Proponents[edit]The American busine

Proponents[edit]
The American businessman James C. Bennett, a proponent of the idea that there is something special about the cultural and legal traditions of English-speaking nations, writes in his 2004 book The Anglosphere Challenge:

The Anglosphere, as a network civilization without a corresponding political form, has necessarily imprecise boundaries. Geographically, the densest nodes of the Anglosphere are found in the United States and the United Kingdom. English-speaking Canada, Australia, New Zealand, Ireland and English-speaking South Africa (who constitute a very small minority in that country) are also significant populations. The English-speaking Caribbean, English-speaking Oceania and the English-speaking educated populations in Africa and India constitute other important nodes.

—James C. Bennett.[5]

     Commonwealth of Nations members (all except Rwanda and Mozambique formerly parts of the British Empire)
     countries that were formerly part of the British Empire but currently not a member of the Commonwealth
     countries formerly under United States rule or influence that have adopted English as one of their main languages
Bennett argues that there are two challenges confronting his concept of the Anglosphere. The first is finding ways to cope with rapid technological advancement and the second is the geopolitical challenges created by what he assumes will be an increasing gap between anglophone prosperity and economic struggles elsewhere.[6]

British historian Andrew Roberts claims that the Anglosphere has been central in the First World War, Second World War and Cold War. He goes on to contend that anglophone unity is necessary for the defeat of Islamism.[7]

According to a 2003 profile in The Guardian, historian Robert Conquest favoured a British withdrawal from the European Union in favour of creating "a much looser association of English-speaking nations, known as the 'Anglosphere'".[8]

New Zealand historian James Belich connected patterns of growth in the industrialisation of the United States and the United Kingdom with former Dominions of the British Empire New Zealand, Australia, Canada and South Africa, and more loosely to growth in former UK constituent country Ireland, as well as British-allied Argentina, during the 19th and early to mid-20th century, in his book Replenishing the Earth. He used the term "Anglo-World" to refer to the US, UK and former Dominions, arguing that the experience and present reality of former British colonies like India, Kenya and Jamaica differ in substantial and important ways from this core group of countries

