While I loved, and while I was love

While I loved, and while I was loved, what an existence I enjoyed! What a glorious year I can recall--how bright it comes back to me! What a living spring--what a warm, glad summer--what soft moonlight, silvering the autumn evenings--what strength of hope under the ice- bound waters and frost-hoar fields of that year's winter! Through that year my heart lived with Frank's heart. O my noble Frank--my faithful Frank--my good Frank! so much better than myself--his standard in all things so much higher! This I can now see and say: if few women have suffered as I did in his loss, few have enjoyed what I did in his love. It was a far better kind of love than common; I had no doubts about it or him: it was such a love as honoured, protected, and elevated, no less than it gladdened her to whom it was given. Let me now ask, just at this moment, when my mind is so strangely clear,--let me reflect why it was taken from me? For what crime was I condemned, after twelve months of bliss, to undergo thirty years of sorrow? One happy Christmas Eve I dressed and decorated myself, expecting my lover, very soon to be my husband, would come that night to visit me. I sat down to wait. Once more I see that moment--I see the snow twilight stealing through the window over which the curtain was not dropped, for I designed to watch him ride up the white walk; I see and feel the soft firelight warming me, playing on my silk dress, and fitfully showing me my own young figure in a glass. I see the moon of a calm winter night, float full, clear, and cold, over the inky mass of shrubbery, and the silvered turf of my grounds. I wait, with some impatience in my pulse, but no doubt in my breast. The flames had died in the fire, but it was a bright mass yet; the moon was mounting high, but she was still visible from the lattice; the clock neared ten; he rarely tarried later than this, but once or twice he had been delayed so long. Would he for once fail me? No--not even for once; and now he was coming--and coming fast-to atone for lost time. "Frank! you furious rider," I said inwardly, listening gladly, yet anxiously, to his approaching gallop, "you shall be rebuked for this: I will tell you it is my neck you are putting in peril; for whatever is yours is, in a dearer and tenderer sense, mine." There he was: I saw him; but