Thermal conductivity of coarse aggr

Thermal conductivity of coarse aggregate, cement mortar as well as concrete were measured by means of
a guarded hot plate apparatus and/or a transient plane source. Influences of sand ratio, type and volume
fraction of aggregate, water–cement ratio, saturation degree and load level on thermal conductivity of
concrete were investigated. By using the theoretical model for thermal conductivity of composite materials,
interfacial thermal resistance between cement mortar and coarse aggregate were studied further.
The results show that thermal conductivity of concrete increases with the increasing saturation degree,
volume fraction and thermal conductivity of aggregate, but decreases with the increasing water–cement
ratio and load level. And interfacial thermal resistance coefficient decreases with the increasing saturation
degree; therefore, interfacial thermal resistance must be considered when calculating thermal conductivity
of concrete. Finally, mesoscale models were established for thermal conductivity of undamaged
concrete in dry and unsaturated states based on the Maxwell’s model. In addition, a mesoscale model was
proposed for thermal conductivity of damaged concrete; this model is based on the assumption that
damaged concrete was isotropic and damaged phase was served as an insulator. Mesoscale models can
be used to predict the effective thermal conductivity of concrete under different states and the predicted
values were all in acceptable agreement with the experimental values.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หากต้องการนำความร้อนของรวมหยาบ คอนกรีตเป็นเช่นปูนซีเมนต์ถูกวัดโดยวิธีของเครื่องมั่นแผ่นความร้อนและ/หรือต้นเครื่องบินชั่วคราว อิทธิพลของอัตราส่วนทราย ชนิด และปริมาณเศษส่วนรวม อัตราส่วนน้ำซีเมนต์ ระดับปริญญาและโหลดของความเข้มในการนำความร้อนของคอนกรีตมีการตรวจสอบ โดยใช้แบบจำลองทางทฤษฎีสำหรับการนำความร้อนของวัสดุคอมโพสิตต้านทานความร้อน interfacial ระหว่างปูนซีเมนต์และหยาบรวมได้ศึกษาเพิ่มเติมผลได้แสดงว่าการนำความร้อนของคอนกรีตเพิ่มขึ้นกับระดับความเข้มเพิ่มขึ้นนำเศษส่วนและความร้อนของปริมาตรของรวม แต่ลด ด้วยน้ำซีเมนต์เพิ่มขึ้นระดับอัตราส่วนและโหลด และสัมประสิทธิ์ interfacial ต้านทานความร้อนลดลง มีความเข้มเพิ่มขึ้นระดับ ดังนั้น การคำนวณการนำความร้อนต้องพิจารณา interfacial ต้านทานความร้อนของคอนกรีต สุดท้าย รุ่น mesoscale ถูกสร้างสำหรับการนำความร้อนของไม่เสียหายคอนกรีตในอเมริกาแห้ง และในระดับที่สมตามรุ่นของแมกซ์เวลล์ นอกจากนี้ ถูกแบบ mesoscaleนำเสนอสำหรับการนำความร้อนของคอนกรีตเสียหาย รุ่นนี้เป็นไปตามสมมติฐานที่คอนกรีตที่เสียหายเป็น isotropic และระยะเสียหายถูกทำหน้าที่เป็นฉนวน รุ่น Mesoscale