“Thanks to your Chen family’s bless

“Thanks to your Chen family’s blessing, I’m still alive!” The trident in Lu Bu’s hands started to buzz, showing its master’s killing intent.

“Hehe, it’s good to be alive, good to be alive!” Chen Deng laughed. “Oh Marquis of Wen, a few days back, Xu Province was still yours and you had seventy thousand men. How come are only left with this few men now?!” laughed Chen Deng.

“Humph! Why I’m left with this few men, how would you, Chen Deng, not know?! If you didn’t, then you won’t have appeared in front of me now!” said Lu Bu with a snort.

“Marquis of Wen oh Marquis, my father and I did it for your sake too!” Chen Deng had an expression like he was thinking for your sake. “Prime Minister Cao was sent on imperial orders to rule over the world. Marquis of Wen, as an official of Han, you ought to lay down your military power and enter the imperial court as an official. When the moment comes, your position would thus ascend a couple ranks and bring splendor shines on your family’s door! To give the Xu Province to Prime Minister Cao is to give the Xu Province to the Emperor!”

“For my sake? Haha. What a great way to do things for my sake! No wonder your Chen family of Guangling could take root in Xu Province for all these years! Fifteen thousand troops! What a large number!” Lu Bu began to held a bit of admiration for the Chen family. They were already here when Tao Qian was still in power. Tao Qian have forgotten about them. Then when Liu Bei and finally he controlled Xu Province, they were still there as the lord of Guangling! Not only were they not harmed at all, they even grew larger!

Fifteen thousand troops was even comparable to a warlord’s!

“What a pity!” Lu Bu continued. “What a pity that your old father, Chen Gui, cannot live till this date!”

Hearing that Lu Bu mentioned his father, Chen Deng frowned. “Marquis of Wen, as the saying goes, one shall not strike the face when beating someone up, one shall not bring forth one’s relative in an argument! Marquis of Wen, wasn’t your speech just now lacking etiquette?!”

“Hahahaha! I understand, I understand!” Lu Bu looked at Chen Deng with a mocking smile. It was exactly as Gongtai said, this Chen Deng still didn’t know of that incident. “I suspect you still didn’t know! No wonder, no wonder!”

“Didn’t know?!” Chen Deng already suspected that Lu Bu had a trap set up. Now, hearing Lu Bu’s words, he grew even more suspicious.

“When did the Marquis of Wen started talking in riddles and rhymes. This isn’t like the Marquis of Wen’s style!” said Chen Deng.