I think tears were in my eyes, my sight was so confused. I saw the horse; I heard it stamp--I saw at least a mass; I heard a clamour. Was it a horse? or what heavy, dragging thing was it, crossing, strangely dark, the lawn. How could I name that thing in the moonlight before me? or how could I utter the feeling which rose in my soul? I could only run out. A great animal--truly, Frank's black horse-- stood trembling, panting, snorting before the door; a man held it--Frank, as I thought. "What is the matter?" I demanded. Thomas, my own servant, answered by saying sharply, "Go into the house, madam." And then calling to another servant, who came hurrying from the kitchen as if summoned by some instinct, "Ruth, take missis into the house directly." But I was kneeling down in the snow, beside something that lay there--something that I had seen dragged along the ground--something that sighed, that groaned on my breast, as I lifted and drew it to ms. He was not dead; he was not quite unconscious. I had him carried in; I refused to be ordered about and thrust from him. I was quite collected enough, not only to be my own mistress but the mistress of others. They had begun by trying to treat me like a child, as they always do with people struck by God's hand; but I gave place to none except the surgeon; and when he had done what he could, I took my dying Frank to myself. He had strength to fold me in his arms; he had power to speak my name; he heard me as I prayed over him very softly; he felt me as I tenderly and fondly comforted him. "'Maria," he said, "I am dying in Paradise." He spent his last breath in faithful words for me. When the dawn of Christmas morning broke, my Frank was with God. It happened thirty years ago. I have suffered since. I doubt if I have made the best use of all my calamities. Soft, amiable natures--they would have refined to saintliness; of strong, evil spirits they would have made demons; as for me, I have only been a woe-struck and selfish woman. Yet at this hour I can say with sincerity, what I never tried to say before, Inscrutable God, Thy will be done! And at this moment I can believe that death will restore me to Frank. I never believed it till now.