The study was based on three major

The study was based on three major themes: the
street as a social arena; the street and social and environmental fears; and the street and
social responsibility. Concentrating upon these three themes, the findings from both the
questionnaire survey (1087 respondents aged 9 to 16 years) and the semi-structured
interviews with young people ‘hanging out’ on streets, revealed that more than a third of
the sample used local streets on a daily basis to 'hang around with friends' during
summer, of whom forty-five per cent were girls, a finding which shows that the street is not
a male-dominated terrain as the media tries to imply (Matthews, Limb and Taylor 1999).
The vast majority of the respondents (82%) claimed that they preferred being out and
about than staying in. The same study also showed that, for teenagers, places become
imbued with cultural values and meanings, affording not only a sense of difference and of
being special. The street corners, indoor shopping centres and vacant places of local
areas may be seen as places whereby teenagers can meet and create their own identities.
In their attempts to reclaim some of these everyday public spaces, teenagers leave their
own territorial markers (i.e. graffiti) as symbolic gestures of their distancing from the world
of adults. According to the researchers (Matthews, Limb and Percy-Smith 1998), young
people create their own ‘microgeographies’ within their local environment, trying to gain
spatial autonomy from adults’ control.
“Through their developing environmental transactions, young teenagers frequently
come into contact with places in ways not envisaged by adults. For example,
children's play areas became convenient places where groups could hang out during
the evening away from the adult gaze; the local shops became a social venue where
teenagers from one group could come into contact with other groups and show off
their latest clothes and hairstyles, and wait for things to happen; and alleyways and
back passages provided spaces for exciting mountain bike races. […] Because these
teenagers were developing their own and alternative patterns of land use, places
were used in ways not anticipated by adults and this led to frequent clashes”
(Matthews, Limb and Percy-Smith 1998: 195).
Unfortunately, young people’s independent mobility and spatial autonomy appears to be
decreasing alarmingly as adults’ spatial control is becoming stronger. This argument is
demonstrated in another project, funded by ESRC’s Research Programme on Children 5 –
16, which compares the survey data gathered during the study in London and Hatfield with
Mayer Hillman’s classic studies of the 1970s and 1990s (Hillman, Adams and Whitelegg
1990; Greenfield et al. 2000). The comparison between the two data revealed the
Teenagers and Public Space
Literature Review: OPENspace Research Centre, Edinburgh College of Art/Heriot Watt University 9
decrease in independent use of public space for younger teenagers with little change for
the older group. The study showed that this happens because of the increase of parental
anxiety over children’s safety in public space. The study has also found uneven patterns
of access to public space in relation to locality, gender and ethnicity, where girls and
teenagers from minority ethnic groups appeared to be more restricted in their use of public
urban space (Greenfield et al. 2000).
Besides being marginalised and excluded from adults’ public space, young people have to
confront, as well, the hostility of other teenage groups who want to control the local areas
where they ‘hang out’ (Matthews, Limb and Percy-Smith 1997; Woolley et al. 1999; Nairn,
McCormack and Liepins 2000; Percy-Smith and Matthews 2001). In their study, Matthews,
Limb and Percy-Smith (1999: 196) discovered that:
“‘hassle’ from other, often older ‘kids’ and fear of assault among the girls and fear of
attack and fear of fights among the boys, kept these teenagers to tightly defined
areas, where they felt ‘safe’ and free to do what they wanted.”
The research pointed out that the main reason why young people fear being in their local
areas while other teenage groups are present is bullying (Percy-Smith and Matthews
2001). From the sample, 46% of the respondents from the inner area and 17% of those
from the suburban area reported experiences of bullying. A further 11% of them from the
inner area and 15% from those from the suburban area had changed their environmental
behaviour by developing strategies of spatial and social avoidance as a result of bullies in
their neighbourhood.
The researchers approach neighbourhood bullying as an expression of young people’s
contesting microgeographies, drawing from McLaughlin’s (1993) and James’ (1986)
insights on how:
“…Different groups use particular places, such as the neighbourhood, to play out
identity struggles between self and others […] in terms of shared interests,
behaviours and circumstances which often give rise to multilayered
mictrogeographies co-existing in the same location” (Percy-Smith and Matthews
2001: 52-53).
