The butcher was so pleased, spittle

The butcher was so pleased, spittle ran from his mouth.

'Can I have my grain back?' said the miller.

'No no,' said the old man. 'That wasn't the bargain.' And he began to load all the goods onto the horse. The villagers would have fallen on each other, fighting, but they were so desperate to see the wicker lady, they just stood there, to wait.

It was dusk by the time the basket-maker returned. The wicker woman was seated on the horse, shrouded in a cloak, veiled like a bride. From under the cloak, white flowers fell. As she passed the villagers, a most marvellous smell drifted down.

The butcher stood outside the tailor's old house. He'd locked his wife in the coal cellar in preparation.

The old basket-maker held out a hand, and helped the lady dismount. The butcher smelt her fragrance. From under the veil, he thought he saw her give him a saucy glance. He was so excited, he hopped from foot to foot.

The wicker lady lifted her veil: she took off her cloak. The butcher stared at her. The wicker lady was short of stature and twisted of limb, her face was dark and rough. But worse than that - from head to foot, she was covered in thorns.

'What have you done?' shrieked the butcher.

'Ah,' said the old basket-maker. 'The wicker husband was made of willow. Willow is the kindest of trees: tall, elegant, pliable, of much assistance in easing pain. But I saw that you did not like him. Therefore I made you the wicker lady from blackthorn. Blackthorn is cold, hard, and thorny - it will not be killed, either by fire or frost.'

