I had to acknowledge that the child

I had to acknowledge that the child right in front of me was a criminal who was far too young.

The ‘Demon race’ compared to a person of a ‘Human race’ like Deale, became a race that had long lives. Even if the age of the ‘Human race’ is determined, Dale couldn’t make that judgement, however from the face peeking out of the thicket, he took a guess that she was around 5-6 years old.
It wasn’t an age where discrimination was an issue.

Noticing that the kid who had been watching him motionlessly had her eyes on the fish next to the camp-fire, Dale remembered its existence. He quickly took it off the skewer. It was a little burnt.

“….Hmm…”
If the skewer moves from left to right, so does the kid’s gaze.
Somehow it seems that this was also something that became quite noticeable.
“…Want some?”
It would be awkward if i just started eating in front of the kid like i was flaunting.
Working with that kind of mentality, he called out to her with a an almost uninterested voice. At the same time he grumbles out a startling soliloquy, what the heck did i just say.

From his voice the kid once again turned her gaze towards his face, her neck leaning slightly forward.
[“***?***,****?”]
“Hn? Oh…?”
The words coming out of the kids mouth, this time Dale had to lean his neck forward.
He couldn’t catch her words fast enough but, he remembered that it was a language that he had heard somewhere before.
“Hmm… that guy, definitely…”
A while back about the demon race, he recalled some memories from a fellow adventurer who he had learnt some words from.
“The language of the demon race, is the same as the language you use to chant spell, what was it again…”
I hit my hands together as i think ‘I got it’.
That’s why the demon race are known as ‘The magicians who are born along with everything’, that’s what’s been said.
“Hmm…, so…[Here, come, need, this?]”
Because it’s the spell-casting language, I relied on some simple words to hopefully make some sense out of what i was saying. I didn’t have enough knowledge to hold conversation and such so, i didn’t start to consider what was the right thing to do.
However, in a language that i understand, the kid’s face was quite obviously relieved. She climbed over the thicket with a rustle, coming closer to Dale’s side.

He called her over but, Dale was once again dazed.
Next to a strange person you don’t know, not being wary at all, after the kid came closer— it wasn’t just that.
The kid had become extremely thin.
Her arms and feet peeked out from a piece of rag cloth that was probably once a one piece. You could see nothing but skin and bones.
It was a questionable figure, and you could see that there were signs of malnutrition with just a glance.
To kill this kid, you wouldn’t even need something as extravagant as a sword. If i just grip her far too thin neck with my hands, it would probably snap not too soon after.

The demon race were isolated, however they were at the same time recognised as a race with strong camaraderie. That’s why being ‘exiled’ was only for extreme crimes.
Furthermore, as expected from a race with a long life span, their birthrate was considerably low.
Children to the demon race were, treasures.
This kid, even if she became a criminal, the possibility of her being left out here in this terrible condition, Dale didn’t even think that.

“Give… eat….Ahh, what the hell am i saying…”
While Dale was grimacing, he held out the skewer to the kid like he pushing it away. The words ‘Please eat this meal’ doesn’t exist in magic spells.
That’s the reason that Dale was holding out the skewer but, the kid kept staring at the fish, before finally looking up at Dale.
「 ” ******？ ” 」
“It’s fine, just eat it”
The kid looked to Dale questionably. Dale tried nodding for the time being. Seeing Dale like that, the kid slowly moved the fish to her mouth.
She ate with tiny bites, a little bit at a time.
He thought she was just like a small animal as he was left with nothing in his hand.

After waiting for the kid to finish her fish, Dale once again chose his words.
“Ahh,… [Thou, protect, person, together, exist?]”
It’s not like its been decided that her guardian isn’t here. The kid who was just asked kept looking up, had already been replying to Dale’s awkwardly phrased words since some time ago.
「 ” ***、************、****。************、******** ” 」
“Hmm,… together, exist, negative? …beast, refused…?”
Dale could only piece together a few words, but the kids expression was clearly depressed. So that the kid could think for a bit, Dale took hold of her little hand with his arms.

