The concepts of Carrying Capacity,

The concepts of Carrying Capacity, the ROS, LAC, VIM, VAMP and the Tourism Optimization Management Model (TOMM) are examples of visitor planning and management frameworks. Each is intended to complement existing management and decision-making processes (Pigram and Jenkins, 2005).
Carrying Capacity is fundamental to environmental protection and sustainable development. It refers to the maximum use of any site without causing adverse impact upon the society, economy and culture of the area. Carrying capacity limits can sometimes be difficult to quantify, but they are essential to environmental planning for tourism and recreation.

Clark and Stankey (1979) initially proposed a series of four levels of development, or management classes under the ROS system:
 semi-modern
 modern
 semi-primitive
 primitive
Factors used to describe management classes were
 access
 other non-recreational resource uses
 on-site management
 social interaction
 acceptability of visitor impacts
 acceptable level of regimentation
More recently the ROC has been used to establish the classification criterion and framework for a local ecotourism venture in Taiwan. A number of opportunity classifications were identified including ‘specialized and middle adventure’, ‘specialized’, ‘middle and popular ecotourism experience’ and ‘cultural scanning’ (Huang and Lo, 2005).
Limitations of the ROS are related to its basis in recreational carrying capacity, which is seen as the product of technical assessments, as opposed to value judgments that weigh resource and social impacts, along with human needs and values (McCool, 1990).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวคิดของจุ ROS, LAC, VIM, VAMP และการท่องเที่ยวเพิ่มประสิทธิภาพบริหารรุ่น (TOMM) เป็นตัวอย่างของกรอบการวางแผนและบริหารเข้าชม แต่ละมีวัตถุประสงค์เพื่อเติมเต็มที่มีอยู่ตัดสินใจจัดการกระบวนการ (Pigram และเจงกินส์ 2005) .
จุเป็นพื้นฐานเพื่อป้องกันสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาที่ยั่งยืน มันหมายถึงการใช้งานสูงสุดของเว็บไซต์ใด ๆ โดยไม่ก่อให้เกิดกระทบสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของพื้นที่ จำกัดความจุสามารถบางครั้งวัดปริมาณได้ยาก แต่พวกเขาเป็นสิ่งสำคัญในการวางแผนสิ่งแวดล้อมสำหรับการท่องเที่ยวและพักผ่อนหย่อนใจ

