IN ESSENCEFOREIGN POLICY & DEFENSET

IN ESSENCE
FOREIGN POLICY & DEFENSE
THE SOURCE: "Don't Come Home, America" by Stephen G. Brooks, G. John Ikenberry, and William C. Wohlforth, in International Security, Winter 2012-13.
IT'S RARE TO FIND AGREEMENT IN ACADEMIA, but when it comes to the grand strategy of the United States, there is near unanimity among security scholars: America is too dominant and too domineering for its own good. The cash-strapped and war-weary United States ought to cut its bloated defense budget and pull back from its "globe-girdling" foreign policy, a chorus of scholars implores.
Stephen G. Brooks and William C. Wohlforth, government professors at Dartmouth, and G. John Ikenberry, a political scientist at Princeton, say their colleagues are all wet: The United States mustn't retreat. The nation is at its safest, richest, and most influential when it flexes its muscles far beyond North America.
"Deep engagement," as Brooks and colleagues call U.S. strategy today, gets a bad rap, they say, from scholars who overlook its benefits. America's vast network of military bases and alliances in Europe, Asia, and the Middle East prevents a foreign power from dominating all of Eurasia (and therefore menacing the United States). The strategy ensures American economic well-being by guarding global stability and keeping shipping lanes open. And deep engagement greases the squeaky wheels of diplomacy. When the United States wants to ink a free-trade deal or isolate a rogue state, its allies cooperate, lest they lose the perks of American friendship, such as American-made weaponry or U.S. security guarantees.
America plays nice with other countries in forums such as the United Nations, magnifying the benefits of deep engagement. It does not always get what it wants, but its combination of hard and soft power "results in more cooperation on matters of importance than would occur if the United States disengaged."
Critics rebut all this. They contend that Eurasia isn't a legitimate American concern. Or they claim that stability would endure there in the absence of a U.S. presence. Besides, they say, America can't afford the financial and human costs of policing the world anymore.
Brooks, Ikenberry, and Wohlforth shudder at the thought of leaving so much to chance. Pulling back from America's commitments--whether entirely, as some advocate, or only "over the horizon" to a maritime stance--would amount to what the authors call a "massive experiment." The question: "How would the world work without an engaged, liberal leading power?"
It would be no peaceful idyll. Among other "nasty security consequences," U.S. allies in the Middle East, such as Egypt and Saudi Arabia, might acquire nuclear weapons. An American withdrawal from Asia would ratchet up tension by removing a check on China's appetite for regional dominance.
The authors aren't convinced that a pullback would save much money, either. If the United States opted for "offshore balancing," as some scholars advocate, the price tag would still be high. Stationing troops aboard ships is costly. Pulling U.S. forces back home comes with its own problems, and, as Brooks and colleagues remind us, American allies "generally cover many infrastructure costs of U.S. forces and bases" overseas.