Chasing after the kid who was advancing through the forest with small steps, Deiru did some self-thinking. (or asked himself a question?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมยอมรับว่า เด็กหน้าฉันถูกอาญาเจ้าสาวเกินไป'ปีศาจแข่ง' เมื่อเทียบกับผู้เป็น 'มนุษย์' เช่น Deale กลายเป็น การแข่งขันที่มีชีวิตยาวนาน แม้ว่าอายุของ 'มนุษย์' ถูกกำหนด เดลไม่สามารถทำการตัดสิน แต่จากหน้า peeking ออกพง เขาจึงเดาว่าเธออายุประมาณ 5-6 ปีมันไม่ได้อายุที่แบ่งแยกมีปัญหาสังเกตเห็นว่า เด็กที่ได้ดูเขา motionlessly มีตาของปลาอยู่แคมป์ไฟ เดลจำคุ้น เขารวดเร็วเอามันปิดสะเต๊ะ มันเป็นน้อยเผา"...อืมม..."ถ้าสะเต๊ะย้ายจาก ซ้ายไปขวา ดังนั้นไม่มีเด็กของมองอย่างใด ดูเหมือนว่า นี้ยังเป็นสิ่งที่ค่อนข้างเห็นได้ชัดกลายเป็น“… ต้องบางหรือไม่"มันจะไม่สะดวกถ้าผมเพิ่งเริ่มกินหน้าเด็กเหมือนผมถูก flauntingทำงานกับแบบของความคิด เขาร้องเรียกเธอด้วยเป็นเสียงเกือบ uninterested ขณะเดียวกันเขา grumbles ออก soliloquy ตกใจ อะไร heck ได้ผมว่าจากเสียงของเขา เด็กหันสายตาของเธอต่อหน้าของเขา เธอคอเอียงไปข้างหน้าเล็กน้อยอีกครั้ง[“***?***,****?”]"Hn โอ้...? "คำออกมาจากปากเด็ก เวลานี้เดลได้เอนคอไปข้างหน้าของเขาเขาไม่สามารถจับคำพูดของหล่อนอย่างรวดเร็วพอ กัน เขาจำได้ว่า เป็นภาษาที่เขาได้ยินอยู่ก่อน"อืมม...ที่ผู้ชาย แน่นอน..."ในขณะที่กลับเกี่ยวกับการแข่งขันปีศาจ เขาเรียกคืนความทรงจำบางอย่างจากนักผจญภัยเพื่อนที่เขาได้เรียนรู้คำจาก"ภาษาที่ใช้ในการแข่งขันของปีศาจ จะเหมือนกับภาษาคุณใช้ในการสวดมนต์คาถา สิ่งถูกมันอีก..."ฉันตีมือของฉันร่วมกันฉันคิดว่า 'มาก'ทำไมการแข่งขันปีศาจเป็นที่รู้จักกันเป็น 'มายากลที่เกิดมาพร้อมทุกอย่าง' ก็เป็นการพูด"อืมม..., อื่น ๆ . ... [นี่ มา ใช้ ]"เนื่องจากเป็นภาษาสะกดหล่อ ฉันอาศัยคำบางอย่างเพื่อหวังให้ความรู้สึกบางอย่างจากสิ่งที่ฉันได้พูด ไม่มีความรู้เพียงพอเพื่อจัดเก็บการสนทนาและเช่นนั้น ฉันไม่เริ่มพิจารณาสิ่งที่เป็นสิ่งถูกต้องอย่างไรก็ตาม ในภาษาที่ฉันเข้าใจ หน้าเด็กได้ปลดปล่อยแล้วค่อนข้างเห็นได้ชัด เธอปีนผ่านพงกับการ rustle มาใกล้ชิดกับด้านข้างของหุบเขาเขาเรียกเธอมากกว่า แต่ เดลงุนงงอีกครั้งอยู่เป็นคนแปลกที่คุณไม่ทราบ ไม่ระมัดระวังเลย หลังจากที่เด็กมาใกล้ตัวมันไม่ได้เพียงว่าเด็กได้กลายเป็นบางมากแขนและเท้าของเธอ peeked ออกจากผ้าขี้ริ้วที่คงครั้งหนึ่งชิ้น คุณไม่สามารถดูอะไร แต่ผิวหนัง และกระดูกมันเป็นตัวเลขอาจ และคุณสามารถดูว่า มีสัญญาณของการขาดสารอาหารมีเพียงคร่าว ๆฆ่าเด็กนี้ จะไม่ได้ได้อะไรแบบที่เป็นดาบ ถ้าฉันเพียงแค่จับคอบางเกินไปของเธอ ด้วยมือของฉัน มันอาจจะชิดไม่เร็วเกินไปหลังจากThe demon race were isolated, however they were at the same time recognised as a race with strong camaraderie. That’s why being ‘exiled’ was only for extreme crimes.Furthermore, as expected from a race with a long life span, their birthrate was considerably low.Children to the demon race were, treasures.This kid, even if she became a criminal, the possibility of her being left out here in this terrible condition, Dale didn’t even think that.“Give… eat….Ahh, what the hell am i saying…”While Dale was grimacing, he held out the skewer to the kid like he pushing it away. The words ‘Please eat this meal’ doesn’t exist in magic spells.That’s the reason that Dale was holding out the skewer but, the kid kept staring at the fish, before finally looking up at Dale.「 ” ******？ ” 」“It’s fine, just eat it”The kid looked to Dale questionably. Dale tried nodding for the time being. Seeing Dale like that, the kid slowly moved the fish to her mouth.She ate with tiny bites, a little bit at a time.He thought she was just like a small animal as he was left with nothing in his hand.After waiting for the kid to finish her fish, Dale once again chose his words.“Ahh,… [Thou, protect, person, together, exist?]”It’s not like its been decided that her guardian isn’t here. The kid who was just asked kept looking up, had already been replying to Dale’s awkwardly phrased words since some time ago.「 ” ***、************、****。************、******** ” 」
“Hmm,… together, exist, negative? …beast, refused…?”
Dale could only piece together a few words, but the kids expression was clearly depressed. So that the kid could think for a bit, Dale took hold of her little hand with his arms.

