Williamson andWilloughby (2012) des

Williamson andWilloughby (2012) describe three main alternative models Astro 101 students implement when
thinking about gravity—The Boundary Model, the Orbital Indicator Model, and the Mixing of Forces Model. The
Boundary Model encapsulates student misconceptions related to a sudden change in the gravitational force for
objects leaving a celestial body. For example, the majority of students believe that one simply must leave the Earth
(and its atmosphere) to feel zero gravitational force from Earth. These students likely view the apparent
weightlessness of astronauts as zero gravitational force and associate weightlessness with the absence of an
atmosphere. Therefore, the atmosphere could be viewed as either a boundary that contains Earth’s gravity or simply
an indicator of the presence of gravity. The Orbital Indicator Model is a related idea in which the objects that orbit
a planet indicate the strength of gravity on the planet’s surface. Students apply this in two opposing ways: (1) A
planet must exert a strong gravitational force on objects if it can hold far away massive objects in orbit, or (2) A
planet must exert a strong gravitational force on objects if they are orbiting close by because it essentially “reigns”
them in. The third alternative model, the Mixing of Forces Model, explains the well-documented (Smith and
Treagust 1988; Sharma 2004; Feeley 2007; Asghar and Libarkin 2010) student misconception that gravity is
confounded with other forces associated with magnetism, rotation, and atmospheric pressure.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

AndWilloughby Williamson (2012) อธิบายสามรุ่นอื่นหลักแอสโทร 101 นักเรียนใช้เวลาความคิดเกี่ยวกับแรงโน้มถ่วง — ขอบรูป แบบโคจรบ่งชี้ และผสมของกองกำลังรูปแบบ ที่รุ่นขอบ encapsulates ที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในแรงความโน้มถ่วงสำหรับความเข้าใจผิดของนักเรียนวัตถุที่ออกจากร่างกายคน ตัวอย่าง ส่วนใหญ่ของนักเรียนเชื่อว่า หนึ่งก็ต้องออกจากโลก(และเป็น) ความแรงความโน้มถ่วงเป็นศูนย์จากโลก นักเรียนเหล่านี้น่าจะดูชัดเจนweightlessness ของนักบินอวกาศเป็นศูนย์แรงความโน้มถ่วงและ weightlessness สมทบกับการขาดการบรรยากาศ ดังนั้น สามารถดูบรรยากาศเป็นแบบมีขอบเขตที่ประกอบด้วยแรงโน้มถ่วงของโลก หรือเพียงแค่ตัวบ่งชี้สถานะของแรงโน้มถ่วง ตัวบ่งชี้แบบโคจรเป็นความคิดที่เกี่ยวข้องซึ่งวัตถุที่โคจรดาวเคราะห์ระบุว่า แรงโน้มถ่วงบนพื้นผิวของดาวเคราะห์ นักเรียนใช้นี้สองฝ่ายตรงข้ามวิธี: (1) Aดาวเคราะห์ต้องแรงแรงแรงความโน้มถ่วงบนวัตถุหากสามารถเก็บวัตถุขนาดใหญ่ไกลออกไปในวงโคจร หรือ (2) Aดาวเคราะห์ต้องแรงแรงแรงความโน้มถ่วงบนวัตถุหากพวกเขากำลังโคจรปิดด้วยเนื่องจากมันเป็น "reigns"ในพวกเขา สามทางแบบ ผสมของกองกำลังแบบ อธิบายเอกสารเชิญ (สมิธ และTreagust 1988 Sharma 2004 Feeley 2007 เข้าใจนักเรียน Asghar และ Libarkin 2010) ที่แรงโน้มถ่วงconfounded กับกองกำลังอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็ก หมุน และความดันบรรยากาศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิลเลียมสัน andWilloughby (2012) อธิบายถึงสามรูปแบบทางเลือกหลัก Astro 101 นักเรียนใช้เมื่อ
