There is suggested by different aut

There is suggested by different authors (Brown, 2005, Lachman et al., 2000 and Yen and Chen, 1995) that antioxidants naturally presented in food have health-promoting and antiaging effects in the human body. However, depending on the type of bioactive compounds they can be well absorbed and act as antioxidants within the organism or can be abolished during first-pass metabolism in the intestine and liver. Among antioxidants ascorbic acid and α-tocopherol preserve their properties in the organism but another phytochemicals, like polyphenols lose this function as a result of the attachment of a functional group at exactly those positions of the molecule that are responsible for its antioxidant activity. This is one of the reason why the referring total antioxidant capacity (TAC) of food, measured by different in vitro assays, to its importance for human health is to be discouraged ( Pompella et al., 2014). However, antioxidants can also play an important role in food technology by contributing to food quality, for instance by the preventing fat deterioration in fried products.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีแนะนำ โดยผู้เขียนแตกต่างกัน (น้ำตาล 2005, Lachman และ al., 2000 และเย็น และ เฉิน 1995) ที่แสดงในอาหารตามธรรมชาติสารต้านอนุมูลอิสระมีผลส่ง เสริมสุขภาพ และ antiaging ในร่างกายมนุษย์ อย่างไรก็ตาม ตามชนิดของสารกรรมการก จะสามารถดูดซึมได้ดี และทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระภายในสิ่งมีชีวิตที่ ขึ้นสามารถยุติช่วงแรกผ่านการเผาผลาญในลำไส้และตับ ระหว่างอนุมูล กรดแอสคอร์บิคและ tocopherol ด้วยกองทัพรักษาคุณสมบัติในการมีชีวิตแต่อีก phytochemicals เช่นโพลีฟีนสูญเสียฟังก์ชันนี้จากสิ่งที่แนบของกลุ่ม functional ที่ตรงที่ตำแหน่งของโมเลกุลที่รับผิดชอบกิจกรรมของสารต้านอนุมูลอิสระ นี่คือหนึ่งเหตุผลที่ทำไมอ้างอิงสารต้านอนุมูลอิสระรวมกำลังการผลิต (มาตรวัด) ของอาหาร วัดตามต่าง ๆ assays ใน ให้ความสำคัญสำหรับสุขภาพของมนุษย์จะเป็นกำลังใจ (Pompella et al., 2014) อย่างไรก็ตาม สารต้านอนุมูลอิสระสามารถยังมีบทบาทสำคัญในเทคโนโลยีการอาหาร โดยสนับสนุนอาหารคุณภาพ เช่นโดยเสื่อมสภาพไขมันป้องกันไม่ให้ผลิตภัณฑ์ที่ทอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีการแนะนำโดยผู้เขียนที่แตกต่างกัน (สีน้ำตาลปี 2005 Lachman et al., 2000 และเยนและ Chen, 1995) ที่นำเสนอสารต้านอนุมูลอิสระตามธรรมชาติในอาหารที่มีการส่งเสริมสุขภาพและผลกระทบ antiaging ในร่างกายมนุษย์ แต่ขึ้นอยู่กับชนิดของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่พวกเขาสามารถดูดซึมได้ดีและทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่อยู่ในสิ่งมีชีวิตหรือสามารถยกเลิกการเผาผลาญอาหารในช่วงแรกผ่านในลำไส้และตับ ในบรรดาสารต้านอนุมูลอิสระวิตามินซีและαโทโคฟีรอรักษาคุณสมบัติของพวกเขาในชีวิต แต่สารอาหารจากพืชอื่นเช่นโพลีฟีนสูญเสียฟังก์ชั่นนี้เป็นผลมาจากสิ่งที่แนบมาของกลุ่มการทำงานที่ตรงตำแหน่งนั้นของโมเลกุลที่มีความรับผิดชอบในการต้านอนุมูลอิสระของตน นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ว่าทำไมหมายถึงสารต้านอนุมูลอิสระทั้งหมด (TAC) ของอาหารที่แตกต่างกันโดยวัดจากการตรวจในหลอดทดลองความสำคัญต่อสุขภาพของมนุษย์คือการได้รับกำลังใจ (Pompella et al., 2014) อย่างไรก็ตามสารต้านอนุมูลอิสระนอกจากนี้ยังสามารถมีบทบาทสำคัญในด้านเทคโนโลยีอาหารโดยร่วมกับอาหารที่มีคุณภาพเช่นโดยการป้องกันการเสื่อมสภาพของไขมันในผลิตภัณฑ์ทอด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีการแนะนำโดยผู้เขียนที่แตกต่างกัน ( สีน้ำตาล , 2005 , ลาชแมน et al . , 2000 และ เยน และ เฉิน , 1995 ) ที่นำเสนอมีสารต้านอนุมูลอิสระตามธรรมชาติในอาหารส่งเสริมสุขภาพ antiaging และผลกระทบในร่างกายมนุษย์ อย่างไรก็ตามขึ้นอยู่กับชนิดของสารประกอบพวกเขาสามารถดูดซึมได้ดีและทำหน้าที่เป็นสารต้านอนุมูลอิสระภายในร่างกาย หรือสามารถยกเลิกในช่วงผ่านการเผาผลาญแรกในลำไส้และตับ ของสารต้านอนุมูลอิสระ กรดแอลฟาโทโคเฟอรอล และรักษาคุณสมบัติของสิ่งมีชีวิต แต่อีก phytochemicals ,เช่น โพลีฟีนอล สูญเสียฟังก์ชันนี้เป็นผลของสิ่งที่แนบมาของกลุ่มการทำงานที่ตรงสถานะของโมเลกุลที่เป็นผู้รับผิดชอบกิจกรรมของสารต้านอนุมูลอิสระของ นี้เป็นหนึ่งในเหตุผลที่อ้างถึงความจุรวมสารต้านอนุมูลอิสระ ( TAC ) ของอาหารที่วัดโดยแตกต่างกันในหลอดทดลอง ) ให้ความสำคัญต่อสุขภาพของมนุษย์จะท้อ ( pompella et al . , 2010 ) อย่างไรก็ตามสารต้านอนุมูลอิสระยังสามารถมีบทบาทสำคัญในเทคโนโลยีอาหาร โดยมีผลต่อคุณภาพอาหาร เช่น ไขมันโดยการป้องกันการเสื่อมสภาพในผลิตภัณฑ์ทอด