Forest disturbances are discrete ev

Forest disturbances are discrete events in space and time that
disrupt the biophysical environment (White et al., 1985) and
impart lasting legacies on forest composition, structure, and stand
development patterns (Lorimer, 1980; Foster et al., 1998; White
and Jentsch, 2001; Foster et al., 2002). Disturbances are often classified along a gradient of magnitude and spatial extent. This gradient spans from catastrophic, stand-replacing events to highly
localized, gap-scale events (Oliver and Larson, 1996). The range
between endpoints of this disturbance classification gradient is
vast and makes quantifying disturbances that are too broad to be
considered gap-scale and those too localized to be considered

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รบกวนป่ามีกิจกรรมต่อเนื่องในพื้นที่ และเวลาที่ทำให้สภาพแวดล้อม biophysical (ขาว et al. 1985) และบอกนานมรดกในป่าองค์ประกอบ โครงสร้าง และยืนการพัฒนารูปแบบ (Lorimer, 1980 ฟอสเตอร์ et al. 1998 สีขาวและ Jentsch, 2001 อุปถัมภ์ et al. 2002) รบกวนมักจะจัดประเภทตามการไล่ระดับสีขนาดและขอบเขตเชิงพื้นที่ ไล่ระดับนี้ครอบคลุมจากเหตุการณ์รุนแรง แทนยืนสูงแปล กิจกรรมขนาดช่องว่าง (Oliver และกับ 1996) ช่วงระหว่างปลายทางประเภทนี้รบกวน เป็นการไล่ระดับสีใหญ่ และควอนไทซ์รบกวนที่กว้างเกินไปจะทำให้ขนาดช่องว่างและผู้แปลเกินไปจะถือว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รบกวนป่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในพื้นที่และเวลาที่
ส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมชีวฟิสิกส์และสีขาว (et al, 1985.)
บอกมรดกกับองค์ประกอบป่าโครงสร้างที่ยั่งยืนและยืน
การพัฒนารูปแบบ (อริเมอร์ 1980; อุปถัมภ์ et al, 1998;. สีขาว
และ Jentsch 2001. ฟอสเตอร์, et al, 2002) รบกวนมักจะถูกจัดตามความลาดชันของขนาดและขอบเขตเชิงพื้นที่ การไล่ระดับสีนี้ครอบคลุมจากภัยพิบัติยืนแทนที่เหตุการณ์ที่จะสูง
เหตุการณ์หน่วงช่องว่างขนาด (โอลิเวอร์และ Larson, 1996) ช่วง
ระหว่างจุดสิ้นสุดของการไล่ระดับสีนี้รบกวนการจัดหมวดหมู่เป็น
ที่กว้างใหญ่และทำให้รบกวนเชิงปริมาณที่กว้างเกินไปที่จะได้รับ
การพิจารณาช่องว่างขนาดและผู้ที่มีการแปลเกินไปที่จะได้รับการพิจารณา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การรบกวนป่าเป็น discrete ในพื้นที่และเวลาที่รบกวนสภาพแวดล้อม ( สีขาว et al . , 1985 ) และถ่ายทอดมรดกที่ยั่งยืนองค์ประกอบ โครงสร้างของป่า และยืนรูปแบบการพัฒนา ( ล็อก , 1980 ; อุปถัมภ์ et al . , 1998 ; สีขาวและ jentsch , 2001 ; อุปถัมภ์ et al . , 2002 ) ผิดปกติมักจะจำแนกตามระดับของขนาดพื้นที่และขอบเขต นี้ขยายจากระดับรุนแรง ยืนแทนที่เหตุการณ์อย่างมากถิ่น ช่องว่างขนาดต่าง ๆ ( Oliver และ Larson , 1996 ) ช่วงระหว่างนี้รบกวนช่วยการไล่ระดับเป็นมาก และทำให้ค่าการรบกวนที่กว้างเกินไปเป็นถือว่าเป็นช่องว่างขนาดนั้นด้วยภาษาท้องถิ่น จะถือว่า