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน ขณะที่ฉันรัก และใน ขณะที่ฉันได้รัก ดำรงอยู่สิ่งสะอาด สิ่งประเสริฐปีฉันสามารถจำ - วิธีสว่างมากลับให้ฉัน สิ่งชีวิตสปริง - อะไรอบอุ่น ดีใจร้อน - อ่อนอะไรมูนไลท์ silvering ยามฤดูใบไม้ร่วง - อะไรแรงความหวังภายใต้น้ำแข็งที่ถูกผูกไว้และน้ำแข็ง hoar ฟิลด์ของฤดูหนาวของปี ผ่านปีที่ หัวใจของฉันอาศัยอยู่กับหัวใจของแฟรงค์ โอ ฉันโนเบิลแฟรงค์ - Frank - แฟรงค์ฉันดีของฉันซื่อสัตย์ มากดีกว่าตัวเอง - มาตรฐานของเขาในสิ่งที่สูงมาก นี้ฉันตอนนี้สามารถดู และพูดว่า: ถ้าผู้หญิงน้อยประสบกับฉันได้สูญเสียพระ น้อยได้เพลิดเพลินกับสิ่งที่ฉันไม่รักเขา มันเป็นการดีรักกว่าทั่วไป ผมไม่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับมันหรือเขา: มันเป็นเช่นความรักเป็นเกียรติ ป้องกัน และการยก ระดับ ไม่น้อยกว่า gladdened ของเธอที่จะได้รับ ผมตอนนี้ สอบ ถาม เพียงแค่ตอนนี้ เมื่อใจของฉันจะให้แพงกว่า - ผมสะท้อนทำไมมันได้มาจากฉัน สำหรับอาชญากรรมใดผมประณาม หลังสิบสองเดือนของบลิส จะรับสามสิบปีของความเสียใจ หนึ่งความสุขคริสต์มาสฉันแต่งตัว และตกแต่งด้วยตัวเอง ต้องการคนรักของฉัน เร็ว ๆ ให้ สามี จะมาคืนนั้นไปฉัน ฉันนั่งลงเพื่อรอ เมื่อยิ่งเห็นก็ - เห็นหิมะสนธยาขโมยผ่านหน้าต่างที่ม่านจะได้ไม่หลุด สำหรับฉันมาเพื่อดูเขาขี่ค่าเดินขาว ดู และรู้สึก firelight นุ่มร้อนฉัน เล่นบนเสื้อของฉันไหม และ fitfully แสดงให้ฉันฉันเองรูปหนุ่มในแก้ว เห็นดวงจันทร์ของคืนหนาวสงบ ลอยเต็ม ล้าง และ เย็น มวล inky ของเรียบ และสนามหญ้า silvered เหตุของฉัน ฉันรอ มีความอดทนบางในชีพจรของฉัน แต่มีข้อสงสัยในเต้านมของฉัน เสียชีวิตในไฟเปลวไฟ แต่มันเป็นมวลสดใสยัง ดวงจันทร์ถูกติดตั้งสูง แต่เธอยังคงมองเห็นได้จากโครงตาข่ายประกอบ นาฬิกา neared สิบ ไม่ค่อยทรงประทับหลังนี้ แต่หนึ่งครั้งหรือสองครั้งเขาได้ถูกเลื่อนออกไปนาน มาก จะเขาการล้มฉัน ไม่ไม่แม้แต่ครั้งเดียว และตอนนี้เขา มา - และมา อย่างรวดเร็วการจำนวนมากเวลาที่หายไป "แฟรงค์ คุณโกรธไรเดอร์ ฉันว่า สองอย่างภายใน ฟังยินดี ยังกังวล ใจ ควบม้าของเขาใกล้, "คุณจะตำหนินี้: ฉันจะบอกคุณก็คอคุณจะวางในมังกร สำหรับสิ่งคุณเป็น ในความรู้สึก dearer และ tenderer เหมือง" มีเขา: เห็นเขา แต่คิดว่า มีน้ำตาในดวงตาของฉัน ของฉันสายตาที่สับสนดังนั้น เห็นม้า ผมได้ยินมันตรา - เห็นมวลน้อย ผมได้ยินเป็น clamour ได้ม้า หรือสิ่งใดหนัก ลากถูก ข้าม แพงกว่ามืด สนามหญ้า วิธีฉันสามารถชื่อแสงจันทร์ก่อนฉันสิ่งนั้น หรือวิธีสามารถฉันส่งความรู้สึกที่โรสในจิตวิญญาณของฉัน ฉันสามารถเรียกใช้ออกเท่านั้น สัตว์ดี - อย่างแท้จริง ของ Frank สีดำม้า - ยืนตะลึงงัน panting, snorting ก่อนประตู คนจับ--Frank ขณะที่คิด "เป็นอะไร" ฉันต้องการ Thomas ข้าพเจ้าผู้รับใช้ ตอบ โดยพูดอย่างรวดเร็ว "ไปเข้าบ้าน ท่านผู้หญิง" แล้ว เรียกให้ข้าราชการอื่น ที่มา hurrying จากครัวว่าเรียก โดยสัญชาตญาณบางอย่าง "รูธ ใช้ missis