Inevitably, the outcome of these struggles influences young people’s spatial behaviour.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาเป็นไปตามชุดรูปแบบหลักที่สาม: การถนนเป็นเวทีสังคม ถนนและความกลัวของสังคม และสิ่งแวดล้อม และถนน และความรับผิดชอบต่อสังคม Concentrating ตามรูปแบบเหล่านี้สาม ผลการวิจัยจากทั้งสองสำรวจแบบสอบถาม (1087 ตอบอายุ 9-16 ปี) และมีโครงสร้างกึ่งสัมภาษณ์กับคนหนุ่มสาว 'ห้อยออก' บนถนน การเปิดเผยที่มากกว่าหนึ่งในสามของตัวอย่างการใช้ถนนท้องถิ่นประจำวัน 'ป้วนเปี้ยนกับเพื่อน' ในระหว่างการฤดูร้อน ที่สี่สิบห้าร้อยมีหญิง ค้นหาซึ่งแสดงว่า ถนนไม่ได้ภูมิประเทศที่ครอบงำเพศชายเป็นสื่อพยายามแบะ (แมธธิวส์ ขา และเทย์เลอร์ 1999)ส่วนใหญ่ของผู้ตอบ (82%) อ้างว่า พวกเขาต้องการออก และเกี่ยวกับกว่าในการ การศึกษาเดียวกันยังแสดงให้เห็นว่า สำหรับวัยรุ่น สถานที่เป็นพร้อมค่านิยมทางวัฒนธรรมและความหมาย affording ไม่เพียงแต่ความรู้สึก ของความแตกต่าง และถูกพิเศษ มุมถนน ศูนย์การค้าในร่ม และสถานที่ว่างของท้องถิ่นอาจเห็นพื้นที่เป็นสถานโดยวัยรุ่นสามารถตอบสนอง และสร้างเอกลักษณ์ของตนเองในความพยายามที่จะเรียกคืนพื้นที่สาธารณะเหล่านี้ทุกวันบาง วัยรุ่นปล่อยของพวกเขาเป็นเจ้าของเครื่องหมายอาณาเขต (เช่นกราฟฟิตี) เป็นสัญลักษณ์รูปแบบลายเส้นของ distancing จากโลกของผู้ใหญ่ ตามที่นักวิจัย (แมธธิวส์ ขา และ 1998 Percy Smith), หนุ่มคนสร้างตัวเอง 'microgeographies' ในสภาพแวดล้อมของท้องถิ่น พยายามที่จะได้รับอิสระพื้นที่จากการควบคุมของผู้ใหญ่"จากการพัฒนาสิ่งแวดล้อมธุรกรรม สาววัยรุ่นบ่อยมาไปยังฝั่งสถานที่วิธี envisaged โดยผู้ใหญ่ไม่ ตัวอย่างพื้นที่การเล่นของเด็กเป็น สถานที่สะดวกที่สามารถแขวนออกกลุ่มระหว่างเย็นจากสายตาผู้ใหญ่ ร้านค้าท้องถิ่นกลายเป็น สถานที่สังคมที่วัยรุ่นจากกลุ่มหนึ่งสามารถมาไปยังฝั่งกลุ่มอื่น ๆ และแสดงของพวกเขาล่าสุดเสื้อผ้า และทรงผม และรอสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น และ alleyways และทางเดินกลับมีช่องว่างสำหรับแข่งขันจักรยานภูเขาน่าตื่นเต้น […] เนื่องจากเหล่านี้วัยรุ่นได้พัฒนาตนเอง และ ใช้รูปแบบอื่นของที่ดิน สถานใช้วิธีที่ไม่ได้คาดการณ์ไว้ โดยผู้ใหญ่ และนี้นำไปสู่การปะทะกันบ่อย ๆ "(แมธธิวส์ ขา และ Percy-สมิธ 1998:195)อับ เคลื่อนไหวอิสระและพื้นที่อิสระของคนหนุ่มสาวดูเหมือนจะ เป็นลดลง alarmingly เป็นตัวควบคุมพื้นที่ของผู้ใหญ่เป็นแข็งแกร่ง อาร์กิวเมนต์นี้แสดงในอีก สนับสนุนโครงการ โดยโครงการวิจัยของ ESRC ในเด็ก 5 –16 การเปรียบเทียบข้อมูลการสำรวจรวบรวมในระหว่างการศึกษาในลอนดอนและแฮทฟิลด์ด้วยเมเยอร์ Hillman ศึกษาคลาสสิกของทศวรรษ 1970 และทศวรรษที่ 1990 (Hillman, Adams และ Whiteleggปี 1990 กรีนฟิลด์ et al. 2000) การเปรียบเทียบระหว่างข้อมูลสองที่เปิดเผยตัว วัยรุ่นและพื้นที่สาธารณะการทบทวนวรรณกรรม: ศูนย์วิจัย OPENspace เอดินบะระวิทยาลัยของศิลปะ/แฮเรียตวัตต์มหาวิทยาลัย 