The generally favourable response t

The generally favourable response to the American war against the Taliban and Al Qeada in Afghanistan was dissipated with the launch of the war against Saddam Hussein in Iraq in 2003. Russia and China had made no secret of their unhappiness in the UN Security Council at what they regarded as the American rush to war and they drew quiet satisfaction from the divisions that occurred between the United States and some of its main NATO allies in Europe. Japan and South Korea, however, offered symbolic military support. But American prestige suffered as it got bogged down in its two long and costly wars and as its military became overstretched. By the end of the first decade of the twenty-first century it became clear that the main regional beneficiary was China. Most states in the region were keen to hedge against the uncertainties posed by China’s rise and were less confident in the reliability of the United States as the guarantor of security and stability against the potentially disturbing consequences of China’s growing weight and its more powerful and opaque military power force. Apart from the question of the extent of the degradation of American military power in the wake of its still ongoing wars in Iraq and Afghanistan, concern war arising as to how American and the Obama administration in particular would seek to balance its need to cultivate a partnership with China to deal with the high priorities of both regional and global issue and simultaneously to prepare for the risk that China’s rise might turn sour for American’s allies and friends in the region.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การตอบสนองที่ดีโดยทั่วไปจะทำสงครามกับอเมริกัน qeada ตอลิบานและอัลในอัฟกานิสถานถูกกระจายไปกับการเปิดตัวของสงครามกับซัดดัมในอิรักในปี 2003รัสเซียและจีนได้ทำให้ความลับของความทุกข์ของพวกเขาในคณะมนตรีความมั่นคงสหประชาชาติไม่สิ่งที่พวกเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นวิ่งอเมริกันเข้าสู่สงครามและความพึงพอใจของพวกเขาเข้ามาเงียบ ๆ จากหน่วยงานที่เกิดขึ้นระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของพันธมิตรนาโต้หลักในยุโรป ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ แต่เสนอให้ความช่วยเหลือทางทหารสัญลักษณ์แต่ศักดิ์ศรีอเมริกันได้รับความเดือดร้อนตามที่ได้จมลงในสองสงครามที่ยาวนานและมีค่าใช้จ่ายสูงและเป็นทหารของตนกลายเป็นเหลือทน ตอนท้ายของทศวรรษแรกของศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดมันก็กลายเป็นที่ชัดเจนว่าผู้ได้รับประโยชน์ในภูมิภาคหลักคือประเทศจีนประเทศส่วนใหญ่ในภูมิภาคท​​ี่ถูกกระตือรือร้นที่จะป้องกันความเสี่ยงกับความไม่แน่นอนที่เกิดจากการเพิ่มขึ้นของจีนและมีน้อยกว่าความมั่นใจในความน่าเชื่อถือของประเทศสหรัฐอเมริกาในฐานะผู้ค้ำประกันการรักษาความปลอดภัยและความมั่นคงกับผลกระทบที่อาจถูกรบกวนจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นของจีนและการทหารที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นและทึบแสงของมัน พลังอำนาจนอกเหนือจากคำถามของขอบเขตของการย่อยสลายของอำนาจทางทหารอเมริกันในการปลุกของสงครามยังคงต่อเนื่องในอิรักและอัฟกานิสถานที่สงครามความกังวลที่เกิดขึ้นเป็นวิธีที่อเมริกันและการบริหารโอบามาโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะหาทางที่จะรักษาความสมดุลของความต้องการที่จะปลูกฝังความร่วมมือกับจีนในการจัดการกับลำดับความสำคัญสูงของทั้งสองปัญหาในระดับภูมิภาคและระดับโลกและพร้อมกันเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของจีนอาจจะเปิดเปรี้ยว พันธมิตรอเมริกันและเพื่อน ๆ ในภูมิภาค