Chasing after the kid who was advancing through the forest with small steps, Deiru did some self-thinking. (or asked himself a question?<– more accurate… but less sense?)
Calling out to her, handing over the fish, if i had to say why then it had to be a whim. As I was wondering what i was going to do from now on.
The kid suddenly stopped in her tracks, causing Dale to look up.
[“What? Ahead?”]
The kid pointed in front of her, shaking her head.
「 ” *********** ” 」
“More beasts? …That shouldn’t be it, right?”
While Dale was thinking about it, something step out of where the kid was pointing.

“Che!”
And then, my breath was taken away.
Even for Dale who swung his sword for a living, he hesitated to look at it in the eyes, “something that was once a person” was lying there.

(…This is, most likely, the demon race. Judging from the shape of the horn… male…)
Neither the possible method nor the time of death could be determined.
The injuries were too severe.
In this forest there were a lot of monsters and beasts.
I don’t know if he was attacked or messed up after he died but, it was probably for that reason.
(The horns are… properly on both sides. …Was it her dad? There was no way he could just abandon her all by herself even if she was exiled, something like that)
I wonder if it’s right to feel like i should help that.

I thought back to the words the kid said earlier.
If i connect the dots, perhaps, that could’ve been what the father requested of her at the end.
—You mustn’t stay by my corpse. In that time the beasts would probably gathered around. If that happens, then the kid wouldn’t even get the slightest chance to protect herself.– or something of the such.

“Ahh… damn it. If i see this kinda thing, then there’s no way i can just leave the kid…”
Dale scratched his head roughly.
He had been given the father’s final wish.
Furthermore, even though she followed the command until she was no where by his side, she quietly survived in the same forest and discovered his body.

[“By the origins of my name, followers of Gaia I commandeth, change into what this one desire <>”]
I chanted the spell with my hand next to the ground of the corpse. The ground sunk like it was getting the hell beat out of it, opening up a hole.
The kid approached Deiru at some point, looking up at him timidly, most likely due to the spell.
Dale said looking at the kid.
“Let’s bury him, at the very least. …I wonder if she understood? Hmm… [Entomb, Dirt, Death, Person]…”
To show that she understood what Dale was saying, she nodded sleepily once.
For a minute, Dale was troubled if he should show her the corpse in it’s horrible condition but, it seems like the kid had already accepted this some time ago. He shifted the gaze back to the ‘father’ once again staring intently as a final farewell.
Perhaps, it might be something that should be visited every now and then.

After placing the corpse into the hole, Dale covers the hole back up with his magic and watched over the kid silently.
「 ” ***** ” 」
“Was that Thanks? Don’t worry about it.”
On top of the grave that he had just finished, Deiru once again exercised his magic.
With earth magic, he summoned a giant pure white stone to place on it.
He couldn’t carve a name on it but, for an improvisation this is probably a pretty good grave.

