Since the 18th century the United K

Since the 18th century the United Kingdom has been one of the largest per capita tea consumers in the world, with average per capita supply at 1.9 kg per year.[1] The popularity of tea occasioned the furtive export of slips, a small shoot for planting or twig for grafting to tea plants, from China to British India and its commercial culture there, beginning in 1840; British interests controlled tea production in the subcontinent. Tea, which was an upper-class drink in Europe, became the infusion of every class in Great Britain in the course of the 18th century and has remained so.

In Britain, the drinking of tea is so varied that it is quite hard to generalize. While it is usually served with milk, it is not uncommon to drink it black or with lemon, with sugar being a popular addition to any of the above. Strong tea served with milk (and usually one or two teaspoons of sugar) in a mug is commonly referred to as builder's tea.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่ศตวรรษ 18 ในสหราชอาณาจักรได้รับหนึ่งของผู้บริโภคต่อหัวชาที่ใหญ่ที่สุดในโลก จ่ายต่อหัวเฉลี่ยที่ 1.9 กิโลกรัมต่อปี[1] นิยมชา occasioned ส่งลับ ๆ ล่อ ๆ ยิงขนาดเล็ก การจัดส่งสำหรับปลูกหรือ twig สำหรับ grafting การชาพืช จากจีนอินเดียอังกฤษและวัฒนธรรมการค้า เริ่มต้นใน 1840 สนใจอังกฤษควบคุมผลิตชาในอนุทวีปที่ ชา ซึ่งเป็นเครื่องดื่มชั้นสูงในยุโรป กลายเป็น คอนกรีตทุกชั้นเรียนในสหราชอาณาจักรในหลักสูตรของศตวรรษ 18 และมีอยู่นั้นในสหราชอาณาจักร ดื่มชาเพื่อให้แตกต่างกันที่มันไม่ใช่ทั่วไป ในขณะนั้นจะเสิร์ฟกับนม มันไม่ใช่ก็ดื่มดำ หรือผสมมะนาว กับน้ำตาลถูกความนิยมใด ๆ ข้างต้นนี้ โดยทั่วไปชาแข็งเสิร์ฟพร้อมนม (และมักจะหนึ่ง หรือสองช้อนชาของน้ำตาล) ใน mug ที่อ้างถึงเป็นตัวสร้างของชา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 สหราชอาณาจักรได้รับหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดต่อหัวของผู้บริโภคกาแฟในโลกมีอุปทานต่อหัวเฉลี่ยอยู่ที่ 1.9 กก. ต่อปี. [1] ความนิยมของชากิจธุระการส่งออกที่แอบแฝงของบิล, การถ่ายภาพขนาดเล็กสำหรับ การเพาะปลูกหรือกิ่งสำหรับการปลูกถ่ายอวัยวะให้กับโรงงานชาจากจีนไปยังอินเดียอังกฤษและวัฒนธรรมในเชิงพาณิชย์ที่มีจุดเริ่มต้นในปี 1840; ผลประโยชน์ของอังกฤษผลิตชาควบคุมในอนุทวีป ชาซึ่งเป็นเครื่องดื่มบนชั้นในยุโรปกลายเป็นยาของชั้นเรียนในสหราชอาณาจักรในทุกหลักสูตรของศตวรรษที่ 18 และยังคงอยู่ดังนั้น. ในสหราชอาณาจักร, การดื่มชาจะแตกต่างกันเพื่อให้มันเป็นเรื่องยากที่จะพูดคุย . ในขณะที่มันมักจะเสิร์ฟกับนมมันก็ไม่แปลกที่จะดื่มมันสีดำหรือสีที่มีมะนาวที่มีน้ำตาลเป็นนอกจากนี้ได้รับความนิยมดังกล่าวข้างต้น ชาที่แข็งแกร่งเสิร์ฟกับนม (และมักจะหนึ่งหรือสองช้อนชาน้ำตาล) ในแก้วมักจะเรียกว่าเป็นชาของผู้สร้าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 สหราชอาณาจักรมีหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดต่อหัวชาผู้บริโภคในโลก กับจัดหาต่อหัวเฉลี่ยที่ 1.9 กิโลกรัมต่อปี [ 1 ] ความนิยมของชามาจากการส่งออกซึ่งลับๆ ล่อๆ ของหลุด , ยิงขนาดเล็กสำหรับปลูกหรือกิ่งสำหรับการขยายพันธุ์พืชชา จาก จีน อังกฤษ อินเดีย วัฒนธรรมและเชิงพาณิชย์ มี เริ่มต้นใน 1840 ;ผลประโยชน์ที่อังกฤษควบคุมการผลิตชาในอนุทวีปอินเดีย . ชาซึ่งเป็นเครื่องดื่มของชนชั้นสูงในยุโรปกลายเป็นแช่ของทุกระดับในอังกฤษในหลักสูตรของศตวรรษที่ 18 และมีอยู่แล้ว

ในอังกฤษ การดื่มชาจึงแตกต่างกัน มันค่อนข้างยากที่จะหา . ในขณะที่มันมักจะเสิร์ฟกับนม มันก็ไม่แปลกอะไรที่จะดื่มกาแฟดำ หรือ ด้วยมะนาวที่มีน้ำตาลเป็นส่วนที่นิยมใด ๆ ข้างต้น ชาที่แข็งแรง ทานกับนม ( และมักจะหนึ่งหรือสองช้อนชาของน้ำตาล ) ในแก้วถูกเรียกโดยทั่วไปจะเป็นสร้างชา