The shrimp aquaculture industry fac

The shrimp aquaculture industry faces several problems,
including contamination caused by farm effluent. Polyculture
appears to be an adequate alternative to minimize or
eventually solve these problems. However, polyculture is
not commonly used in the shrimp industry. There are
three general types of polyculture: direct, cage-cum-pond
and integrated polyculture. Each one with two variants:
monotrophic and multitrophic.
Shrimp polyculture is a promising industry and has been
shown experimentally to improve yield, decrease the environmental
impact, re-utilize wastes and reduce the incidence
of pathogen organisms in shrimp aquaculture. In
addition, different by-products with a commercial value can
be obtained from the subordinate species. However, there
are problems and considerations that need to be solved
before practicing polyculture, such as economic and human
effort investment, compatibility of the species (feeding habits
and environmental requirements), food competition,
space, size of the organisms and decreasing oxygen levels.
Many species from different trophic levels, such as fish,
mollusks and plants, show aquaculture potential for use
as subordinate organisms in shrimp farming. However, it
is important that these species fit with the environmental
requirements of the shrimp.
Partitioning and multitrophic polyculture appears to be
the best option for this practice because possible antagonistic
activity among the species is diminished when they
are separated by different units or barriers (cages).
The design of the culture system should be cost effective
and provide an optimal environment for the species
that are being cultured to thrive. However, further
research is needed in this field that examines new species,
densities and systems. It is also necessary to make aware
and to encourage farmers to try this activity to reduce the
environmental impact resulting from effluent discharge.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อุตสาหกรรมการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำกุ้งเผชิญปัญหาปนเปื้อนรวมทั้งที่เกิดจากน้ำทิ้งของฟาร์ม ทางมี ทางเลือกเพียงพอเพื่อลด หรือในที่สุดแก้ปัญหาเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม เป็นทางไม่มักใช้ในอุตสาหกรรมกุ้ง มีทางการบัญชี: ตรง กรงพร้อมบ่อและบูรณาการทาง แต่ละคน มีสองตัวแปร:monotrophic และ multitrophicทางกุ้งเป็นอุตสาหกรรมสัญญา และได้รับแสดง experimentally เพื่อเพิ่มผลผลิต ลดการสิ่งแวดล้อมผลกระทบ การใช้ขยะ และลดการเกิดของการศึกษาสิ่งมีชีวิตในการเลี้ยงกุ้งทะเล ในนอกจากนี้ สินค้าพลอยแตกต่างกัน มีค่าเชิงพาณิชย์สามารถได้รับจากสายพันธุ์ย่อย อย่างไรก็ตาม มีปัญหาและข้อพิจารณาที่ต้องแก้ไขก่อนที่จะฝึกทาง มนุษย์ และเศรษฐกิจพยายามลงทุน ความเข้ากันได้ของสายพันธุ์ (นิสัยอาหารและสิ่งแวดล้อม), การแข่งขันอาหารพื้นที่ ขนาดของสิ่งมีชีวิตและระดับออกซิเจนลดลงหลายชนิดจากระดับชั้นอาหารแตกต่างกัน เช่นปลาmollusks และพืช แสดงสัตว์น้ำอาจใช้เป็นสิ่งมีชีวิตย่อยในกุ้งที่เลี้ยง อย่างไรก็ตาม มันว่า พันธุ์นี้เหมาะกับสิ่งแวดล้อมที่สำคัญคือความต้องการของกุ้งแบ่งพาร์ติชัน และ multitrophic ทางดูเหมือนจะ เป็นตัวเลือกดีที่สุดสำหรับแบบฝึกหัดนี้ได้เนื่องจากได้ต่อต้านกิจกรรมระหว่างการพันธุ์จะลดลงเมื่อพวกเขาจะแยกจากกัน โดยต่างหน่วยหรืออุปสรรค (กรง)การออกแบบของระบบวัฒนธรรมควรจะคุ้มค่าและมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสายพันธุ์ที่จะเป็นอ่างเจริญเติบโต อย่างไรก็ตาม เพิ่มเติมงานวิจัยเป็นสิ่งจำเป็นในฟิลด์นี้ที่ตรวจสอบสายพันธุ์ใหม่ความหนาแน่นและระบบ นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องทราบและสนับสนุนให้เกษตรกรพยายามลดกิจกรรมสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการปล่อยน้ำทิ้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อุตสาหกรรมการเพาะเลี้ยงกุ้งประสบปัญหาหลายประการรวมถึงการปนเปื้อนที่เกิดจากน้ำทิ้งฟาร์ม
polyculture
ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่เพียงพอที่จะลดหรือในที่สุดก็แก้ปัญหาเหล่านี้
อย่างไรก็ตาม polyculture
จะไม่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมกุ้ง มีสามประเภททั่วไปของ polyculture: ตรงกรง cum-บ่อและpolyculture แบบบูรณาการ แต่ละคนมีสองสายพันธุ์:. monotrophic และ multitrophic กุ้ง polyculture เป็นอุตสาหกรรมที่มีแนวโน้มและได้รับการทดลองแสดงให้เห็นในการปรับปรุงผลผลิตลดสิ่งแวดล้อมผลกระทบอีกครั้งใช้ของเสียและลดอุบัติการณ์ของสิ่งมีชีวิตเชื้อโรคในการเพาะเลี้ยงกุ้ง ในนอกจากนี้ที่แตกต่างกันโดยผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าการค้าสามารถได้รับจากสายพันธุ์ที่ผู้ใต้บังคับบัญชา แต่มีปัญหาและการพิจารณาที่จะต้องได้รับการแก้ไขเป็นก่อนที่จะฝึกpolyculture เช่นเศรษฐกิจและมนุษย์การลงทุนความพยายามร่วมกันของสายพันธุ์(นิสัยการกินอาหารและข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อม) การแข่งขันอาหารพื้นที่ขนาดของสิ่งมีชีวิตและลดระดับออกซิเจนหลายชนิดจากระดับโภชนาการที่แตกต่างกันเช่นปลาหอยและพืชเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแสดงศักยภาพสำหรับการใช้งานในขณะที่มีชีวิตอยู่ใต้บังคับบัญชาในการทำฟาร์มกุ้ง แต่ก็เป็นสิ่งสำคัญที่สายพันธุ์นี้เหมาะสมกับสิ่งแวดล้อมความต้องการของกุ้ง. พาร์ทิชันและ polyculture multitrophic ดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการปฏิบัติเช่นนี้เพราะเป็นศัตรูไปได้ที่กิจกรรมในหมู่สายพันธุ์จะลดน้อยลงเมื่อพวกเขาจะถูกแยกออกโดยหน่วยงานต่างๆหรืออุปสรรค(กรง ). การออกแบบระบบวัฒนธรรมควรจะมีค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพและให้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับสายพันธุ์ที่มีการเพาะเลี้ยงในการเจริญเติบโต แต่ต่อไปการวิจัยเป็นสิ่งจำเป็นในด้านที่จะตรวจสอบสายพันธุ์ใหม่นี้มีความหนาแน่นและระบบ นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งจำเป็นที่จะทำให้ตระหนักและส่งเสริมให้เกษตรกรที่จะลองกิจกรรมนี้เพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการปล่อยน้ำทิ้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเพาะเลี้ยงกุ้ง อุตสาหกรรมยังคงมีปัญหาหลายประการ รวมทั้งการทำให้น้ำทิ้ง
โดยฟาร์ม polyculture
ดูเหมือนจะเป็นทางเลือกที่เพียงพอที่จะลดหรือ
ในที่สุดแก้ปัญหาเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม polyculture คือ
ไม่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมกุ้ง มีอยู่สามประเภททั่วไปของ polyculture
: ตรงกรง cum
polyculture บ่อและบูรณาการ แต่ละหนึ่งกับสองสายพันธุ์ :
และ monotrophic multitrophic . polyculture
กุ้งเป็นอุตสาหกรรมที่มีอนาคต และได้ถูก
การแสดงการทดลองเพื่อเพิ่มผลผลิต ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
, RE ใช้ของเสียและลดอุบัติการณ์
เชื้อโรคของสิ่งมีชีวิตในกุ้งการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ใน
นอกจากนี้ ผลพลอยได้ที่มีค่าในเชิงพาณิชย์สามารถ
ได้รับจากชนิด ย่อย อย่างไรก็ตาม มี
ปัญหาและการพิจารณาที่ต้องแก้ไข
polyculture ก่อนการฝึก เช่น เศรษฐกิจและการลงทุน ความพยายามของมนุษย์
, ความเข้ากันได้ของสปีชีส์ ( อุปนิสัย
และความต้องการสิ่งแวดล้อม ) , อาหารการแข่งขัน
พื้นที่ , ขนาดของสิ่งมีชีวิต และการลดลงของระดับออกซิเจน .
หลายพันธุ์ จากระดับโภชนาการที่แตกต่างกันเช่นปลา
หอย และพืชแสดงการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่มีศักยภาพสำหรับใช้
เป็นลูกน้องสิ่งมีชีวิตในการเลี้ยงกุ้ง . อย่างไรก็ตาม , มันเป็นสิ่งสำคัญที่ทั้งสองชนิด
พอดีกับสิ่งแวดล้อม

แบ่งความต้องการของกุ้ง และดูเหมือนจะเป็น multitrophic polyculture
ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการปฏิบัตินี้เพราะกิจกรรมปฏิปักษ์
เป็นไปได้ของชนิดจะลดลงเมื่อพวกเขา
จะแยกตามหน่วยต่าง ๆหรืออุปสรรค ( กรง ) .
การออกแบบระบบวัฒนธรรมควรเป็นค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพและมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

สำหรับชนิดที่มีการเพาะเลี้ยงเจริญ อย่างไรก็ตาม การวิจัยเพิ่มเติมเป็นสิ่งจำเป็นในฟิลด์นี้

) ที่ตรวจสอบชนิดใหม่ และระบบ มันก็ยังเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ทราบ และเพื่อส่งเสริมให้เกษตรกรลอง

กิจกรรมนี้ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากการปล่อยน้ำทิ้ง