In this study we have revealed that

In this study we have revealed that PEG-degrading
sphingomonads possess an operon responsible for degradation
of this high-molecular-mass synthetic polymer. This is
believed to be the first report on the structure of the peg
operon and its distribution among sphingomonads. The
operon consists of PEG-degradative genes and a putative
PEG-translocating system, as well as its regulatory machinery.
Since industrial PEG utilization started about 30 years
before the isolates were found, these sphingomonads have
been able to evolve this xenobiotic-degradative operon. Very
possibly, transposases and conjugative plasmids have
permitted the organization of the operon from existing
sources. The constitutive expression of PEG-DH in strain
203 alone is explained by the genetic structure of the operon
in this strain. The complete sequencing of the large plasmids
and comparison of their structure with that of related
plasmids will reveal the evolution and origin of the operon,
as well as the reasons for the differences of substrateuptake
specificity and symbiosis among PEG-degrading
sphingomonads.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษานี้ เราได้เปิดเผยที่ PEG-ลดsphingomonads มี operon มีรับผิดชอบการสลายตัวของนี้สูง--มวลโมเลกุลสังเคราะห์พอลิเมอร์ นี่คือเชื่อว่าเป็นรายงานแรกในโครงสร้างของการตรึงoperon และการกระจายระหว่าง sphingomonads ที่operon ประกอบด้วยยีน PEG degradative และเป็น putativeระบบ PEG translocating ตลอดจนเครื่องจักรที่กำกับดูแลเนื่องจากใช้ PEG อุตสาหกรรมเริ่มต้นประมาณ 30 ปีก่อนแยกได้พบ sphingomonads เหล่านี้ได้ได้พัฒนา operon นี้ xenobiotic degradative มาก, transposases และ conjugative plasmids มีอนุญาตให้องค์กรของ operon ในที่มีอยู่แหล่งที่มา ค่าขึ้นของ PEG DH ในต้องใช้อธิบาย โดยโครงสร้างทางพันธุกรรมของ operon 203 คนเดียวในการนี้ต้องใช้ ลำดับที่สมบูรณ์ของ plasmids ขนาดใหญ่และการเปรียบเทียบโครงสร้างที่เกี่ยวข้องกับplasmids จะแสดงวิวัฒนาการและจุดกำเนิดของ operonและสาเหตุของความแตกต่างของ substrateuptakespecificity และ symbiosis ระหว่างลด PEGsphingomonads

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาที่เราได้แสดงให้เห็นว่า PEG-ย่อยสลายนี้
sphingomonads มี operon รับผิดชอบในการย่อยสลาย
นี้สูงโมเลกุลมวลลิเมอร์สังเคราะห์ นี้
เชื่อว่าจะเป็นรายงานครั้งแรกกับโครงสร้างของตรึง
operon และการกระจายในหมู่ sphingomonads
operon ประกอบด้วย PEG-ย่อยสลายยีนและสมมุติ
ระบบ PEG-translocating เช่นเดียวกับกฎระเบียบของเครื่องจักร.
ตั้งแต่การใช้ PEG อุตสาหกรรมเริ่มต้นประมาณ 30 ปี
ก่อนที่จะสายพันธุ์พบ sphingomonads เหล่านี้ได้
รับการสามารถที่จะพัฒนาขึ้น operon xenobiotic-ย่อยสลายนี้ มาก
อาจ transposases และพลาสมิด conjugative ได้
รับอนุญาตให้องค์กรของ operon จากที่มีอยู่ใน
แหล่งที่มา การแสดงออกที่เป็นส่วนประกอบของ PEG-DH ในสายพันธุ์
203 เพียงอย่างเดียวจะมีการอธิบายโดยโครงสร้างทางพันธุกรรมของ operon
ในสายพันธุ์นี้ ลำดับที่สมบูรณ์ของพลาสมิดที่มีขนาดใหญ่
และการเปรียบเทียบของโครงสร้างของพวกเขาด้วยที่เกี่ยวข้องกับ
พลาสมิดจะเปิดเผยวิวัฒนาการและที่มาของ operon,
เช่นเดียวกับเหตุผลสำหรับความแตกต่างของ substrateuptake
จำเพาะและ symbiosis หมู่ PEG-ย่อยสลาย
sphingomonads

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการศึกษานี้ได้พบว่าหมุดสลาย
sphingomonads มีความรับผิดชอบสำหรับการโอเปอรอน
นี้สูงมวลโมเลกุลสังเคราะห์พอลิเมอร์ นี่คือ
ถือเป็นรายงานแรกเกี่ยวกับโครงสร้างของ PEG
โอเปอรอนและแจกจ่ายในหมู่ sphingomonads .
โอเปอรอนประกอบด้วยหมุด degradative ยีนและการแสดงออก translocating
3 ระบบ รวมทั้งกฎระเบียบ
เครื่องจักรตั้งแต่การใช้หมุดอุตสาหกรรมเริ่มต้นประมาณ 30 ปี
ก่อนสายพันธุ์พบว่า sphingomonads เหล่านี้มี
สามารถคายโอเปอรอน degradative นี้ต่อ . มาก
อาจ transposases conjugative พลาสมิดและมี
อนุญาตให้องค์กรของโอเปอรอนจากแหล่งเดิม

การแสดงออกทางพฤติกรรมของความเครียดใน peg-dh
203 คนเดียวอธิบายด้วยโครงสร้างทางพันธุกรรมของโอเปอรอน
ในสายพันธุ์ อายุสมบูรณ์ขนาดใหญ่ของพลาสมิด
และเปรียบเทียบโครงสร้างที่เกี่ยวข้องกับ
) จะเปิดเผยวิวัฒนาการและที่มาของโอเปอรอน
, เช่นเดียวกับเหตุผลสำหรับความแตกต่างของชนิดและ substrateuptake
symbiosis ระหว่างหมุดสลาย
sphingomonads .