reported that the production of dia

reported that the production of diacetyl through citrate metabolism was dependent on the genus of bacteria and the growth conditions, while Christensen and Pederson (1958) has reported that the production of diacetyl was dependent on the different strains within the same species. The difference in concentrations of diacetyl in extracellular and intracellular extracts has been attributed to different efficiencies of transport across the cellular membrane. It has been reported that the limiting step for the utilization of citrate is the requirement for specific transporters, which facilitate its intake into the cells prior to production of diacetyl (Quintans et al.2008). Also, this limiting step and transport efficiency vary between microorganisms, which support the varying concentrations among the strains studied, for both intracellular and extracellular extracts. Our results showed that all strains were able to produce diacetyl at total concentrations ranging from 6.70 to 31.31 mg/mL. It has been reported that diacetyl exhibited antimicrobial activity against Gram-positive skin pathogens such as Staphylococcus aureus at concentrations as low as 3 mg/mL (Lanciotti et al.2003), indicating that the amount of diacetyl produced by our current strains of lactobacilli and bifidobacteria have the potential to exhibit dermal antimicrobial activities

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รายงานว่า การผลิต diacetyl ผ่านเมแทบอลิซึมซิเตรตไม่พึ่งสกุลของแบคทีเรียและสภาพการเจริญเติบโต ในขณะที่คริสเตนเซ่นและ Pederson (1958) ได้รายงานว่า การผลิตของ diacetyl ไม่ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ต่าง ๆ ภายในชนิดเดียวกัน บันทึกความแตกต่างของความเข้มข้นของ diacetyl ใน extracellular และ intracellular สารสกัดเพื่อประสิทธิภาพที่แตกต่างกันของการขนส่งผ่านเยื่อเซลล์ มีรายงานว่า ขั้นตอนการจำกัดการใช้ประโยชน์ของซิเตรตข้อกำหนดสำหรับผู้เฉพาะ ซึ่งอำนวยความสะดวกบริโภคเข้าไปในเซลล์ก่อนที่จะผลิต diacetyl (Quintans et al.2008) ประสิทธิภาพขั้นตอนและการขนส่งนี้ข้อจำกัดแตกต่างกันระหว่างจุลินทรีย์ ซึ่งสนับสนุนความเข้มข้นแตกต่างกันระหว่างสายพันธุ์ที่ศึกษา สารสกัดจาก intracellular และ extracellular ผลของเราพบว่า ทุกสายพันธุ์สามารถผลิต diacetyl ที่ความเข้มข้นรวมตั้งแต่ 6.70 31.31 mg/mL มีรายงานว่า diacetyl จัดแสดงกิจกรรมจุลินทรีย์กับโรคผิวหนังแบคทีเรียแกรมบวกเช่น Staphylococcus หมอเทศข้างลายที่ความเข้มข้นต่ำสุดที่ 3 mg/mL (Lanciotti et al.2003), บ่งชี้ว่า จำนวน diacetyl ผลิต โดยสายพันธุ์ของเราปัจจุบันของ bifidobacteria และ lactobacilli มีศักยภาพในการจัดแสดงกิจกรรมจุลินทรีย์ที่ผิวหนัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายงานว่าการผลิตของ diacetyl ผ่านการเผาผลาญซิเตรตขึ้นอยู่กับชนิดของเชื้อแบคทีเรียและเงื่อนไขในการเจริญเติบโตในขณะที่คริสและเดอร์สัน (1958) ได้รายงานว่าการผลิตของ diacetyl ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ที่แตกต่างกันภายในสายพันธุ์เดียวกัน ความแตกต่างในระดับความเข้มข้นของสารสกัดจาก diacetyl ในเซลล์และเซลล์ที่ได้รับการบันทึกให้มีประสิทธิภาพที่แตกต่างกันของการขนส่งผ่านเยื่อหุ้มเซลลูลาร์ มันได้รับรายงานว่าขั้นตอนการ จำกัด สำหรับการใช้ประโยชน์จากซิเตรตเป็นความต้องการสำหรับการขนส่งเฉพาะที่อำนวยความสะดวกในการบริโภคเข้าไปในเซลล์ก่อนที่จะมีการผลิต diacetyl (Quintans et al.2008) นอกจากนี้ขั้นตอนการ จำกัด การขนส่งและมีประสิทธิภาพแตกต่างกันระหว่างจุลินทรีย์ที่สนับสนุนความเข้มข้นที่แตกต่างกันในหมู่สายพันธุ์การศึกษาทั้งภายในเซลล์และสารสกัดจากเซลล์ ผลของเราแสดงให้เห็นว่าทุกสายพันธุ์มีความสามารถในการผลิตที่ระดับความเข้มข้น diacetyl รวมตั้งแต่ 6.70-31.31 มิลลิกรัม / มิลลิลิตร มันได้รับรายงานว่า diacetyl แสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพก่อโรคผิวหนังกับแกรมบวกเช่น Staphylococcus aureus ที่ความเข้มข้นต่ำเป็น 3 มิลลิกรัม / มิลลิลิตร (Lanciotti et al.2003) แสดงให้เห็นว่าปริมาณของ diacetyl ที่ผลิตโดยสายพันธุ์ของเราในปัจจุบันและแลคโต bifidobacteria มีศักยภาพในการจัดแสดงกิจกรรมต้านจุลชีพผิวหนัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รายงานว่า การผลิตไดอะซิติลผ่านการเผาผลาญซิเตรตขึ้นอยู่กับชนิดของแบคทีเรีย และเงื่อนไขการเติบโต และในขณะที่ Christensen Pederson ( 1958 ) ได้รายงานว่า การผลิตไดอะซิติลขึ้นอยู่กับสายพันธุ์แตกต่างกันในสปีชีส์เดียวกันความแตกต่างของความเข้มข้นของสารไดอะซิติลในและภายนอกเซลล์ได้ ประกอบกับ ที่แตกต่างกัน ประสิทธิภาพของการขนส่งผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ มันได้รับรายงานว่าขั้นตอนการใช้จำกัด citrate คือความต้องการที่เฉพาะเจาะจงของขนส่ง ซึ่งให้ปริมาณในเซลล์ก่อนการผลิตไดอะซิติล ( quintans et al . 2008 )นอกจากนี้การก้าวและประสิทธิภาพการขนส่งแตกต่างกันระหว่างจุลินทรีย์ซึ่งสนับสนุนความเข้มข้นแตกต่างกันระหว่างสายพันธุ์ที่ศึกษา ทั้งภายในภายนอก และสารสกัด ผลของเราแสดงให้เห็นว่าทุกสายพันธุ์สามารถผลิตไดอะซิติลที่ความเข้มข้นทั้งหมดตั้งแต่การ 31.31 2.70 มิลลิกรัม / มิลลิลิตรมันได้รับรายงานว่ามีฤทธิ์ต้านจุลชีพต่อกรัม Name เชื้อโรคทางผิวหนังเช่น Staphylococcus aureus ที่ความเข้มข้นต่ำกว่า 3 mg / ml ( lanciotti et al . , 2003 ) แสดงให้เห็นว่าปริมาณไดอะซิติลที่ผลิตโดยเชื้อแลคโตบาซิลัส และบิฟิโดแบคทีเรียในปัจจุบันของเรามีศักยภาพที่จะแสดงกิจกรรมต้านเนื้อ