Johann PachelbelBiographyJohann Pac

Johann Pachelbel




Biography
Johann Pachelbel was born in 1653 in Nuremberg into a middle-class family. He was the son of Johann (Hans) Pachelbel, a wine dealer, and his second wife Anna (Anne) Maria Mair. The exact date of Johann's birth is unknown, but since he was baptized on September 1, he may have been born in late August.

During his early youth, Pachelbel received musical training from Heinrich Schwemmer, a musician and music teacher who later became the cantor of St. Sebaldus Church (Sebalduskirche). Although Pachelbel was an outstandingly successful organist, composer, and teacher at Erfurt, he asked permission to leave, apparently seeking a better appointment, and was formally released on August 15, 1690, bearing a testimonial praising his diligence and fidelity.

All through his life, Pachelbel moved from one place to another. When work dried up at one position he moved on to the next. Pachelbel's compositions for the organ was extensive and his later fugues were also quite influential during his lifetime. He was described by the Duke of Saxe-Eisenach as a "perfect and rare virtuoso". Ironically enough, Canon in D, the song that Pachelbel is most remembered for was relatively obscure during Pachelbel's lifetime and for many years afterwards.

In 1706, Johann Pachelbel died at the age of 52, his exact death date unknown, and was buried on the 9th of March.

During his lifetime, Pachelbel was best known as an organ composer, most likely because he had learnt organ from such an early age. He wrote more than two hundred pieces for the instrument, both liturgical and secular, and explored most of the genres that existed at the time. Pachelbel was also a prolific vocal music composer: around a hundred of such works survive, including some 40 large-scale works. Only a few chamber music pieces by Pachelbel exist, although he might have composed many more, particularly while serving as court musician in Eisenach and Stuttgart.

Canon in D





Canon in D Major (Violin) - Johann Pachelbel
This is Pachelbel's most famous work and it is one of the most widely recognised baroque tunes. It is the only canon Pachelbel wrote and was originally arranged for three violins and a cello. Its full title is Canon and Gigue in D. 'Canon' refers to the song's structure and 'Gigue' is a baroque dance.

This page is an analysis of the music. You can download the sheet music here: canon_in_d.pdf
DetailsDownload79 KB


How does it sound?



The melody - One thing which is interesting about Canon in D is that all the violins imitate the melody. The melody is the most memorable part of the song and it is the first violin who begins it in the third bar of the music.

The song makes use of dynamics but not for the dramatic effect as in pieces like Joseph Hayden's "Surprise". The melody sounds peaceful and it is described as being "the perfect wedding music."

Rhythm

The piece starts off with crotchets at 56 bpm. (Faster and slower renditions have been heard, and it is actually pretty likely that when it was first written it was played at a moderate to fast tempo. However, for the purposes of this analysis, let us presume the tempo is 56 bpm.)

Canon in D employs what is known as variation to its rhytmic pattern. The actual tempo does not change during the song. Although the song follows the same chord progression and beat throughout its entirety, the rhythmic patterns are subject to change, from crotchets to quavers to semiquavers, etc.

Structure

As the guy in the video below rants, the cello plays the same two bars in a total of 28 times throughout the whole song. The canon itself is relatively simple and makes no use of augmentations, dimunitions, etc.

Below is a picture illustrating the first nine bars of the song. The colours are used to show each entry into the canon.


Texture

Canon in D has a polyphonic, or contrapuntal, texture. This means that two or more equally important melodies weave along at the same time. In Canon in D, the contrapunctal texture is created through just one musical idea, and the violins simply imitate each other. In the beginning, the first violin plays the first two bars of the canon's melody. At this point, the second violin enters with the beginning of the melody, whilst the first violin continues with the next two bars of the canon. Then the third violin commences the canon, whilst the second violin plays the third and fourth bars and the first violin continues with the fifth and sixth. The three violin parts then follow one another at two bars' distance until the end of the piece.

Harmony

Harmony is the succession of chords or chordal progressions by two or more parts, or voices, playing or singing together.

Examine closely the cello's part:


Ground bass of Pachelbel's canon

The chord progression used in this sequence is:

D major
A major
B minor
F sharp minor
G major
D major
G major
A major

The violins at all times play over these chords.