“… Sigh…, well, i guess this is also fate”
Behind the kid who keeps on staring intently at the grave, Dale sighed.
[“This one’s name, “Dale”, Thou, Name is?”]
Turning her head around, she said with a surprised expression.
“Latina”
And thus with one word, she spun out a sound.
“Latina… huh. Latina, [This one, Together, Thou, Go?]”
To the words that Deiru said, the kid who will also definitely from here on out make even more surprised expression– Latina, sleepily nodded her head.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมต้องยอมรับว่าเด็กที่อยู่ตรงหน้าของฉันเป็นความผิดทางอาญาที่ห่างไกลยังเด็กเกินไป. 'การแข่งขันปีศาจ' เมื่อเทียบกับคนของ 'การแข่งขันของมนุษย์เหมือน Deale กลายเป็นการแข่งขันที่มีชีวิตยาว แม้ว่าอายุของ 'มนุษย์' จะถูกกำหนดเดลไม่สามารถทำให้การตัดสินนั้น แต่จากใบหน้าโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ที่เขาเอาเดาว่าเธออยู่ที่ประมาณ 5-6 ปี. มันไม่ได้ อายุที่เลือกปฏิบัติเป็นปัญหา. สังเกตเห็นว่าเด็กที่ได้รับการเฝ้าดูเขาแอ้งแม้งมีตาของเธอเกี่ยวกับปลาที่อยู่ติดกับค่ายไฟเดลจำได้ว่าการดำรงอยู่ของ เขารีบเอามันออกเสียบ มันเป็นเครื่องเผาเล็ก ๆ น้อย ๆ . "... .Hmm ... " ถ้าย้ายเสียบจากซ้ายไปขวาจึงไม่จ้องมองของเด็ก. อย่างใดดูเหมือนว่านี้ก็ยังเป็นสิ่งที่กลายเป็นที่เห็นได้ชัดเลยทีเดียว. "... ต้องการบางอย่าง?" มันจะเป็นที่น่าอึดอัดใจ ถ้าฉันเริ่มกินในด้านหน้าของเด็กเหมือนฉันเป็น flaunting. การทำงานกับชนิดของความคิดที่เขาเรียกว่าออกไปของเธอกับเสียงที่ไม่สนใจเกือบ ในขณะเดียวกันเขา grumbles พูดกับตัวเองออกมาเป็นที่น่าตกใจห่าฉันไม่เพียงแค่พูดว่า. จากเสียงของเด็กอีกครั้งหันจ้องมองเธอที่มีต่อใบหน้าของเขาคอของเธอพิงไปข้างหน้าเล็กน้อย. ["***? *** * ***? "]" Hn? โอ้ ... ? "คำพูดที่ออกมาจากปากเด็กคราวนี้เดลมียันคอของเขาไปข้างหน้า. เขาไม่สามารถจับคำพูดของเธออย่างรวดเร็วพอ แต่เขาจำได้ว่ามันเป็นภาษาที่เขาเคยได้ยินที่ไหนสักแห่งก่อน." อืม ... ผู้ชายที่แน่นอน ... "ในขณะที่กลับเกี่ยวกับการแข่งขันปีศาจA, เขาจำความทรงจำบางส่วนจากนักผจญภัยเพื่อนที่เขาได้เรียนรู้คำบางคำจาก." ภาษาของการแข่งขันปีศาจที่เป็นเช่นเดียวกับภาษาที่คุณใช้ในการสวดมนต์สะกด สิ่งที่เป็นอีกครั้ง ... "ฉันตีมือของฉันด้วยกันที่ผมคิดว่าผมได้รับมัน. นั่นเป็นเหตุผลที่การแข่งขันปีศาจเป็นที่รู้จักกันว่า 'นักมายากลที่จะเกิดพร้อมกับทุกอย่างที่เป็นสิ่งที่ถูกกล่าว." อืม ... ดังนั้น ... [ที่นี่มาต้องนี้?] "เพราะมันเป็นภาษาสะกดหล่อที่ฉันอาศัยในบางคำง่ายที่จะหวังว่าจะทำให้ความรู้สึกที่ออกมาจากบางสิ่งที่ฉันพูด ผมไม่ได้มีความรู้พอที่จะถือการสนทนาดังกล่าวเพื่อให้ฉันไม่ได้เริ่มต้นที่จะต้องพิจารณาสิ่งที่เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะทำ. แต่ในภาษาที่ฉันเข้าใจใบหน้าของเด็กค่อนข้างโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด เธอปีนขึ้นเหนือพุ่มกับเสียงกรอบแกรบที่มาใกล้ชิดกับด้านของหุบเขา. เขาเรียกเธอมากกว่า แต่หุบเขาที่ครั้งหนึ่งเคยมึนงงอีกครั้ง. ถัดไปกับคนแปลกที่คุณไม่ทราบว่าจะไม่ระวังเลยหลังจากที่เด็กมา closer- มันไม่ใช่แค่นั้น. เด็กได้กลายเป็นบางมาก. แขนและเท้าของเธอแอบโผล่ออกมาจากชิ้นส่วนของผ้าเศษผ้าที่อาจจะเป็นครั้งหนึ่งเคยเป็นหนึ่งชิ้น คุณจะได้เห็นอะไร แต่ผิวหนังและกระดูก. มันเป็นตัวเลขที่น่าสงสัยและคุณจะได้เห็นว่ามีสัญญาณของการขาดสารอาหารที่มีเพียงอย่างรวดเร็ว. ฆ่าเด็กคนนี้คุณจะไม่จำเป็นต้องเป็นสิ่งที่ฟุ่มเฟือยเป็นดาบ ถ้าฉันเพียงแค่จับคอของเธอไกลบางเกินไปด้วยมือของฉันก็อาจจะไม่ได้เป็นสแน็ปเร็วเกินไปหลังจาก. การแข่งขันปีศาจถูกโดดเดี่ยว แต่พวกเขาในเวลาเดียวกันได้รับการยอมรับในฐานะที่มีความสนิทสนมกันการแข่งขันที่แข็งแกร่ง นั่นเป็นเหตุผลที่ถูก 