The sound of the galloping horses w

The sound of the galloping horses was approaching. On the top of the city gate, the troops didn’t shoot their arrows and slowly put their bows down while looking at the silhouettes who were arriving.



“Ren Qing Kuang.” shouted Lin Feng. He then jumped off the horse and glanced at the troops.



“Everybody, don’t attack.” said Lin Feng. He obviously understood that if they attacked, there would be no way back. If they attacked the Imperial City, they would be considered as rebels and would inevitably be executed.



Those who worked behind the curtains didn’t care about the lives of all these soldiers, all they cared about were their own personal interests.



“Lin Feng, quickly! Liu Cang Lan doesn’t have much time left!” said Ren Qing Kuang looking anxious. Lin Feng slightly nodded. He had precisely hurried because of that reason. He had been galloping all night rushing over to the Imperial City. He knew that he couldn’t afford to be slow.



Lin Feng looked at the people on the top of the city wall and shouted: “Lin Feng is returning to the Imperial City, open the gate.”



Lin Feng knew how Xue Yue wanted to dispose of him. On the one hand, they wanted to kill him, but on the other hand, they needed him to die at the border without witnesses. At that moment, at the very periphery of the Imperial City, the whole crowd was watching the scene unfold. If they killed him, they would be forced to show their real intentions.



As expected, when the troops heard Lin Feng’s name, they were all startled. They slowly lowered their bows which made Meng Chong furious. An ice-cold expression appeared on his face. He was fixedly staring at Lin Feng.



“Lin Feng…” whispered Meng Chong. He then said with a cold tone: “Lin Feng was kidnapped by Mo Yue, if he was here today, it is probably because he has become a rebel and is now working with them. He cannot enter the Imperial City. Besides, there are these rebels as well, surprisingly they dare to surround the Imperial City, getting ready to attack us with their arrows. We must kill them, get ready to attack!”



“Huh?” Lin Feng frowned. Attack? Rebels?



How shameless! Lin Feng wasn’t the only one who was surprised, the troops on the top of the city gate were also surprised, including Meng Gu Feng, but orders had to be obeyed, thus the troops raised their bows again, getting ready to fire.



“Would you dare?” At that moment, Duan Xin Ye was also beside Lin Feng on a horse. The crowd was astonished.



It was the princess, Her Highness!



Meng Chong was also astonished, his lips were shaking.



Meng Chong used to hope he could marry the princess someday but then Lin Feng crippled his cultivation. He had become a piece of trash and would never be able to marry Duan Xin Ye.



Besides, he understood why the troops outside the city gate wanted to fight, when he thought about that, a hideous expression appeared on his face.



“Fire!” shouted Meng Chong while waving his hand. He looked extremely cruel.



When Meng Chong finished talking, Meng Gu Feng, who was behind Meng Chong, went pale.



“Don’t shoot!” shouted Meng Gu Feng furiously. Even though he wanted to kill Princess Duan Xin Ye and Lin Feng, at that moment, they had already returned safely to the Imperial City, they couldn’t brazenly kill them anymore. That would cause a great deal of trouble.



If Meng Chong killed Lin Feng and Duan Xin Ye, that would have made some people of the Imperial Family happy and some others unhappy.



Lin Feng wouldn’t be too much of an issue, but the Emperor’s daughter? Who would bear the responsibility for killing her?



These thoughts were logical and were common sense but Meng Chong’s heart was filled with hatred and jealousy which is why he wanted to attack.