Pullback advocates also argue that deploying American GIs in so many places pulls the United States into unwise wars or tempts American leaders into rash interventions. They cite Iraq as the prime example.
Iraq was a major exception to what has been a sound grand strategy for some 60 years, the authors respond. Deep engagement hardly means that the United States is destined to repeat such mistakes.
Grand strategies must evolve, Brooks and his coauthors allow. The United States is right to "pivot" to Asia in anticipation of China's rise. The Pentagon's budget can afford to shrink somewhat. But abandoning deep engagement would tempt fate. "A world with a disengaged United States," they write, "is the devil we don't know.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในสาระสำคัญของต่างประเทศและนโยบายการป้องกันที่มา: "อย่ากลับมาบ้านอเมริกา" โดยสตีเฟ่นกรัมบรูคส์จีจอห์น Ikenberry และวิลเลียมซี Wohlforth ในความมั่นคงระหว่างประเทศ, ฤดูหนาว 2012-13. มันยากที่จะหาข้อตกลงใน สถาบันการศึกษา แต่เมื่อมันมาถึงกลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกามีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในหมู่นักวิชาการที่อยู่ใกล้การรักษาความปลอดภัย: อเมริกาเป็นที่โดดเด่นเกินไปและครอบงำมากเกินไปสำหรับการที่ดีของตัวเอง เงินสด strapped และเบื่อหน่ายสงครามสหรัฐอเมริกาควรจะตัดงบประมาณการป้องกันป่องและดึงกลับมาจาก "โลก-girdling" ของนโยบายต่างประเทศของนักร้องนักวิชาการอ้อนวอน. สตีเฟ่นกรัมบรูคส์และวิลเลียมซี Wohlforth อาจารย์รัฐบาลที่ดาร์ทเมาท์ และจีจอห์น Ikenberry นักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองที่พรินซ์ตันกล่าวว่าเพื่อนร่วมงานของพวกเขาจะเปียกทั้งหมด: สหรัฐอเมริกาต้องไม่ถอย ประเทศที่ปลอดภัยที่สุดที่ร่ำรวยและมีอิทธิพลมากที่สุดเมื่อมันยืดหยุ่นกล้ามเนื้อไกลเกินทวีปอเมริกาเหนือ. "หมั้นลึก" ในขณะที่บรูคส์และเพื่อนร่วมงานเรียกกลยุทธ์ของสหรัฐในวันนี้ได้รับการลงโทษที่ไม่ดีพวกเขากล่าวว่าจากนักวิชาการที่มองเห็นผลประโยชน์ของตน . เครือข่ายขนาดใหญ่ของอเมริกาฐานทหารและพันธมิตรในยุโรปประจำภูมิภาคเอเชียและตะวันออกกลางป้องกันไม่ให้ต่างชาติจากอำนาจเหนือทั้งหมดของยูเรเซีย (และอันตรายสหรัฐอเมริกา) กลยุทธ์เพื่อให้มั่นใจเศรษฐกิจอเมริกันเป็นอยู่ที่ดีโดยการปกป้องความมั่นคงทั่วโลกและการรักษาเดินเรือเปิด และการสู้รบลึกจาระบีล้อส่งเสียงดังเอี้ยของการเจรจาต่อรอง เมื่อสหรัฐอเมริกาต้องการที่จะหมึกข้อตกลงการค้าเสรีหรือแยกรัฐโกงพันธมิตรความร่วมมือเกรงว่าพวกเขาจะสูญเสียผลประโยชน์ของมิตรภาพอเมริกันเช่นอาวุธอเมริกันทำหรือการค้ำประกันความมั่นคงของสหรัฐ. อเมริกาเล่นที่ดีกับประเทศอื่น ๆ ในฟอรั่ม เช่นสหประชาชาติขยายประโยชน์ของการมีส่วนร่วมของลึก มันไม่เคยได้รับสิ่งที่มันต้องการ แต่การรวมกันของอำนาจแข็งและอ่อน "ส่งผลให้ความร่วมมือมากขึ้นในเรื่องที่มีความสำคัญเกินกว่าจะเกิดขึ้นได้หากประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นอิสระ." นักวิจารณ์โต้แย้งทั้งหมดนี้ พวกเขายืนยันว่ายูเรเซียไม่ได้เป็นกังวลอเมริกันถูกต้องตามกฎหมาย หรือพวกเขาอ้างว่าทนความมั่นคงจะมีในกรณีที่ไม่มีสถานะที่สหรัฐ นอกจากนี้พวกเขากล่าวว่าอเมริกาไม่สามารถจ่ายค่าใช้จ่ายทางการเงินและการรักษาของมนุษย์โลกอีกต่อไป. บรูคส์ Ikenberry และ Wohlforth สั่นที่คิดว่าออกมากที่จะมีโอกาสที่ ดึงกลับมาจากความมุ่งมั่นของอเมริกา - ไม่ว่าทั้งหมดเป็นผู้สนับสนุนบางส่วนหรือเท่านั้น "ขอบฟ้า" เพื่อท่าทางการเดินเรือ - จะต้องมีจำนวนสิ่งที่ผู้เขียนเรียกว่า "การทดลองขนาดใหญ่." คำถาม: "วิธีการทำงานจะโลกโดยไม่ต้องมีส่วนร่วมพลังงานชั้นนำเสรีนิยม" มันจะไม่มีไอดีลที่เงียบสงบ ท่ามกลางคนอื่น "ผลที่ตามมาการรักษาความปลอดภัยที่น่ารังเกียจ" พันธมิตรของสหรัฐในตะวันออกกลางเช่นอียิปต์และซาอุดีอาระเบียอาจได้รับอาวุธนิวเคลียร์ อเมริกันถอนตัวจากเอเชียจะวงล้อขึ้นความตึงเครียดโดยการเอาการตรวจสอบเกี่ยวกับความอยากอาหารของจีนสำหรับการปกครองในระดับภูมิภาค. ผู้เขียนไม่เชื่อว่าจะดึงประหยัดเงินได้มากทั้ง หากสหรัฐอเมริกาเลือกใช้สำหรับ "สมดุลในต่างประเทศ" ในขณะที่นักวิชาการบางคนสนับสนุนป้ายราคายังคงสูง ประจำกองกำลังทหารบนเรือเป็นค่าใช้จ่าย ดึงกองกำลังสหรัฐกลับบ้านมาพร้อมกับปัญหาของตัวเองและเป็นบรูคส์และเพื่อนร่วมงานเตือนเราพันธมิตรอเมริกัน "โดยทั่วไปครอบคลุมค่าใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานจำนวนมากของกองกำลังสหรัฐและฐาน" ในต่างประเทศ. สถานะกลับตัวลงสนับสนุนนอกจากนี้ยังยืนยันว่าการปรับใช้จีไออเมริกันในหลายสถานที่เพื่อดึง ประเทศสหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงครามที่ไม่ฉลาดหรือล่อลวงผู้นำอเมริกันเข้ามาแทรกแซงผื่น พวกเขาอ้างอิรักเป็นตัวอย่างที่สำคัญ. อิรักเป็นข้อยกเว้นที่สำคัญในสิ่งที่ได้รับเสียงกลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่สำหรับบาง 60 ปีผู้เขียนตอบสนอง หมั้นลึกแทบจะไม่ได้หมายความว่าประเทศสหรัฐอเมริกาเป็น destined ซ้ำความผิดพลาดดังกล่าว. กลยุทธ์แกรนด์จะต้องมีวิวัฒนาการบรูคส์และ coauthors ของเขาช่วยให้ สหรัฐอเมริกาเป็นสิทธิที่จะ "หมุน" ไปยังเอเชียในความคาดหมายของการเพิ่มขึ้นของจีน งบประมาณของเพนตากอนสามารถที่จะหดตัวลงค่อนข้าง แต่ทิ้งหมั้นลึกจะลองเสี่ยงดวง "โลกที่มี disengaged สหรัฐอเมริกา" ที่พวกเขาเขียน "เป็นมารที่เราไม่ทราบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในสาระ

&กลาโหมนโยบายต่างประเทศ ที่มา : " อย่ามาบ้านที่อเมริกา " โดยสตีเฟ่นกรัม บรูคส์ ikenberry จี. จอห์น วิลเลี่ยม ซี wohlforth ในความมั่นคงระหว่างประเทศฤดูหนาว 2012-13 .
มันก็ยากที่จะหาข้อตกลงในเรื่องวิชาการ แต่เมื่อมันมาถึงยุทธศาสตร์ใหญ่ของสหรัฐอเมริกา มี ใกล้วนอุทยานในหมู่นักวิชาการด้านความปลอดภัย : อเมริกามันเด่นเกินไป การครอบงำของมันเองเงินสด strapped และสงครามเบื่อสหรัฐอเมริกาควรจะตัดงบกลาโหมป่องของมันและดึงกลับมาจาก " โลกโมกมัน " นโยบายต่างประเทศ , คอรัสของนักวิชาการอ้อนวอน .
สตีเฟ่นกรัม บรูคส์และวิลเลียมซี. wohlforth , อาจารย์ของรัฐ ดาร์ทเมาท์ และ จี. จอห์น ikenberry , นักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองที่พรินซ์ตัน , ว่าเพื่อนร่วมงานของพวกเขาเปียกทั้งหมด : สหรัฐอเมริกาต้องไม่ถอยประเทศ คือ ที่ที่ปลอดภัยที่สุด รวยที่สุด และมีอิทธิพลมากที่สุดเมื่อมันยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อมากกว่าทวีปอเมริกาเหนือ .
" ลึกหมั้น , " บรูคส์และเพื่อนร่วมงานเรียกกลยุทธ์สหรัฐวันนี้ จะด่าว่าร้ายๆ พวกเขาพูดว่า จากนักวิชาการที่มองข้ามประโยชน์ของมัน ของอเมริกาเครือข่ายมากมายของฐานทหารและพันธมิตรในยุโรป เอเชียและตะวันออกกลางป้องกันไม่ให้พลังงานจากต่างประเทศที่มีทั้งหมดของยูเรเซีย ( และดังนั้นจึงเป็นอันตรายสหรัฐอเมริกา ) กลยุทธ์ที่ช่วยให้อยู่ดีกินดี เศรษฐกิจอเมริกันโดยปกป้องความมั่นคงของเส้นทางเดินเรือ และการเปิด และการหมั้นลึกจาระบีล้อแหลมของการทูต เมื่อสหรัฐอเมริกาต้องการหมึกข้อตกลงการค้าเสรีหรือแยกโกงรัฐ พันธมิตรร่วมมือเกรงว่าพวกเขาจะสูญเสียพลังแห่งมิตรภาพ อเมริกัน เช่น อเมริกัน ทำอาวุธ หรือรับประกันความปลอดภัยของสหรัฐอเมริกา .
