Verbal context refers to surroundin

Verbal context refers to surrounding text or talk of an expression (word, sentence, conversational turn, speech act, etc.). The idea is that verbal context influences the way we understand the expression. Hence the norm, not to cite people out of context. Since much contemporary linguistics take texts, discourses or conversations as object of analysis; the modern study of verbal context takes place in terms of the analysis of discourse structures and their mutual relationships, for instance the coherence relation between sentences.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บริบทด้วยวาจาหมายถึงการล้อมรอบข้อความหรือพูดคุยของนิพจน์ (คำ ประโยค เปิดสนทนา คำพูดการกระทำ ฯลฯ) ความคิดเป็นบริบทด้วยวาจาที่มีผลต่อวิธีเราเข้าใจนิพจน์ ดังนั้นปกติ ไม่สาธกคนจากบริบท ตั้งแต่ภาษาศาสตร์ร่วมสมัยมากขึ้นข้อ ประการ หรือสนทนาตามวัตถุประสงค์ของการวิเคราะห์ การศึกษาสมัยใหม่ของบริบทด้วยวาจาใช้สถานที่ในการวิเคราะห์โครงสร้างวาทกรรมและความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน เช่นความสัมพันธ์ศักยภาพระหว่างประโยค

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บริบททางวาจาหมายถึงข้อความรอบหรือพูดคุยในการแสดงออก (คำประโยคเปิดการสนทนา, การกระทำคำพูดและอื่น ๆ ) ความคิดก็คือบริบททางวาจามีอิทธิพลต่อวิธีการที่เราเข้าใจการแสดงออก ดังนั้นบรรทัดฐานไม่ได้ที่จะกล่าวถึงคนที่ออกไปจากบริบท ตั้งแต่ภาษาศาสตร์ร่วมสมัยมากใช้ข้อความ, วาทกรรมหรือการสนทนาเป็นวัตถุของการวิเคราะห์; การศึกษาที่ทันสมัย​​ของบริบททางวาจาจะเกิดขึ้นในแง่ของการวิเคราะห์โครงสร้างวาทกรรมและความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันของพวกเขาตัวอย่างเช่นการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างประโยค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บริบททางวาจา หมายถึง ข้อความ หรือพูดโดยสีหน้า ( คำ , ประโยค , การเปิด , วัจน ฯลฯ ) ความคิดคือว่าวาจาบริบทอิทธิพลทางเราเข้าใจการแสดงออก ดังนั้นบรรทัดฐานที่ไม่อ้างถึงคนอื่นออกไป ตั้งแต่ภาษาศาสตร์ร่วมสมัยมากเอาข้อความ วาทกรรมสนทนา หรือเป็นวัตถุของการวิเคราะห์การศึกษาสมัยใหม่ของบริบททางวาจาเกิดขึ้นในแง่ของการวิเคราะห์โครงสร้างวจนะและความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันของพวกเขา ตัวอย่างเช่นการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างประโยค