The villagers would have fallen on the old basket-maker there and then, had not the wicker lady stepped forward. She seized hold of the butcher and reached up to kiss him. The butcher let out a howl. When he pulled his lips away, they were shredded and tattered: blood ran down his chin. Then, with a bang, the butcher's wife broke out of the coal cellar, and ran down the road. Seeing the wicker lady kissing her husband, she screamed, and fell on her. The two of them rolled in the gutter, howling and scratching.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เนื้อยินดี spittle วิ่งจากปากของเขา 'ได้ฉันข้าวกลับไหม' ที่มิลเลอร์กล่าว 'ไม่มีไม่ กล่าวว่า คนเก่า 'ที่ไม่ราคา' และเขาเริ่มที่จะโหลดสินค้าลงบนม้า ชาวบ้านจะได้ลดลงกัน ต่อสู้ แต่พวกเขาก็หมดหวังให้ดูผู้หญิงหวาย พวกเขายืนรอ เพียง ค่ำ โดยเวลาส่งกลับเครื่องชงตะกร้าได้ ผู้หญิงหวายคือนั่งบนม้า ในเสื้อคลุม veiled เหมือนสาว อยู่ใต้เสื้อคลุม ดอกไม้สีขาวลดลง ในขณะที่เธอผ่านชาวบ้าน กลิ่นสุดยิ่งใหญ่ลอยลง เนื้อยืนอยู่ด้านนอกของแต่งบ้าน เขาได้ล็อกภรรยาในห้องเก็บถ่านหินในการเตรียมการ ตะกร้าเครื่องเก่าออกจากมือ และช่วยให้ผู้หญิงยกเลิกเมาต์ เนื้อหลอมน้ำหอมของเธอ อยู่ใต้ม่าน เขาคิดว่า เขาเห็นเธอให้เขาแก้อย่างรวดเร็ว เขาตื่นเต้นมาก เขาต้นฮอพที่สดเท้าเท้า ผู้หญิงหวายยกม่านของเธอ: เธอเอาเสื้อคลุมของเธอออก เนื้อจ้องไปที่เธอ ผู้หญิงหวายสั้นสูง และบิดรยางค์ ใบหน้าเข้ม และหยาบ แต่แย่กว่าที่ - จากหัวไปเท้า เธอคลุมหนาม 'คุณทำอะไร ' shrieked เนื้อ 'Ah กล่าวว่า ตะกร้าเครื่องเก่า ' สามีหวายที่ทำจากไม้วิลโลว์ วิลโลว์เป็นซั่ต้นไม้: สูง สง่างาม pliable มากช่วยเหลือในการบรรเทาอาการปวด แต่ผมเห็นว่า คุณไม่ชอบเขา ดังนั้น ฉันทำคุณผู้หญิงหวายจาก blackthorn Blackthorn เป็นเย็น หนัก และหนาม - มันจะไม่ ตาย ไฟไหม้หรือน้ำค้างแข็ง ' ชาวบ้านจะได้ลดลงในตะกร้าเครื่องเก่ามีแล้ว มีผู้หญิงหวายไม่ก้าวไปข้างหน้า เธอยึดถือของเนื้อ และถึงขึ้นจูบเขา เนื้อให้ออกการหอน เมื่อเขาดึงริมฝีปากของเขาออกไป พวกเขาเตรียม และม: เลือดวิ่งไปคางของเขา โผง ภรรยาของเนื้อยากจนออกจากห้องเก็บถ่านหิน แล้ววิ่งลงถนน เห็นผู้หญิงหวายจูบสามี เธอกรีดร้อง และอยู่กับเธอ เขาทั้งสองสะสมในราง ยิ่งใหญ่ และรอยขีดข่วน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขียงก็พอใจดังนั้นน้ำลายวิ่งออกมาจากปากของเขา. 'ฉันสามารถมีเมล็ดของฉันกลับมา? มิลเลอร์กล่าวว่า. 'ไม่ไม่' กล่าวว่าชายชรา 'นั่นคือไม่ได้ต่อรองราคา. และเขาก็เริ่มที่จะโหลดสินค้าทั้งหมดที่ลงบนม้า ชาวบ้านจะได้ลดลงในแต่ละอื่น ๆ , การต่อสู้ แต่พวกเขาจึงหมดหวังที่จะเห็นผู้หญิงหวายพวกเขาเพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นรอ. มันเป็นค่ำตามเวลาที่ตะกร้าชงกลับ ผู้หญิงหวายนั่งอยู่บนหลังม้าที่ปกคลุมไปด้วยเสื้อคลุมสวมหน้ากากเหมือนเจ้าสาว จากใต้เสื้อคลุมดอกสีขาวลดลง ขณะที่เธอเดินผ่านชาวบ้านมีกลิ่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลอยลง. เขียงยืนอยู่นอกบ้านเก่าตัดของ เขาต้องการล็อคภรรยาของเขาในห้องเก็บถ่านหินในการเตรียมการ. เก่าตะกร้าชงยื่นออกมือและช่วยให้ผู้หญิงลงจากหลังม้า เขียงกลิ่นน้ำหอมของเธอ จากใต้ม่านเขาคิดว่าเขาเห็นเธอให้เขาได้อย่างรวดเร็วทะลึ่ง เขาตื่นเต้นมากที่เขากระโดดจากเท้าไปที่เท้า. ผู้หญิงหวายยกผ้าคลุมหน้าของเธอ: เธอถอดเสื้อคลุมของเธอ เขียงจ้องมองมาที่เธอ ผู้หญิงหวายสั้นของความสูงและบิดแขนขาใบหน้าของเธอเป็นสีเข้มและหยาบกร้าน แต่ที่เลวร้ายยิ่งไปกว่านั้น -. จากหัวถึงเท้าของเธอถูกปกคลุมด้วยหนาม'? คุณได้ทำอะไรไปแล้ว' ร้องเขียง. 