AbstractBACKGROUND:Colorectal carci

Abstract
BACKGROUND:
Colorectal carcinoma is the most common type of tumor in Western countries. The risk of developing colorectal carcinoma depends both on genetic factors (familial predisposition) and on lifestyle-related factors such as body-mass index, level of physical activity, and nutritional behavior. Regular physical activity is important in primary prevention, and there is also evidence that the prognosis after treatment of a colorectal carcinoma can be improved by exercise.
METHODS:
The PubMed database was searched for relevant articles that appeared in the last 10 years, and selected articles were evaluated.
RESULTS:
Cross-sectional studies have shown that regular physical activity (ca. 7 hours of brisk walking per week) lowers the risk of colon carcinoma by 40%. Physical activity also improves the outcome of patients already diagnosed with colorectal carcinoma: for example, patients with advanced disease (UICC stage II or III) have been found to survive significantly longer if they perform 4 hours of brisk walking per week, or the equivalent degree of physical exercise.
CONCLUSIONS:
Cross-sectional studies show that physically active persons are less likely to develop colorectal carcinoma than physically inactive persons, and that they have better outcomes in the event that they do develop the disease. The positive findings with respect to secondary prevention still need to be confirmed in interventional trials, but in primary prevention, at least, physical activity should be actively promoted, along with other beneficial lifestyle habits and screening measures.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
มา:
มะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักเป็นชนิดที่พบมากที่สุดของเนื้องอกในประเทศตะวันตก ความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ขึ้นอยู่กับทั้งปัจจัยทางพันธุกรรม (จูงใจครอบครัว) และปัจจัยการดำเนินชีวิตที่เกี่ยวข้องเช่นดัชนีมวลกายระดับของการออกกำลังกายและพฤติกรรมทางโภชนาการ ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันหลักและนอกจากนี้ยังมีหลักฐานว่ามีการพยากรณ์โรคหลังการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่ได้ดีขึ้นโดยการออกกำลังกาย.
วิจัย
ฐานข้อมูล PubMed ถูกค้นหาบทความที่เกี่ยวข้องที่ปรากฏในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาและบทความที่เลือก ได้รับการประเมิน.
ผลการศึกษา:
การศึกษาแบบตัดขวางได้แสดงให้เห็นว่าการออกกำลังกายเป็นประจำ (แคลิฟอร์เนีย 7 ชั่วโมงของการเดินเร็วต่อสัปดาห์) ช่วยลดความเสี่ยงของโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ได้ถึง 40% การออกกำลังกายยังช่วยเพิ่มผลของผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยแล้วกับมะเร็งลำไส้ใหญ่: ยกตัวอย่างเช่นผู้ป่วยที่มีโรคขั้นสูง (UICC เวที II หรือ III) ได้รับพบว่าเพื่อความอยู่รอดอย่างมีนัยสำคัญอีกต่อไปหากพวกเขาดำเนินการ 4 ชั่วโมงของการเดินเร็วต่อสัปดาห์หรือเทียบเท่า ของการออกกำลังกาย.
สรุป
การศึกษาแบบตัดขวางแสดงให้เห็นว่าบุคคลที่ใช้งานทางร่างกายมีโอกาสน้อยที่จะพัฒนาโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และทวารหนักกว่าคนที่ไม่ได้ใช้งานทางร่างกายและว่าพวกเขามีผลลัพธ์ที่ดีกว่าในกรณีที่พวกเขาทำก่อให้เกิดโรค ผลการวิจัยในเชิงบวกเกี่ยวกับการป้องกันรองยังคงต้องได้รับการยืนยันในการทดลองใช้มาตรการแทรกแซง แต่หลักในการป้องกันอย่างน้อยการออกกำลังกายควรได้รับการส่งเสริมอย่างแข็งขันพร้อมกับนิสัยการดำเนินชีวิตที่เป็นประโยชน์อื่น ๆ และมาตรการคัดกรอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นหลังนามธรรม
:
มะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นชนิดที่พบมากที่สุดของมะเร็งในประเทศตะวันตก ความเสี่ยงของการพัฒนามะเร็งลำไส้ใหญ่ขึ้นอยู่กับทั้งปัจจัยทางพันธุกรรม ( Familial predisposition ) และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในวิถีชีวิต เช่น ดัชนีมวลกาย ระดับของกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมโภชนาการ กิจกรรมทางกายที่ปกติเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันปฐมภูมิและยังมีหลักฐานว่า อาการหลังการรักษาของโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่สามารถปรับปรุงได้ โดยการออกกำลังกาย วิธีการ :

บริการฐานข้อมูลค้นหาที่เกี่ยวข้องบทความที่ปรากฏในช่วง 10 ปี และเลือกบทความประเมินผล :
.
ตัดขวางมีการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการออกกำลังกายปกติ ( CA7 ชั่วโมงเดินเร็ว ต่อสัปดาห์ ) ช่วยลดความเสี่ยงของมะเร็งลำไส้ใหญ่ โดย 40% การออกกำลังกายยังช่วยเพิ่มผลของการวินิจฉัยด้วยมะเร็งลำไส้ใหญ่ผู้ป่วยอยู่แล้ว เช่น ผู้ป่วยโรคขั้นสูง ( องค์การอนามัยโลกร่วมกับเวที II หรือ III ) ได้พบเพื่อความอยู่รอดอย่างมีนัยสำคัญอีกต่อไปหากพวกเขาดำเนินการ 4 ชั่วโมงเดินเร็ว ต่อสัปดาห์ หรือเทียบเท่ากับระดับของการออกกำลังกาย .
สรุป :
ตัดขวาง การศึกษาแสดงให้เห็นว่าใช้งานจริงคนมีโอกาสน้อยที่จะพัฒนาเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่มากกว่าที่ร่างกายใช้งาน คน และพวกเขาได้ผลที่ดีกว่าในกรณีที่พวกเขาพัฒนาโรค ผลในเชิงบวกเกี่ยวกับการป้องกันทุติยภูมิยังต้องได้รับการยืนยันในการรักษา แต่ในการป้องกันปฐมภูมิอย่างน้อยกิจกรรมทางกายที่ควรจะส่งเสริม พร้อมกับวิถีชีวิตอื่น ๆนิสัยประโยชน์และมาตรการคัดกรอง