The human remains from the Sima de

The human remains from the Sima de los Huesos middle Pleistocene
site (Atapuerca, Spain) are analysed in two contributions.
Gracia-Téllez et al. (2013) present a palaeopathological study of
one of the individuals from this site represented by Skull 5. This individual
had severe orofacial lesions (periodontal disease, tooth
wear and fracture, periapical abscesses and maxillary osteitis)
that could be the cause of death. Martínez et al. (2013) study the
communicative capacities of H. heidelbergensis from reconstruction
of the outer and middle ears in five individuals from the Sima de los
Huesos. In these individuals, the sound power transmission and the
occupied bandwidth, a variable related with communicative capacities,
were more similar to modern humans. Their results indicate
that H. heidelbergensis were capable of understanding and producing
the full range of sounds emitted during modern human spoken
language.
Bermúdez de Castro and Martinón-Torres (2013) proposed
a model for the first occupation of Europe that could be the result
of several hominin migrations originating from a central area of dispersals
of Eurasia. Their scenario tries to explain the pattern of human
settlement of Western Eurasia where the main influences in
Europe during the early and middle Pleistocene were derived
from southwest Asia rather than Africa. Probably, several pulses
of hominins from the Levantine corridor would have migrated
into Europe at different times, but these dispersals were probably
restricted by climatic and environmental conditions.
Different hypotheses have been proposed to explain the Quaternary
Megafaunal extinction, and also several explanations have
been suggested for the Neandertal extinction. Following Hortolà
and Martínez-Navarro (2013), the extinction of the Neandertals is
due to direct competition with anatomically modern humans,
and should be seen as being a mere branch of the Quaternary Megafaunal
Extinction.
Finally, the studies of Neandertal mitochondrial DNA are raised
in Wang et al. (2013) to analyse the continuity or substitution
models from Neandertals to modern humans. The conclusion is
that the available data are still too poor to understand genetic
flows.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มนุษย์ที่เหลือจากการสีมาเดอลอส Pleistocene กลาง Huesosไซต์ (Atapuerca สเปน) ที่ analysed ในส่วนที่สองGracia Téllez et al. (2013) นำเสนอการศึกษา palaeopathologicalหนึ่งของบุคคลจากเว็บไซต์นี้แสดง ด้วย 5 กะโหลก บุคคลนี้มี orofacial อย่างรุนแรงได้ (โรคโรคเหงือก ฟันเครื่องแต่งกาย และหัก ให้ฝี periapical และ maxillary osteitis)ที่อาจเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต Martínez et al. (2013) ศึกษาการกำลังหลักของ H. heidelbergensis จากการฟื้นฟูของหูภายนอก และกลางในห้าคนจากลอสเดสีมาHuesos ในบุคคลเหล่านี้ การส่งผ่านของพลังงานเสียงและแบนด์วิธไม่ว่าง ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับกำลังสื่อสารถูกมากคล้ายกับมนุษย์สมัยใหม่ ระบุผลลัพธ์H. heidelbergensis ที่มีความสามารถในการทำความเข้าใจ และการผลิตเสียงที่เปล่งออกมาในระหว่างมนุษย์สมัยใหม่ที่พูดถึงภาษาการนำเสนอ Bermúdez de Castro และ Martinón-ทอร์เรส (2013)แบบจำลองสำหรับอาชีพแรกของยุโรปที่สามารถทำผลของ hominin ตั้งหลายที่มาจากเมืองของ dispersalsของยูเรเซีย สถานการณ์ของพวกเขาพยายามที่จะอธิบายรูปแบบของมนุษย์การชำระเงินของทวีปยูเรเชียตะวันตกที่หลักที่มีผลต่อในยุโรประหว่าง Pleistocene ช่วงต้น และกลางขึ้นมาจากเอเชียตะวันตกเฉียงใต้มากกว่าแอฟริกา คง หลายกะพริบของ hominins จาก Levantine ทางจะย้ายมาในยุโรปในเวลาที่ต่างกัน แต่ dispersals เหล่านี้ก็คงถูกจำกัด โดยเงื่อนไข climatic และสิ่งแวดล้อมสมมุติฐานที่แตกต่างกันได้รับการเสนอเพื่ออธิบายการควอเทอร์นารีดับ Megafaunal และคำอธิบายต่าง ๆ ยังมีการแนะนำสำหรับการดับ Neandertal Hortolà ต่อไปนี้และเป็นการสูญพันธุ์ของ Neandertals Martínez-Navarro (2013),เนื่องจากการแข่งขันโดยตรงกับมนุษย์สมัย anatomicallyและควรเห็นเป็น เพียงสาขาของ Quaternary Megafaunalสูญพันธุ์ในที่สุด ยกศึกษา Neandertal mitochondrial DNAในวัง et al. (2013) เพื่อวิเคราะห์ความต่อเนื่องการทดแทนรุ่น Neandertals กับมนุษย์สมัยใหม่ ข้อสรุปคือว่า ข้อมูลที่มีอยู่จนเกินกว่าจะเข้าใจทางพันธุกรรมขั้นตอนการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มนุษย์ยังคงอยู่จากสีมาเดอลอ Huesos กลาง Pleistocene
เว็บไซต์ (Atapuerca, สเปน) มีการวิเคราะห์ในสองส่วนร่วม.
Gracia-Téllezและคณะ (2013) นำเสนอการศึกษา palaeopathological ของ
หนึ่งในบุคคลจากเว็บไซต์นี้ตัวแทนจากกะโหลกศีรษะ 5. บุคคลนี้
มีรอยโรคช่องปากและใบหน้าอย่างรุนแรง (โรคปริทันต์ฟัน
สึกหรอและการแตกหักฝี periapical และ osteitis maxillary)
ที่อาจเป็นสาเหตุของการตาย Martínezและคณะ (2013) ศึกษา
ความสามารถในการสื่อสารของเอช heidelbergensis จากฟื้นฟู
ของหูชั้นนอกและกลางในห้าคนจากสีมาเดอลอ
Huesos บุคคลเหล่านี้ในการส่งพลังเสียงและ
แบนด์วิดธ์ครอบครองตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับความสามารถในการสื่อสาร,
ได้มากขึ้นคล้ายกับมนุษย์สมัยใหม่ ผลของพวกเขาแสดงให้เห็น
ว่าเอช heidelbergensis มีความสามารถในการทำความเข้าใจและการผลิต
อย่างเต็มรูปแบบของเสียงที่ปล่อยออกมาในช่วงที่มนุษย์สมัยใหม่พูด
ภาษา.
Bermúdezเดอคาสโตรและ Martinon-อร์เรส (2013) เสนอ
แบบจำลองสำหรับการประกอบอาชีพแรกของยุโรปที่อาจจะเป็นผลมา
จาก การโยกย้าย hominin หลายที่มาจากพื้นที่ตอนกลางของ dispersals
ของยูเรเซีย สถานการณ์ของพวกเขาพยายามที่จะอธิบายรูปแบบของมนุษย์
ตั้งถิ่นฐานของเวสเทิร์ยูเรเซียที่มีอิทธิพลหลักใน
ยุโรปในช่วง Pleistocene ต้นและกลางได้มา
จากทิศตะวันตกเฉียงใต้เอเชียมากกว่าแอฟริกา อาจพัหลาย
ของ hominins จากทางเดินลิแวนจะได้อพยพ
เข้าสู่ยุโรปในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน แต่ dispersals เหล่านี้ถูกอาจ
จำกัด โดยสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม.
สมมติฐานที่แตกต่างกันได้รับการเสนอที่จะอธิบาย Quaternary
สูญพันธุ์ Megafaunal และยังคำอธิบายที่หลายคนได้
รับการแนะนำ สำหรับการสูญเสีย Neandertal ต่อไปนี้Hortolà
และมาร์ติเนวาร์ (2013), การสูญเสียของ Neandertals เป็น
เนื่องจากการแข่งขันโดยตรงกับมนุษย์สมัยใหม่ทางกายภาพ,
และควรจะเห็นว่าเป็นเพียงสาขาของ Quaternary Megafaunal
สูญพันธุ์.