Pachelbel's canon in popular culture

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โยฮันน์ยิงชีวประวัติโยฮันน์ยิงเกิดใน 1653 ในนูเรมเบิร์กในครอบครัวชนชั้นกลาง เขาเป็นบุตรชายของโยฮันน์ (ฮันส์) ยิงพ่อค้าไวน์และภรรยาคนที่สองของเขาแอนนา (แอนน์) มาเรียแมร์ วันที่ที่แน่นอนของการเกิดของฮันเป็นที่รู้จัก แต่เนื่องจากเขาได้รับบัพติศมาในวันที่ 1 กันยายนเขาอาจจะเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือนสิงหาคม. ในช่วงวัยหนุ่มต้นของเขายิงได้รับการฝึกดนตรีจากเฮ็น Schwemmer เป็นนักดนตรีและเพลงครูที่ต่อมากลายเป็นต้นเสียง โบสถ์เซนต์ Sebaldus (Sebalduskirche) แม้ว่าจะยิงเป็นออแกนที่ประสบความสำเร็จอย่างโดดเด่นนักแต่งเพลงและครูที่เฟิร์ตเขาขออนุญาตที่จะออกจากที่เห็นได้ชัดที่กำลังมองหาการแต่งตั้งที่ดีขึ้นและได้รับการปล่อยตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1690, แบริ่งรับรองยกย่องความขยันและความจงรักภักดีของเขา. ตลอดชีวิตของเขา , ยิงย้ายจากสถานที่หนึ่งไปยังอีก เมื่องานแห้งขึ้นที่หนึ่งในตำแหน่งที่เขาย้ายไปถัดไป องค์ประกอบยิงของอวัยวะได้อย่างกว้างขวางและ fugues ต่อมาของเขาก็ยังค่อนข้างมีอิทธิพลในช่วงชีวิตของเขา เขาอธิบายโดยดยุคแห่งแซ็กซ์-Eisenach เป็น "ที่สมบูรณ์แบบและหายากอัจฉริยะ" กระแทกแดกดันพอ Canon ใน D, เพลงที่ยิงเป็นที่จดจำมากที่สุดสำหรับการเป็นค่อนข้างชัดเจนในช่วงชีวิตยิงและเป็นเวลาหลายปีหลังจากนั้น. ใน 1706 โยฮันน์ยิงเสียชีวิตเมื่ออายุ 52 วันที่เขาเสียชีวิตที่แน่นอนที่ไม่รู้จักและถูกฝังอยู่ใน 9 มีนาคม. ช่วงชีวิตของเขายิงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักแต่งเพลงอวัยวะมากที่สุดเพราะเขาได้เรียนรู้จากอวัยวะดังกล่าวตั้งแต่อายุยังน้อย เขาเขียนมากกว่าสองร้อยชิ้นสำหรับเครื่องดนตรีทั้งพิธีกรรมและฆราวาสและการสำรวจส่วนใหญ่ของประเภทที่มีอยู่ในเวลานั้น ยิงก็ยังเป็นนักแต่งเพลงที่อุดมสมบูรณ์เสียงดนตรี: รอบหนึ่งร้อยของงานดังกล่าวอยู่รอดรวมทั้งบางส่วน 40 ผลงานขนาดใหญ่ เพียงไม่กี่ชิ้นในห้องดนตรีโดยยิงอยู่แม้ว่าเขาอาจจะแต่งอื่น ๆ อีกมากมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่ทำหน้าที่เป็นนักดนตรีศาลใน Eisenach และสตุตกา. Canon ใน D Canon ใน D Major (ไวโอลิน) - โยฮันน์ยิงนี้เป็นงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดยิงและมัน เป็นหนึ่งในผู้ได้รับการยอมรับกันอย่างแพร่หลายมากที่สุดเพลงพิสดาร มันเป็นเพียง Canon ยิงเขียนและได้จัดมาสำหรับสามไวโอลินและเชลโล่ ชื่อเต็มของมันคือ Canon และ Gigue ใน D. 