เข้าบ้านโดยตรง" แต่ผมเข่าในหิมะ ด้านข้างมีที่วาง - สิ่งที่ได้เห็นลากไปตามพื้นดิน - สิ่งที่ถอนหายใจ ที่ groaned บนเต้านมของฉัน ฉันยกขึ้น และดึงให้คุณ เขาไม่ตาย เขาไม่ใช่สติค่อนข้าง ผมให้เขาทำใน ฉันปฏิเสธที่จะสั่งซื้อเกี่ยวกับ และกระตุกจากเขา ผมค่อนข้างรวบรวมพอ ไม่เพียงแต่จะ เล็กของตัวเองแต่เล็กของผู้อื่น เริ่ม โดยพยายามที่จะรักษาเราเช่นเด็ก กันเสมอกับคนหลง โดยที่มือของพระเจ้า แต่ผมให้ทำยกเว้นแพทย์ ไม่มี และเมื่อเขาทำสิ่งที่เขาไม่สามารถ ฉันเอาแฟรงค์ของฉันกำลังตายไปเอง เขามีความแข็งแรงการพับฉันในอ้อมแขนของเขา เขามีอำนาจพูดชื่อของฉัน เขาได้ยินฉันฉันอธิษฐานผ่านเขาเบามาก เขารู้สึกว่าฉันเป็นฉันละม่อม และ fondly comforted เขา "' มาเรีย, " เขากล่าวว่า "ฉันกำลังตายในสวรรค์" เขาใช้เวลาหยุดหายใจคำพูดซื่อสัตย์สำหรับฉัน เมื่อรุ่งอรุณของเช้าวันคริสต์มาสยากจน แฟรงค์ฉันถูกกับพระเจ้า มันเกิดขึ้นเมื่อสามสิบปีที่ผ่านมา ฉันได้รับความเดือดร้อนเนื่องจาก สงสัยถ้าได้ทำการใช้ calamities ของฉันดีที่สุด ธรรมชาตินุ่ม จุ๋ม - พวกเขาจะได้ปรับกับ saintliness วิญญาณที่แข็งแกร่ง ความชั่วร้าย ของ พวกเขาจะได้ทำปีศาจ สำหรับฉัน ฉันเพียงได้ผู้หญิง หลง woe และเห็นแก่ตัว ยังที่ชั่วโมงนี้ฉันสามารถพูด ด้วยความจริงใจ อะไรไม่เคยพยายามที่จะพูดก่อน พระ Inscrutable พระองค์ทำได้ และตอนนี้ ฉันสามารถเชื่อว่า ความตายจะคืนฉันกับแฟรงค์ ผมไม่เชื่อว่าจนถึงขณะนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในขณะที่ฉันรักและในขณะที่ผมก็รักสิ่งที่ดำรงอยู่ผมมีความสุข! สิ่งที่เป็นปีที่รุ่งโรจน์ฉันสามารถจำ - วิธีที่สดใสมันกลับมาให้ฉัน สิ่งที่ฤดูใบไม้ผลิที่อาศัยอยู่ - สิ่งที่อบอุ่นในฤดูร้อนดีใจ - สิ่งที่แสงจันทร์นุ่มสีเงินตอนเย็นในฤดูใบไม้ร่วง - สิ่งที่ความแข็งแรงของความหวังภายใต้น้ำแข็งผูกพันน้ำและสาขาน้ำค้างแข็งผมหงอกของฤดูหนาวปีนั้น! ตลอดปีที่หัวใจของฉันอาศัยอยู่กับหัวใจของแฟรงก์ แฟรงก์โออันสูงส่งของฉัน - ซื่อสัตย์ของแฟรงก์ - แฟรงก์ที่ดีของฉัน! ดังนั้นที่ดีกว่าตัวเองมาก - มาตรฐานในทุกสิ่งที่สูงขึ้นมากของเขา! ตอนนี้ฉันสามารถดูและพูดว่า: ถ้าผู้หญิงน้อยได้รับความเดือดร้อนเป็นฉันได้ในการสูญเสียของเขามีความสุขไม่กี่สิ่งที่ผมทำในความรักของเขา มันเป็นชนิดที่ดีของความรักกว่าที่พบบ่อย ผมมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมันหรือเขามันเป็นเช่นความรักที่ได้รับเกียรติได้รับการป้องกันและสูงไม่น้อยกว่า gladdened เธอผู้ได้รับมอบอำนาจ ตอนนี้ผมขอถามเพียงแค่ในขณะนี้เมื่อใจของฉันเป็นสิ่งแปลกชัดเจน - ให้ฉันสะท้อนให้เห็นว่าทำไมมันถูกนำมาจากผมหรือเปล่า สำหรับสิ่งที่ผมอาชญากรรมประณามหลังจากสิบสองเดือนของความสุขที่จะได้รับการสามสิบปีของความเศร้าโศก? หนึ่งมีความสุขวันคริสต์มาสอีฟที่ผมแต่งตัวและการตกแต่งที่ตัวเองคาดหวังว่าคนรักของฉันเร็ว