Synthesis: The EMOCON ModelIn an at

Synthesis: The EMOCON Model
In an attempt to explain emotional consciousness, I developed the EMOCON model shown in figure
5.2, which depicts relations among many of the most important brain areas. The arrows indicate that
activity of neural populations in one area causes neural activity in other connected areas. The figure
shows perceptual information coming from sensory processes on the left, which is then
simultaneously communicated via the thalamus to cortical areas such as the dorsolateral prefrontal
cortex that make cognitive judgments, and to areas involved in bodily perception such as the
amygdala and the insula. Moreover, the thalamus also affects bodily processes such as heart rate via
the hypothalamus, not shown in the figure. If the brain were a serial processor like most computers, it
would have to alternate between processing the sensory inputs cognitively and doing so bodily, but
the power of parallel processing allows it to do both simultaneously.
Because of the large numbers of reciprocal connections between brain areas, the results of
processing in one part of the brain can easily affect processing in other parts. Figure 5.2 displays
many interactions among the dopamine system, which includes the nucleus accumbens, the cognitive
appraisal system in the prefrontal cortex, and the emotional perception system involving the amygdala
and the insula. There is no central processor that coordinates all the results and yields a decision.
Rather, the brain's reaction to a scary face or other sensory stimulus comes about through the dynamic
interaction of external sensory perception, internal sensory perception, cognitive appraisal, and
positive and negative valuation. Note that the connections between brain areas in the EMOCON
model are reciprocal, based on neural evidence that there is extensive feedback between neural
populations in each pair of regions.
The model in figure 5.2 incorporates the bodily perception theory of emotion by virtue of the role
played by the amygdala and the insula in collecting input from internal sensors that respond to bodily
changes. These changes are the result of both sensory input conveyed via the thalamus and the
feedback relations between physiological processes such as heartbeat and respiration and brain
processes in areas such as the amygdala and the insula. People have a penchant for simple linear
causal explanations: factor A causes factor B, which causes factor C. But biological systems often
involve extensive causal interactions based on feedback, so that A and B interact to cause C, which
then has a causal influence on A. For example, your liver function and diet both increase your
cholesterol level, which then induces your liver to produce less cholesterol. Understanding how the
brain produces emotions requires appreciating the complex of reciprocal connections shown in figure
5.2, producing highly nonlinear processes because of all the feedback that occurs.
Although bodily perception theories of emotion have become popular in recent years, they fail to
account for the full range of emotional phenomena. There are only weak correlations between
emotions such as anger and fear and physiological states such as facial behavior and autonomic
arousal. The subtle differences between diverse emotions have not been found to be closely related to
distinct physiological states, their magnitudes, or particular neurotransmitters. Surgical disruption of
bodily signals does not eliminate emotional reactions. Manipulations of physiology by injection of
epinephrine can produce different emotional reactions depending on how people interpret their social
situations. Social emotions such as guilt and pride require an appreciation of one's location in a
social network. Hence cognitive appraisal is needed to complement bodily perception to generate a
full range of emotional reactions. However, bodily perception remains a crucial part of the
EMOCON model, which assumes that appraisal alone would not produce the kinds of feelings that
occur in emotional consciousness.
shows how integration of cognitive appraisal and bodily perception might work by
virtue of the interactions among the amydgala, the insula, and several parts of the prefrontal cortex.
The dorsolateral prefrontal cortex, at the top and sides of the brain, is important for verbal processing
and working memory. The orbitofrontal prefrontal cortex, at the bottom of the brain behind your eyes,
contributes to assessment of value, in concert with the dopamine system. Positive and negative
valuations that are central to emotions occur because of coordination of the activity of neural
populations in these areas with neural activity in other areas supporting verbal or sensory
representations. The ventromedial part of the prefrontal cortex is important for communication
between the cortex and the amygdala. People with damage to this area have great difficulty making
good decisions.
Psychological and philosophical theories that take emotions to be based on cognitive appraisal
have had little to say about the brain mechanisms needed to evaluate the relevance of a situation to a
person's many goals. Evaluation of a simple sensory stimulus (a man with a gun aimed at you) may be
relatively simple, but reflection on a complex situation (a job offer in a far-off city) may require an
assessment with respect to many goals. In chapter 4, I described theory evaluation as involving a kind
of parallel evaluation of multiple constraints, and cognitive appraisal is also naturally conceived as
parallel constraint satisfaction. Hence the brain can accomplish cognitive appraisal of a situation
with respect to multiple goals using the same kind of mechanism described in chapter 4 for inference
to the best explanation.
For appraisal, different aspects of the situation and different goals are represented by different
neural populations. Positive and negative constraints between the aspects and the goals are captured
by excitatory and inhibitory synaptic connections between the neurons in the different populations.