คิดเกี่ยวกับแรงโน้มถ่วงรุ่นเขตแดนตัวบ่งชี้วงรุ่นและกองกำลังผสมรุ่น
เขตแดนรุ่นห่อหุ้มความเข้าใจผิดของนักศึกษาที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในแรงโน้มถ่วงสำหรับ
วัตถุออกจากเทห์ฟากฟ้า ตัวอย่างเช่นนักเรียนส่วนใหญ่เชื่อว่าหนึ่งก็ต้องออกจากโลก
(และบรรยากาศของมัน) ที่จะรู้สึกเป็นศูนย์แรงโน้มถ่วงจากโลก นักเรียนเหล่านี้มีแนวโน้มที่ดูชัดเจน
น้ำหนักของนักบินอวกาศเป็นศูนย์แรงโน้มถ่วงและ บริษัท ร่วมที่มีน้ำหนักตัวตนของ
บรรยากาศ ดังนั้นบรรยากาศที่อาจถูกมองว่าเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งเขตแดนที่มีแรงโน้มถ่วงของโลกหรือเพียง
ตัวบ่งชี้ถึงการปรากฏตัวของแรงโน้มถ่วง ตัวบ่งชี้ที่วงรุ่นเป็นความคิดที่เกี่ยวข้องในการที่วัตถุที่โคจรรอบ
ดาวเคราะห์ที่บ่งบอกถึงความแข็งแรงของแรงโน้มถ่วงบนพื้นผิวของดาวเคราะห์ นักเรียนใช้นี้ในสองวิธีของฝ่ายตรงข้าม (1)
ดาวเคราะห์ต้องออกแรงแรงโน้มถ่วงที่แข็งแกร่งบนวัตถุถ้ามันสามารถเก็บวัตถุขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลออกไปในวงโคจรหรือ (2)
ดาวเคราะห์ต้องออกแรงแรงโน้มถ่วงที่แข็งแกร่งบนวัตถุถ้าพวกเขามีวงโคจรรอบ โดยปิดเพราะมันเป็นหลัก "รัชกาล"
. พวกเขาในรูปแบบทางเลือกที่สามผสมของรุ่นกองกำลังอธิบายดีเอกสาร (สมิ ธ และ
Treagust 1988; Sharma 2004; ฟีลี 2007; Asghar และ Libarkin 2010) ความเข้าใจผิดของนักเรียนที่แรงโน้มถ่วงเป็น
วายร้าย กับกองกำลังอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็กหมุนและความดันบรรยากาศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิลเลียมสัน andwilloughby ( 2012 ) อธิบายหลักสามรูปแบบทางเลือกดาว 101 นักศึกษาใช้เมื่อ
คิดถึงแรงโน้มถ่วงขอบเขตแบบจำลอง โมเดลตัวบ่งชี้ในวงโคจร และการผสมแบบบังคับ
ขอบเขตแบบอินเตอร์ นักเรียน ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในแรงโน้มถ่วงสำหรับ
วัตถุออกจากร่างกายสวรรค์ . ตัวอย่างเช่นนักเรียนส่วนใหญ่เชื่อว่าหนึ่งต้องออกจากโลก
( บรรยากาศ ) รู้สึกศูนย์แรงโน้มถ่วงจากโลก นักศึกษาเหล่านี้อาจดูโกธิค
นักบินอวกาศเป็นศูนย์แรงโน้มถ่วง และเชื่อมโยงกับการขาด
งบรรยากาศ ดังนั้นบรรยากาศอาจจะดูเป็นขอบเขตที่มีแรงโน้มถ่วงของโลกหรือเพียงแค่
เป็นตัวบ่งชี้ของการปรากฏตัวของแรงโน้มถ่วง ตัวบ่งชี้ที่โคจรแบบเกี่ยวข้องกับความคิดที่เป็นวัตถุที่โคจรรอบดาวเคราะห์บ่งชี้
ความแข็งแรงของแรงโน้มถ่วงบนพื้นผิวของดาวเคราะห์ นักเรียนใช้ในสองฝ่ายตรงข้ามวิธี : ( 1 )
ดาวเคราะห์ต้องออกแรงแข็งแรงแรงโน้มถ่วงบนวัตถุถ้ามันสามารถถือห่างวัตถุขนาดใหญ่โคจร หรือ ( 2 )
ดาวต้องออกแรงแข็งแรงแรงโน้มถ่วงบนวัตถุถ้าพวกเขาจะโคจรอยู่ใกล้ๆ เพราะมันเป็นหลัก " ครอบครอง "
เหล่านั้นใน รูปแบบทางเลือกที่ 3 การผสมแบบบังคับ อธิบายข้อมูล ( สมิ ธและ
treagust 1988 ; Sharma 2004 ; ฟีลี 2007 ;asghar libarkin 2010 ) และนักศึกษาเข้าใจผิดว่า แรงโน้มถ่วงคือ
อับอายกับกองกำลังอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับแม่เหล็กหมุน และความดันบรรยากาศ