ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ35(1) Ine

ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ
35
(1) Inequality of “outcomes”: refers to the distribution of incomes
(or other welfare dimension) resulting jointly from the efforts
made by a person and the particular circumstances under which
this effort is made; it is mostly concerned with income
inequality
(2) Inequality of “opportunities”: refers to the heterogeneity in
personal circumstances that lie beyond the control of the
individual, but that nevertheless affect the results of his efforts,
and possibly the levels of those efforts themselves (Roemer,
1998: John Rawls, Amartya Sen and others) eg. Unequal access
to public services etc.
ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ
36
• If there is equality of opportunities then resulting income
inequality reflects the results of a fair system because it reflects
differences individual talents, efforts and accomplishments.
• This can be counteracted by income mobility (refers to the
amount of movement across income ranks experienced by
persons or families). This implies looking at inequality in longterm.
• Data typically allows us to analyse distribution of outcomes
(monetary and non-monetary); difficult to capture and measure
distribution of opportunities (see paper by Bourguignon and
Ferreira in reading list for discussion and example…)
ท้าไมต้องให้ความส้าคัญกับความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ
37
Ethical and moral reasons: similar individuals should not be treated
differently
Functional reasons: inequality may affect prospects for economic
growth and poverty reduction
• Rising income inequality slows down the poverty reducing
effect of growth
• High initial income inequality reduces subsequent poverty
reduction; it is possible for inequality to increase sufficiently
high to result in rising poverty (Ravallion)
• Inequality impacts on level of growth that is possible;
therefore potential to reduce poverty will be affected
1.4 การวัดความเหลื่อมล้้า
Key indicators
• Share of income received by top 20% or bottom 20%
• Ratio of top 20% to bottom 20% income (or
consumption expenditure)
• Relative mean deviation
• Coefficient of variation
• Gini coefficient
• Generalised inequality index measures
38
1.4 การวัดความเหลื่อมล้้า (cont.)
• Gini Coefficient is a well-known tool for measuring
inequality of income. The value of Gini coefficient ranges
from 0 (=perfect equality) to 1 (=one holds the whole
income).
39
G
n y n
y y i j
j
n
i
n



 

1
2 1
1 1
_
( )
• A low Gini coefficient indicates
more equal income or wealth
distribution, while a high Gini
coefficient demonstrates more
unequal distribution.
สถานการณ์ความเหลื่อมล้้า
• World incomes are unequally distributed (inequality between
countries). In 2002:
– Pc per year income of richest country (Switzerland) (US$ 37930) 421 times
largest than poorest country (RD Congo) (US$ 90)
• Low and middle income countries produce 19.4% of world’s income;
they have around 85% of world’s pop
• Share of income of richest (poorest) countries more or less
unchanged since 1960. However:
– World distribution can be constant in relative terms but there has been lots of
change within the distribution.
– Ups as well as downs!
– Greatest mobility amongst middle-income countries
40
สถานการณ์ความเหลื่อมล้้า (cont.)
• Income distribution is also highly unequal within countries
– E. g. UK (1991): poorest 10% of population (lowest decile) gets 2.6% of all
national income; richest 10% of population (top decile) gets 27.3% of total
income
• There seems to be an inverted-U pattern in both between and
within country inequality (Kuznets):
• Low inequality amongst poor countries; high inequality amongst
middle income countries; low inequality amongst high income
countries
• For a given country: low inequality at low levels of economic
development; higher inequality in transition periods, lower
inequality at higher levels of development
41
ทฤษฎีและหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าด้วยแนวโน้มระยะยาวของการ
กระจายรายได้
• ในการศึกษาแนวโน้มระยะยาวของการกระจายรายได้ สมมติฐานที่ได้รับการ
กล่าวขานกันมากที่สุดคือสมมติฐานของ Simon Kuznet ที่กล่าวว่าในระยะแรก
ของการพัฒนา ความเหลื่อมล้ าจะสูงขึ้นพร้อมกับการขยายตัวทางเศรษฐกิจ และ
เมื่อถึงระดับหนึ่งความเหลื่อมล้ าก็จะลดลง
42
Inequality
Income/Wealth/Time
รูปที่1 การเปลี่ยนแปลงของความเหลื่อมล้้าตามสมมติฐานของ Kuznet