“Sigh! Oh Chen Deng, why bother?! For your Prime Minister Cao to not tell you, he must certainly have his reasons! Say, as an outsider, how could I intrude upon your business?!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ด้วยพระพรของตระกูลเฉิน ฉันยังมีชีวิตอยู่" โรงแรมในมือ Lu Bu เริ่มต้นกับ buzz แสดงเจตนาฆ่าเป็นต้น"Hehe ก็ดีจะดีจะมีชีวิตอยู่ มีชีวิตอยู่" ตันเต๋งหัวเราะ "โธ่ มาร์ควิสของเหวิน กี่วันกลับ จังหวัดเขายังถูกของคุณ และคุณมีเจ็ดพันคน ว่ามีเพียงซ้ายนี้ไม่กี่คนตอนนี้!"หัวเราะตันเต๋ง"Humph เหตุผลที่ฉันเหลืออยู่ ด้วยนี้ไม่กี่คน จะคุณ ตันเต๋ง ไม่รู้ ถ้าคุณไม่ได้ แล้วคุณจะไม่ได้ปรากฏหน้าฉันเดี๋ยวนี้ "กล่าวว่า Lu Bu กับ snort เป็น"มาร์ควิส Wen โอ้ มาร์ควิส พ่อของฉัน และฉันไม่ได้สำหรับ sake ของคุณเกินไป" ตันเต๋งนิพจน์เช่นเขาคิดสำหรับ sake ของคุณได้ "นายกรัฐมนตรีเกาถูกส่งบนใบสั่งที่อิมพีเรียลกฎทั่วโลก มาร์ควิส Wen เป็นทางการของฮั่น คุณควรจะวางกำลังทหารของคุณ และป้อนอิมพีเรียลคอร์ทเป็นทางการ เมื่อช่วงเวลามา ตำแหน่งของคุณจะขึ้นอันดับสอง และนำงดงามส่องประตูของครอบครัวของคุณ ให้จังหวัดเขาเกานายกรัฐมนตรีจะให้จังหวัดเขาจักรพรรดิ""สำหรับ sake ของฉัน อยาก สิ่งสวยงามต่าง ๆ สำหรับ sake ของฉัน พบครอบครัวของเฉิน Guangling สามารถใช้รากจังหวัดเขาปีนี้ กำลังพลพันห้า อะไรจำนวนมาก" Lu Bu เริ่มไปจัดขึ้นบิตของชื่นชมครอบครัวเฉิน พวกเขาได้แล้วที่นี่เมื่อเต่าเคียนยังอยู่ในอำนาจ เต่าเคียนมีลืมบ้าง จาก นั้นเมื่อเล่าปี่ และสุดท้ายเขาควบคุมจังหวัดเขา พวกเขายังคงมีเป็นเจ้าของ Guangling ไม่ เพียงถูกว่าไม่อันตรายเลย พวกเขาได้เติบโตใหญ่ขึ้นพลหมื่นห้าพันได้เปรียบได้กับของอุบล"อะไรสงสาร" Lu Bu อย่างต่อเนื่อง "อะไรสงสารว่า คุณพ่ออายุ เฉิน Gui อยู่จนถึงวันที่นี้"ได้ยินว่า Lu Bu กล่าวถึงบิดา ตันเต๋ง frowned "มาร์ควิสของเหวิน เป็นคำกล่าวที่ว่าไป หนึ่งจะตีหน้าไม่เมื่อบางคนตีค่า หนึ่งจะไม่นำมาเป็นแบบสัมพัทธ์ในอาร์กิวเมนต์ มาร์ควิส Wen ไม่พูดคุณเดี๋ยวขาดมารยาท!""Hahahaha ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ" ดูที่ตันเต๋ง Lu Bu ดี mocking มันเป็น Gongtai กล่าวว่า ตันเต๋งนี้ยังไม่ทราบเหตุการณ์ที่แน่นอน "ฉันสงสัยว่า คุณยังไม่รู้ พบ พบ""ไม่รู้!" ตันเต๋งแล้วสงสัยว่า Lu Bu มีกับดักที่ติดตั้ง ตอนนี้ ฟังคำ Lu Bu เขาขยายตัวยิ่งน่าสงสัย"เมื่อไม่ได้มาร์ควิสเหวินเริ่มพูดปริศนาและตาไรมส์ นี้ไม่ได้เช่นสไตล์มาร์ควิสเวิ่น "กล่าวว่า ตันเต๋ง"ถอนหายใจ โอ้ ตันเต๋ง ทำไม bother การเกาของนายกรัฐมนตรีจะไม่บอกคุณ เขาแน่นอนต้องมีเหตุผลของเขา พูด เป็นบุคคลภายนอกที่ วิธีสามารถฉันบุกรุกเมื่อธุรกิจของคุณ!"