9ลดการใช้ขึ้นอยู่กับพื้นที่สาธารณะสำหรับวัยรุ่นวัยเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยสำหรับกลุ่มเก่า การศึกษาแสดงให้เห็นว่า นี้เกิดขึ้นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของผู้ปกครองความวิตกกังวลมากกว่าความปลอดภัยของเด็กในพื้นที่สาธารณะ การศึกษายังพบรูปแบบที่ไม่สม่ำเสมอการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะเกี่ยวกับท้องถิ่น เพศ และเชื้อ ชาติ ที่ผู้หญิง และวัยรุ่นจากกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยที่ปรากฏจะถูกจำกัดมากขึ้นในการใช้ของประชาชนเมืองพื้นที่ (กรีนฟิลด์ et al. 2000)นอกจากนี้การ marginalised และถูกแยกออกจากพื้นที่สาธารณะของผู้ใหญ่ คนหนุ่มสาวต้องเผชิญหน้า เช่น เป็นศัตรูของกลุ่มวัยรุ่นอื่น ๆ ที่ต้องการควบคุมท้องถิ่นที่พวกเขา 'แขวนออก' (แมธธิวส์ ขา และ Percy สมิธ 1997 Woolley et al. 1999 Nairnรีแมคคอร์แมคและ Liepins 2000 Percy-Smith และแมธธิวส์ 2001) ในการศึกษา แมธธิวส์ขาและ Percy-สมิธ (1999:196) ค้นพบที่:"'ยุ่งยาก' อื่น ๆ รุ่นเก่ามักจะ 'เด็ก' และความกลัวและความกลัวของทำร้ายผู้หญิงการโจมตีและความกลัวของการต่อสู้ระหว่างเด็กผู้ชาย เก็บวัยรุ่นเหล่านี้ให้แน่นพื้นที่ ที่พวกเขารู้สึกว่า 'ปลอดภัย' และอิสระในการทำสิ่งที่พวกเขาต้องการ"การวิจัยชี้ให้เห็นว่าเหตุผลหลักที่ทำไมคนหนุ่มสาวกลัวอยู่ในท้องถิ่นของตนพื้นที่ในขณะที่กลุ่มอื่น ๆ วัยรุ่นปัจจุบันเป็น bullying (Percy สมิธและแมธธิวส์2001) . จากตัวอย่าง 46% ของผู้ตอบจากพื้นที่ภายในและ 17% ของผู้จากนั่งรายงานประสบการณ์ของ bullying 11% ต่อไปของพวกเขาจากการภายในพื้นที่และ 15% จากจากบริเวณชานเมืองได้เปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมพฤติกรรม โดยการพัฒนากลยุทธ์ของปริภูมิ และสังคมหลีกเลี่ยงจาก bullies ในผู้เขียนนักวิจัยเข้าไป bullying เป็นนิพจน์ของคนหนุ่มสาวcontesting microgeographies วาดภาพจากของแม็กลาฟลิน (1993) และ 'James (1986)ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิธี:“… กลุ่มใช้สถานเฉพาะเจาะจง เช่นไป เล่นออกตัวย่างระหว่างตนและผู้อื่น [...] ในแง่ของผลประโยชน์ร่วมกันพฤติกรรมและสถานการณ์ซึ่งมักจะก่อให้เกิดการ multilayeredmictrogeographies ร่วมที่มีอยู่ในสถานที่เดียวกัน" (Percy สมิธและแมธธิวส์ปี 2544:52-53)ย่อม ผลของการต่อสู้เหล่านี้มีผลต่อพฤติกรรมปริภูมิของคนหนุ่มสาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาได้ขึ้นอยู่กับสามประเด็นหลักคือถนนเป็นเวทีทางสังคม ถนนและความกลัวสังคมและสิ่งแวดล้อม