“Pshhh…. pshhhh….”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงของม้า galloping ใกล้ ด้านบนของประตูเมือง กองทหารไม่ได้ยิงลูกศรของพวกเขา และใส่เฟนด์ช้าลงในขณะที่กำลังดูเงาที่ได้เช็คอิน "ข่วง Ren Qing ." ตะโกนหลินเฟิง เขากระโดดปิดม้า และ glanced ที่กองทหาร "ทุกคน ไม่โจมตี" เฟิงหลินกล่าวว่า เขาเห็นได้ชัดว่าเข้าใจถ้าโจมตี จะได้ไม่มีทางกลับมา ถ้าพวกเขาโจมตีเมืองอิมพีเรียล พวกเขาจะถือว่าเป็นกบฏ และย่อมจะดำเนินการ ผู้ที่ทำงานอยู่เบื้องหลังม่านไม่สนใจชีวิตของทหารเหล่านี้ทั้งหมด ทั้งหมดที่พวกเขาดูแลเกี่ยวกับถูกของตนเองมีความสนใจ "หลินเฟิง ได้อย่างรวดเร็ว Liu Lan คางไม่มีเวลามากเหลือ "ข่วง Qing Ren กำลังกังวลกล่าว หลินเฟิงเลยต้องเล็กน้อย นอกจากนี้เขาได้อย่างแม่นยำได้รีบเนื่องจากเหตุผลที่ เขาได้ถูกควบทุกคืนวิ่งผ่านเมืองอิมพีเรียล เขารู้ว่า เขาไม่สามารถทำได้ล่าช้า หลินเฟิงมองคนบนกำแพงเมือง และตะโกน: "กลับมาสู่เมืองอิมพีเรียล หลินเฟิงเปิดประตู" หลินเฟิงรู้วิธี Xue Yue ต้องการกำจัดเขา ในด้านหนึ่ง พวกเขาต้องการฆ่าเขา แต่ในมืออื่น ๆ พวกเขาจำเป็นเขาจะตายที่ชายแดนโดยไม่มีพยาน ขณะที่การ มัวมากของ Imperial City ผู้คนทั้งหมดดูฉากแฉ ถ้าพวกเขาฆ่าเขา พวกเขาจะถูกบังคับให้แสดงความตั้งใจจริงของพวกเขา ตามที่คาดไว้ เมื่อกองทหารได้ยินชื่อหลินเฟิง พวกเขาก็สะดุ้งทั้งหมด พวกเขาค่อย ๆ ลดลงเฟนด์ซึ่งทำงจงโกรธ นิพจน์ฉ่ำปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาถูกจ้องหลินเฟิง fixedly "หลินเฟิ่ง..." กระซิบช่องเมง เขากล่าว ด้วยเสียงเย็นแล้ว: "หลินเฟิ่งถูกลักพาตัว โดย Mo Yue ถ้าเขาวานนี่ อาจเป็น เพราะเขากลาย เป็นกบฏ และขณะนี้ทำงานกับพวกเขา เขาไม่สามารถเข้าเมืองอิมพีเรียล มีกบฏเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี น่าแปลกที่พวกเขากล้าที่จะล้อมรอบเมืองอิมพีเรียล พร้อมที่จะโจมตีเรา ด้วยลูกศรของพวกเขา เราต้องฆ่าพวกเขา ได้รับการพร้อมเพื่อโจมตี" "ฮะ" หลินเฟิง frowned การโจมตี กบฏหรือไม่ นี่กระไร หลินเฟิงไม่ได้เป็นคนเดียวที่รู้สึกประหลาดใจ ทหารด้านบนของประตูเมืองก็ยังประหลาด ใจ รวมถึงเมงกูฮ แต่ใบสั่งจะได้ ดังนั้น กองทหารยกเฟนด์อีกครั้ง ได้รับพร้อมลั่น "จะคุณกล้า" ในขณะ ด้วนซิเย่ก็ข้าง ๆ หลินเฟิงบนหลังม้า ฝูงชนถูกประหลาดใจ ก็เจ้าหญิง เจ้าฟ้าลูกเธอ Meng Chong ยังประหลาดใจ ริมฝีปากของเขาถูกสั่น เมงจงใช้เพื่อหวังว่า เขาได้แต่งงานเจ้าหญิงสักวันหนึ่ง แต่แล้ว หลินเฟิงง่อยเขาเพาะปลูก เขาได้กลายเป็น ชิ้นส่วนของถังขยะ และจะไม่สามารถแต่งงานกับลำดวนซิเย่ นอกจากนี้ เขาเข้าใจทำไมทหารนอกประตูเมืองอยากต่อสู้ เมื่อเขาคิดว่า เกี่ยวกับว่า นิพจน์ที่ไม่เป็นใจปรากฏบนใบหน้าของเขา "ไฟไหม้" ตะโกน Meng Chong ขณะโบกพระหัตถ์ เขาดูโหดร้ายมาก เมื่อ Meng Chong เสร็จแล้วพูดคุย เมงกูฮ ผู้อยู่เบื้องหลังช่องเมง ซีด "อย่ายิง" ตะโกนเมงกูฮกระโชก แม้ว่าเขาอยากจะฆ่าเจ้าด้วนซิเย่และหลินเฟิง ขณะที่ พวกเขาได้แล้วกลับได้อย่างปลอดภัยไป Imperial City พวกเขาไม่สามารถลงมืออุกอาจฆ่าพวกเขาอีกต่อไป ที่จะทำให้เกิดการจัดการที่ดีของปัญหา ถ้าเมงจงฆ่าหลินเฟิงและด้วนซิเย่ ที่จะทำให้บางคนของราชวงศ์มีความสุขและบางคนไม่มีความสุข หลินเฟิงจะไม่มีปัญหา แต่ลูกสาวของจักรพรรดิมากเกินไป ใครจะรับผิดชอบฆ่าเธอ ความคิดเหล่านี้มีตรรกะ และมีสามัญสำนึก แต่เมงชองหัวใจเต็มไป ด้วยความเกลียดชังและความหึงหวงซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาต้องการโจมตี " Pshhh... pshhhh..."

