Recently there has been an increasi

Recently there has been an increasing interest in smart
objects, which can connect to the Internet to cooperate and
create new services to citizens (e.g., smart home, mobile
health) and for industrial applications (e.g., smart grid, efficient transportation and logistics).
The resulting ecosystem is typically referred to as the Internet of Things (IoT) [1] and the interconnection of smart objects is called Machine-toMachine (M2M) communication.
While the use of wireless technology is often the only viable solution, for economic
and practical reasons, many smart objects are not capable to connect directly to the Internet due to their communication, computational, and memory constraints.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเร็ว ๆ นี้ ได้มีความสนใจที่เพิ่มขึ้นในสมาร์ทวัตถุ ที่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตเพื่อให้ความร่วมมือ และสร้างบริการใหม่ ๆ เพื่อพลเมือง (เช่น สมาร์ท บ้านมือถือสุขภาพ) และ สำหรับใช้ในอุตสาหกรรม (เช่น สมาร์ทกริด ประสิทธิภาพการขนส่ง และโลจิสติกส์) ส่งผลให้ระบบนิเวศโดยทั่วไปเรียกว่าอินเทอร์เน็ตสิ่ง (IoT) [1] และต่อวัตถุฉลาดเรียกว่าการสื่อสารเครื่อง-toMachine (M2M) ในขณะที่การใช้เทคโนโลยีไร้สายมักจะ แก้ปัญหาได้เท่านั้น สำหรับเศรษฐกิจและทางปฏิบัติ วัตถุสมาร์ทจำนวนมากจะไม่สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตเนื่องจากการสื่อสาร คำนวณ และข้อจำกัดของหน่วยความจำโดยตรง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีการเพิ่มความสนใจในสมาร์ท
วัตถุซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตเพื่อความร่วมมือและ
สร้างบริการใหม่ ๆ เพื่อประชาชน (เช่นสมาร์ท, มือถือ
สุขภาพ) และสำหรับการใช้งานในอุตสาหกรรม (เช่นสมาร์ทกริด, การขนส่งที่มีประสิทธิภาพและโลจิสติก)
ระบบนิเวศที่เกิดมักจะถูกเรียกว่าอินเทอร์เน็ตของสิ่งที่ (IoT) [1] และเชื่อมต่อโครงข่ายของวัตถุสมาร์ทที่เรียกว่าเครื่อง toMachine (M2M) การสื่อสาร.
ขณะที่การใช้เทคโนโลยีไร้สายมักจะเป็นโซลูชั่นที่ทำงานได้เพียงทางเศรษฐกิจ
และ เหตุผลในทางปฏิบัติวัตถุสมาร์ทจำนวนมากไม่สามารถที่จะเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตโดยตรงเนื่องจากการสื่อสาร จำกัด การคำนวณและหน่วยความจำของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อเร็วๆนี้มีความสนใจที่เพิ่มขึ้นใน สมาร์ทวัตถุซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตและการร่วมมือสร้างบริการใหม่ให้กับประชาชน เช่น บ้านสมาร์ท , มือถือสุขภาพ ) และการประยุกต์ใช้ในอุตสาหกรรม ( เช่นตารางสมาร์ท , ประสิทธิภาพการขนส่งและโลจิสติกส์ )ส่งผลให้ระบบนิเวศโดยทั่วไปจะเรียกว่าอินเทอร์เน็ตของสิ่ง ( IOT ) [ 1 ] และเชื่อมต่อโครงข่ายของวัตถุสมาร์ทเรียกว่า tomachine เครื่อง ( M2M ) การสื่อสารในขณะที่การใช้เทคโนโลยีไร้สายมักจะเป็นเพียงโซลูชั่นที่ทำงานได้สำหรับเศรษฐกิจและเหตุผลในทางปฏิบัติวัตถุสมาร์ทมากไม่ได้มีความสามารถที่จะเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตโดยตรงจากการสื่อสารของคอมพิวเตอร์ และปัญหาหน่วยความจำ