และถนนและความรับผิดชอบต่อสังคม จดจ่ออยู่กับทั้งสามรูปแบบการค้นพบจากทั้งแบบสอบถาม (1087 ผู้ตอบแบบสอบถามอายุ 9-16 ปี) และแบบกึ่งโครงสร้างการสัมภาษณ์กับคนหนุ่มสาว'ห้อยออก' บนถนนเปิดเผยว่ากว่าหนึ่งในสามของกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ถนนในท้องถิ่นในชีวิตประจำวันไปไหนมาไหนกับเพื่อน ๆ ในช่วงฤดูร้อนของผู้ที่ร้อยละสี่สิบห้าเป็นหญิงการค้นพบซึ่งแสดงให้เห็นว่าสถานที่ไม่ได้เป็นภูมิประเทศชายที่โดดเด่นเป็นสื่อพยายามที่จะบ่งบอก(แมตทิวส์แขนขาและเทย์เลอร์ 1999). ส่วนใหญ่ของผู้ตอบแบบสอบถาม (82%) อ้างว่าพวกเขาต้องการการออกและเกี่ยวกับกว่าอยู่ใน. การศึกษาเดียวกันยังแสดงให้เห็นว่าสำหรับวัยรุ่น, สถานที่กลายเป็นตื้นตันใจกับค่านิยมทางวัฒนธรรมและความหมายเจตนารมณ์ไม่เพียง แต่ความรู้สึกของ และความแตกต่างของการเป็นพิเศษ มุมถนน, ห้างสรรพสินค้าในร่มและสถานที่ว่างในท้องถิ่นพื้นที่อาจจะถูกมองว่าเป็นสถานที่โดยวัยรุ่นสามารถตอบสนองและสร้างตัวตนของตัวเอง. ในความพยายามที่จะเรียกคืนบางส่วนของพื้นที่สาธารณะเหล่านี้ในชีวิตประจำวันวัยรุ่นปล่อยให้พวกเขาเครื่องหมายดินแดนของตัวเอง (เช่นกราฟฟิตี) ท่าทางเป็นสัญลักษณ์ของการไกลของพวกเขาจากโลกของผู้ใหญ่ ตามที่นักวิจัย (แมตทิวส์แขนขาและเพอร์ซี่สมิ ธ 1998) หนุ่มคนสร้าง'microgeographies' ของตัวเองที่อยู่ในสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นของพวกเขาพยายามที่จะได้รับอิสระในเชิงพื้นที่จากการควบคุมของผู้ใหญ่. "ผ่านการทำธุรกรรมด้านสิ่งแวดล้อมการพัฒนาของพวกเขาเด็กวัยรุ่นมักจะเข้ามาติดต่อกับสถานที่ในรูปแบบที่ไม่ได้วาดภาพโดยผู้ใหญ่ ตัวอย่างเช่นพื้นที่เล่นของเด็กกลายเป็นสถานที่ที่สะดวกที่กลุ่มจะออกไปเที่ยวในช่วงตอนเย็นออกไปจากสายตาผู้ใหญ่; ร้านค้าในท้องถิ่นกลายเป็นสถานที่จัดงานสังคมที่วัยรุ่นจากกลุ่มหนึ่งสามารถเข้ามาติดต่อกับกลุ่มอื่น ๆ และแสดงเสื้อผ้าล่าสุดของพวกเขาและทรงผมและรอให้สิ่งที่เกิดขึ้น; และตรอกซอกซอยและทางเดินกลับมาให้ช่องว่างสำหรับการแข่งขันจักรยานเสือภูเขาที่น่าตื่นเต้น [... ] เพราะสิ่งเหล่านี้วัยรุ่นมีการพัฒนารูปแบบของตัวเองและทางเลือกในการใช้ที่ดิน, สถานที่ถูกนำมาใช้ในรูปแบบที่ไม่ได้คาดการณ์ไว้โดยผู้ใหญ่และนำไปสู่การปะทะกันบ่อย"(แมตทิวส์แขนขาและเพอร์ซี่สมิธ 1998: 195). แต่น่าเสียดายที่คนหนุ่มสาว การเคลื่อนไหวที่เป็นอิสระและเป็นอิสระเชิงพื้นที่ดูเหมือนจะลดลงอย่างน่าตกใจเป็นผู้ใหญ่ควบคุมเชิงพื้นที่เป็นแข็งแกร่ง เรื่องนี้จะแสดงให้เห็นในโครงการอื่นได้รับทุนจากโครงการวิจัย ESRC ในเด็กอายุ 5 - 16 ซึ่งเปรียบเทียบข้อมูลการสำรวจรวบรวมในระหว่างการศึกษาในกรุงลอนดอนและฮัทที่มีการศึกษาคลาสสิกเมเยอร์โจรของปี1970 และปี 1990 (โจรอดัมส์และ Whitelegg 1990; กรีนฟิลด์ et al. 2000) การเปรียบเทียบระหว่างสองข้อมูลที่เปิดเผยวัยรุ่นและพื้นที่สาธารณะทบทวนวรรณกรรม: Openspace ศูนย์วิจัยมหาวิทยาลัยเอดินบะระศิลปะ / Heriot วัตต์มหาวิทยาลัย 9 ลดลงในการใช้งานที่เป็นอิสระจากพื้นที่สาธารณะสำหรับวัยรุ่นที่อายุน้อยกว่าที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับกลุ่มที่มีอายุมากกว่า ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของผู้ปกครองวิตกกังวลเรื่องความปลอดภัยของเด็ก ๆ ในพื้นที่สาธารณะ จากการศึกษายังพบว่ามีรูปแบบที่ไม่สม่ำเสมอของการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะในความสัมพันธ์กับท้องที่เพศและเชื้อชาติที่เด็กผู้หญิงและวัยรุ่นจากชนกลุ่มน้อยที่ดูเหมือนจะถูกจำกัด