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ขอบคุณที่ให้ศีลให้พรครอบครัวเฉินของฉันยังคงมีชีวิตอยู่!" ตรีศูลในมือบูลูเริ่มฉวัดเฉวียนแสดงเจตนาฆ่าต้นแบบของมัน. "อิอิมันเป็นเรื่องดีที่จะมีชีวิตอยู่ที่ดีที่จะมีชีวิตอยู่!" เฉินเติ้งหัวเราะ "โอ้มาร์ควิสแห่งไตไม่กี่วันกลับเสี่ยวจังหวัดยังคงเป็นของคุณและคุณมีเจ็ดหมื่นคน ทำไมจะเหลือเพียง แต่มีเพียงไม่กี่คนในตอนนี้ ?! "เฉินหัวเราะเติ้ง." ฮึ! ทำไมฉันซ้ายที่มีเพียงไม่กี่คนนี้วิธีที่คุณจะเฉินเติ้งไม่ทราบ ?! หากคุณไม่ได้แล้วคุณจะไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นในด้านหน้าของฉันตอนนี้! "บูลูกับการดื่มอย่างรวดเร็วได้. กล่าวว่ามาร์ควิสแห่งโอ้เหวินกีส์" พ่อของฉันและฉันไม่ได้เพื่อประโยชน์ของคุณมากเกินไป! "เฉินเติ้งมี การแสดงออกเหมือนกับว่าเขากำลังคิดเพื่อประโยชน์ของคุณ "นายกรัฐมนตรีเฉาถูกส่งไปตามคำสั่งของจักรพรรดิในการปกครองทั่วโลก มาร์ควิสแห่งเหวินเป็นอย่างเป็นทางการของราชวงศ์ฮั่นที่คุณควรจะล้มตัวลงนอนอำนาจทางทหารของคุณและป้อนราชสำนักเป็นอย่างเป็นทางการ เมื่อช่วงเวลาที่มาถึงตำแหน่งของคุณจึงจะขึ้นไปอันดับสองและนำความงดงามส่องประตูครอบครัวของคุณ! เพื่อให้จังหวัดเสี่ยวนายกรัฐมนตรีเฉาคือการให้จังหวัดเสี่ยวต่อองค์จักรพรรดิ "" เพื่อประโยชน์ของฉันได้อย่างไร ฮ่า. อะไรเป็นวิธีที่ดีในการทำสิ่งที่เพื่อประโยชน์ของฉัน! ไม่น่าแปลกใจครอบครัวของคุณเฉิน Guangling สามารถหยั่งรากในซูจังหวัดทุกปีเหล่านี้! หนึ่งหมื่นห้าพันทหาร! สิ่งที่เป็นจำนวนมาก! "บูลูเริ่มที่จะจัดขึ้นในบิตของความชื่นชมสำหรับครอบครัวของเฉิน พวกเขาอยู่ที่นี่แล้วเมื่อเต่า Qian ก็ยังคงอยู่ในอำนาจ เต่า Qian ลืมเกี่ยวกับพวกเขา จากนั้นเมื่อเล่าปี่และในที่สุดเขาควบคุมเสี่ยวจังหวัดพวกเขายังคงมีเป็นลอร์ด Guangling ที่สุด! ไม่ได้เพียง แต่พวกเขาไม่ได้รับอันตรายที่ทุกคนจะได้เติบโตขนาดใหญ่! สิบห้าพันทหารได้แม้จะเทียบได้กับขุนศึกของ! "สิ่งที่น่าเสียดาย!" บูลูอย่างต่อเนื่อง "สิ่งที่น่าเสียดายว่าพ่อเก่าของคุณเฉินกุยไม่สามารถมีชีวิตอยู่จนถึงวันนี้!" ได้ยินว่าบูลูกล่าวถึงพ่อของเขาเฉินเติ้งขมวดคิ้ว "มาร์ควิสแห่งเหวินเป็นว่าไปอย่างใดอย่างหนึ่งจะต้องไม่ตีใบหน้าเมื่อตีขึ้นคนหนึ่งจะต้องไม่นำออกมาญาติของคนในอาร์กิวเมนต์! มาร์ควิสแห่งเหวินไม่ได้เป็นคำพูดของคุณเพียงแค่ตอนนี้ขาดมารยาท ?! "" ฮ่า ๆ ๆ ๆ ! ผมเข้าใจผมเข้าใจ! "บูลูมองที่เติ้งเฉินด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย มันก็ตรงตามที่ Gongtai กล่าวมานี้เติ้งเฉินยังไม่ทราบเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "ฉันสงสัยว่าคุณยังคงไม่ทราบ! ไม่น่าแปลกใจไม่น่าแปลกใจ! "" ไม่ทราบ ?! "เติ้งเฉินผู้ต้องสงสัยแล้วว่าบูลูดักได้ตั้งค่า ตอนนี้ได้ยินคำพูดบูลูเขายิ่งสงสัยมากขึ้น. "เมื่อไม่มาร์ควิสแห่งเหวินเริ่มพูดคุยในปริศนาและเพลง นี้จะไม่ชอบมาร์ควิสแห่งสไตล์ของเหวิน! "เติ้งเฉินกล่าวว่า." เฮ้อ! โอ้เฉินเติ้งทำไมรำคาญ ?! สำหรับนายกรัฐมนตรีเฉาของคุณเพื่อไม่บอกคุณแน่นอนเขาต้องมีเหตุผลของเขา! พูดในฐานะที่เป็นคนนอกว่าฉันจะก้าวก่ายเมื่อธุรกิจของคุณ ?! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ขอบคุณที่อวยพรให้ครอบครัวเฉิน ฉันยังมีชีวิตอยู่ " ตรีศูลในมือของลูบูเริ่มบัซ การแสดงของอาจารย์เจตนาฆ่า