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เสียงของม้าควบถูกใกล้ ด้านบนของประตูเมืองทหารไม่ได้ยิงลูกศรของพวกเขาและค่อยๆวางคันธนูของพวกเขาลงในขณะที่มองเงาที่กำลังจะมาถึง. "Ren ชิงกวง." ตะโกนหลินฮ จากนั้นเขาก็กระโดดลงจากหลังม้าและเหลือบมองไปที่ทหาร. "ทุกคนไม่โจมตี." หลินฮกล่าวว่า เห็นได้ชัดว่าเขาเข้าใจว่าถ้าพวกเขาถูกโจมตีจะมีทางกลับไม่มี หากพวกเขาถูกโจมตีเมืองจักรพรรดิพวกเขาจะได้รับการพิจารณาเป็นกบฏและย่อมจะต้องถูกประหารชีวิต. คนที่ทำงานหลังม่านไม่ได้ดูแลเกี่ยวกับชีวิตของทหารเหล่านี้ทั้งหมดที่พวกเขาได้รับการดูแลเกี่ยวกับการมีผลประโยชน์ส่วนบุคคลของตัวเอง. "หลินฮ , อย่างรวดเร็ว! หลิว Cang ลานไม่ได้มีเวลาที่เหลือมาก! "กล่าวว่า Ren ชิงกวงมองกังวล หลินฮพยักหน้าเล็กน้อย เขาได้รีบแม่นยำเพราะด้วยเหตุผลที่ว่า เขาได้รับการควบทั้งคืนวิ่งไปที่ Imperial City เขารู้ว่าเขาไม่สามารถจะช้า. หลินฮมองไปที่คนที่อยู่ด้านบนของกำแพงเมืองและตะโกน: "หลินฮจะกลับไปอิมพีเรียลซิตี้เปิดประตู." หลินฮรู้วิธี Xue ยูต้องการ ในการกำจัดของเขา ในมือข้างหนึ่งที่พวกเขาอยากจะฆ่าเขา แต่ในมืออื่น ๆ ที่พวกเขาต้องการให้เขาตายที่ชายแดนโดยไม่ต้องพยาน ในขณะที่ในรอบมากของ Imperial City, ฝูงชนทั้งดูฉากแฉ หากพวกเขาฆ่าเขาพวกเขาจะถูกบังคับให้แสดงความตั้งใจจริงของพวกเขา. เป็นไปตามคาดเมื่อทหารได้ยินชื่อหลินฮพวกเขาตกใจทั้งหมด พวกเขาลดลงอย่างช้า ๆ คันธนูของเขาซึ่งทำให้เม้งชองโกรธ การแสดงออกเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาได้รับการเพ่งจ้องมองที่หลินฮ. "หลินฮ ... " กระซิบเม้งปากช่อง จากนั้นเขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็น: "หลินฮถูกลักพาตัวโดย Mo Yue ถ้าเขาอยู่ที่นี่ในวันนี้มันอาจจะเป็นเพราะเขาได้กลายเป็นกบฏและตอนนี้กำลังทำงานกับพวกเขา เขาไม่สามารถเข้าเมืองจักรพรรดิ นอกจากนี้ยังมีพวกกบฏเหล่านี้เช่นกันแปลกใจที่พวกเขากล้าที่จะล้อมรอบ Imperial City, รับพร้อมที่จะโจมตีเรามีลูกศรของพวกเขา เราจะต้องฆ่าพวกเขาได้รับการพร้อมที่จะโจมตี! " " หือ? "หลินฮขมวดคิ้ว โจมตี? กบฏ? วิธีไร้ยางอาย! หลินฮไม่ได้เป็นคนเดียวที่รู้สึกประหลาดใจทหารที่ด้านบนของประตูเมืองที่ถูกประหลาดใจนอกจากนี้ยังรวมถึงเม้งฮ Gu แต่คำสั่งซื้อจะต้องมีการเชื่อฟังจึงทหารยกคันธนูของเขาอีกครั้งที่ได้รับพร้อมที่จะยิง"คุณจะกล้า?" ในขณะที่ซินด้วนเจ้าก็ยังอยู่ข้างหลินฮม้า