'เนรเทศ' เป็นเพียงสำหรับการก่ออาชญากรรมที่รุนแรง. นอกจากนี้ตามที่คาดไว้จากการแข่งขันที่มีช่วงชีวิตที่ยาวอัตราการเกิดของพวกเขาอยู่ในระดับต่ำมาก. เด็กแข่งปีศาจเป็นสมบัติ. เด็กคนนี้แม้ว่าเธอกลายเป็นความผิดทางอาญา, เป็นไปได้ของเธอถูกทิ้งออกจากที่นี่อยู่ในสภาพที่น่ากลัวนี้เดลไม่ได้คิดว่า. "ให้ ... กิน ... .Ahh สิ่งที่นรกฉันบอกว่า ... " ในขณะที่เดลเป็น grimacing เขายื่นออกมาเสียบเพื่อเด็ก เหมือนอย่างที่เขาผลักดันมันออกไป คำว่า 'โปรดกินอาหาร' ไม่อยู่ในเวทมนตร์คาถา. นั่นเป็นเหตุผลที่เดลได้ยื่นออกมาเสียบ แต่เด็กยังคงจ้องมองที่ปลาก่อนที่จะมองขึ้นไปที่เดล. 「 "***** *? "」" มันเป็นเรื่องที่ดีเพียงแค่กินมันว่า "เด็กมองไปที่เดลquestionably เดลพยายามพยักหน้าในขณะนี้ เห็นหุบเขาเช่นนั้นเด็กค่อย ๆ ขยับปลาปากของเธอ. เธอกินกับกัดเล็ก ๆ นิด ๆ หน่อย ๆ ในเวลา. เขาคิดว่าเธอเป็นเหมือนสัตว์ขนาดเล็กในขณะที่เขาถูกทิ้งมีอะไรในมือของเขา. หลังจากที่รอคอยสำหรับ เด็กที่จะจบปลาเธอเดลเลือกอีกครั้งคำพูดของเขา. "อ่า ... [พระองค์ปกป้องคนด้วยกันอยู่?]" มันไม่ชอบรับการตัดสินใจของตนที่ผู้ปกครองของเธอไม่อยู่ที่นี่ เด็กที่ได้รับการถามเก็บไว้เพียงแค่มองขึ้นได้รับการตอบกลับของหุบเขาคำ phrased เชื่องช้าตั้งแต่เวลาบางที่ผ่านมา. 「 "*** ************, ****. ** **********, ******** "」" อืม ... กันอยู่เชิงลบได้อย่างไร ... สัตว์ปฏิเสธ ... ? "เดลทำได้เพียงชิ้นเดียวกันคำไม่กี่คำแต่การแสดงออกของเด็ก ๆ ก็มีความสุขอย่างเห็นได้ชัด เพื่อให้เด็กสามารถคิดสำหรับบิตเดลจับมือเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอกับแขนของเขา. ไล่หลังจากที่เด็กที่ได้รับความก้าวหน้าผ่านป่าที่มีขั้นตอนขนาดเล็กที่ Deiru ได้บางตัวเองคิด (หรือถามตัวเองคำถาม <? - ความรู้สึกที่ถูกต้องมากขึ้น ... แต่น้อยลงหรือไม่) โทรออกไปของเธอมอบปลาถ้าผมจะบอกว่าทำไมแล้วมันจะต้องราชประสงค์ ขณะที่ผมกำลังสงสัยว่าสิ่งที่ผมจะทำต่อจากนี้ไป. เด็กก็หยุดในเพลงของเธอทำให้เดลที่จะมองขึ้น. ["คืออะไร? ข้างหน้า? "] เด็กชี้ไปในด้านหน้าของเธอสั่นหัวของเธอ. 「" *********** "」" สัตว์อื่น ๆ ? ... ที่ไม่ควรจะเป็นใช่มั้ย? "ขณะที่เดลกำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ขั้นตอนสิ่งที่ออกจากเด็กที่ถูกชี้." เจ๊ "แล้วลมหายใจของฉันถูกนำตัวไป. แม้สำหรับเดลที่เหวี่ยงดาบของเขาสำหรับ ที่อยู่อาศัยเขาลังเลที่จะมองมันในสายตา "สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นคน" โกหกมี. (... นี่คือส่วนใหญ่มีแนวโน้มการแข่งขันปีศาจ. ตัดสินจากรูปทรงของฮอร์น ... ชาย ... ) ทั้งที่เป็นไปได้ วิธีการหรือเวลาของการเสียชีวิตจะได้รับการพิจารณา. บาดเจ็บรุนแรงเกินไป. ในป่าแห่งนี้มีจำนวนมากของมอนสเตอร์และสัตว์ได้. ผมไม่ทราบว่าเขาถูกทำร้ายหรือ messed ขึ้นหลังจากที่เขาเสียชีวิต แต่มันอาจจะเป็นที่ เหตุผล. (แตรจะ ... ถูกต้องทั้งสองข้าง ... . มันเป็นพ่อของเธอ? ไม่มีทางที่เขาจะทิ้งเธอทั้งหมดด้วยตัวเองแม้ว่าเธอถูกเนรเทศสิ่งที่ต้องการ) ผมสงสัยว่ามันเหมาะสมที่จะรู้สึกเหมือนฉันควร ช่วยให้ว่า. ฉันคิดว่ากลับไปที่คำพูดเด็กกล่าวว่าก่อนหน้านี้. ถ้าฉันเชื่อมต่อจุดบางทีที่อาจได้รับสิ่งที่พ่อขอเธอในตอนท้าย. ได้คุณจะต้องไม่อยู่โดยศพของฉัน ในช่วงเวลาที่สัตว์จะรวมตัวกันอาจประมาณ ถ้าเกิดว่าแล้วเด็กจะไม่ได้รับโอกาสน้อยที่จะปกป้อง herself.- หรือสิ่งดังกล่าว. "อ่า ... แช่งมัน ถ้าฉันเห็นสิ่งนี้ครับแล้วมีวิธีที่ฉันสามารถปล่อยให้เด็กไม่ ... "เดลรอยขีดข่วนหัวของเขาประมาณ. เขาได้รับความปรารถนาสุดท้ายของพ่อ. นอกจากนี้แม้ว่าเธอตามคำสั่งจนกระทั่งเธอที่อยู่เคียงข้างเขาไม่มี เธอรอดชีวิตมาอย่างเงียบ ๆ ในป่าเดียวกันและพบว่าร่างกายของเขา. ["โดยต้นกำเนิดของชื่อของฉันสาวกของ Gaia ฉันสั่งให้เปลี่ยนเป็นสิ่งที่ปรารถนาหนึ่ง <





















































