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Proponents [แก้ไข]นักธุรกิจอเมริกัน James C. เบนเนต proponent ของความคิดที่ว่ามีอะไรพิเศษเกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรม และกฎหมายของประเทศอังกฤษ เขียนในหนังสือของเขา 2004 ท้าทาย Anglosphere:Anglosphere เป็นอารยธรรมเครือข่ายโดยไม่เกี่ยวข้องทางการเมืองแบบ มีขอบเขตที่จำเป็นต้อง imprecise กันทางภูมิศาสตร์ โหน densest ของ Anglosphere ที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร อังกฤษแคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ และอังกฤษแอฟริกาใต้ (ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยขนาดเล็กมากในประเทศ) ได้นอกจากนี้ประชากรที่สำคัญ คาริเบียนการพูดภาษาอังกฤษ พูดอังกฤษโอเชียเนีย และประชากรอังกฤษศึกษาในทวีปแอฟริกาและอินเดียเป็นโหนอื่น ๆ ที่สำคัญ– James C. เบนเนต[5] จักรภพสมาชิก (ทั้งหมดยกเว้นสาธารณรัฐรวันดาและโมซัมบิกส่วนเดิมของจักรวรรดิอังกฤษ) ประเทศที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษแต่ปัจจุบันไม่เป็นสมาชิกของเครือ ประเทศเดิมภายใต้กฎของสหรัฐอเมริกาหรืออิทธิพลที่ได้นำมาใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักของพวกเขาอย่างใดอย่างหนึ่งเบนเนตจนว่า มีความท้าทายสองเผชิญเขาแนวคิดของ Anglosphere แรกคือการหาวิธีที่จะรับมือกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว และที่สองคือ ความท้าทายภูมิศาสตร์การเมืองทางเศรษฐกิจ และสร้างขึ้น โดยสิ่งที่เขาถือจะมีช่องว่างเพิ่มขึ้นระหว่าง anglophone เจริญย่างอื่น[6]นักประวัติศาสตร์อังกฤษแอนดรูโรเบิตส์อ้างว่า Anglosphere ที่มีศูนย์กลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเย็น เขาไปในการแข่งว่า anglophone สามัคคีเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับความพ่ายแพ้ของอิสลาม[7]ตามโพรไฟล์ 2003 ในผู้ปกครอง นักประวัติศาสตร์ชนะโรเบิร์ต favoured ถอนอังกฤษจากสหภาพยุโรปลงสร้าง "เป็น looser มากสมาคมประเทศอังกฤษ เรียกว่า 'Anglosphere'"[8]นักประวัติศาสตร์นิวซีแลนด์ James Belich เชื่อมต่อรูปแบบของการเจริญเติบโตใน industrialisation ของสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรกับสรรพอดีตจักรวรรดิอังกฤษนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย แคนาดา และแอฟริกาใต้ และมากขึ้นซึ่ง การเจริญเติบโตในอดีตสหราชอาณาจักรที่ส่วนประกอบต่าง ๆ ของประเทศไอร์แลนด์ ตลอดจนพันธมิตรอังกฤษอาร์เจนตินา ระหว่างที่ 19 และต้น ศตวรรษกลาง 20 ในหนังสือของเขา Replenishing ดิน เขาใช้คำว่า "อังกฤษโลก" หมายถึงสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และอดีต สรรพ โต้เถียงว่า ประสบการณ์และความเป็นจริงปัจจุบันของอดีตอาณานิคมอังกฤษเช่นอินเดีย เคนยา และจาเมกาแตกต่างในวิธีที่สำคัญ และพบจากกลุ่มหลักของประเทศนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้เสนอ [แก้ไข]
ธุรกิจชาวอเมริกันเจมส์ซีเบนเน็ตต์, การแสดงของความคิดที่ว่ามีบางสิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับวัฒนธรรมประเพณีและกฎหมายของประเทศที่พูดภาษาอังกฤษเขียนในปี 2004 หนังสือของเขาที่ท้าทายสเฟียร์: สเฟียร์เป็นอารยธรรมเครือข่าย โดยไม่ต้องมีรูปแบบทางการเมืองที่สอดคล้องกันจำเป็นต้องมีขอบเขตไม่แน่ชัด ภูมิศาสตร์โหนดหนาแน่นมากที่สุดของสเฟียร์ที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร พูดภาษาอังกฤษแคนาดา, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ไอร์แลนด์และพูดภาษาอังกฤษแอฟริกาใต้ (ที่เป็นชนกลุ่มน้อยที่มีขนาดเล็กมากในประเทศนั้น) นอกจากนี้ยังมีประชากรที่มีนัยสำคัญ พูดภาษาอังกฤษแคริบเบียนพูดภาษาอังกฤษโอเชียเนียและประชากรมีการศึกษาที่พูดภาษาอังกฤษในทวีปแอฟริกาและอินเดียเป็นโหนดที่สำคัญอื่น ๆ . เจมส์เบนเน็ตต์ซี. [5]      เครือจักรภพแห่งชาติสมาชิก (ทั้งหมดยกเว้นรวันดาและโมซัมบิกเดิมบางส่วนของอังกฤษ เอ็มไพร์)      ประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ แต่ในปัจจุบันไม่ได้เป็นสมาชิกของเครือจักรภพ     ประเทศเคยอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศสหรัฐอเมริกาหรืออิทธิพลที่ได้นำภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในภาษาหลักของพวกเขาเบนเน็ตต์ระบุว่ามีสองความท้าทายที่เผชิญหน้ากับแนวความคิดของเขาสเฟียร์ . ครั้งแรกคือการหาวิธีการที่จะรับมือกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็วและสองคือความท้าทายทางการเมืองที่สร้างขึ้นโดยสิ่งที่เขาถือว่าจะเพิ่มช่องว่างระหว่างความเจริญรุ่งเรืองโฟนและการต่อสู้ทางเศรษฐกิจอื่น ๆ . [6] นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษโรเบิร์ตแอนดรูสเฟียร์อ้างว่าได้รับการกลาง ในสงครามโลกครั้งที่สงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเย็น เขาก็จะยืนยันว่าความสามัคคีโฟนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับความพ่ายแพ้ของศาสนาอิสลาม. [7] ตามรายละเอียดปี 2003 ในเดอะการ์เดียประวัติศาสตร์โรเบิร์ตได้รับการสนับสนุนพิชิตอังกฤษถอนตัวจากสหภาพยุโรปในความโปรดปรานของการสร้าง "สมาคมโยกมากของภาษาอังกฤษ ประเทศที่พูดหรือที่เรียกว่า 'สเฟียร์ ". [8] นิวซีแลนด์ประวัติศาสตร์เจมส์ Belich เชื่อมต่อรูปแบบของการเจริญเติบโตในอุตสาหกรรมของสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรกับอดีตอาณาจักรของจักรวรรดิอังกฤษนิวซีแลนด์ออสเตรเลีย, แคนาดาและภาคใต้ แอฟริกาและมากขึ้นอย่างอิสระเพื่อการเจริญเติบโตในอดีตประเทศสหราชอาณาจักรไอร์แลนด์เป็นส่วนประกอบเช่นเดียวกับอังกฤษพันธมิตรอาร์เจนตินาระหว่าง 19 และช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 20 ในหนังสือของเขาเติมโลก เขาใช้คำว่า "แองโกลโลก" เพื่ออ้างถึงสหรัฐ, อังกฤษและอดีตอาณาจักรเถียงว่าประสบการณ์และความเป็นจริงในปัจจุบันของอดีตอาณานิคมของอังกฤษเช่นอินเดีย, เคนยาและจาเมกาแตกต่างกันในวิธีที่สำคัญและที่สำคัญจากกลุ่มแกนนี้ของประเทศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้เสนอ [ แก้ไข ]
นักธุรกิจอเมริกัน เจมส์ ซี เบนเน็ตต์ ผู้แสดงความคิดว่ามีบางสิ่งที่พิเศษเกี่ยวกับวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ประเพณี และกฎหมายของประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ , เขียนในของเขา 2004 หนังสือ anglosphere ท้าทาย :