มากขึ้นในการใช้งานของประชาชนพื้นที่เมือง(กรีนฟิลด์ et al. 2000). นอกจากนี้ ถูกชายขอบและการยกเว้นจากผู้ใหญ่พื้นที่สาธารณะ, คนหนุ่มสาวที่ต้องเผชิญหน้ากับเป็นอย่างดีเป็นศัตรูของกลุ่มวัยรุ่นอื่นๆ ที่ต้องการควบคุมพื้นที่ท้องถิ่นที่พวกเขาออกไปเที่ยว(แมตทิวส์แขนขาและเพอร์ซี่สมิ ธ 1997; Woolley และ . อัล 1999; Nairn, McCormack และ Liepins 2000 เพอร์ซี่สมิ ธ และแมตทิวส์ 2001) ในการศึกษาของพวกเขาแมตทิวส์แขนขาและเพอร์ซี่สมิ ธ (1999: 196) พบว่า: "ความยุ่งยากจากอื่น ๆ มักจะเก่า 'เด็ก' และความกลัวของการโจมตีในหมู่สาว ๆ และความกลัวของการโจมตีและความกลัวของการต่อสู้ในหมู่ชายที่เก็บไว้วัยรุ่นเหล่านี้เพื่อกำหนดแน่นพื้นที่ที่พวกเขารู้สึกว่า 'ปลอดภัย' และฟรีที่จะทำในสิ่งที่พวกเขาต้องการ. "การวิจัยชี้ให้เห็นว่าเหตุผลหลักว่าทำไมคนหนุ่มสาวที่กลัวการอยู่ในท้องถิ่นของพวกเขาในพื้นที่ในขณะที่กลุ่มวัยรุ่นอื่นๆ ที่มีอยู่คือการข่มขู่ (เพอร์ซี่ -Smith และแมตทิวส์2001) จากกลุ่มตัวอย่าง 46% ของผู้ตอบแบบสอบถามจากพื้นที่ชั้นในและ 17% ของผู้ที่ออกจากพื้นที่ชานเมืองที่มีการรายงานประสบการณ์ของการข่มขู่ อีก 11% ของพวกเขาออกจากพื้นที่ภายในและ15% จากผู้ที่มาจากพื้นที่ชานเมืองมีการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมพฤติกรรมโดยการพัฒนากลยุทธ์ของการหลีกเลี่ยงพื้นที่และสังคมเป็นผลมาจากการรังแกในพื้นที่ใกล้เคียงของพวกเขา. นักวิจัยวิธีการข่มขู่พื้นที่ใกล้เคียงเป็นแสดงออกของ คนหนุ่มสาวmicrogeographies แข่งขันภาพวาดจากกิ้นส์ (1993) และเจมส์ '(1986) ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิธีการ: "... กลุ่มที่แตกต่างกันใช้สถานที่เฉพาะเช่นพื้นที่ใกล้เคียงที่จะเล่นออกมาต่อสู้ตัวตนระหว่างตนเองและผู้อื่น[... ] ในแง่ของการใช้ร่วมกัน สนใจพฤติกรรมและสถานการณ์ซึ่งมักจะก่อให้เกิดพหุmictrogeographies ร่วมที่มีอยู่ในสถานที่เดียวกัน "(เพอร์ซี่สมิ ธ และแมตทิวส์2001: 52-53). หลีกเลี่ยงไม่ได้ผลของการต่อสู้เหล่านี้มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของหนุ่มสาวอวกาศของผู้คน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ศึกษาจากรูปแบบหลักสาม :
ถนนเป็นเวทีสังคม บนถนน และ สังคม สิ่งแวดล้อม ความกลัว และถนน
ความรับผิดชอบต่อสังคม มุ่งเน้นเมื่อทั้งสามชุด ผลที่ได้จากแบบสอบถามทั้ง
( 1087 คนอายุ 9 ถึง 16 ปี ) และการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง
คนหนุ่มสาว ' แขวนออกบนถนนพบว่า มากกว่าหนึ่งในสามของ
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ถนนท้องถิ่นในแต่ละวันที่จะแขวนรอบกับเพื่อน ' ' ในระหว่าง
ฤดูร้อน ซึ่งสี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์เป็นผู้หญิง การค้นหาที่พบว่า ถนนไม่ใช่
เด่นชายภูมิประเทศเป็นสื่อพยายามที่จะบ่งบอก ( แมทธิว แขนขาและ Taylor 1999 ) .
