The requiem I play every nightI fel

The requiem I play every night
I felt it to a peaking extent
You look tasty, I found you

I’ll dye you crimson, like fruit
Your ripening makes me moist
Throwing up blood and stopping your breath
That moment is forever sweet

Come, come out of those bushes
Let me gouge out those trembling eyes
Just wait, extend both your hands
Lies being dangled at this feast of madness

Tonight I’ll give you an embrace
Piling up beautifully
Becoming filled with love, it’s splendid

A wet drop trickling down
If I squeeze it, it turns into a rose
Scattering and flying off, turning cold
That moment is forever crimson

Come, look at this stage of dreams
On the tangled thread, sweet poison
Just wait, extend both your hands
I’ll dye you in madness on this whimsical night

Just by capturing you in my gaze
You don’t feel alive anymore, do you?
Only you are mine
Because you’re still too precious to break

Come, come out of those bushes
Let me gouge out those trembling eyes
Just wait, extend both your hands
Let me teach you the song of madness

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรควีเอ็มเล่นทุกคืนรู้สึกว่าขอบเขต peakingคุณดูอร่อย พบคุณฉันจะย้อมคุณพิการ เช่นผลไม้Ripening ของคุณทำให้ผมชุ่มชื่นขว้างปาค่าเลือดและหยุดลมหายใจของคุณก็มีตลอดไปมา ออกมาจากพุ่มไม้เหล่านั้นผม gouge ออกตา trembling เหล่านั้นเพียงรอ ขยายทั้งสองมือตั้งอยู่ที่ dangled ที่นี้เลี้ยงบ้าคืนนี้ฉันจะให้กอดเป็นคุมอย่างสวยงามกลายเป็นเต็มไป ด้วยความรัก ก็สวยงามวางเปียก trickling ลงถ้าฉันบีบ กลายเป็นดอกกุหลาบโปรย และบินออกจาก เปิดเย็นก็จะพิการตลอดไปมา ดูขั้นตอนของความฝันบนเธรด tangled พิษหวานเพียงรอ ขยายทั้งสองมือฉันจะย้อมคุณในความบ้าในคืนนี้แปลกเพียงแค่จับคุณในสายตาของฉันคุณไม่รู้สึกว่ามีชีวิตอยู่อีกต่อไป คุณเพียง คุณมีฉันเนื่องจากคุณยังมีค่าเกินกว่าจะทำลายมา ออกมาจากพุ่มไม้เหล่านั้นผม gouge ออกตา trembling เหล่านั้นเพียงรอ ขยายทั้งสองมือผมสอนเพลงของบ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บังสุกุลผมเล่นทุกคืนผมรู้สึกว่ามันเป็นขอบเขตจุดคุณมองอร่อยผมพบคุณฉันจะย้อมสีแดงเข้มคุณเช่นผลไม้สุกของคุณทำให้ฉันชื้นขว้างปาเลือดและการหยุดลมหายใจของคุณช่วงเวลาที่หวานตลอดมาออกมาจากพุ่มไม้เหล่านั้นให้ฉันควักออกมาเหล่านั้นตาสั่นเพียงแค่รอขยายมือทั้งสองข้างของคุณโกหกถูกห้อยในเทศกาลแห่งความโง่เขลานี้คืนนี้ฉันจะให้คุณอ้อมกอดเสาเข็มขึ้นอย่างสวยงามกลายเป็นที่เต็มไปด้วยความรักก็สวยงามลดลงเปียกไหลลงถ้าฉันบีบมันก็จะกลายเป็นกุหลาบโปรยและบินออกหันเย็นช่วงเวลานั่นคือสีแดงเข้มตลอดมาดูขั้นตอนของความฝันนี้บนด้ายพันกันพิษหวานเพียงแค่รอขยายมือทั้งสองข้างของคุณฉันจะย้อมคุณในความบ้าคลั่งในคืนนี้แปลกเพียงแค่จับคุณในสายตาของฉันคุณไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วรู้สึกว่าคุณ? เพียงคุณเท่านั้นที่เป็นของเราเพราะคุณยังคงมีค่าเกินกว่าที่จะทำลายมาออกมาจากพุ่มไม้เหล่านั้นให้ฉันควักตาสั่นเหล่านั้นเพียงแค่รอขยายมือทั้งสองข้างของคุณให้ฉันสอนเพลงบ้า