anglosphere เป็นเครือข่ายที่เกี่ยวข้องทางการเมืองรูปแบบอารยธรรมโดยไม่มีขอบเขต ต้องไม่แน่ชัด ตามเขตภูมิศาสตร์โหนดของ anglosphere พบหนาแน่นที่สุดในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร พูดอังกฤษ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์และการพูดภาษาอังกฤษแอฟริกาใต้ ( ที่เป็นส่วนน้อยที่น้อยมากในประเทศนั้น ) นอกจากนี้ยังมีประชากรที่สำคัญ การพูดภาษาอังกฤษแคริบเบียนภาษาอังกฤษ พูด โอเชียเนีย และการพูดภาษาอังกฤษการศึกษาประชากรในแอฟริกาและอินเดีย ถือเป็นจุดที่สำคัญอื่น ๆ .

เจมส์ซี. เบนเน็ตต์ . [ 5 ]

    เครือจักรภพแห่งชาติสมาชิก ( ยกเว้น รวันดา และโมซัมบิก เดิม ส่วนของจักรวรรดิอังกฤษ )
    ประเทศนั้น เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ แต่ปัจจุบันไม่ได้เป็นสมาชิก
ของเครือจักรภพอังกฤษ    ประเทศเดิมของสหรัฐอเมริกาภายใต้กฎหรืออิทธิพลที่ได้ประกาศใช้ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในภาษาหลักของพวกเขา
เบนเน็ตต์ ระบุว่ามี สอง ความท้าทายที่เผชิญหน้ากับแนวคิดของเขาใน anglosphere .อย่างแรกคือการหาวิธีที่จะรับมือกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว และส่วนที่สอง คือ ความท้าทายทางการเมืองที่สร้างขึ้นโดยสิ่งที่เขาถือว่าจะเพิ่มช่องว่างระหว่างความเจริญทางเศรษฐกิจ การต่อสู้ โฟนและที่อื่น ๆ . [ 6 ]

นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ แอนดรูว์ โรเบิร์ตส์อ้างว่า anglosphere ได้กลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเย็น .เขาไปเพื่อยืนยันว่าโฟนความสามัคคีเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับความพ่ายแพ้ของศาสนาอิสลาม [ 7 ]

ตาม 2003 โปรไฟล์ในผู้ปกครอง นักประวัติศาสตร์โรเบิร์ตพิชิตอังกฤษ favoured การถอนเงินจากสหภาพยุโรป ในความโปรดปรานของการสร้าง " สมาคมมาก looser ของประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ เรียกว่า ' ' [ anglosphere "

8 ]นิวซีแลนด์นักประวัติศาสตร์เจมส์ เบลิชเชื่อมต่อรูปแบบของการเจริญเติบโตในอุตสาหกรรมของสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรกับอดีตอาณาจักรของจักรวรรดิอังกฤษ นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย แคนาดา และ แอฟริกาใต้ และหลวมมากขึ้น การเจริญเติบโตใน UK เป็นอดีตประเทศไอร์แลนด์ รวมทั้งอังกฤษพันธมิตรอาร์เจนตินา ระหว่าง 19 และต้นถึงกลางศตวรรษที่ 20 ,ในหนังสือของเขาเปลี่ยนโลก เขาใช้คำว่า " อังกฤษ " ในการอ้างถึงสหรัฐ , อังกฤษและอดีตอาณาจักรเถียงว่าประสบการณ์และความเป็นจริงในปัจจุบันของอาณานิคมของอังกฤษในอดีต เช่น อินเดีย เคนยา และ จาเมกา มีรูปธรรม และที่สำคัญทางกลุ่มหลักของประเทศนี้