha จูลส์Chéretและอองรีเดอตูลูส-Lautrec ซึ่งโปสเตอร์ศิลปะที่สดใสมักจะแสดงความหลากหลายของบทบาทของผู้หญิงใน Epoque เบลล์สังคมจากเด็กหญิงแวลล์ (เป็น "ผู้หญิงคนใหม่" ที่ปฏิเสธอุดมคติทั่วไปของ ผู้หญิงภายในบ้านและส่งเสริม) เพื่อพวกผู้หญิงที่อยู่นอกสงคม (20.33; 32.88.12) หญิงร่างเป็น บริษัท มักจะเป็นนางฟ้าหรือ si