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตอบสนองดีโดยทั่วไปการสงครามอเมริกันต่อต้านตอลิบานและอัล Qeada ในอัฟกานิสถานถูก dissipated เปิดตัวสู้ Hussein ซัดดัมในอิรักใน 2003 รัสเซียและจีนได้ทำลับของทุกข์ของพวกเขาในการสมัชชาความมั่นคงในสิ่งที่พวกเขาถือเป็นวิ่งอเมริกันการสงคราม และพวกเขาดึงความเงียบจากส่วนที่เกิดขึ้นระหว่างสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของพันธมิตรนาโต้หลักในยุโรป ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ อย่างไรก็ตาม เสนอสนับสนุนสัญลักษณ์ทางทหาร แต่อเมริกันเพรสทีจรับความเดือดร้อนได้รับ bogged ลงในสงครามยาวนาน และค่าใช้จ่ายของสอง และ เป็นทหารกลายเป็น overstretched ช่วงปลายของทศวรรษแรกของศตวรรษที่ยี่สิบแรก มันก็ชัดเจนว่า ประโยชน์ภูมิภาคหลักคือ จีน อเมริกาส่วนใหญ่ในภูมิภาคได้กระตือรือร้นตอแหลกับความไม่แน่นอนโดยการเพิ่มขึ้นของจีน และมีความมั่นใจในความน่าเชื่อถือของสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ค้ำประกันความปลอดภัยและความมั่นคงจากผลของน้ำหนักการเติบโตของจีนและกองกำลังทหารทึบแสง และมีประสิทธิภาพมากขึ้นอาจรบกวนน้อย จากคำถามที่ขอบเขตของการสลายตัวของกำลังทหารอเมริกันในการปลุกของการสงครามอย่างต่อเนื่องยังคงในอิรักและอัฟกานิสถาน เกี่ยวกับสงครามที่เกิดขึ้นเป็นวิธีอเมริกันและบริหาร Obama โดยเฉพาะจะหาสมดุลความต้องการที่ปลูกร่วมกับจีนเพื่อจัดการกับระดับความสำคัญสูงของปัญหาทั้งระดับภูมิภาค และระดับโลก และพร้อมกันเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับความเสี่ยง ของจีนที่เพิ่มขึ้นอาจเปิดเปรี้ยวสำหรับพันธมิตรของอเมริกันและเพื่อนในภูมิภาค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยทั่วไปแล้วการตอบสนองต่อการทำสงครามอเมริกากับพวกตาลิบันและ Al qeada ในอัฟกานิสถานเป็นไต้ฝุ่นด้วยการเปิดตัวของสงครามที่ต่อซัดดัมฮุสเซนแห่งอิรักในอิรักในปี 2003รัสเซียและจีนได้ทำให้ไม่มีความลับของความทุกข์ของเขาในคณะมนตรีความมั่นคงสหประชาชาติที่สิ่งที่พวกเขาถือว่าเป็นชาวอเมริกันให้รีบทำสงครามและจะดึงความพึงพอใจเงียบสงบจากฝ่ายที่เกิดขึ้นระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของหลักเนโตกับพันธมิตรในยุโรป ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้แต่จัดให้บริการการสนับสนุนทางทหารเป็นสัญลักษณ์แต่มีชื่อเสียงชาวอเมริกันต้องทนทุกข์ทรมานเป็นมันนักวิ่งต้องสะดุดหรือหยุดชะงักลงในสองสงครามมานานและเสียค่าใช้จ่ายสูงและเป็นทหารของตนเป็น overstretched ในช่วงปลายทศวรรษแรกของศตวรรษที่ยี่สิบครั้งแรกที่ได้กลายเป็นว่าผู้รับผลประโยชน์ใน ภูมิภาค หลักคือจีนรัฐมากที่สุดใน ภูมิภาค นี้เป็นผู้มีความกระตือรือร้นในการหลีกเลี่ยงกับความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้นของจีนและไม่มั่นใจในความน่าเชื่อถือของประเทศสหรัฐอเมริกาที่เป็นผู้ค้ำประกันที่มีความมั่นคงและการรักษาความ ปลอดภัย กับผลรบกวนซึ่งอาจเป็นของจีนน้ำหนักการเติบโตและมีผลใช้บังคับพลังอำนาจทางการทหารมี ประสิทธิภาพ มากยิ่งขึ้นและวัตถุทึบแสงของพื้นที่ปัญหาสงครามเกิดขึ้นเป็นไปได้อย่างไรและแบบอเมริกันที่วุฒิสมาชิกบารัคโอบามาในการบริหารงานจะหาความสมดุลของความต้องการในการสร้างความสัมพันธ์ความเป็นหุ้นส่วนกับจีนเพื่อข้อตกลงกับลำดับความสำคัญสูงของทั้งในระดับ ภูมิภาค และระดับโลกออกและพร้อมกันเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับความเสี่ยงที่จีนของทรงอาจจะเปรี้ยวสำหรับชาวอเมริกันของพันธมิตรและเพื่อนๆใน ภูมิภาค ได้