Good governance is that which perfo

Good governance is that which performs its tasks and meets its challenges effectively, efficiently, and in a manner that contributes to the legitimacy of authority (the general approval of the people). Legitimacy can be demonstrated in a number of ways, both active and passive. It does not require free and fair elections. Suharto’s Indonesia at mid-course is a case in point. In terms of real social and economic progress, it had what Liddle called “developmental legitimacy” rather than “democratic legitimacy,” what I have elsewhere called “instrumental legitimacy.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ธรรมาภิบาลคือ ที่ทำงาน และตรงตามความท้าทายได้อย่างมีประสิทธิภาพ มี ประสิทธิภาพ และในลักษณะ ที่ก่อให้เกิดความชอบธรรมของอำนาจ (การอนุมัติทั่วไปของคน) ความสามารถแสดงได้ในหลายวิธี ใช้งานอยู่ และแฝง ไม่ต้องเลือกตั้งที่เสรี และเป็นธรรม ของซูอินโดนีเซียที่กลางหลักสูตรเป็นกรณีในจุด ในแง่ของความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ และสังคมที่แท้จริง มันมีอะไร Liddle เรียกว่า "ความพัฒนา" แทน "ตลกดี สิ่งที่ฉันมีอื่น ๆ เรียกว่า"บรรเลงชอบธรรม"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกำกับดูแลกิจการที่ดีเป็นสิ่งที่ดำเนินงานและได้พบกับความท้าทายได้อย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างมีประสิทธิภาพและในลักษณะที่ก่อให้เกิดความถูกต้องของผู้มีอำนาจ (ที่ได้รับการอนุมัติโดยทั่วไปของคน) ถูกต้องตามกฎหมายสามารถแสดงให้เห็นในหลายวิธีทั้งเชิงรุกและเชิง มันไม่จำเป็นต้องมีการเลือกตั้งเสรีและเป็นธรรม ซูฮาร์โตของอินโดนีเซียที่กลางแน่นอนว่าเป็นกรณีในจุด ในแง่ของความก้าวหน้าทางสังคมและเศรษฐกิจที่แท้จริงมันมีสิ่งที่มีเศษเรียกว่า "ถูกต้องตามกฎหมายการพัฒนา" มากกว่า "ถูกต้องตามกฎหมายในระบอบประชาธิปไตย" สิ่งที่ฉันได้เรียกว่าที่อื่น ๆ "ถูกต้องตามกฎหมายมีประโยชน์."