สามารถใช้ในการทำนายการนำความร้อนที่มีประสิทธิภาพของคอนกรีตภายใต้สถานะต่างกันและการคาดการณ์ค่าทั้งหมดในข้อตกลงที่ยอมรับได้กับค่าทดลองได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การนำความร้อนของการรวมหยาบปูนเช่นเดียวกับคอนกรีตถูกวัดโดยวิธีการของอุปกรณ์จานร้อนรักษาและ / หรือแหล่งที่มาของเครื่องบินชั่วคราว อิทธิพลของอัตราส่วนทรายชนิดและปริมาณส่วนของการรวมอัตราส่วนน้ำซีเมนต์ระดับความอิ่มตัวของสีและระดับภาระในการนำความร้อนของคอนกรีตที่ถูกตรวจสอบ โดยใช้รูปแบบทฤษฎีการนำความร้อนของวัสดุคอมโพสิต, ความต้านทานความร้อน interfacial ระหว่างปูนและมวลรวมหยาบได้ศึกษาต่อไป. ผลปรากฏว่าการนำความร้อนของการเพิ่มขึ้นของคอนกรีตที่มีการศึกษาระดับปริญญาอิ่มตัวเพิ่มขึ้นส่วนปริมาณและการนำความร้อนของการรวม แต่ลดลง กับน้ำปูนซิเมนต์ที่เพิ่มขึ้นอัตราส่วนและระดับความเร็วในการโหลด และค่าสัมประสิทธิ์ความต้านทานความร้อน interfacial ลดลงด้วยการเพิ่มความเข้มการศึกษาระดับปริญญา; ดังนั้นความต้านทานความร้อน interfacial จะต้องพิจารณาเมื่อคำนวณค่าการนำความร้อนของคอนกรีต สุดท้ายรุ่น mesoscale ถูกจัดตั้งขึ้นสำหรับการนำความร้อนของเสียหายที่เป็นรูปธรรมในรัฐแห้งและไม่อิ่มตัวขึ้นอยู่กับรูปแบบของแมกซ์เวล นอกจากนี้รูปแบบ mesoscale ได้รับการเสนอชื่อเพื่อการนำความร้อนของคอนกรีตที่เสียหาย; รูปแบบนี้จะขึ้นอยู่กับสมมติฐานที่ว่าได้รับความเสียหายที่เป็นรูปธรรมเป็น isotropic และเฟสเสียหายได้ทำหน้าที่เป็นฉนวน รุ่น Mesoscale สามารถนำมาใช้ในการทำนายความร้อนที่มีประสิทธิภาพการนำของคอนกรีตภายใต้รัฐที่แตกต่างและที่คาดการณ์ค่าทุกคนอยู่ในข้อตกลงที่ยอมรับได้มีค่าการทดลอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การนำความร้อนของมวลรวมหยาบ ปูนซีเมนต์ ปูนเป็นคอนกรีตถูกวัดโดยวิธีการของการรักษาจานร้อนเครื่องและ / หรือแหล่งที่มาเครื่องบินชั่วคราว อิทธิพลของอัตราส่วนทราย ชนิดและปริมาณ
สัดส่วนรวมอัตราส่วนน้ำซีเมนต์และความอิ่มตัวของระดับและระดับโหลด
คอนกรีตการนำความร้อนได้โดยใช้แบบจำลองทางทฤษฎีสำหรับการนำความร้อนของวัสดุคอมโพสิต , ต้านทานระหว่างความร้อน
( ปูนซิเมนต์มวลรวมหยาบและศึกษาเพิ่มเติม
พบว่าค่าการนำความร้อนของคอนกรีตที่มีการเพิ่มความอิ่มตัวของระดับ
สัดส่วนปริมาตรและรวมค่าการนำความร้อน แต่ลดกับเพิ่ม
ซีเมนต์–น้ำอัตราส่วนและระดับโหลด ค่าสัมประสิทธิ์ต้านทานความร้อนลดลง มีการเพิ่มระดับความอิ่มตัว (
; ดังนั้นความต้านทานความร้อนระหว่างที่ต้องพิจารณาเมื่อคำนวณ
นำความร้อนของคอนกรีต ในที่สุดโมเดลสเกลปานกลางขึ้นสำหรับไม่เสียหาย
คอนกรีตแห้งและไม่อิ่มตัวในสหรัฐอเมริกาบนพื้นฐานของแบบจำลองการนำความร้อนของแมกซ์เวล . นอกจากนี้เป็นโมเดลสเกลปานกลาง
เสนอเพื่อความเสียหายของคอนกรีตนำความร้อน แบบจำลองนี้มีพื้นฐานอยู่บนสมมติฐานที่ว่าเป็นแบบคอนกรีต
เสียหายและเฟสเสียหายถูกเสิร์ฟเป็นฉนวน แบบจำลองสเกลปานกลางสามารถ
ถูกใช้เพื่อทำนายประสิทธิภาพการนำความร้อนของคอนกรีตในรัฐที่แตกต่างกันและคาดการณ์
ค่าทั้งหมดในยอมรับข้อตกลงกับค่าที่ได้จากการทดลอง