Overall appraisal of how a situation fits or fails to fit with your goals comes about because of
parallel processing through the firing activity of the neural populations as they interact. Value
naturally enters the picture because the neural populations involved in the representation of the
situation and personal goals include ones in areas such as the amygdala, the nucleus accumbens, and
the orbitofrontal prefrontal cortex that help to encode positive and negative features. An overall
assessment of value comes about when parallel constraint satisfaction combines the features of the
situation, goals, and values to compute the overall emotional coherence of the situation.
Figure 5.2 shows how bodily perceptions can contribute to cognitive appraisal and assessment of
value through the interactions of the amygdala and the insula with cortical areas. Hence the parallel
constraint satisfaction that assesses the relevance of situations to goals includes bodily perception as
an important part. Emotions are not just gut reactions, because they also involve cognitive judgments.
But contrary to purely cognitive theories of emotions, gut reactions are a part of appraisal. This
combination would be very puzzling if you tried to think of the brain as operating in a series of steps,
and had to decide what it does first: cognitive appraisal or bodily perception? But the kinds of
dynamic interactions depicted in figure 5.2 show how emotion can be both representational and
embodied.
Like all models, EMOCON is oversimplified in many ways. There are many other relevant brain
areas—for example, the hippocampus, which plays a major role in memory and interpreting situations
in the context of previous experience. Figure 5.2 might be taken to suggest that the brain is a kind of
passive observer, waiting for sensory information to come in to be interpreted. But brains are much
more active, anticipating situations in ways that can lead to action. Chapter 6 will say much more
about how emotions contribute to decisions about how to act. We have already seen, in chapter 4, that
perception is a top-down as well as bottom-up process, so even processing of sensory information in
the thalamus is affected by expectations stored in the prefrontal cortex. Hence figure 5.2 should not be
interpreted as maintaining that emotions are just responses to stimuli, but rather as showing a
simplified part of more complex thought processes that include expectations and actions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การสังเคราะห์: EMOCON แบบในความพยายามที่จะอธิบายอารมณ์สติ ฉันพัฒนาแบบ EMOCON ที่แสดงในรูปที่5.2 ซึ่งแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่สมองสำคัญมากมาย ลูกศรบ่งชี้ว่ากิจกรรมของประชากรในพื้นที่หนึ่งประสาททำให้ประสาทกิจกรรมในพื้นที่อื่น ๆ เชื่อมต่อ ตัวเลขแสดงข้อมูล perceptual มาจากกระบวนการรับความรู้สึกทางด้านซ้าย ซึ่งเป็นแล้วสื่อสารกันผ่านทาลามัสกับเนื้อแน่นเช่น dorsolateral prefrontalคอร์เทกซ์ที่ทำให้รับรู้คำพิพากษา และพื้นที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ของร่างกายเช่น การamygdala และ insula นอกจากนี้ ทาลามัสยังมีผลต่อกระบวนการร่างกายเช่นอัตราการเต้นหัวใจผ่านhypothalamus