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ35(1) ความไม่เท่าเทียมกันของ "ผล": หมายถึงการกระจายรายได้(หรือขนาดอื่น ๆ สวัสดิการ) เกิดจากความพยายามร่วมกันทำ โดยบุคคลและสถานการณ์เฉพาะที่พยายามทำ ส่วนใหญ่มีการเกี่ยวข้องกับรายได้ความไม่เท่าเทียมกัน(2) ความไม่เท่าเทียมกันของ "โอกาส": อ้างต้อง heterogeneity ในนอนที่นอกเหนือการควบคุมของสถานการณ์ส่วนบุคคลบุคคล แต่อย่างไรก็ตามมีผลต่อผลลัพธ์ของความพยายามของเขาและอาจรวมถึงระดับของความพยายามเหล่านั้นเอง (Roemer1998: จอห์น Rawls อมรรตยะเสน และอื่น ๆ) เช่นกัน เข้าไม่เท่ากันการบริการสาธารณะเป็นต้น ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ36•ถ้ามีความเสมอภาคของโอกาสแล้วได้รายได้ความไม่เท่าเทียมกันสะท้อนให้เห็นถึงผลลัพธ์ของระบบยุติธรรม เพราะมันสะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างแต่ละพรสวรรค์ ความพยายาม และสำเร็จ•นี้สามารถ counteracted โดยเคลื่อนไหวกำไรขาดทุน (อ้างถึงในจำนวนของการเคลื่อนไหวข้ามอันดับรายได้ประสบการณ์โดยบุคคลหรือครอบครัว) นี้หมายถึงการมองที่ความไม่เท่าเทียมกันในตน•ข้อมูลจะช่วยให้เราสามารถวิเคราะห์การกระจายของผล(เงิน และไม่ใช่เงิน); ยากที่จะจับภาพ และวัดกระจายโอกาสทางการขาย (ดูกระดาษ โดย Bourguignon และFerreira อ่านรายการและตัวอย่าง...)ท้าไมต้องให้ความส้าคัญกับความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ37เหตุผลทางด้านจริยธรรม และคุณธรรม: คล้ายบุคคลไม่ควรรักษาแตกต่างกันเหตุผลที่ทำงาน: อสมการอาจส่งผลกระทบต่อแนวโน้มในทางเศรษฐกิจลดการเจริญเติบโตและความยากจน•เพิ่มขึ้นรายได้ อสมการช้าลงลดความยากจนผลของการเจริญเติบโต•ความไม่เท่าเทียมกันของรายได้เริ่มต้นที่สูงลดความยากจนตามมาลด เป็นไปได้สำหรับความไม่เท่าเทียมกันเพิ่มขึ้นเพียงพอสูงผลความยากจนเพิ่มขึ้น (Ravallion)•ผลกระทบต่อความไม่เท่าเทียมกันในระดับของการเติบโตที่เป็นไปได้ดังนั้น ศักยภาพในการลดความยากจนจะได้รับผลกระทบ1.4 การวัดความเหลื่อมล้้าตัวบ่งชี้ที่สำคัญ•ส่วนแบ่งรายได้ที่รับด้านล่าง 20% หรือ 20%•อัตราส่วน 20% ด้านบนลงล่างรายได้ 20% (หรือปริมาณการใช้รายจ่าย)•ญาติค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบน•สัมประสิทธิ์ของความแปรผัน•สัมประสิทธิ์ Gini• Generalised อสมการดัชนีวัด381.4 การวัดความเหลื่อมล้้า (cont)•สัมประสิทธิ์ Gini เป็นเครื่องมือสำหรับการวัดความไม่เท่าเทียมกันของรายได้ ค่าของช่วงของสัมประสิทธิ์ Giniจาก 0 (=ความเสมอภาคสมบูรณ์) (=หนึ่งถือทั้งหมด 1รายได้)39Gn n yy y ฉันเจเจnฉันn12 11 1_( )•สัมประสิทธิ์ Gini ต่ำบ่งชี้รายได้มากเท่าหรือให้เลือกมากมายกระจาย ขณะ Gini