The history of coffee goes at least

The history of coffee goes at least as far back as the 10th century, with a number of reports and legends surrounding its first use. The native (undomesticated) origin of coffee is thought to have been Ethiopia. The earliest substantiated evidence of either coffee drinking or knowledge of the coffee tree is from the 15th century, in the Sufi monasteries of Yemen.[1] By the 16th century, it had reached the rest of the Middle East, Persia, Turkey, Horn of Africa, and northern Africa. Coffee then spread to the Balkans, Italy and to the rest of Europe, to Indonesia and then to America.[2]
Etymology[edit]
The word "coffee" entered the English language in 1582 via the Dutch koffie,[3] borrowed from the Turkish kahve, in turn borrowed from the Arabic qahwah ( قهوة).[4]

The word qahwah originally referred to a type of wine, whose etymology is given by Arab lexicographers as deriving from the verb qahā (قها, "to lack hunger") in reference to the drink's reputation as an appetite suppressant.[4][5] The word qahwah is sometimes alternatively traced to the Arabic quwwa ("power, energy"), or to Kaffa, a medieval kingdom in Ethiopia whence the plant was exported to Arabia.[4] These etymologies for qahwah have all been disputed, however. The name qahwah is not used for the berry or plant (the products of the region), which are known in Arabic as bunn and in Oromo as būn. Semitic had a root qhh "dark color", which became a natural designation for the beverage. According to this analysis, the feminine form qahwah (also meaning "dark in color, dull(ing), dry, sour") was likely chosen to parallel the feminine khamr (خمر, "wine"), and originally meant "the dark one".[6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติของกาแฟไปน้อยย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 10 มีจำนวนของรายงานและตำนานรอบการใช้งานครั้งแรก มา (undomesticated) เจ้าของกาแฟคิดว่า จะมีประเทศเอธิโอเปีย หลักฐานแรกที่ substantiated ของการดื่มกาแฟหรือความรู้ของต้นกาแฟมาจากศตวรรษที่ 15 ในอาราม Sufi ของประเทศเยเมน [1] โดยศตวรรษที่ 16 มันได้มาถึงส่วนเหลือ ของตะวันออกกลาง เปอร์เซีย ตุรกี ฮอร์นของแอฟริกา แอฟริกาเหนือ กาแฟจากนั้นแพร่กระจายไป ยังคาบสมุทรบอล ข่าน อิตาลี และของยุโรป อินโดนีเซีย และทวีปอเมริกา [2][แก้] ศัพทมูลวิทยา"กาแฟ" ป้อนภาษาอังกฤษใน 1582 ผ่าน koffie ดัตช์, [3] จาก kahve ตุรกี การจะยืมจากอาหรับ qahwah (قهوة) [4]Qahwah คำเดิมเรียกชนิดของไวน์ ศัพทมูลวิทยาถูกกำหนด โดย lexicographers อาหรับเป็นอันเกิดจากคำกริยา qahā (قها, "การขาดความหิว") ตามชื่อเสียงของเครื่องดื่มเป็นการยับยั้งการเกิดความอยากอาหาร [4] [5 อีกวิธีหนึ่งคือบางครั้งติดตาม qahwah]คำ quwwa อาหรับ ("พลังงาน พลังงาน"), หรือ Kaffa อาณาจักรยุคกลางในเอธิโอเปียที่ไหนพืชถูกส่งออกไปอาระเบีย [4] รากศัพท์จากเหล่านี้สำหรับ qahwah มีทั้งการโต้แย้ง อย่างไรก็ตาม ไม่มีใช้ qahwah ชื่อเบอร์รี่หรือโรงงาน (ผลิตภัณฑ์ของภูมิภาค), ซึ่งเป็นที่รู้จักกัน ในภาษาอาหรับเป็น bunn และโอโรโมเป็น būn Semitic มี qhh ราก "สีเข้ม" ซึ่งเป็นการกำหนดสำหรับเครื่องดื่มธรรมชาติ ตามการวิเคราะห์นี้ qahwah ฟอร์มผู้หญิงที่ (ซึ่งหมายถึง การ "มืดสี dull(ing) แห้ง เปรี้ยว") อาจเลือกขนาน khamr ผู้หญิง (خمر "ไวน์"), และ "หนึ่งมืด" มีความหมาย เดิม [6]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประวัติความเป็นมาของกาแฟไปอย่างน้อยไกลกลับเป็นศตวรรษที่ 10 ที่มีจำนวนของรายงานและตำนานรอบใช้งานครั้งแรกของ พื้นเมือง (undomesticated) ที่มาของกาแฟเป็นความคิดที่ได้รับเอธิโอเปีย หลักฐานที่พิสูจน์แรกของทั้งดื่มหรือกาแฟความรู้ของต้นไม้กาแฟมาจากศตวรรษที่ 15 ในวัด Sufi ของเยเมน. [1] โดยศตวรรษที่ 16 ก็มาถึงส่วนที่เหลือของตะวันออกกลางเปอร์เซีย, ตุรกี, ฮอร์น ของทวีปแอฟริกาและแอฟริกาเหนือ กาแฟแล้วแพร่กระจายไปยังคาบสมุทรบอลข่านอิตาลีและส่วนที่เหลือของยุโรปไปยังประเทศอินโดนีเซียแล้วไปอเมริกา. [2]
นิรุกติศาสตร์ [แก้ไข]
คำว่า "กาแฟ" เข้าภาษาอังกฤษใน 1582 ผ่านทาง Koffie ดัตช์, [3] ที่ยืมมาจาก kahve ตุรกีในที่สุดก็ยืมมาจาก qahwah อาหรับ (قهوة). [4] qahwah คำที่ แต่เดิมเรียกว่าประเภทของไวน์ที่มีรากศัพท์จะได้รับจาก lexicographers อาหรับมาจากคำกริยาqahā (قها "ขาดความหิว" ) ในการอ้างอิงถึงชื่อเสียงของเครื่องดื่มเป็น suppressant กระหาย. [4] [5] qahwah คำบางครั้งจะตรวจสอบอีกทางเลือกหนึ่งที่จะ quwwa อาหรับ ("อำนาจพลังงาน") หรือ Kaffa, อาณาจักรยุคกลางในเอธิโอเปียไหนพืชเป็น ส่งออกไปยังอารเบีย. [4] etymologies เหล่านี้ qahwah ทั้งหมดได้รับการโต้แย้งอย่างไร ชื่อ qahwah ไม่ได้ใช้สำหรับผลไม้เล็ก ๆ หรือพืช (ผลิตภัณฑ์ของภูมิภาค) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในภาษาอาหรับเป็น Bunn และโรโมเป็นบุญ ยิวมีราก qhh "สีเข้ม" ซึ่งกลายเป็นกำหนดธรรมชาติสำหรับเครื่องดื่ม ตามการวิเคราะห์นี้ผู้หญิงแบบ qahwah (ยังหมายถึง "เข้มสีหมองคล้ำ (แอร์) แห้งเปรี้ยว") ได้รับเลือกให้มีแนวโน้มที่จะขนาน khamr ผู้หญิง (خمر "ไวน์") และหมายเดิม "หนึ่งมืด ". [6]