'แคนนอน' หมายถึงโครงสร้างของเพลงและ 'Gigue' คือการเต้นรำพิสดาร. หน้านี้คือการวิเคราะห์ของเพลง คุณสามารถดาวน์โหลดเพลงแผ่นที่นี่: canon_in_d.pdf DetailsDownload79 KB ? อย่างไรเสียงทำนอง - สิ่งหนึ่งซึ่งเป็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับแคนนอนใน D คือไวโอลินทั้งหมดเลียนแบบทำนองเพลง ทำนองเป็นส่วนที่น่าจดจำมากที่สุดของเพลงและเป็นไวโอลินคนแรกที่จะเริ่มขึ้นในแถบที่สามของเพลง. เพลงที่ทำให้การใช้งานของการเปลี่ยนแปลง แต่ไม่ใช่สำหรับผลอย่างมากในขณะที่ชิ้นเช่นโจเซฟเฮย์ "เซอร์ไพร์ส" ทำนองเสียงที่เงียบสงบและอธิบายว่ามันคือการเป็น "เพลงแต่งงานที่สมบูรณ์แบบ." จังหวะชิ้นเริ่มออกด้วย crotchets ที่ 56 ครั้งต่อนาที (ซ้ำได้เร็วขึ้นและช้าลงได้รับฟังและมันก็เป็นจริงสวยมีแนวโน้มว่าเมื่อมันถูกเขียนครั้งแรกมันก็เล่นในระดับปานกลางถึงจังหวะที่รวดเร็ว. อย่างไรก็ตามสำหรับวัตถุประสงค์ของการวิเคราะห์นี้ให้เราเข้าใจจังหวะเป็น 56 ครั้งต่อนาที.) แคนนอนใน D พนักงานสิ่งที่เรียกว่าการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ rhytmic จังหวะที่เกิดขึ้นจริงไม่ได้เปลี่ยนไปในช่วงเพลง แม้ว่าเพลงตามชยาเดียวกันและชนะตลอดครบถ้วนรูปแบบจังหวะอาจมีการเปลี่ยนแปลงจากการ crotchets quavers เพื่อ semiquavers ฯลฯโครงสร้างในฐานะที่เป็นคนที่อยู่ในวิดีโอด้านล่างที่มาร์กซ์, เชลโล่เล่นเหมือนกันสองแท่งใน ทั้งหมด 28 ครั้งตลอดทั้งเพลง แคนนอนตัวเองค่อนข้างง่ายและทำให้การใช้ augmentations, dimunitions ฯลฯ ไม่มีด้านล่างนี้เป็นภาพที่แสดงให้เห็นถึงเก้าบาร์แรกของเพลง สีที่ใช้ในการแสดงแต่ละเข้าสู่ Canon. เนื้อCanon ใน D มีโพลีโฟนิหรือข้ามเนื้อ ซึ่งหมายความว่าสองคนหรือมากกว่าความสำคัญเท่าเทียมกันท่วงทำนองสานพร้อมในเวลาเดียวกัน ใน Canon ใน D, เนื้อ contrapunctal ถูกสร้างขึ้นผ่านเพียงแค่ความคิดดนตรีหนึ่งและไวโอลินก็เลียนแบบคนอื่น ๆ ในการเริ่มต้นครั้งแรกไวโอลินเล่นสองแท่งแรกของทำนองเพลงของแคนนอน ณ จุดนี้ไวโอลินที่สองจะเข้าสู่จุดเริ่มต้นของเพลงในขณะที่ไวโอลินแรกยังคงมีสองแท่งต่อไปของแคนนอน จากนั้นไวโอลินที่สามเริ่มแคนนอนในขณะที่สองไวโอลินเล่นบาร์ที่สามและสี่และไวโอลินแรกยังคงมีที่ห้าและหก สามส่วนไวโอลินจากนั้นทำตามอีกคนหนึ่งที่มีระยะทางสองแท่ง 'จนกว่าจะสิ้นสุดของชิ้น. สามัคคีความสามัคคีเป็นความสำเร็จของคอร์ดหรือก้าวหน้าคอร์ดัโดยสองคนหรือมากกว่าชิ้นส่วนหรือเสียงเล่นหรือร้องเพลงด้วยกัน. ตรวจสอบอย่างใกล้ชิดส่วนเชลโล่ที่: เบสพื้นยิงของ Canon คอร์ดความก้าวหน้าที่ใช้ในลำดับนี้คือ: D หลักพันตรีB เล็กน้อยF คมเล็กน้อยจีเมเจอร์D ที่สำคัญจีเมเจอร์พันตรีไวโอลินทุกครั้งที่เล่นผ่านคอร์ดเหล่านี้. ยิงของแคนนอนที่นิยมในวัฒนธรรม