แสดงในรูปไม่ ถ้าสมอง ประมวลผลประจำเช่นคอมพิวเตอร์มากที่สุด มันต้องการสลับระหว่างการแปรรูปปัจจัยการผลิตทางประสาทสัมผัส cognitively และทำแต่ร่างกายนั้นอำนาจการประมวลผลแบบขนานได้ให้ทำทั้งสองอย่างพร้อมกันเนื่องจากจำนวนมากเชื่อมต่อกันและระหว่างพื้นที่สมอง ผลลัพธ์ของประมวลผลในส่วนหนึ่งของสมองง่าย ๆ อาจมีผลต่อการประมวลผลในส่วนอื่น ๆ รูป 5.2 แสดงในการโต้ตอบระหว่างระบบโดพามีน ซึ่งรวมถึง accumbens นิวเคลียส การรับรู้การประเมินระบบในคอร์เทกซ์ prefrontal และ amygdala เกี่ยวข้องกับระบบการรับรู้ทางอารมณ์และ insula ไม่มีตัวประมวลผลกลางที่ประสานผลทั้งหมด และทำให้การตัดสินใจได้ค่อนข้าง มาปฏิกิริยาของสมองใบหน้าน่ากลัวหรือกระตุ้นทางประสาทสัมผัสอื่น ๆ เกี่ยวกับผ่านแบบไดนามิกโต้ตอบของการรับรู้ทางประสาทสัมผัสภายนอก ภายในประสาทรับรู้ การ ประเมิน การรับรู้ และค่าบวก และค่าลบ โปรดสังเกตว่า การเชื่อมต่อระหว่างสมองใน EMOCONซึ่งกันและกัน มีรูปแบบตามหลักฐานประสาทว่า มีข้อเสนอแนะอย่างละเอียดระหว่างประสาทประชากรในแต่ละคู่ของภูมิภาคทฤษฎีการรับรู้ร่างกายของอารมณ์อาศัยบทบาทประกอบด้วยแบบจำลองในรูปที่ 5.2เล่นโดย amygdala insula รวบรวมอินพุตจากเซนเซอร์ภายในที่ตอบสนองต่อร่างกายการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นผลของการป้อนข้อมูลทั้งรับความรู้สึกสื่อความหมายผ่านการทาลามัสและความคิดเห็นความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการสรีรวิทยาเช่นเต้น และหายใจและสมองกระบวนการในพื้นที่เช่น amygdala insula คนมีซาวน่าสำหรับเส้นที่เรียบง่ายคำอธิบายเชิงสาเหตุ: ปัจจัยปัจจัยสาเหตุ B, C. ปัจจัยสาเหตุใด แต่ระบบชีวภาพมักเกี่ยวข้องกับการโต้ตอบเชิงสาเหตุมากมายที่ยึดตามคำติชม เพื่อให้โต้ทำ C, A และ B ซึ่งแล้ว มีอิทธิพลเชิงสาเหตุในอ. ตัวอย่าง ของตับและอาหารทั้งเพิ่มของคุณระดับไขมัน ซึ่งแท้จริงแล้ว ตับของคุณผลิตไขมันน้อยลง เข้าใจวิธีการอารมณ์สมองผลิตต้องชื่นชมซับซ้อนของการเชื่อมต่อกันและแสดงในรูปที่5.2 ผลิตกระบวนการไม่เชิงเส้นสูงเนื่องจากความคิดเห็นทั้งหมดที่เกิดขึ้นแม้ว่าทฤษฎีการรับรู้ร่างกายออกได้กลายเป็นที่นิยมในปีที่ผ่านมา พวกเขาล้มเหลวในการบัญชีสำหรับช่วงเต็มของปรากฏการณ์ทางอารมณ์ มีเฉพาะอ่อนแอความสัมพันธ์ระหว่างอารมณ์เช่นความโกรธความกลัว และสรีรวิทยาอเมริกา เช่นลักษณะใบหน้า และ autonomicเร้าอารมณ์ ไม่พบความแตกต่างอย่างลงตัวระหว่างอารมณ์หลากหลายอย่างใกล้ชิดเกี่ยวข้องกับอเมริกาสรีรวิทยาแตกต่างกัน หรือของพวกเขา magnitudes, neurotransmitters เฉพาะ ราคาประหยัดทรัพยสัญญาณที่ร่างกายกำจัดปฏิกิริยาทางอารมณ์ Manipulations สรีรวิทยาโดยการฉีดอะดรีนาลินสามารถผลิตปฏิกิริยาทางอารมณ์แตกต่างกันขึ้นอยู่กับว่าคนแปลสังคมของพวกเขาสถานการณ์ อารมณ์สังคมความผิดและความภาคภูมิใจต้องการชื่นชมของสถานที่ในการเครือข่ายสังคม ดังนั้น เพื่อประเมินผลการรับรู้จะต้องเติมเต็มร่างกายรับรู้เพื่อสร้างความช่วงเต็มของปฏิกิริยาทางอารมณ์ อย่างไรก็ตาม รับรู้ร่างกายยังคง เป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของการรุ่น EMOCON ซึ่งถือว่า การประเมินนั้นเพียงอย่างเดียวจะผลิตชนิดของความรู้สึก ที่เกิดขึ้นในอารมณ์สติ แสดงการรวมของการประเมินการรับรู้และรับรู้ร่างกายอาจทำงานโดยความประเสริฐของการโต้ตอบระหว่างการ amydgala, insula หมาย และหลายส่วนของคอร์เทกซ์ prefrontalการ dorsolateral prefrontal คอร์เทกซ์ ที่ด้านบนและด้านข้างของสมอง เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการประมวลผลด้วยวาจาและทำงานหน่วยความจำ Orbitofrontal prefrontal คอร์เทกซ์ ที่ด้านล่างของสมองหลังตาสนับสนุนการประเมินค่า ในคอนเสิร์ตกับระบบโดปามีน บวก