decisions between developed and dev

decisions between developed and developing countries. Then, Models (2)-(4) were estimated to determine whether the difference in disclosure tendency is associated with resource constraint proxies. We found that there is a significantly negative relationship between Developing Country and DISCLOSURE (Model 1), supporting our hypothesis that firms in developing countries are less likely to disclose. The result is robust when we control for motivation proxies, such as firm size, ETS and legal system. In addition, firms with higher leverage are less likely to disclose (the coefficient of LEVERAGE ¼20.650, p-value , 0.10), enhancing the validity of the findings of Cormier et al. (2005) and Cormier and Magnan (2003), who showed that firms with poor financial conditions are less likely to disclose and bear the consequences of revealing proprietary carbon information. The evidence is consistent with the notion that internal restrictions hinder green actions and disclosure. Also, we found a significant inverse relationship between GROWTH and DISCLOSURE ( b ¼20.088, p , 0.01), suggesting that firms with more growth opportunities are less likely to disclose carbon information. However, the coefficient of ROA is positive, as predicted, but not significant ( b ¼1.056, p . 0.10). Further, to investigate whether the significantly low percentage of disclosure firms in developing countries are constrained by their financial resources, we include the interaction variable DevelopingCountry and the resource proxy variables ROA, LEVERAGE and GROWTH (Models (2)-(4)). In Models (3) and (4), the coefficients for DevelopingCountry *LEVERAGE ( b ¼ 22.396, p , 0.05) and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัดสินใจระหว่างประเทศพัฒนา และกำลังพัฒนา แล้ว โมเดล (2)-(4) ถูกประเมินเพื่อตรวจสอบว่า ความแตกต่างของแนวโน้มการเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวข้องกับทรัพยากรข้อจำกัดผู้รับมอบฉันทะ เราพบว่า มีความสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญระหว่างประเทศกำลังพัฒนาและการเปิดเผย (รุ่น 1), สนับสนุนสมมติฐานของเราที่บริษัทในประเทศกำลังพัฒนามีแนวโน้มที่จะเปิดเผย ผลมีประสิทธิภาพเมื่อเราควบคุมสำหรับโปรแกรมแรงจูงใจ เช่นขนาดบริษัท ETS และระบบกฎหมาย นอกจากนี้ บริษัท ด้วยเลเวอเรจสูงมีแนวโน้มในการเปิดเผย (ค่าสัมประสิทธิ์ของการงัด ¼20.650 ค่า p, 0.10), เพิ่มประสิทธิภาพความถูกต้องของผลการวิจัย ของ Cormier et al. (2005) และ Cormier Magnan (2003), ที่แสดงให้เห็นว่า บริษัท มีสภาพทางการเงินมีแนวโน้มเปิดเผย และรับผลของการเปิดเผยข้อมูลกรรมสิทธิ์คาร์บอน หลักฐานสอดคล้องกับความคิดที่ว่า ภายในข้อจำกัดขัดขวางการกระทำสีเขียวและการเปิดเผย นอกจากนี้ เราพบความสัมพันธ์ผกผันที่สำคัญระหว่างการเจริญเติบโตและการเปิดเผย (b ¼20.088, p, 0.01), การแนะนำว่า บริษัท มีโอกาสเติบโตมากขึ้นมีแนวโน้มการเปิดเผยข้อมูลคาร์บอน อย่างไรก็ตาม ค่าสัมประสิทธิ์ของ ROA เป็นบวก ทำนายว่า แต่ไม่สำคัญ (บี ¼1.056, p. 0.10) ต่อไป เรารวมตัวแปรโต้ตอบ DevelopingCountry และตัวแปรการพร็อกซีทรัพยากร ROA เลเวอเรจ และเจริญเติบโต (รุ่น (2)-(4)) เพื่อตรวจสอบว่า เปอร์เซ็นต์น้อยมากของบริษัทที่เปิดเผยในประเทศกำลังพัฒนาที่จำกัดตามแหล่งของเงิน ในรูปแบบ (3) และ (4), coefficients สำหรับ DevelopingCountry * เลเวอเรจ (b ¼ 22.396, p, 0.05) และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตัดสินใจระหว่างประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา จากนั้นรุ่น (2) - (4) ถูกคาดว่าจะตรวจสอบว่าความแตกต่างในการเปิดเผยแนวโน้มที่มีความสัมพันธ์กับผู้รับมอบฉันทะทรัพยากร จำกัด เราพบว่ามีความสัมพันธ์เชิงลบอย่างมีนัยสำคัญระหว่างการพัฒนาประเทศและการเปิดเผยข้อมูล (รุ่นที่ 1) การสนับสนุนสมมติฐานของเราที่ บริษัท ในประเทศกำลังพัฒนามีโอกาสน้อยที่จะเปิดเผย ผลที่ได้คือประสิทธิภาพเมื่อเราควบคุมผู้รับมอบฉันทะแรงจูงใจเช่นขนาด บริษัท ETS และระบบกฎหมาย นอกจากนี้ บริษัท ที่มีการใช้ประโยชน์ที่สูงขึ้นมีโอกาสน้อยที่จะเปิดเผย (ค่าสัมประสิทธิ์ของการงัด¼20.650ที่ p-value 0.10) การเสริมสร้างความถูกต้องของผลการวิจัยของไมเออร์, et al ที่ (2005) และไมเออร์และ Magnan (2003) ที่แสดงให้เห็นว่า บริษัท ที่มีฐานะการเงินไม่ดีมีโอกาสน้อยที่จะเปิดเผยและรับผลกระทบจากการเปิดเผยข้อมูลคาร์บอนที่เป็นกรรมสิทธิ์ หลักฐานที่มีความสอดคล้องกับความคิดที่ว่าข้อ จำกัด ภายในเป็นอุปสรรคต่อการดำเนินการและการเปิดเผยข้อมูลสีเขียว นอกจากนี้เรายังพบว่ามีความสัมพันธ์แบบผกผันที่สำคัญระหว่างการเจริญเติบโตและการเปิดเผยข้อมูล (ข¼20.088พี, 0.01) ชี้ให้เห็นว่า บริษัท ที่มีโอกาสในการเติบโตมากขึ้นมีโอกาสน้อยที่จะเปิดเผยข้อมูลคาร์บอน อย่างไรก็ตามค่าสัมประสิทธิ์ของ ROA เป็นบวกที่คาดการณ์ไว้ แต่ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ (ข¼1.056พี. 0.10) นอกจากนี้ในการตรวจสอบว่าร้อยละต่ำอย่างมีนัยสำคัญของ บริษัท ที่เปิดเผยในประเทศกำลังพัฒนามีข้อ จำกัด จากทรัพยากรทางการเงินของพวกเขาเรารวมถึงการทำงานร่วมกัน DevelopingCountry ตัวแปรและตัวแปรพร็อกซี่ทรัพยากร ROA ยกระดับและการเจริญเติบโต (รุ่นที่ (2) - (4)) ในรุ่น (3) และ (4), cients สาย COEF สำหรับ DevelopingCountry * LEVERAGE (ข¼ 22.396 พี, 0.05) และ