สูงสัมประสิทธิ์แสดงเพิ่มเติมกระจายไม่เท่ากันสถานการณ์ความเหลื่อมล้้า•โลกรายได้จะกระจาย unequally (ความไม่เท่าเทียมกันระหว่างประเทศ) ในปี 2545:-พีซีต่อปีรายได้ของประเทศที่รวยที่สุด (สวิตเซอร์แลนด์) (สหรัฐอเมริกา $ 37930) 421 ครั้งใหญ่กว่าประเทศยากจนที่สุด (ถนนคองโก) (สหรัฐอเมริกา $ 90)ประเทศที่มีรายได้ต่ำ และกลาง•ผลิต 19.4% ของรายได้ของโลกมีประมาณ 85% ของป๊อปของโลก•ส่วนแบ่งของรายได้ประเทศรวยที่สุด (จนที่สุด) มากขึ้น หรือน้อยลงเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ 1960 อย่างไรก็ตาม:– กระจายโลกสามารถคงที่ในเงื่อนไขที่สัมพันธ์กัน แต่มีจำนวนมากการเปลี่ยนแปลงในการกระจาย-Ups และลงของ– เคลื่อนที่สุดท่ามกลางประเทศคอร์รัปชั่น40สถานการณ์ความเหลื่อมล้้า (cont)•การกระจายรายได้ก็สูงไม่เท่ากันภายในประเทศ– กรัมตะวันออกสหราชอาณาจักร (1991): 2.6% ของทั้งหมดที่ได้รับยากจนที่สุด 10% ของประชากร (decile ต่ำ)รายได้แห่งชาติ รวยที่สุด 10% ของประชากร (decile สุด) 27.3% ของผลรวมที่ได้รับรายได้•มีน่าจะ เป็นรูปตัว U กลับทั้งระหว่าง และภายในประเทศไม่เท่าเทียมกัน (Kuznets):•อสมการต่ำหมู่ประเทศยากจน ความไม่เท่าเทียมกันสูงท่ามกลางประเทศรายได้ปานกลาง อสมการต่ำท่ามกลางรายได้สูงประเทศ•สำหรับประเทศกำหนด: ต่ำความไม่เท่าเทียมกันในระดับต่ำของเศรษฐกิจพัฒนา ความไม่เท่าเทียมกันสูงขึ้นในช่วงรอบระยะเวลา ล่างความไม่เท่าเทียมกันในระดับที่สูงขึ้นของการพัฒนา41ทฤษฎีและหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าด้วยแนวโน้มระยะยาวของการกระจายรายได้•ในการศึกษาแนวโน้มระยะยาวของการกระจายรายได้สมมติฐานที่ได้รับการกล่าวขานกันมากที่สุดคือสมมติฐานของที่กล่าวว่าในระยะแรก Simon Kuznetของการพัฒนาความเหลื่อมล้าจะสูงขึ้นพร้อมกับการขยายตัวทางเศรษฐกิจและเมื่อถึงระดับหนึ่งความเหลื่อมล้าก็จะลดลง42ความไม่เท่าเทียมกันรายได้มั่งคั่ง/เวลารูปที่1 การเปลี่ยนแปลงของความเหลื่อมล้้าตามสมมติฐานของ Kuznet

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ
3
( 1 ) ความไม่เสมอภาคของ " ผล " คือการกระจายรายได้
( หรือมิติสวัสดิการอื่นๆ ) เป็นผลร่วมกันจากความพยายาม
ทำโดยบุคคลและโดยเฉพาะภายใต้สถานการณ์ ซึ่ง
ความพยายามนี้ทำ มันเป็นส่วนใหญ่กังวลกับความไม่เท่าเทียมกันของรายได้

( 2 ) ความไม่เท่าเทียมกันของโอกาส " ความหลากหลายใน
: หมาย ถึงส่วนสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของ
บุคคล แต่ที่ยังคงส่งผลกระทบต่อผลของความพยายามของเขา
และอาจจะระดับของความพยายามเหล่านั้นเอง ( โรเมอร์
1998 : จอห์น รอลส์ , อมาตยาเซน , และอื่น ๆ ) เช่น การเข้าถึงการบริการสาธารณะฯลฯไม่เท่ากัน



ความเหลื่อมล้้าทางเศรษฐกิจ 36 - หากมีความเสมอภาคของ โอกาส แล้วส่งผลให้รายได้