ฝูงชนก็ต้องประหลาดใจ. มันเป็นเจ้าหญิงเสด็จ! เม้งชองก็ยังประหลาดใจริมฝีปากของเขาถูกสั่น. เม้งปากช่องนำมาใช้เพื่อหวังว่าเขาจะได้แต่งงานกับเจ้าหญิงสักวันหนึ่ง แต่แล้วหลินฮพิการการเพาะปลูกของเขา เขาได้กลายเป็นชิ้นส่วนของถังขยะและจะไม่สามารถที่จะแต่งงานกับด้วนซินเย. นอกจากนี้เขาเข้าใจว่าทำไมทหารที่อยู่ด้านนอกประตูเมืองต้องการที่จะต่อสู้เมื่อเขาคิดเกี่ยวกับว่าการแสดงออกที่น่าเกลียดปรากฏบนใบหน้าของเขา. "ไฟ! "ตะโกนเม้งปากช่องขณะที่โบกมือของเขา เขามองที่โหดร้ายมาก. เมื่อเม้งชองพูดเสร็จเม้ง Gu ฮใครอยู่เบื้องหลังเม้งปากช่องหน้าซีด. "อย่ายิง!" ตะโกนเม้ง Gu ฮคึก ถึงแม้ว่าเขาอยากจะฆ่าเจ้าหญิงซินด้วนเจ้าหลินฮในขณะที่พวกเขาได้กลับมาแล้วอย่างปลอดภัยไปยังเมืองจักรพรรดิพวกเขาไม่สามารถโจ่งครึ่มฆ่าพวกเขาอีกต่อไป ที่จะทำให้เกิดการจัดการที่ดีของปัญหา. หากเม้งชองฆ่าหลินฮด้วนและซินเจ้าที่จะทำให้บางคนของจักรพรรดิครอบครัวมีความสุขและคนอื่น ๆ ที่ไม่มีความสุข. หลินฮจะไม่มากเกินไปของปัญหา แต่ ลูกสาวของจักรพรรดิ? ใครจะแบกรับความรับผิดชอบสำหรับการฆ่าเธอ? ความคิดเหล่านี้เป็นตรรกะและมีความรู้สึกร่วมกัน แต่หัวใจของเม้งปากช่องก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังและความหึงหวงซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาอยากจะโจมตี. "Pshhh ... pshhhh ... . "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เสียง galloping ม้าก็ใกล้ ด้านบนของประตูเมือง ทหารไม่ได้ยิงลูกศรของพวกเขาและค่อยๆวางคันธนูลงในขณะที่มองภาพที่กำลังจะมาถึง" เรนชิงกวง " ตะโกน หลินฟง จากนั้นเขาก็กระโดดลงจากม้าแล้วดูทหาร" ทุกคนอย่าโจมตี กล่าวว่า หลินฟง เห็นได้ชัดว่าเขาเข้าใจแล้วว่า ถ้าพวกมันโจมตี คงไม่มีทางกลับมา ถ้าพวกเขาโจมตีวังหลวง พวกเขาจะถือว่าเป็นกบฏ และจะต้องถูกประหารชีวิตผู้ทำงานอยู่เบื้องหลังม่านไม่ห่วงชีวิตของทหารเหล่านี้ทั้งหมดที่พวกเขาดูแลเกี่ยวกับผลประโยชน์ส่วนบุคคลของพวกเขาเอง" หลินฟง เร็วเข้า ! หลิวฉาง LAN มีเวลาไม่มากแล้ว ! " บอกว่าเรนชิงกวงดูกังวล หลินฟงเล็กน้อย พยักหน้า เขาได้แน่นอนรีบเพราะเหตุผลนั่น เขาถูกควบทั้งคืน รีบวิ่งไปที่เมืองหลวง เขารู้ว่าเขาไม่สามารถจะช้าหลินฟงมองดูผู้คนบนกำแพงเมืองและตะโกน : " หลินฟงกลับเมืองหลวง เปิดประตู "หลินฟงรู้ว่า Xue Yue อยากทิ้งเขา ในมือข้างหนึ่ง , พวกเขาต้องการฆ่าเขา