ๆ นี้จะเป็นสามีของฉันจะมาในคืนนั้นไปเยี่ยมผม ฉันนั่งลงที่จะรอ อีกครั้งที่ฉันเห็นขณะนั้น - ฉันเห็นสนธยาหิมะขโมยผ่านหน้าต่างไปที่ผ้าม่านไม่ได้ลดลงเพราะเราออกแบบมาเพื่อนั่งดูเขาขึ้นเดินขาว ผมเห็นและความรู้สึกอ่อนแสงไฟร้อนผมเล่นในชุดผ้าไหมของฉันและแสดงให้ฉันเป็นครั้งเป็นคราวร่างหนุ่มของตัวเองในกระจก ผมเห็นดวงจันทร์ของคืนฤดูหนาวที่เงียบสงบลอยเต็มรูปแบบชัดเจนและเย็นกว่ามวลสนิทของต้นไม้และสนามหญ้าสีเงินของบริเวณของฉัน ฉันรอด้วยความอดทนในการเต้นของชีพจรของฉันบาง แต่มีข้อสงสัยในเต้านมของฉันไม่มี เปลวไฟเสียชีวิตในกองไฟ แต่มันเป็นมวลที่สดใสยัง; ดวงจันทร์ที่ได้รับการติดตั้งสูง แต่เธอก็ยังคงมองเห็นได้จากตาข่าย; นาฬิกาใกล้สิบ เขาจะไม่ค่อยได้พักอยู่ที่ช้ากว่านี้ แต่ครั้งหรือสองครั้งเขาได้รับการเลื่อนออกไปนานแล้ว เป็นครั้งแรกที่เขาจะล้มเหลวหรือไม่ ไม่มี - ไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว และตอนนี้เขาก็มา - และมาอย่างรวดเร็วจะชดเชยเวลาที่สูญเสีย "แฟรงก์ไรเดอร์ที่คุณโกรธ" ผมพูดในใจฟังยินดี แต่อย่างใจจดใจจ่อเพื่อควบใกล้เข้ามาของเขา "ที่คุณจะได้รับการตำหนิสำหรับเรื่องนี้ผมจะบอกคุณมันเป็นคอของฉันคุณจะวางอยู่ในอันตรายเพราะสิ่งที่คุณเป็น ในความรู้สึกที่นุ่มและ dearer เหมือง ". มีเขาผมเห็นเขา; แต่ฉันคิดว่าน้ำตาอยู่ในดวงตาของฉันสายตาของฉันสับสนด​​ังนั้น ผมเห็นม้า; ฉันได้ยินมันแสตมป์ - ผมเห็นอย่างน้อยมวล; ผมได้ยินเสียงโห่ร้อง มันเป็นม้า? หรือสิ่งที่หนักลากสิ่งที่มันข้ามมืดแปลกสนามหญ้า วิธีการที่ฉันสามารถตั้งชื่อสิ่งที่อยู่ในแสงจันทร์ว่าก่อนที่จะฉันหรือไม่ หรือวิธีการที่ฉันสามารถพูดความรู้สึกที่เพิ่มขึ้นในจิตวิญญาณของฉันหรือไม่ ฉันเท่านั้นที่สามารถวิ่งออกไป สัตว์ที่ดี - อย่างแท้จริง horse-- สีดำของแฟรงก์ยืนตัวสั่นหอบพ่นก่อนที่ประตู; คนที่ถือมัน - แฟรงก์ที่ฉันคิดว่า "เรื่องนี้คืออะไร" ผมเรียกร้อง โทมัส, คนรับใช้ของตัวเองด้วยการบอกว่าตอบอย่างรวดเร็ว "ไปเข้าไปในบ้านแหม่ม". แล้วโทรไปคนรับใช้อื่นที่มารีบจากห้องครัวเช่นถ้าเรียกโดยสัญชาตญาณบางอย่าง "รู ธ พานายผู้หญิงเข้าไปในบ้านโดยตรง". แต่ผมก็คุกเข่าลงในหิมะข้างสิ่งที่วางมี - สิ่งที่ฉันได้เห็นลากไปตามพื้นดิน - สิ่งที่ถอนหายใจที่ครวญครางอยู่บนหน้าอกของฉันเป็นฉันยกและดึงมันไปมิลลิวินาที เขาไม่ได้ตาย เขาไม่ได้สติค่อนข้าง ผมได้เขาดำเนินการใน; ฉันปฏิเสธที่จะสั่งซื้อเกี่ยวกับการผลักดันจากเขา ผมเก็บมากพอไม่เพียง แต่จะเป็นผู้หญิงของตัวเอง แต่เมียน้อยของคนอื่น ๆ พวกเขาได้เริ่มพยายามที่จะปฏิบัติกับฉันเหมือนเด็กเช่นที่พวกเขามักจะทำกับคนที่หลงโดยพระหัตถ์ของพระเจ้า; แต่ผมให้สถานที่ที่จะไม่มียกเว้นศัลยแพทย์; และเมื่อเขาได้ทำในสิ่งที่เขาสามารถทำได้ผมเอาแฟรงก์ที่กำลังจะตายของฉันกับตัวเอง