ส่วนใหญ่ของผู้ตอบแบบสอบถาม ( 82% ) อ้างว่าพวกเขาต้องการที่จะออกไปและ
ประมาณว่าอยู่ใน การศึกษาเดียวกันยังพบว่า วัยรุ่นที่กลายเป็น
เต็มไปด้วยคุณค่าทางวัฒนธรรมและความหมาย เพื่อไม่เพียง แต่ความรู้สึกของความแตกต่างและ
พิเศษ มุมถนน , ศูนย์ช้อปปิ้งและสถานที่ว่างในพื้นที่ท้องถิ่น
อาจจะเห็นเป็นสถานที่ที่วัยรุ่นสามารถตอบสนอง และสร้างอัตลักษณ์ของตัวเอง .
ในความพยายามของพวกเขาที่จะเรียกคืนบางส่วนของเหล่านี้ทุกวัน สาธารณะ เป็น วัยรุ่น ทิ้งเครื่องหมายของพวกเขา
เองน่าน ( เช่น Graffiti ) ท่าทางสัญลักษณ์ของตีตัวออกห่างจากโลก
ของผู้ใหญ่ ตามที่นักวิจัย ( แมทธิว แขนขาและเพอร์ซี่สมิธ 1998 ) , หนุ่ม
คนสร้างของตัวเอง ' microgeographies ' ภายในสภาพแวดล้อมในท้องถิ่นของตน พยายามเข้า
พื้นที่ปกครองตนเองจากผู้ปกครองควบคุม .
" ผ่านการพัฒนาธุรกรรมด้านสิ่งแวดล้อม วัยรุ่นหนุ่มสาวบ่อย
เข้ามาติดต่อกับสถานที่ในวิธีไม่ envisaged โดยผู้ใหญ่ ตัวอย่างเช่น
เด็กเล่นพื้นที่เป็นสถานที่ที่สะดวกที่กลุ่มได้ออกไปเที่ยวในช่วงเย็นห่างจากผู้ใหญ่
สายตา ; ร้านค้าท้องถิ่นเป็นสังคมสถานที่
วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งได้เข้ามาติดต่อกับกลุ่มอื่น ๆและแสดง
ล่าสุดของพวกเขาเสื้อผ้าและทรงผม และรอคอยสิ่งที่จะเกิดขึ้น และตรอกซอกซอยและ
กลับทางเดินให้ช่องว่างสำหรับการแข่งจักรยานเสือภูเขาที่น่าตื่นเต้น [ . . . ] เพราะเหล่านี้
วัยรุ่นกำลังพัฒนาตนเอง และเลือกรูปแบบของการใช้ที่ดิน สถานที่
ถูกใช้ในวิธีที่ไม่ได้คาดการณ์ไว้ โดยผู้ใหญ่ และทำให้เกิดการปะทะกัน " บ่อย
( แมทธิว แขนขาและเพอร์ซี่สมิธ 1998 : 195 ) .
น่าเสียดายเยาวชนการเคลื่อนไหวอิสระและพื้นที่อิสระที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่
ลดลงสัตบุรุษพื้นที่การควบคุมเป็นแข็งแกร่ง . อาร์กิวเมนต์นี้
) ในโครงการอื่น โดยได้รับ esrc การวิจัยหลักสูตรเด็ก
5 – 16