แต่ในมืออื่น ๆที่พวกเขาต้องการให้เขาตายที่ชายแดน โดยไม่มีพยาน ในเวลานั้น รอบนอกของเมืองหลวง ทั้งฝูงชนกำลังดูฉากต่อไป ถ้าพวกมันฆ่าเขา พวกเขาจะถูกบังคับให้แสดงความตั้งใจจริงของพวกเขาเป็นไปตามคาด เมื่อทหารได้ยินชื่อของหลินฟง ทุกคนสะดุ้ง พวกเขาค่อยๆลดธนูของพวกเขาซึ่งทำให้เมิงจงโกรธ เย็นๆ การแสดงออกที่ปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาจ้องเป๋ง หลินฟง" หลินฟง . . . . . . . " กระซิบ เมงชอง จากนั้นเขาก็กล่าวด้วยเสียงเย็น " หลินฟงถูกลักพาตัวโดยโมเย่ , ถ้าเขามาที่นี่วันนี้ มันอาจเป็นเพราะ เขาได้กลายเป็น กบฏ และตอนนี้ทำงานกับพวกเขา เขาไม่สามารถเข้าสู่เมืองหลวง นอกจากนี้ ยังมีพวกกบฏเช่นกัน จู่ ๆพวกเขากล้าที่จะล้อมเมืองหลวง เตรียมพร้อมที่จะโจมตีเราด้วยลูกศรของพวกเขา เราต้องฆ่าพวกมัน เตรียมพร้อมโจมตี "" หือ ? " หลินฟงขมวดคิ้ว . โจมตี ? กบฏ ?น่าไม่อาย ! หลินฟงไม่ใช่คนเดียว ที่แปลกใจ ทหารบนด้านบนของประตูเมือง ก็แปลกใจ รวมทั้งเมิงกู ฟง แต่คำสั่งต้องเป็นคำสั่ง ดังนั้นทหารยกคันธนูอีกครั้ง เตรียมพร้อมที่จะยิง" คุณจะกล้าเหรอ " ตอนนั้น ดวน ซินเยก็ข้างหลินฟงกับม้า ฝูงชนที่ประหลาดใจเป็นองค์หญิง องค์หญิง !เมงชองยังประหลาดใจ ริมฝีปากของเขาสั่นเมงชองเคยหวังว่าเค้าจะแต่งงานกับเจ้าหญิงซักวัน แต่แล้วหลินฟงทำให้การเพาะปลูกของเขา เขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของขยะ และจะไม่มีวันได้แต่งงานกับต้วนซิน "นอกจากนี้ เขาเข้าใจดีว่าทำไมทหารนอกประตูเมืองอยากต่อสู้ เมื่อเขาคิดอย่างนั้น สีหน้าน่ากลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา" ยิง ! ! ! ! " ตะโกนเมงชองตอนโบกพระหัตถ์ เขาดูช่างโหดร้ายจริงๆเมื่อเมงชองจบแล้วเมิงกู ฟง คนที่อยู่เบื้องหลัง เมงชองไปซีด" อย่ายิง ! " ก็เมิงกูฟงมาก แม้ว่าเขาต้องการจะฆ่าเจ้าหญิงด้วนซินเยและหลินฟง ในตอนนั้น พวกเขาก็กลับมาถึงเมืองหลวง พวกเขาไม่โจ่งครึ่ม ฆ่ามันแล้ว ที่ทำให้การจัดการที่ดีของปัญหาถ้าเมิงตาย หลินฟง และ ชอง ด้วน ซิน เย ทำให้บางคนราชวงศ์มีความสุขและบางคนไม่มีความสุขหลินฟงจะไม่มากเกินไปของปัญหา แต่จักรพรรดิของลูกสาว ใครจะรับผิดชอบ เพื่อฆ่าเธอความคิดเหล่านี้เป็นตรรกะและสามัญสำนึก แต่หัวใจของเมงชองเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความอิจฉาริษยาที่ทำไมเขาต้องการที่จะโจมตี" ตูม . . . . . . . " รึไง . . . . . . .