" อิอิ ดีใจที่ได้มีชีวิตอยู่ เพื่อจะมีชีวิตอยู่ " เฉินเติ้งหัวเราะ " โอ้ มาร์ควิสแห่งเหวินไม่กี่วันกลับ ซูจังหวัด ยังคงเป็นของคุณ และคุณมีเจ็ดหมื่นคน ทำไมเหลือแค่นี้ไม่กี่คนแล้ว ? " หัวเราะตันเต๋ง

" หึ !ทำไมฉันไม่เหลือสองสามคน วิธีจะคุณ เฉินเติ้ง ไม่รู้ ! ถ้าคุณไม่ได้ คุณก็จะไม่ได้อยู่ตรงหน้าฉันแล้ว " บอกว่า ลูบู กับเสียงหายใจรุนแรง

" ดยุคของเหวิน โอ้ มาร์ควิส พ่อของฉันและฉันทำมันเพื่อคุณด้วย " ตันเต๋งได้แสดงออกอย่างที่เขาคิด เพื่อประโยชน์ของคุณ " นายกรัฐมนตรี โจโฉส่งคำสั่งจักรพรรดิปกครองโลก ดยุคของไตเป็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของฮัน คุณควรจะวางอำนาจทางทหาร และเข้าสู่ราชสำนักเป็นอย่างเป็นทางการ เมื่อเวลามาถึง ตำแหน่งจึงขึ้นครองคู่อันดับและนำความงดงามส่องประตูเป็นครอบครัวของคุณ เพื่อให้จังหวัดซูนายกรัฐมนตรีเคาให้จังหวัดซูไปให้ฮ่องเต้ "

" ฉันได้รึเปล่า ฮ่าๆๆ อะไรเป็นวิธีที่ดีที่จะทำมันเพื่อฉัน !ไม่สงสัยเลยว่าทำไมครอบครัวเฉินของคุณ Guangling สามารถหยั่งรากในซูจังหวัด สำหรับปีทั้งหมดเหล่านี้ สิบห้าพันทหาร ! สิ่งที่จํานวนมาก ! " ลูบูเริ่มจับบิตของความชื่นชมให้กับครอบครัวเฉิน พวกเขาอยู่ที่นี่แล้วเมื่อโตเกี๋ยม ยังอยู่ในอำนาจ โตเกี๋ยมลืมเกี่ยวกับพวกเขา เมื่อเล่าปี่และในที่สุดเขาควบคุมซูจังหวัด ก็ยังไม่มี เป็นเจ้าแห่ง Guangling !ไม่เพียง แต่พวกเขาไม่ได้รับอันตรายเลยแม้แต่พวกเขาเติบโตขนาดใหญ่ !

ห้าพันทหารก็เปรียบได้กับของขุนศึก !

" เสียดายจัง ! " ลูบูต่อ " น่าเสียดายที่เก่าของคุณพ่อ เฉินกุ้ย ไม่สามารถอยู่จนถึงวันนี้ "

ได้ยินลูบูพูดถึงพ่อตันเต๋งขมวดคิ้ว . " ดยุคของเหวิน บอกว่าจะไป หนึ่งจะไม่ปะทะใบหน้า เมื่อตีใครไม่ควรนำของญาติทะเลาะกัน ! ดยุคของเหวิน ไม่ใช่คำพูดของคุณตอนนี้ขาดมารยาท ? "

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ! ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ " Lu Bu มองเฉินเติ้งกับแกล้งยิ้ม มันก็เหมือนอย่างที่ gongtai กล่าวว่าเฉินเติ้งยังไม่รู้เรื่องนั้น " ผมสงสัยว่า คุณยังไม่รู้ ! มิน่า , มิน่าเล่า "

" ไม่รู้เหรอ !" ตันเต๋งแล้วสงสัยว่า ลูบูมีกับดักตั้งขึ้น ตอนนี้ การได้ยินของลูบูคำ เขาก็ยิ่งสงสัย เมื่อไหร่

" ดยุคของเหวินก็เริ่มพูดในปริศนาและบทกวี . นี่ไม่เหมือนมาร์คของเหวินเป็นสไตล์ ! " บอกว่า ตันเต๋ง

" เฮ้อ ! โอ้ ตันเต๋ง ทำไมต้องคิด ! สำหรับโจโฉนายกให้ไม่ได้บอก เขาต้องมีเหตุผลของเขา พูดในฐานะคนนอกผมยุ่งกับธุรกิจของคุณ "





!