Before I discuss the stages of pres

Before I discuss the stages of presentation I would like to say something about the writing process itself. Very often neophyte researchers make the very peculiar and to me totally incomprehensible decision to leave all of their writing until the end. I am still amazed when a student arrives at a tutorial without having sent me something to read beforehand; in they walk and say they would like to talk about ‘such and such’. They then tell me a lot about ‘such and such’ but it is very difficult for me to make any real contribution other than offer my verbal response to their ideas (it’s also amazing that some of them have incredible memories and do not feel the need to take down any notes during the discussion!). I would strongly urge anyone engaged in research to write often and share what they have written. Identify a ‘critical friend’ early on; this may be a project supervisor or a line manager or a friend who understands something of what you are trying to do, someone to share your thoughts with in the form of written conversation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนที่ผมอภิปรายขั้นตอนของงานนำเสนอที่อยากจะพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการเขียนตัวเอง นักวิจัย neophyte บ่อยให้แปลกประหลาดมาก และฉันตัดสินใจที่ไม่สามารถเข้าใจได้ทั้งหมดไปทั้งหมดของผู้เขียนจนจบ ผมยังประหลาดใจเมื่อมาถึงนักเรียนที่กวดวิชาไม่มีส่งฉันให้อ่านล่วงหน้า ในพวกเขาเดิน และพูดว่า พวกเขาอยากพูดคุยเกี่ยวกับ 'ดังกล่าวและดังกล่าว' พวกเขาแล้วบอกฉันเกี่ยวกับ 'ดังกล่าวและดังกล่าว' แต่มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับฉันต้องผันแปรจริงใด ๆ นอกเหนือจากข้อเสนอของฉันตอบวาจาความคิด (ก็ยังตื่นตาตื่นใจที่บางส่วนของพวกเขามีความทรงจำที่น่าทึ่ง และรู้สึกต้องการจดบันทึกย่อใด ๆ ในระหว่างการสนทนา) ข้าพเจ้าขอจะขอให้ทุกคนร่วมในงานวิจัยมักจะเขียน และแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาได้เขียน ระบุ 'เพื่อนสำคัญ' ก่อนใน นี้อาจเป็นผู้ควบคุมงานโครงการ หรือผู้จัดการบรรทัด หรือเพื่อนที่เข้าใจสิ่งที่คุณกำลังพยายามจะทำอย่างไร คนแบ่งปันความคิดกับในรูปแบบของการสนทนาที่เป็นลายลักษณ์อักษร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่ผมจะหารือเกี่ยวกับขั้นตอนของการนำเสนอที่ผมอยากจะพูดอะไรเกี่ยวกับขั้นตอนการเขียนของตัวเอง บ่อยครั้งที่นักวิจัยเณรทำให้แปลกมากและฉันตัดสินใจที่ไม่สามารถเข้าใจได้โดยสิ้นเชิงที่จะออกทั้งหมดของการเขียนของพวกเขาจนกว่าจะเสร็จสิ้น ผมยังคงประหลาดใจเมื่อนักเรียนมาถึงที่กวดวิชาโดยไม่ต้องส่งฉันบางสิ่งบางอย่างที่จะอ่านก่อน; ในที่พวกเขาเดินและพูดว่าพวกเขาต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ 'ดังกล่าวและเช่น' จากนั้นพวกเขาบอกฉันมากเกี่ยวกับ 'ดังกล่าวและเช่น' แต่มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะให้การสนับสนุนใด ๆ ที่จริงอื่น ๆ กว่าให้ตอบสนองทางวาจาของฉันกับความคิดของพวกเขา (มันยังน่าตื่นตาตื่นใจว่าบางส่วนของพวกเขามีความทรงจำที่น่าทึ่งและไม่รู้สึกว่าต้อง ที่จะลงบันทึกใด ๆ ในระหว่างการสนทนา!) ฉันจะขอเรียกร้องให้ทุกคนที่มีส่วนร่วมในการวิจัยในการเขียนและมักจะแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาได้เขียน ระบุ 'เพื่อนที่สำคัญ' ในช่วงต้น; นี้อาจจะเป็นหัวหน้าโครงการหรือผู้จัดการสายงานหรือเพื่อนที่เข้าใจบางสิ่งบางอย่างของสิ่งที่คุณกำลังพยายามที่จะทำคนที่จะแบ่งปันความคิดของคุณที่มีอยู่ในรูปแบบของการสนทนาที่เป็นลายลักษณ์อักษร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่ผมจะหารือเกี่ยวกับขั้นตอนของการนำเสนอ ผมขอพูดบางอย่างเกี่ยวกับกระบวนการเขียนนั่นเอง มากมักจะใหม่นักวิจัยให้ประหลาดมาก และฉันก็เข้าใจการตัดสินใจที่จะออกทั้งหมดของการเขียนของพวกเขาจนกว่าจะสิ้นสุด ฉันยังแปลกใจ เมื่อนักเรียนมาถึงที่สอนโดยไม่มีส่งอะไรมาให้ฉันอ่านก่อน ;เดินในพวกเขาและกล่าวว่าพวกเขาต้องการจะพูดคุยเกี่ยวกับ ' น ' พวกเขาบอกมากเกี่ยวกับ ' ดังกล่าวและเช่น แต่มันเป็นเรื่องยากมากสำหรับผมที่จะให้การสนับสนุนจริงใด ๆ นอกจากการเสนอด้วยวาจาของฉันความคิดของตน ( มันก็น่าทึ่งว่าบางส่วนของพวกเขามีความทรงจำที่น่าทึ่งและไม่รู้สึกว่าต้องลงข้อความใด ๆ ในระหว่างการอภิปราย ) .ผมก็ขอสนับสนุนให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการวิจัย เขียนบ่อยๆ และแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาได้เขียน ระบุเป็น ' เพื่อน ' ที่สำคัญช่วงต้น ; นี้อาจจะมีโครงการหรือผู้จัดการสาย หรือ เพื่อนที่เข้าใจบางอย่างของสิ่งที่คุณกำลังพยายามที่จะทำ คนที่จะแบ่งปันความคิดของคุณในรูปแบบของการเขียนการสนทนา