ในที่สุดการศึกษายลดีเอ็นเอ Neandertal ถูกยกสูงขึ้น
ในวังและคณะ (2013) การวิเคราะห์ความต่อเนื่องหรือทดแทน
รุ่นจาก Neandertals กับมนุษย์สมัยใหม่ สรุปคือ
ว่าข้อมูลที่มีอยู่ยังคงยากจนเกินไปที่จะเข้าใจพันธุกรรม
กระแส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซากศพมนุษย์จากสีมา de los huesos กลาง Pleistocene
เว็บไซต์ ( ถ้ำอาตาปวยร์กา , สเปน ) มีการวิเคราะห์ใน 2 ผลงาน .
gracia-t é llez et al . ( 2013 ) ปัจจุบันศึกษา palaeopathological ของ
หนึ่งของบุคคลจากเว็บไซต์นี้แสดงโดยกะโหลก 5
บุคคลนี้มีแผล orofacial รุนแรง ( โรคฟัน
สวมและกระดูกหัก และ osteitis ฝี periapical ซี่ทันต์ )
ที่อาจเป็นสาเหตุของความตาย มาร์ตีเนซ et al . ( 2013 ) ศึกษาความสามารถในการสื่อสารของ heidelbergensis
.
จากการฟื้นฟูของนอกและกลางหูในห้าบุคคลจากสีมา de los
huesos . ในบุคคลเหล่านี้ พลังเสียงและการส่งผ่าน
ครอบครองแบนด์วิธ ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับความสามารถในการสื่อสาร ,
( คล้ายกับมนุษย์ที่ทันสมัยผลของพวกเขาแสดง
. heidelbergensis สามารถเข้าใจและการผลิต
ช่วงเต็มของเสียงที่ปล่อยออกมาในช่วงสมัยใหม่ของมนุษย์ที่พูดภาษา
.
เบิ้มúเดซ เดอ คาสโตร และมาร์ติน ó n-torres ( 2013 ) เสนอ
รูปแบบแรกอาชีพของยุโรปที่อาจเป็นผล
หลายโฮมินิน migrations ที่มาจากพื้นที่ กลาง dispersals
ของทวีปยูเรเชียสถานการณ์ของพวกเขาพยายามที่จะอธิบายรูปแบบของการตั้งถิ่นฐานมนุษย์
ของตะวันตกในที่หลักมีอิทธิพลในยุโรปในช่วงไพลสโตซีน

ต้นและกลางได้มาจากเอเชียตะวันตกเฉียงใต้มากกว่าแอฟริกา อาจจะหลายพั
ของโฮมินินจากชาวลิแวนต์ทางเดินจะอพยพ
ในยุโรปในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน แต่ dispersals เหล่านี้อาจ
จำกัด โดยภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม .
สมมติฐานแตกต่างกันมีการเสนอเพื่ออธิบายการสูญพันธุ์ megafaunal Quaternary
และคำอธิบายหลาย
ถูกแนะนำสำหรับการนีอันเดอร์ทัล . ต่อไปนี้
ล่าสุดและ hortol มาร์ตีเนซ นาวาร์โร ( 2013 ) , การสูญพันธุ์ของนีแอนเดอร์ธอลส์เป็น
เนื่องจากการแข่งขันโดยตรงกับในปัจจุบันมนุษย์
anatomically ,และควรจะเห็นเป็นเพียงสาขาของการสูญพันธุ์ ซึ่ง megafaunal
.
ในที่สุด การศึกษาดีเอ็นเอของนีอันเดอร์ทัลจะยก
ใน Wang et al . ( 1 ) วิเคราะห์ความต่อเนื่อง หรือรูปแบบการแทนที่
จากนีแอนเดอร์ธอลส์กับมนุษย์สมัยใหม่ สรุปคือ
ที่ข้อมูลยังยากจนเกินไปที่จะเข้าใจพันธุกรรม
ไหล