และลบประเมินค่าที่เป็นศูนย์กลางให้อารมณ์ที่เกิดขึ้นเนื่องจากการประสานงานกิจกรรมของประสาทประชากรในพื้นที่เหล่านี้กับกิจกรรมประสาทในพื้นที่อื่น ๆ สนับสนุนด้วยวาจา หรือทางประสาทสัมผัสใช้แทน ส่วน ventromedial ของคอร์เทกซ์ prefrontal เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการสื่อสารระหว่างคอร์เทกซ์และ amygdala คนที่ มีความเสียหายกับพื้นที่นี้ได้ทำยากมากการตัดสินใจที่ดีทฤษฎีจิตวิทยา และปรัชญาที่ใช้อารมณ์การรับรู้การประเมินตามมีความคิดเห็นเกี่ยวกับกลไกของสมองที่ต้องประเมินความสำคัญของสถานการณ์ที่ต้องการของบุคคลในเป้าหมาย ประเมินผลของการกระตุ้นทางประสาทสัมผัสได้ (คนที่ มีปืนคุณ) อาจค่อนข้างง่าย แต่สะท้อนสถานการณ์ที่ซับซ้อน (การงานเสนอในเมืองสิ่ง) อาจต้องการประเมินกับเป้าหมายมากที่สุด ในบทที่ 4 ฉันได้อธิบายทฤษฎีการประเมินผลเป็นการเกี่ยวข้องกับแบบการประเมินแบบหลายข้อจำกัด และประเมินการรับรู้จะยังเป็นธรรมชาติรู้สึกเป็นความพึงพอใจข้อจำกัดแบบขนาน ดังนั้น สมองสามารถดำเนินการประเมินการรับรู้ของสถานการณ์กับเป้าหมายหลายใช้กลไกที่อธิบายไว้ในบทที่ 4 สำหรับข้อชนิดเดียวกันให้คำอธิบายดีที่สุดสำหรับการประเมิน แสดงด้านต่าง ๆ ของสถานการณ์และเป้าหมายที่แตกต่างกัน โดยแตกต่างกันประชากรประสาท ข้อจำกัดของค่าบวก และค่าลบระหว่างด้านและเป้าหมายถูกจับโดย excitatory และลิปกลอสไข synaptic การเชื่อมต่อระหว่าง neurons ในประชากรที่แตกต่างกันโดยรวม มาประเมินว่าสถานการณ์เหมาะสม หรือไม่เหมาะกับเป้าหมายของคุณเกี่ยวกับเนื่องจากขนานที่ประมวลผลผ่านกิจกรรมยิงของประชากรประสาทจะโต้ตอบ ค่าใส่รูปภาพธรรมชาติเนื่องจากประชากรประสาทเกี่ยวข้องกับการแสดงของการสถานการณ์และเป้าหมายส่วนบุคคลรวมถึงคนในพื้นที่เช่น amygdala, accumbens นิวเคลียส และorbitofrontal prefrontal คอร์เทกซ์ที่ช่วยเข้ารหัสคุณสมบัติค่าบวก และค่าลบ โดยรวมการประเมินค่ามาประมาณเมื่อข้อจำกัดขนานความพึงพอใจรวมของการสถานการณ์ เป้าหมาย และค่าคำนวณศักยภาพทางอารมณ์โดยรวมของสถานการณ์รูป 5.2 แสดงวิธีทางกายรับรู้สามารถนำไปสู่การรับรู้ประเมินและประเมินค่าผ่านการโต้ตอบของ amygdala insula ที่มีเนื้อแน่นพื้นที่ ดังนั้นการขนานความพึงพอใจข้อจำกัดที่เกี่ยวข้องของสถานการณ์กับเป้าหมายการดำรงชีวิตรวมถึงการรับรู้ร่างกายเป็นเป็นส่วนสำคัญ อารมณ์ไม่เพียงไส้ปฏิกิริยา เนื่องจากพวกเขายังเกี่ยวข้องกับคำพิพากษาที่รับรู้แต่ขัดกับทฤษฎีอารมณ์รับรู้เพียงอย่างเดียว ปฏิกิริยาลำไส้เป็นส่วนหนึ่งของการประเมิน นี้ชุดจะทำให้งงมากถ้าคุณพยายามที่จะคิดว่า สมองเป็นปฏิบัติการในชุดของขั้นตอนand had to decide what it does first: cognitive appraisal or bodily perception? But the kinds ofdynamic interactions depicted in figure 5.2 show how emotion can be both representational andembodied.Like all models, EMOCON is oversimplified in many ways. There are many other relevant brainareas—for example, the hippocampus, which plays a major role in memory and interpreting situationsin the context of previous experience. Figure 5.2 might be taken to suggest that the brain is a kind ofpassive observer, waiting for sensory information to come in to be interpreted. But brains are muchmore active, anticipating situations in ways that can lead to action. Chapter 6 will say much moreabout how emotions contribute to decisions about how to act. We have already seen, in chapter 4, thatperception is a top-down as well as bottom-up process, so even processing of sensory information inthe thalamus is affected by expectations stored in the prefrontal cortex. Hence figure 5.2 should not beinterpreted as maintaining that emotions are just responses to stimuli, but rather as showing asimplified part of more complex thought processes that include expectations and actions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสังเคราะห์: รุ่น EMOCON