อเมริกาเล่นดีกับประเทศอื่น ๆในฟอรั่มเช่นสหประชาชาติ , ขยายประโยชน์ของความผูกพันลึกซึ้ง มันไม่เสมอได้รับสิ่งที่มันต้องการแต่การรวมกันของฮาร์ดดิสก์ และไฟอ่อน " ผลในความร่วมมือเพิ่มเติมในเรื่องที่สำคัญกว่าจะเกิดขึ้นถ้าสหรัฐอเมริกาเป็นอิสระ . "
นักวิจารณ์โต้แย้งทั้งหมดนี้ พวกเขาโต้แย้งว่า ยูเรเซีย ไม่ใช่ปัญหาของชาวอเมริกันที่ถูกต้องตามกฎหมาย หรือพวกเขาเรียกร้องว่าต้องอดทน มีความมั่นคงในการขาดงานของสหรัฐอเมริกาว่า นอกจากนี้ เขากล่าวว่าอเมริกาไม่สามารถจ่ายค่าใช้จ่ายทางการเงินและมนุษย์ของการรักษาโลกอีกต่อไป
บรูคส์ ikenberry และ wohlforth สั่นที่คิดจะไปมากโอกาส ดึงกลับจากอเมริกาผูกพัน ไม่ว่าจะเป็นบางส่วนหรือทั้งหมด สนับสนุน เป็นเพียง " ขอบฟ้า " ระวังการเดินเรือ -- จะปริมาณสิ่งที่ผู้เขียนเรียกว่า " การทดลองขนาดใหญ่ . " คำถาม :" ทำไมโลกนี้ทำงานโดยไม่ต้องหมั้น , เสรีนิยมนำพลังงาน ?
มันคงจะไม่สงบไอดีล . ผลของการรักษาความปลอดภัยที่น่ารังเกียจอื่น ๆ " , " พันธมิตรในตะวันออกกลาง สหรัฐอเมริกา เช่น อียิปต์ และซาอุดิอาระเบีย อาจได้รับอาวุธนิวเคลียร์ การถอนเงินของชาวอเมริกันจากเอเชียวงล้อขึ้นแรงโดยการตรวจสอบอาหารของจีนสำหรับการปกครองภูมิภาค
ผู้เขียนไม่มั่นใจว่า pullback จะประหยัดเงินมากเช่นกัน ถ้าสหรัฐอเมริกาเลือก " offshore สมดุล " อย่างที่นักวิชาการบางคนสนับสนุนแท็กราคาก็จะสูง ทหารบนเรือที่อยู่มีราคาแพง ดึงทหารสหรัฐกลับบ้านมาพร้อมกับปัญหาของตัวเอง และ บรูคส์และเพื่อนร่วมงานเตือนเรา พันธมิตร " ชาวอเมริกันโดยทั่วไปครอบคลุมค่าใช้จ่ายในโครงสร้างพื้นฐานหลาย .กองกำลังและฐาน " ต่างประเทศ
pullback สนับสนุนยังยืนยันว่าการใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในอเมริกันหลายสถานที่เพื่อดึงสหรัฐอเมริกาเข้าสู่สงคราม โฉด หรือล่อลวงผู้นำอเมริกันเป็นผื่นคล้อย พวกเขาอ้างอิรักเป็นตัวอย่างของนายกรัฐมนตรี เป็นข้อยกเว้นหลัก
อิรักว่ามีแกรนด์กลยุทธ์เสียงสำหรับบาง 60 ปี ผู้เขียนตอบงานหมั้นลึกแทบจะหมายความ ว่า สหรัฐอเมริกาเป็น destined ที่จะทำซ้ำความผิดพลาดเช่น .
กลยุทธ์แกรนด์ต้องคาย บรูคส์ coauthors ของเขาและอนุญาตให้ สหรัฐอเมริกามีสิทธิที่จะ " เดือย " เอเชียในความคาดหมายของการเพิ่มขึ้นของจีน . งบประมาณของกระทรวงกลาโหมสามารถหดค่อนข้าง แต่ทิ้งงานหมั้นลึกจะยั่วโชคชะตา " โลกที่เป็นอิสระสหรัฐอเมริกา , " พวกเขาเขียน" ปีศาจที่เราไม่รู้