> "]
ผมสวดมนต์สะกดด้วยมือของฉันที่อยู่ติดกับพื้นดินของศพ พื้นดินจมเหมือนว่ามันจะได้รับนรกชนะออกมาจากมันเปิดหลุมก.
เด็กเข้าหา Deiru ในบางจุดมองขึ้นไปที่เขาอย่างขลาดมากที่สุดเนื่องจากการสะกด.
เดลกล่าวว่ามองไปที่เด็ก.
"ให้ฝังศพ เขาอย่างน้อยที่สุด ... ฉันสงสัยว่าเธอเข้าใจ? อืม ... [สุสาน, สกปรก, ความตาย, คน] ...
"เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอเข้าใจสิ่งที่เดลบอกว่าเธอพยักหน้าอย่างเหงาหงอยครั้งเดียว.
สำหรับนาที, เดลเป็นทุกข์ถ้าเขาควรจะแสดงให้เธอเห็นศพในนั้นเป็นสภาพที่น่ากลัว แต่ดูเหมือนว่า เหมือนเด็กได้รับการยอมรับนี้แล้วเวลาที่ผ่านมา เขาขยับจ้องมองกลับไปที่ 'พ่อ' อีกครั้งหนึ่งที่จ้องมองอย่างตั้งใจเป็นอำลาเป็นครั้งสุดท้าย.
บางทีก็อาจจะมีบางสิ่งบางอย่างที่ควรจะไปเยี่ยมทุกขณะนี้แล้ว. หลังจากที่วางศพลงไปในหลุมหุบเขาครอบคลุมหลุมกลับขึ้นกับเขา เวทมนตร์และมองไปที่เด็กเงียบ. 「 "*****" 」"ก็ขอบคุณที่? ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้. "ด้านบนของหลุมฝังศพว่าเขาเพิ่งเสร็จสิ้นการที่Deiru ใช้สิทธิอีกครั้งมายากลของเขา. กับมายากลโลกเขาเรียกยักษ์บริสุทธิ์หินสีขาวที่จะวางบน. เขาไม่สามารถแกะสลักชื่อบน แต่สำหรับการปรับตัวนี้น่าจะเป็นได้. หลุมฝังศพที่ดีงาม"... เฮ้อ ... , ดีฉันเดานี้ยังเป็นชะตากรรม" ที่อยู่เบื้องหลังเด็กที่ช่วยในการจ้องมองอย่างตั้งใจที่หลุมฝังศพที่เดลถอนหายใจ. ["ชื่อของคนนี้" เดล "เจ้าชื่อคืออะไร?"] เปิดรอบศีรษะของเธอเธอกล่าวด้วยสีหน้าประหลาดใจ. "ลาติ" และทำให้มีหนึ่งคำที่เธอหมุนตัวออกเสียง. "ลาติ ... ฮะ ลาติ [หนึ่งนี้ร่วมกันพระองค์ไป?] "เพื่อให้คำที่Deiru กล่าวว่าเด็กที่จะยังแน่นอนจากที่นี่ที่ออกมาทำให้ยิ่งแปลกใจ expression- Latina ที่เหงาหงอยพยักหน้าเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมยอมรับว่า ใช่ เด็กตรงหน้าฉันเป็นอาชญากรที่เด็กเกินไป ปีศาจแข่ง