คลาร์กและ Stankey (1979) เริ่มนำเสนอชุดของ 4 ระดับของการพัฒนา หรือคลาจัดการภายใต้ระบบ ROS:
กึ่งโมเดิร์น
สมัย
กึ่งกับขึ้น
กับขึ้น
ถูกใช้เพื่ออธิบายการจัดการเรียน
เข้า
ใช้ทรัพยากรอื่น ๆ ที่ไม่ได้ออกกำลังกาย
บริหารกาย
สังคม
acceptability ผลกระทบต่อผู้เข้าชม
ระดับที่ยอมรับของกองทหาร
เมื่อเร็ว ๆ นี้ ได้ใช้ ROC เพื่อสร้างประเภทเงื่อนไขและกรอบในกิจการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ท้องถิ่นในไต้หวัน ระบุหมายเลขของการจัดประเภทโอกาสรวมถึง 'เฉพาะกลางผจญภัย และ' 'ความ' 'กลาง และเป็นที่นิยมท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์สัมผัส' และ 'แกนวัฒนธรรม' (หวงและหล่อ 2005) .
ข้อจำกัดของ ROS เกี่ยวข้องกับพื้นฐานในคลายความจุ ซึ่งถือเป็นผลิตภัณฑ์ของการประเมินผลทางเทคนิค ตรงข้ามกับคำพิพากษาค่าที่ชั่งน้ำหนักทรัพยากรและผลกระทบต่อสังคม ความต้องการมนุษย์และค่า (แมคคูล 1990)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิดของการแบกความจุ, ชมพู, LAC, VIM, ปะติดปะต่อและการท่องเที่ยวรูปแบบการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ (tomm) เป็นตัวอย่างของผู้เข้าชมการวางแผนและการจัดการกรอบ แต่ละคนมีจุดมุ่งหมายเพื่อเสริมการจัดการและการตัดสินใจกระบวนการที่มีอยู่ (Pigram และเจนกินส์, 2005)
ความจุถือเป็นพื้นฐานของการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืน ซึ่งหมายถึงการใช้ประโยชน์สูงสุดของเว็บไซต์ใด ๆ ที่ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบกับสังคมเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของพื้นที่ การดำเนินการ จำกัด กำลังการผลิตบางครั้งอาจเป็นเรื่องยากที่จะหาจำนวน แต่พวกเขามีความจำเป็นเพื่อการวางแผนด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวและนันทนาการคลาร์กและ Stankey (1979) ครั้งแรกที่นำเสนอชุดของสี่ระดับของการพัฒนาหรือการเรียนการจัดการภายใต้ระบบ ROS: กึ่งทันสมัยทันสมัย​​กึ่งดั้งเดิม▪ผู้▪ผู้ดั้งเดิมปัจจัยที่ใช้ในการอธิบายการจัดการชั้นเรียนได้เข้าถึง ทรัพยากรอื่น ๆ ที่ไม่สะดวกใช้การจัดการบนเว็บไซต์การปฏิสัมพันธ์ทางสังคมยอมรับผลกระทบของผู้เข้าชมระดับที่ยอมรับของกองทหารอื่น ๆ เร็ว ๆ นี้ร็อคที่ได้รับการใช้ในการ สร้างเกณฑ์การจัดหมวดหมู่และกรอบสำหรับกิจการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในท้องถิ่นในไต้หวัน จำนวนของการแบ่งประเภทของโอกาสที่ถูกระบุรวมทั้งการผจญภัยที่เชี่ยวชาญและกลาง ',' เฉพาะ ',' ประสบการณ์ตรงกลางและเป็นที่นิยมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ 'และ' สแกนวัฒนธรรม (Huang และ Lo, 2005) ข้อ จำกัด ของ ROS ที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานในการพักผ่อนหย่อนใจ ขีดความสามารถซึ่งถูกมองว่าเป็นผลิตภัณฑ์ของการประเมินทางเทคนิคเมื่อเทียบกับการตัดสินค่าที่มีน้ำหนักทรัพยากรและผลกระทบทางสังคมไปพร้อมกับความต้องการและค่านิยม (แม็คคูล, 1990) ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของแบกความจุ , รอสครั่ง , วิม แวมไพร์และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการการท่องเที่ยวแบบ ( tomm ) เป็นตัวอย่างของการวางแผนและการจัดการของผู้เข้าชมกรอบ . แต่ละมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมกระบวนการการจัดการที่มีอยู่และการตัดสินใจ ( pigram และ เจนกิ้นส์ , 2005 ) .
แบกความจุเป็นพื้นฐานของการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืนมันหมายถึงการใช้สูงสุดของเว็บไซต์ใด ๆ โดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของชุมชน แบกจำกัดความจุบางครั้งสามารถยากที่จะหา แต่พวกเขาจะสรุปการวางแผนสิ่งแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวและนันทนาการ

คลาร์กและ stankey ( 1979 ) ตอนแรกเสนอชุดสี่ระดับของการพัฒนาหรือการจัดการเรียนภายใต้ระบบ :
รอสกึ่งโมเดิร์นกึ่งทันสมัย

ดั้งเดิม

ดั้งเดิมปัจจัยที่ใช้เพื่ออธิบายบทเรียนการจัดการอยู่

เข้าถึงทรัพยากรนันทนาการอื่น ๆไม่ใช้
การจัดการปฏิสัมพันธ์ในสังคม

การยอมรับของผู้เข้าชมจากระดับของกองทหาร

เมื่อเร็ว ๆ นี้ผลที่ได้ถูกใช้เพื่อสร้างเกณฑ์และกรอบสำหรับการลงทุน การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ท้องถิ่นในไต้หวัน หมายเลขของโอกาสหมวดหมู่ระบุเฉพาะ และรวมถึง ' ผจญภัย ' กลาง ' พิเศษ ' ' กลางและประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมที่นิยมและ ' สแกน ' ( Huang และดูเถิด , 2005 ) .
ข้อจำกัดของ ROS เกี่ยวข้องกับพื้นฐานในนันทนาการแบกความจุ ซึ่งจะเห็นเป็นผลิตภัณฑ์ของการประเมินทางด้านเทคนิค ซึ่งตรงข้ามกับการตัดสินคุณค่าว่าชั่งทรัพยากรและผลกระทบทางสังคม พร้อมกับความต้องการของมนุษย์ และคุณค่า แมคคูล 1990 ) .