'โอ้' เก่าตะกร้าชงกล่าว 'สามีหวายทำจากวิลโลว์ วิลโลว์ใจดีของต้นไม้: สูง, สง่างาม, ยืดหยุ่นของความช่วยเหลือมากในการลดความเจ็บปวด แต่ผมเห็นว่าคุณไม่ได้ชอบเขา ดังนั้นผมจึงทำคุณผู้หญิงหวายจากหนาม หนามมีอากาศหนาวเย็นอย่างหนักและมีหนาม - มันจะไม่ถูกฆ่าทั้งโดยไฟไหม้หรือน้ำค้างแข็ง '. ชาวบ้านจะได้ลดลงในตะกร้าเก่าชงมีแล้วไม่ได้เลดี้หวายก้าวไปข้างหน้า เธอคว้าถือของเขียงและถึงขึ้นไปจูบเขา เขียงให้ออกหอน เมื่อเขาดึงริมฝีปากของเขาออกไปพวกเขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ และขาดรุ่งริ่ง: เลือดวิ่งลงคางของเขา จากนั้นด้วยปังภรรยาเนื้อแตกออกมาจากห้องเก็บถ่านหินและวิ่งลงไปที่ถนน เห็นผู้หญิงหวายจูบสามีของเธอเธอกรีดร้องและล้มลงกับเธอ พวกเขาทั้งสองรีดในรางน้ำยิ่งใหญ่และรอยขีดข่วน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนขายเนื้อจึงยินดี , น้ำลายวิ่งจากปากของเขา" ผมมีเม็ดของฉันกลับ ? กล่าวว่า มิลเลอร์" ไม่ " ชายชรา . . . นั่นไม่ใช่การต่อรอง และเขาเริ่มที่จะโหลดสินค้าทั้งหมดลงบนม้า ชาวบ้านจะได้ล้มลงในแต่ละอื่น ๆ , การต่อสู้ , แต่พวกเขาหมดหวังที่จะเห็นหวาย เลดี้ พวกเขาก็ยืนรอมันมืดด้วยเวลาตะกร้าเครื่องกลับมา หวาย ผู้หญิงนั่งบนหลังม้า shrouded ในเสื้อคลุม คลุมเหมือนเจ้าสาว . จากใต้เสื้อคลุม ดอกไม้สีขาวหล่น ขณะที่เธอผ่านชาวบ้าน กลิ่นประหลาดที่สุดลอยลงนักฆ่าที่ยืนอยู่ด้านนอกร้านตัดเสื้อผ้าเก่าบ้าน เขาจะขังภรรยาของเขาในถ่านหินใต้ดินในการเตรียมเครื่องชงตะกร้าเก่า ถือมือ และช่วยหญิงสาวลงจากหลังม้า . คนขายเนื้อที่ได้กลิ่นน้ำหอมของเธอ จากใต้ผ้าคลุมหน้า เขาคิดว่าเขาเห็นเธอให้เขาดูจองหอง เขาก็ตื่นเต้น เขากระโดดจากเท้าสู่เท้าหวายเลดี้ยกผ้าคลุมหน้าของเธอ : เธอถอดเสื้อคลุมของเธอ คนขายเนื้อที่จ้องเธอ หวายเลดี้สั้นของความสูงและบิดของแขนขา หน้าของเธอก็มืดและขรุขระ แต่ที่แย่กว่านั้น ตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอเต็มไปด้วยหนาม" คุณทำอะไร ? กรีดร้องเขียง" อา " ชง " ตะกร้าเก่า หวาย สามีของ วิลโลว์ วิลโลว์เป็นคนใจดีของต้นไม้สูง ฉลาด ยืดหยุ่นได้ ช่วยมากในการบรรเทาความเจ็บปวด แต่ฉันเห็นว่าเธอไม่ได้ชอบเขา ดังนั้นฉันจึงทำให้คุณสุภาพสตรีจากหวายยาว . พุ่มไม้มีหนาม หนาว มาก หนามก็จะไม่ถูกฆ่าด้วยไฟหรือน้ำแข็ง’ชาวบ้านจะได้ล้มลงบนเครื่องเก่ามีตะกร้าหวายแล้วมีผู้หญิงก้าวออกมา เธอยึดถือของนักฆ่าและถึงขึ้นจูบเขา คนขายเนื้อที่ปล่อยออกมาเห่าหอน เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกไป พวกเขาฉีกและขาดรุ่งริ่ง : เลือดวิ่งลง คางของเขา แล้ว กับ ปัง ภรรยาของจอมสับฯ แตกออกจากถ่านหินใต้ดิน และวิ่งไปตามถนน เห็นหวายผู้หญิงจูบกับสามีของเธอ เธอกรีดร้องและล้มใส่เธอ สองของพวกเขากลิ้งในรางน้ำ หอน และรอยขีดข่วน