' ' ถ้าเทียบกับคนที่เป็น ' มนุษย์ ' เหมือนดิล กลายเป็นการแข่งขันที่ได้อยู่ยาว แม้อายุของ ' มนุษย์ ' มุ่งมั่น เดลก็ไม่ได้ทำให้การตัดสิน อย่างไรก็ตาม จากใบหน้า peeking ออกจากพุ่มไม้ เขาก็เดาออกว่าอายุประมาณ 5-6 ขวบ
ไม่ใช่อายุที่จำแนกเป็นปัญหา

สังเกตว่า เด็กที่ได้ดูเค้าแอ้งแม้งมีตาของเธอในปลาข้างแคมป์ไฟ , เดล จดจำการมีอยู่ของมัน เขารีบหยิบมันออกจากไม้เสียบ มันเป็นเล็ก ๆน้อย ๆไหม้

" . . . . . . . . . . . . . . . . . . . "
ถ้าเสียบเคลื่อนที่จากซ้ายไปขวา แล้วเด็กนั่นจ้องมอง .
มันดูเหมือนเป็นสิ่งที่กลายเป็นที่ค่อนข้างชัดเจน .
" . . . . . . . อยากได้บ้างมั้ย ? "
มันจะอึดอัดใจ ถ้าผมเพิ่งเริ่มกินต่อหน้าเด็กเหมือน flaunting .
ทำงานกับความคิดแบบนี้ เขาตะโกนเรียกเธอด้วยเสียงที่เกือบจะไม่ไยดี . ในเวลาเดียวกัน เขาบ่นว่าน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหลงเหลงสะดุ้งอะไรฉันพูด

จากเสียงเด็กหันอีกครั้ง สายตาของเธอที่มีต่อหน้าเขา คอเอียงไปข้างหน้าเล็กน้อย
[ " * * * * * * * * * * * * * * * * * * * " ]
" HN ? โอ้ . . . . . . . ? "
คำที่ออกมาจากปากเด็ก คราวนี้เดลต้องพิงคอไปข้างหน้า .
เขาไม่เห็นเธอพูดเร็วพอแต่เขาจำได้ว่ามันเป็น ภาษา ที่เขาเคยได้ยินมาก่อน .
" อืม . . . . . . . . . . . . ผู้ชายคนนั้น แน่นอน . . . . . . . "
ในขณะที่กลับเกี่ยวกับปีศาจแข่ง , เขาเรียกความทรงจำบางส่วนจากเพื่อนนักผจญภัยที่เขาได้เรียนรู้บางอย่างจาก .
" ภาษาของปีศาจแข่ง , เช่นเดียวกับภาษาที่คุณใช้สวดคาถาอะไรอีก . . . . . . . " ฉันตีมือกัน
เมื่อฉันคิดว่าฉันได้มัน '
ทำให้ปีศาจแข่งเป็นที่รู้จักกันเป็น ' ผู้วิเศษที่เกิดพร้อมกับทุกอย่าง ' ที่พูดอย่างไร .
" อืม . . . . . . . . . . . . . . . มา มา ต้อง นี้ ] "
เพราะว่ามันเป็นคาถาที่ร่ายภาษา ผมเชื่อในคำพูดบางอย่างง่ายเพื่อหวังให้ความรู้สึกบางอย่างจากสิ่งที่ผมพูด ผมไม่ได้มีความรู้เพียงพอที่จะถือการสนทนานั้นแล้ว ผมไม่ได้เริ่มที่จะพิจารณาว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง
อย่างไรก็ตาม ในภาษาที่ผมเข้าใจ ใบหน้าของเด็กน้อยก็ค่อนข้างเห็นได้ชัดว่าโล่งใจเธอปีนข้ามพุ่มไม้กับเสียงกรอบแกรบ มาใกล้ชิดกับด้านข้างของเดล

