2. Xenobiotic removal in batch reac

2. Xenobiotic removal in batch reactors
2.1. Kinetics of xenobiotic removal
The kinetics for the biological removal of xenobiotic compounds
usually demonstrate a substrate inhibition effect that can be due to
multiple biochemical mechanisms. From a macroscopic point of
view, this behaviour is commonly described as suggested by
Andrews [13], with the kinetic equation known as the Haldane
equation or Andrews equation. In dimensionless form [14,15] this
equation is written as:
r
kX
¼
S
1 þ S þ cS2 ð1Þ
where r is the substrate consumption rate, X is the biomass concentration,
k* is a kinetic parameter related to the maximal removal
rate, S is the dimensionless substrate concentration S = s/Ks with
Ks the saturation constant and and c is an inhibition parameter
c = Ks/KI with KI the inhibition constant. A maximum reaction rate
rmax ¼ kX=ð2 þ cÞ occurs at Smax ¼ 1= ffiffiffi c p (or smax ¼
ffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffi Ks  KI
p
). The
higher the c value, the higher the inhibition effect, and both Smax
and rmax decrease. The kinetics reduce to Monod kinetics if c = 0
and to first order kinetics if S1.
Given the importance of the above kinetic parameters to biodegradation
performance, Table 1 displays values of characteristic
parameters for two important groups of xenobiotics, BTEX compounds
(benzene, toluene, ethylbenzene and xylene) and substituted
phenolics, and it can be seen that the range of values is
strongly dependent on the microbial culture utilized, and on the
operating conditions considered. This makes it difficult to extrapolate
such values to other situations, but in industrial wastewater
treatment the data in Table 1 for mixed cultures may be considered
to be representative of actual conditions. The highest toxicity values
are observed for substituted phenols, in particular for chlorophenols,
which are of serious environmental concern because of
their widespread occurrence in industrial wastewater [16], being
used as intermediates in the production of pesticides, herbicides,
dyes, pigments, phenolic resins and paper.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . ต่อเอาในเครื่องปฏิกรณ์ชุด
2.1 . จลนพลศาสตร์ของการกำจัดโรค
จลนพลศาสตร์สำหรับการกำจัดสารประกอบทางชีวภาพของโรคมักจะแสดงให้เห็นถึงพื้นผิวยับยั้งผล

หลายที่สามารถเนื่องจากกลไกทางชีวเคมี . จากจุดหน้า
มุมมอง พฤติกรรมนี้มักอธิบายว่า ที่แนะนำโดย
แอนดริว [ 13 ] กับจลนพลศาสตร์สมการที่เรียกว่า ซาลดานา
สมการ หรือสมการ แอนดรูส์ ในแบบฟอร์ม [ ไร้ 14,15 ] สมการนี้
เขียน :
x
r
k  ¼
s
1 þ S þ cs2 ð 1 Þ
ที่ r คืออัตราการบริโภคสารอาหาร X เป็นชีวมวลสมาธิ
K * เป็นพลังงานจลน์ พารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับอัตราการกำจัด
สูงสุด , S คือ ที่ไร้มิติความเข้มข้นสารอาหาร S = s / KS กับ
KS ความอิ่มตัวของสีคงที่และ C เป็นพารามิเตอร์
ยับยั้งC = ks / กีกีและคงที่ สูงสุดอัตราการเกิดปฏิกิริยา
rmax ¼ K  x = ð 2 þ C Þเกิดขึ้น smax ¼ 1 = ffiffiffi C P ( หรือ smax ¼
ffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffiffi KS  คิ
p
)
c ค่าสูง สูงกว่าสารผล และทั้ง smax
rmax และลดลง จลนศาสตร์ Monod แบบลดถ้า c = 0 =
และจลนศาสตร์อันดับหนึ่ง ถ้า S
 1ให้ความสำคัญของข้างต้นค่าพารามิเตอร์จลน์เพื่อการย่อยสลาย
แสดง ตารางที่ 1 แสดงค่าของพารามิเตอร์ลักษณะ
2 กลุ่มสำคัญของ xenobiotics ไว ,
( สารประกอบเบนซีน โทลูอีน และไซลีน และ เอธิล ) ทดแทน
โพลีฟีนอล และจะเห็นได้ว่า ช่วงของค่าคือ
ขอขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมการใช้จุลินทรีย์ และบน
เงื่อนไขการพิจารณา นี้ทำให้ยากที่จะคาดการณ์ถึงสถานการณ์อื่น ๆเช่นค่า

แต่ในน้ำเสียอุตสาหกรรมการรักษาข้อมูลในตารางที่ 1 สำหรับวัฒนธรรมที่ผสมอาจจะถือว่า
เป็นตัวแทนของเงื่อนไขที่เกิดขึ้นจริง ความเป็นพิษสูงสุดค่า
เป็นสังเกตสำหรับทดแทนฟีนอลโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ chlorophenols
, ซึ่งเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ร้ายแรงเพราะ
เหตุการณ์ฉาวในน้ำเสียอุตสาหกรรม [ 16 ] ,
ใช้ตัวกลางในการผลิตยาฆ่าแมลง herbicides
สี , สี , ฟีนอลิกเรซินและกระดาษ