ในความพยายามที่จะอธิบายสติอารมณ์ผมพัฒนา EMOCON รูปแบบการแสดงในรูปที่
5.2 ซึ่งแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ในหลายพื้นที่ของสมองที่สำคัญที่สุด ลูกศรชี้ให้เห็นว่าการทำงานของระบบประสาทประชากรในพื้นที่หนึ่งที่ทำให้เกิดกิจกรรมประสาทที่เชื่อมต่อในพื้นที่อื่น ๆ
ตัวเลขที่แสดงให้เห็นถึงการรับรู้ข้อมูลมาจากกระบวนการทางประสาทสัมผัสด้านซ้ายซึ่งเป็นแล้วการสื่อสารพร้อมกันผ่านทางฐานดอกไปยังพื้นที่ที่เยื่อหุ้มสมองเช่นprefrontal dorsolateral เยื่อหุ้มสมองที่ทำให้การตัดสินใจทางปัญญาและไปยังพื้นที่มีส่วนร่วมในการรับรู้ของร่างกายเช่นต่อมทอนซิลและฉนวน นอกจากนี้ฐานดอกยังมีผลต่อกระบวนการของร่างกายเช่นอัตราการเต้นหัวใจผ่านมลรัฐที่ไม่ได้แสดงในรูป ถ้าสมองเป็นหน่วยประมวลผลแบบอนุกรมเช่นคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ก็จะมีการสลับกันระหว่างการประมวลผลปัจจัยการผลิตทางประสาทสัมผัสรับรู้และการทำเช่นนั้นร่างกายแต่อำนาจในการประมวลผลแบบขนานช่วยให้สามารถทำทั้งสองอย่างไปพร้อม ๆ กัน. เพราะจำนวนมากของการเชื่อมต่อซึ่งกันและกันระหว่างสมอง พื้นที่ผลของการประมวลผลในส่วนหนึ่งของสมองที่สามารถส่งผลกระทบต่อการประมวลผลในส่วนอื่นๆ รูปที่ 5.2 แสดงการโต้ตอบจำนวนมากในหมู่ระบบโดพามีนซึ่งรวมถึงaccumbens นิวเคลียสที่ความรู้ความเข้าใจระบบการประเมินในprefrontal นอกและระบบการรับรู้อารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับต่อมทอนซิลและฉนวน ไม่มีหน่วยประมวลผลกลางที่พิกัดผลทั้งหมดและอัตราผลตอบแทนการตัดสินใจเป็น. แต่ปฏิกิริยาของสมองที่จะมีใบหน้าที่น่ากลัวหรือกระตุ้นประสาทสัมผัสอื่น ๆ มาเกี่ยวกับการผ่านแบบไดนามิกการทำงานร่วมกันของการรับรู้ทางประสาทสัมผัสภายนอกรับรู้ทางประสาทสัมผัสภายในการประเมินความรู้ความเข้าใจและบวกและลบการประเมินค่า โปรดทราบว่าการเชื่อมต่อระหว่างพื้นที่สมองใน EMOCON รูปแบบที่มีซึ่งกันและกันบนพื้นฐานของหลักฐานประสาทว่ามีการตอบรับอย่างกว้างขวางระหว่างประสาทประชากรในแต่ละคู่ของภูมิภาค. รูปแบบในรูปที่ 5.2 ประกอบด้วยทฤษฎีการรับรู้ทางร่างกายของอารมณ์ความรู้สึกโดยอาศัยอำนาจตามบทบาทเล่นโดยต่อมทอนซิลและฉนวนในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเซ็นเซอร์ภายในที่ตอบสนองต่อร่างกายเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นผลมาจากประสาททั้งถ่ายทอดผ่านทางฐานดอกและความสัมพันธ์ระหว่างข้อเสนอแนะกระบวนการทางสรีรวิทยาเช่นการเต้นของหัวใจและการหายใจและสมองกระบวนการในพื้นที่เช่นต่อมทอนซิลและฉนวน คนที่มีใจชอบสำหรับการเชิงเส้นที่เรียบง่ายคำอธิบายสาเหตุ: ปัจจัยที่ทำให้เกิดปัจจัย B ซึ่งเป็นสาเหตุของปัจจัยซี แต่ระบบชีวภาพมักจะเกี่ยวข้องกับการมีปฏิสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่กว้างขวางขึ้นอยู่กับข้อเสนอแนะเพื่อให้A และ B เพื่อโต้ตอบทำให้เกิดซีซึ่งจากนั้นมีอิทธิพลในเชิงสาเหตุA. ตัวอย่างเช่นการทำงานของตับและการรับประทานอาหารของคุณทั้งเพิ่มระดับคอเลสเตอรอลที่แล้วก่อให้เกิดตับของคุณในการผลิตคอเลสเตอรอลน้อย ทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการที่สมองผลิตอารมณ์ต้องแข็งค่าที่ซับซ้อนของการเชื่อมต่อซึ่งกันและกันที่แสดงในรูปที่5.2 การผลิตกระบวนการเชิงเส้นสูงเพราะทุกความคิดเห็นที่เกิดขึ้น. แม้ว่าทฤษฎีการรับรู้ทางร่างกายของอารมณ์ความรู้สึกได้กลายเป็นที่นิยมในปีที่ผ่านมาพวกเขาล้มเหลวในการบัญชีสำหรับเต็มรูปแบบช่วงของปรากฏการณ์ทางอารมณ์ มีความสัมพันธ์ที่อ่อนแอระหว่างอารมณ์เช่นความโกรธและความกลัวและรัฐทางสรีรวิทยาเช่นพฤติกรรมใบหน้าและระบบประสาทตื่นตัว ความแตกต่างที่ลึกซึ้งระหว่างอารมณ์ที่หลากหลายยังไม่ได้รับพบว่ามีการเกี่ยวข้องกับรัฐทางสรีรวิทยาที่แตกต่างกันขนาดของพวกเขาหรือสารสื่อประสาทโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การหยุดชะงักของการผ่าตัดสัญญาณร่างกายไม่กำจัดปฏิกิริยาทางอารมณ์ กิจวัตรของสรีรวิทยาโดยการฉีดอะดรีนาลีนสามารถผลิตปฏิกิริยาทางอารมณ์ที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับวิธีการที่คนตีความสังคมของพวกเขาสถานการณ์ อารมณ์สังคมเช่นความผิดและความภาคภูมิใจจำเป็นต้องมีการแข็งค่าของสถานที่ตั้งของหนึ่งในเครือข่ายทางสังคม ดังนั้นการประเมินความรู้ความเข้าใจที่จำเป็นในการเสริมการรับรู้ของร่างกายในการสร้างเต็มรูปแบบของปฏิกิริยาทางอารมณ์ แต่การรับรู้ทางร่างกายยังคงเป็นส่วนสำคัญของรูปแบบ EMOCON ซึ่งถือว่าการประเมินที่อยู่คนเดียวจะไม่ผลิตชนิดของความรู้สึกที่เกิดขึ้นในสติอารมณ์. แสดงให้เห็นว่าการรวมของการประเมินความรู้ความเข้าใจและการรับรู้ของร่างกายอาจจะทำงานโดยอาศัยอำนาจของการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่าง amydgala ที่ฉนวนและหลายส่วนของ prefrontal นอก. เยื่อหุ้มสมอง prefrontal dorsolateral ที่ด้านบนและด้านข้างของสมองเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับการประมวลผลทางวาจาและหน่วยความจำในการทำงาน prefrontal นอก orbitofrontal ที่ด้านล่างของสมองที่อยู่เบื้องหลังดวงตาของคุณมีส่วนช่วยในการประเมินความคุ้มค่าในคอนเสิร์ตกับระบบต้องใจ บวกและลบการประเมินมูลค่าที่เป็นศูนย์กลางของอารมณ์เกิดขึ้นเนื่องจากการประสานงานของการทำงานของระบบประสาทประชากรในพื้นที่เหล่านี้มีฤทธิ์ประสาทในพื้นที่อื่นๆ ที่สนับสนุนทางวาจาหรือทางประสาทสัมผัสการแสดง ส่วนของ ventromedial prefrontal นอกเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการสื่อสารระหว่างเยื่อหุ้มสมองและต่อมทอนซิล คนที่มีความเสียหายให้กับพื้นที่นี้มีความยากลำบากที่ดีทำให้การตัดสินใจที่ดี. ทฤษฎีทางจิตวิทยาและปรัชญาที่ใช้อารมณ์ความรู้สึกที่จะต้องขึ้นอยู่กับการประเมินความรู้ความเข้าใจที่มีเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะพูดเกี่ยวกับกลไกการทำงานของสมองที่จำเป็นในการประเมินความเกี่ยวข้องของสถานการณ์ไปยังบุคคลเป้าหมายจำนวนมาก การประเมินผลของมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจทางประสาทสัมผัสที่เรียบง่าย (คนที่มีปืนเล็งไปที่คุณ) อาจจะค่อนข้างเรียบง่ายแต่สะท้อนในสถานการณ์ที่ซับซ้อน (การเสนองานในเมืองที่ห่างไกล) ต้องอาจประเมินที่เกี่ยวกับเป้าหมายมาก ในบทที่ 4 การประเมินผลฉันอธิบายทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับชนิดของการประเมินผลแบบขนานของข้อจำกัด หลายและการประเมินความรู้ความเข้าใจยังเป็นที่ตั้งครรภ์ตามธรรมชาติในขณะที่ความพึงพอใจของข้อจำกัด ขนาน ดังนั้นสมองสามารถบรรลุการประเมินความรู้ความเข้าใจของสถานการณ์ที่เกี่ยวกับเป้าหมายต่างๆโดยใช้ชนิดเดียวกันของกลไกที่อธิบายไว้ในบทที่ 4 สำหรับการอนุมานกับคำอธิบายที่ดีที่สุด. สำหรับการประเมินด้านที่แตกต่างกันของสถานการณ์และเป้าหมายที่แตกต่างกันโดยมีตัวแทนที่แตกต่างกันของประชากรประสาท ข้อ จำกัด ในเชิงบวกและเชิงลบระหว่างด้านและเป้าหมายที่ถูกจับกุมโดยการเชื่อมต่อsynaptic excitatory และยับยั้งระหว่างเซลล์ประสาทในประชากรที่แตกต่างกัน. ประเมินโดยรวมของวิธีการที่สถานการณ์เหมาะหรือไม่เหมาะสมกับเป้าหมายของคุณมาเกี่ยวเนื่องจากการประมวลผลแบบขนานผ่านกิจกรรมการยิงประชากรประสาทที่พวกเขามีปฏิสัมพันธ์ มูลค่าตามธรรมชาติเข้ามาในภาพเพราะประชากรของระบบประสาทที่เกี่ยวข้องในการเป็นตัวแทนของสถานการณ์และเป้าหมายส่วนบุคคลรวมถึงคนในพื้นที่เช่นต่อมทอนซิล, accumbens นิวเคลียสและเยื่อหุ้มสมองprefrontal orbitofrontal ที่จะช่วยให้การเข้ารหัสคุณสมบัติบวกและลบ โดยรวมการประเมินค่ามาเกี่ยวกับเมื่อความพึงพอใจข้อ จำกัด ขนานรวมคุณสมบัติของสถานการณ์เป้าหมายและค่านิยมเพื่อคำนวณการเชื่อมโยงทางอารมณ์โดยรวมของสถานการณ์. รูปที่ 5.2 แสดงให้เห็นถึงการรับรู้วิธีการที่ร่างกายสามารถนำไปสู่การประเมินความรู้ความเข้าใจและการประเมินมูลค่าผ่านการมีปฏิสัมพันธ์ของต่อมทอนซิลและฉนวนที่มีพื้นที่เยื่อหุ้มสมอง ดังนั้นขนานความพึงพอใจข้อ จำกัด ที่ประเมินสถานการณ์ความเกี่ยวข้องกับเป้าหมายรวมถึงการรับรู้ทางร่างกายเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญ อารมณ์จะไม่เพียงแค่ปฏิกิริยาไส้เพราะพวกเขายังมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินความรู้ความเข้าใจ. แต่ขัดกับทฤษฎีองค์ความรู้อย่างหมดจดของอารมณ์ปฏิกิริยาทางเดินอาหารเป็นส่วนหนึ่งของการประเมิน นี้รวมกันจะงงมากถ้าคุณพยายามที่จะคิดของสมองเช่นการดำเนินงานในชุดของขั้นตอน, และมีการตัดสินใจว่ามันจะเป็นครั้งแรก: การประเมินความรู้ความเข้าใจหรือรับรู้ทางร่างกาย? แต่ชนิดของการมีปฏิสัมพันธ์แบบไดนามิกที่ปรากฎในรูปที่ 5.2 แสดงให้เห็นว่าอารมณ์ความรู้สึกที่สามารถเป็นได้ทั้งดำเนินการและเป็นตัวเป็นตน. เช่นเดียวกับทุกรุ่น EMOCON จะสมจริงสมจังในหลาย ๆ มีหลายสมองอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเป็นพื้นที่ตัวอย่างเช่นฮิปโปแคมปัสซึ่งมีบทบาทสำคัญในความทรงจำและสถานการณ์การตีความในบริบทของประสบการณ์ที่ผ่านมา รูปที่ 5.2 อาจจะนำมาใช้เพื่อแสดงให้เห็นว่าสมองเป็นชนิดของผู้สังเกตการณ์เรื่อยๆ รอให้ข้อมูลทางประสาทสัมผัสที่จะมาในการตีความ แต่สมองมีมากใช้งานมากขึ้นการคาดการณ์สถานการณ์ในรูปแบบที่สามารถนำไปสู่การดำเนินการ บทที่ 6 จะบอกมากขึ้นเกี่ยวกับวิธีอารมณ์ส่วนร่วมในการตัดสินใจเกี่ยวกับวิธีการดำเนินการ เราได้เห็นแล้วในบทที่ 4 ที่รับรู้เป็นบนลงล่างเช่นเดียวกับขั้นตอนด้านล่างขึ้นดังนั้นแม้การประมวลผลข้อมูลทางประสาทสัมผัสในฐานดอกเป็นผลมาจากความคาดหวังที่เก็บไว้ในprefrontal นอก ดังนั้นคิด 5.2 ไม่ควรจะตีความว่าการรักษาว่าอารมณ์เป็นเพียงการตอบสนองต่อสิ่งเร้าแต่เป็นแสดงเป็นส่วนหนึ่งที่เรียบง่ายของกระบวนการคิดที่ซับซ้อนมากขึ้นความคาดหวังที่มีและการกระทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การสังเคราะห์ : รูปแบบ emocon
ในความพยายามที่จะอธิบายว่า สติ อารมณ์ ผมพัฒนา emocon รูปแบบแสดงในรูป
5.2 ซึ่งแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างหลายพื้นที่สมองที่สำคัญที่สุด ลูกศรชี้ว่า กิจกรรมของประชากรในพื้นที่
ประสาทหนึ่งสาเหตุกิจกรรมประสาทอื่น ๆที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ รูปแสดงข้อมูลที่มาจากกระบวนการ
รับรู้ทางประสาทสัมผัสด้านซ้ายซึ่งเป็นแล้ว
พร้อมกันสื่อสารผ่านอาคาอินุไปยังพื้นที่สมอง เช่น เยื่อหุ้มสมอง dorsolateral ปรีฟรอนตัล
ที่ตัดสินความ และพื้นที่ที่เกี่ยวข้องในการรับรู้ของร่างกายเช่น
อะมิกดาลา และอินซูล่า . นอกจากนี้ทาลามัสยังมีผลต่อกระบวนการทางร่างกาย เช่น อัตราการเต้นของหัวใจผ่าน
hypothalamus ไม่แสดงในรูปถ้าสมองยังประมวลผลต่อเนื่องเหมือนคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ จะต้องสลับระหว่าง
การประมวลผลข้อมูลการประมวลผลทางประสาทสัมผัส และทำให้ร่างกาย แต่
พลังการประมวลผลแบบขนานช่วยให้ทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน .
เพราะตัวเลขขนาดใหญ่ของความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันระหว่างพื้นที่สมอง ผล
การประมวลผลในส่วนหนึ่งของสมองสามารถมีผลต่อการประมวลผลในส่วนอื่น ๆ รูปที่ 5.2 แสดงปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบหลาย
dopamine ในสมอง ซึ่งประกอบด้วยนิวเคลียส ระบบการประเมินทางปัญญา
ในเปลือกสมองส่วนหน้า และอารมณ์การรับรู้ระบบเกี่ยวข้องกับ Amygdala
และอินซูล่า .มีหน่วยประมวลผลกลางที่พิกัดทั้งหมดผลลัพธ์และผลผลิตตัดสินใจ .
แต่ปฏิกิริยาของมองใบหน้าที่น่ากลัว หรือกระตุ้นประสาทสัมผัสอื่น ๆมาประมาณผ่านการปฏิสัมพันธ์แบบไดนามิก
ของประสาทสัมผัสภายนอก ภายใน การรับรู้ทางประสาทสัมผัส การประเมินการรับรู้และ
มูลค่าเชิงบวกและเชิงลบ ทราบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่สมองใน emocon
แบบซึ่งกันและกัน ตามหลักฐานว่ามีประสาทอย่างละเอียดความคิดเห็นระหว่างประชากรประสาท
ในคู่ของแต่ละภูมิภาค
รูปแบบในรูป 5.2 ประกอบด้วยร่างกายรับรู้ทฤษฎีของอารมณ์โดยอาศัยบทบาท
เล่นโดยอะมิกดาลา และอินซูล่า ในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากเซ็นเซอร์ภายในที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จะมีผลของทั้งสองเข้าประสาทสัมผัสถ่ายทอดผ่านทางทาลามัสและ
ติชมความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการทางสรีรวิทยา เช่น การเต้นของหัวใจ และการหายใจ และกระบวนการทางสมอง
ในพื้นที่เช่นอะมิกดาลา และอินซูล่า . มีคนชอบเชิงเส้นอย่างง่าย
สาเหตุคำอธิบาย : ปัจจัยสาเหตุปัจจัย B ซึ่งสาเหตุปัจจัยทางชีวภาพ ระบบ แต่มักจะ
Cที่เกี่ยวข้องกับสาเหตุของอย่างละเอียดตามความคิดเห็น เพื่อที่ A และ B โต้ตอบให้ C ซึ่ง
แล้วมีสาเหตุที่มี . ตัวอย่างเช่น , การทำงานของตับ และอาหารทั้งเพิ่มระดับของคุณ
คอเลสเตอรอล ซึ่งก่อให้เกิดตับผลิตไขมันน้อยลง ความเข้าใจวิธีการ
สมองจะผลิตที่ซับซ้อนของอารมณ์ ต้องเห็นคุณค่าซึ่งกันและกันการเชื่อมต่อแสดงในรูป
5.2 ,ไม่เป็นเชิงเส้นสูง กระบวนการผลิต เพราะทุกความคิดเห็นที่เกิดขึ้น แม้ว่าการรับรู้ทฤษฎี
ร่างกายอารมณ์ได้กลายเป็นที่นิยมในปีล่าสุด พวกเขาล้มเหลวที่จะ
บัญชีสำหรับช่วงเต็มของปรากฏการณ์ทางอารมณ์ มีเพียงอ่อนแอ ความสัมพันธ์ระหว่าง
อารมณ์เช่นความโกรธและความกลัวและรัฐทางสรีรวิทยา เช่น พฤติกรรมของใบหน้าและระบบประสาทอัตโนมัติ
เร้าอารมณ์ .