เขาโทรหาเธอ แต่ เดล อีกครั้งงง .
ข้างๆคนแปลกหน้าที่เธอไม่รู้จัก ไม่ระวังเลย หลังจากเด็กออกมาแล้วมันไม่เพียงแค่นั้น
เด็กได้กลายเป็น ผอมมาก แขนและเท้า
แอบมองออกมาจากชิ้นส่วนของเศษผ้า อาจเป็นเมื่อหนึ่งชิ้นคุณจะเห็นอะไร แต่เนื้อและกระดูก .
มันคือตัวเลขที่น่าสงสัย และคุณสามารถดูว่ามีสัญญาณของการขาดสารอาหารที่มีเพียงอย่างรวดเร็ว .
จะฆ่าเด็กนี่ เธอคงไม่ได้ต้องการอะไรเลย ดาบ ถ้าฉันแค่จับคอไกลบางเกินไปกับมือ มันอาจจะถ่ายไม่เร็วเกินไปหลังจาก

ปีศาจแข่งถูกแยกอย่างไรก็ตามพวกเขาในเวลาเดียวกันถือเป็นการแข่งขันกับมิตรภาพที่แข็งแกร่ง นั่นเป็นเหตุผลที่ถูก ' ลี้ภัย ' เป็นเพียงสำหรับที่สุดอาชญากรรม .
นอกจากนี้ ตามคาด จากการแข่งขันกับช่วงชีวิตที่ยาวนาน อัตราการเกิดของประชากรของพวกเขาคือต่ำมาก
เด็กปีศาจแข่ง , สมบัติ
เด็กคนนี้ ถึงแม้เธอจะกลายมาเป็นอาชญากร ความเป็นไปได้ของการรับเธอออกที่นี่ในเงื่อนไข ที่น่ากลัวนี้เดลไม่ได้คิดแบบนั้น

" ให้ . . . . . . . กิน . . . . . . . อ่า ฉันพูดบ้าอะไรออกมา . . . . . . . "
ในขณะที่เดลเป็นหน้าตาบูดบึ้ง เขาไว้เสียบกับเด็กอย่างเขาผลักไสมันออกไป คำว่า ทาน มื้อนี้ไม่มีอยู่ในเวทมนต์คาถา
นั่นแหละคือเหตุผลที่เดลก็จับออกเสียบแต่เด็กที่เอาแต่จ้องปลา ก่อนที่จะมองไปที่เดล 「

" * * * * * * 」 ? " " ไม่เป็นไรแค่กินมัน "
เด็กดูเดล questionably . เดลพยายามพยักหน้าให้กัน เห็นเดลแบบนี้ เด็กที่ช้าย้ายปลาที่ปากเธอ เธอกินด้วย
กัดเล็ก ๆ เล็กน้อยที่เวลา .
เขาคิดว่าเธอเหมือนสัตว์ขนาดเล็ก เช่น เขาถูกทิ้งไว้กับอะไรในมือของเขา . . . . . .

หลังจากรอเด็กจบปลาของเธอ เดลอีกครั้ง เลือกคำพูดของเขา .
" อ่า . . . . . . . . . . ( เจ้า ปกป้องคนด้วยกัน มี ] "
ไม่ใช่ว่ามันถูกตัดสินใจว่าญาติของเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เด็กที่ถูกถามก็เงยหน้าขึ้นมามอง ได้รับการตอบกลับของเดลเก้ๆ กังๆ phrased พูดตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว .
「 " * * * * * * 、 ************ 、 * * * * * * * ************ 、 . . . . . " 」
" อืม . . . . . . . . . ด้วยกัน อยู่ในทางลบ . . . . . . . สัตว์ ปฏิเสธ . . . . . . . ? "
เดลสามารถชิ้นด้วยกันไม่กี่คำ