เขามีความแข็งแรงที่จะพับฉันอยู่ในอ้อมแขนของเขา เขามีอำนาจที่จะพูดชื่อของฉัน เขาได้ยินเสียงฉันเป็นฉันอธิษฐานเหนือเขามากเบา ๆ ; เขารู้สึกว่าฉันเป็นฉันอย่างอ่อนโยนและชอบปลอบโยนเขา "มาเรีย" เขากล่าว "ฉันกำลังจะตายในพาราไดซ์". เขาใช้เวลาลมหายใจสุดท้ายของเขาในคำพูดซื่อสัตย์สำหรับฉัน เมื่อรุ่งสางของเช้าวันคริสต์มาสยากจนแฟรงก์ของฉันอยู่กับพระเจ้า มันเกิดขึ้นเมื่อสามสิบปีก่อน ผมได้รับความเดือดร้อนตั้งแต่ ผมสงสัยว่าถ้าผมได้ทำให้การใช้งานที่ดีที่สุดของความหายนะของฉันทั้งหมด นุ่มน่ารักธรรมชาติ - พวกเขาจะมีการกลั่นที่จะใจบุญ; ที่เข้มแข็งและมีวิญญาณชั่วร้ายที่พวกเขาจะได้ทำให้ปีศาจ; เป็นสำหรับฉันฉันได้รับเพียงผู้หญิงฉิบหายหลงและความเห็นแก่ตัว แต่ในเวลานี้ผมสามารถพูดด้วยความจริงใจสิ่งที่ฉันไม่เคยพยายามที่จะบอกว่าก่อน Inscrutable พระเจ้าเจ้าจะทำ! และในขณะนี้ผมเชื่อว่าการตายจะเรียกคืนผมที่แฟรงก์ ผมไม่เคยเชื่อว่ามันจนถึงขณะนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในขณะที่ฉันรัก , และในขณะที่ฉันรัก สิ่งที่มีอยู่ ผมชอบ ! สิ่งที่ฉันสามารถเรียกคืน -- ปีรุ่งโรจน์สดใสแล้วมันกลับมาให้ฉัน สิ่งที่อยู่ในฤดูใบไม้ผลิ -- ฤดูร้อนอบอุ่น ดีใจ . . . นุ่มแสงจันทร์ , เคลือบโลหะเงินร่วงตอนเย็น . . . พลังแห่งความหวัง ภายใต้น้ำแข็ง - น้ำและน้ำแข็งไว้ฮอร์สาขาของปีนั้นหน้าหนาว ผ่านปีนั้นหัวใจฉันอยู่กับหัวใจของแฟรงค์โอ้ โนเบิล แฟรงค์ แฟรงค์ แฟรงค์ที่ซื่อสัตย์ของฉันดีของฉัน ! มากดีกว่าตัวเอง . . . เขามาตรฐานในทุกสิ่งมากที่สูงขึ้น ! ตอนนี้ฉันสามารถเห็นและพูด : ถ้าผู้หญิงไม่กี่ได้รับความเดือดร้อนเป็นฉันในการสูญเสียของเขาน้อยได้เพลิดเพลินกับสิ่งที่ฉันทำในสิ่งที่เขารัก มันไกลดีกว่าชอบกว่าทั่วไป ผมมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมันหรือเขา มันเป็นรักที่เป็น เป็น ป้องกัน และยกระดับไม่น้อยกว่า gladdened ของเธอซึ่งมันได้รับ ขอผมตอนนี้ขอแค่เวลานี้ เมื่อจิตใจมันแปลกๆชัดเจน -- ให้ผมสะท้อนให้เห็นถึงถูกพรากไปจากฉัน สำหรับอาชญากรรมที่ถูกฉันลงโทษ หลังจาก 12 เดือนของความสุขที่ผ่านสามสิบปีของความทุกข์ ความสุขวันคริสต์มาสฉันแต่งตัวและตกแต่งเอง คาดหวังว่าคนรักของฉัน เร็ว ๆนี้จะเป็นสามีของฉันจะมาคืนที่เยี่ยมเลย ผมก็นั่งรอ อีกครั้งที่ผมเห็นตอนนั้น . . . ผมเห็นหิมะสนธยาขโมยผ่านทางหน้าต่างที่ผ้าม่านก็ไม่ได้ลดลง เพราะออกแบบมาเพื่อดูเขาขี่ขึ้นเดินสีขาว ผมเห็นแล้วก็รู้สึกนุ่มแสงไฟจากในห้องร้อนผมเล่นชุดผ้าไหม และ fitfully ให้ดูรูปเด็กของตัวเองในกระจก ผมเห็นดวงจันทร์ในคืนฤดูหนาวเย็น ,ลอยเต็ม ใส และเย็นกว่ามวลดําสนิทของพุ่มและล่ามสนามหญ้าลานของฉัน ผมรอ ด้วยความใจร้อน ชีพจรของฉัน แต่ไม่มีข้อสงสัยในเต้านมของฉัน เปลวไฟได้ตายในไฟ แต่มันเป็นมวลสดใสยัง ; ดวงจันทร์ถูกติดตั้งสูง แต่เธอก็ยังมองเห็นได้จากตาข่าย ; นาฬิกาอยู่ใกล้สิบ เขาไม่ค่อยค้าง ช้ากว่านี้แต่ครั้งสองครั้งเขาล่าช้ามานาน เขาจะมาเมื่อผมผิดหวัง ? ไม่ . . . แม้แต่ครั้งเดียว และตอนนี้เขาจะมา . . . มาเร็วเพื่อชดเชยเวลาที่เสียไป " แฟรงค์ คุณโกรธ ไรเดอร์ " ฉันพูดอยู่ในใจ ฟังด้วยความยินดี ยังใจจดใจจ่อ , ของเขาใกล้ควบ " คุณจะถูกห้ามสำหรับนี้ฉันจะบอกคุณมันเป็นคอของฉันคุณจะใส่ในอันตราย เพราะสิ่งที่คุณเป็นในนั้น tenderer และความรู้สึก ของฉัน มีเขา ผมเห็นเขา แต่ฉันว่าน้ำตาในดวงตาของฉัน สายตาของฉันมันสับสน เห็นม้า ฉันได้ยินว่ามัน . . . . ผมเห็นอย่างน้อยมวลชน ผมได้ยินเสียงตะโกนร้อง . มันเป็นม้า หรืออะไรหนัก ลากสิ่งมัน ข้าม มืด แปลก ๆสนามหญ้า ข้าชื่อมันในแสงจันทร์ก่อนที่ฉันหรือผมจะพูดความรู้สึกที่เพิ่มขึ้นในจิตวิญญาณของฉัน ฉันต้องวิ่งออกมา เป็นสัตว์ที่ดี -- อย่างแท้จริง แฟรงค์ เป็นม้าสีดำ -- ยืนสั่น หอบ snorting ก่อนที่ประตู คนจัดมัน . . ตรงไปตรงมา , ฉันคิดว่า . " เกิดอะไรขึ้น ? " ฉันเรียกร้อง โทมัส คนรับใช้ของฉันเอง ตอบ โดยพูดอย่างรวดเร็ว " เข้าไปในบ้าน คุณนาย " แล้วเรียกคนรับใช้อีกที่รีบจากครัวเช่นถ้าเรียกโดยสัญชาตญาณบางอย่าง " รูธ พาผู้หญิงเข้าบ้านโดยตรง " แต่ฉันคุกเข่าลงบนหิมะ นอกจากบางอย่างที่วางมัน . . . สิ่งที่ฉันได้เห็น ลากไปตามพื้นดิน . . . ทำนองว่าถอนหายใจที่ข้อความบนหน้าอกของฉัน ฉันยกและดรูว์ ให้คุณ เขายังไม่ตาย เขายังไม่ได้สติ ฉันก็แบกเขาในฉันปฏิเสธที่จะถูกสั่ง แล้วผลักเขา ผมค่อนข้างเก็บเพียงพอ ไม่เพียง แต่จะเป็นนายหญิงของตัวเอง แต่ผู้หญิงของคนอื่น พวกเขาได้เริ่มพยายามทำกับผมเหมือนผมเป็นเด็ก ตามที่พวกเขาทำเสมอกับคนที่หลงโดยมือของพระเจ้า แต่ฉันให้สถานที่ที่จะไม่มียกเว้น ศัลยแพทย์ และเมื่อเขาได้ทำในสิ่งที่เขาทำได้ ฉันเอาฉันตาย แฟรงค์ กับตัวเอง เขามีแรงเท่าฉันในอ้อมแขนของเขาเขามีอำนาจที่จะพูดชื่อของฉัน เขาได้ยินฉันอธิษฐานมากกว่าเขาเบาๆ เขารู้สึกว่าฉันเป็นฉันอย่างแผ่วเบาและด้วยความรักปลอบโยนเขา . " มาเรีย , " เขากล่าวว่า " ผมกำลังจะตายในสวรรค์ . " เขาใช้เวลาในลมหายใจสุดท้ายของเขาในคำพูดที่ซื่อสัตย์กับฉัน เมื่อรุ่งอรุณของเช้าวันคริสต์มาส แตก ผมแฟรงค์กับพระเจ้า มันเกิดขึ้นเมื่อ 30 ปีที่แล้ว ฉันได้รับความเดือดร้อน เนื่องจากฉันสงสัยว่าถ้าฉันทำให้การใช้งานที่ดีที่สุดของภัยพิบัติทั้งหมด อ่อน , อ่อนโยนธรรมชาติ -- พวกเขาจะต้องประณีต saintliness ; แข็งแรง , วิญญาณชั่วร้ายที่พวกเขาทำปีศาจ ; สำหรับฉัน ฉันมีเพียงการวิบัติและหลงผู้หญิงเห็นแก่ตัว . แต่ในเวลานี้ผมสามารถพูดด้วยความจริงใจ สิ่งที่ผมไม่เคยพูดมาก่อน ลึกลับ พระเจ้า พระองค์จะสำเร็จ !และในตอนนี้ฉันสามารถเชื่อว่าความตายจะคืนฉันแฟรงค์ ผมไม่เคยเชื่อจนกระทั่งเดี๋ยวนี้