Rapunzel Narrator: Once upon a time

Rapunzel Narrator: Once upon a time there were a man and a woman who in vain wished for a child. They had a little window at the back of their house from which a splendid garden could be seen. This garden was full of the most beautiful flowers and herbs. This garden was surrounded by a high wall, and no one dared to go into it because it belonged to a wicked witch named Dame Gothel. One day the woman saw a plant called rampion, used to make salads.Woman: My darling, I have a strong desire of a salad made from that plant. If I don’t eat it now, I know I will surely die. Man: Very well, my dear, if you want it… you will have it. Narrator: At midnight, the husband climbed the wall into the garden of the witch and started taking some rampion. Man: Rampion, rampion, this is for my darling wife. Narrator: The man took the rampion and his wife made a salad of it and ate it. It tasted so good to her, that the next day she ate three times as much as before. So her husband knew that he must once more go into the garden. Man: Rampion, rampion, this is for my darling wife. Narrator: When he had the rampion in his hands, he saw the terrible witch standing before him. Dame Gothel: How do you dare, come into my garden and steal my rampion like a thief! You will suffer for it! Man: Oh, please forgive me! My wife saw your rampion from the window, and she wanted it so bad, that she would have died if she didn’t have some to eat. Dame Gothel: If you´re telling me the truth, I will let you take with you as much rampion as you want… only I make one condition… you must give me the child which your wife will bring into the world. Narrator: The man in his terror consented to everything. When the baby was born, the witch appeared, gave the child the name of Rapunzel, and took it away.Dame Gothel: Hi, hi hi hi hi hi Narrator: Rapunzel grew into a beautiful child and took very good care of her long hairRapunzel: (combing her hair) I like to comb my long beautiful hair. Narrator: When she was twelve years old, the witch shut her into a tower in the middle of a forest. The tower had neither stairs nor door, but near the top was a little window. When the witch wanted to go in, she placed herself beneath it. Dame Gothel: Rapunzel, Rapunzel! Let down your hair to me. Rapunzel: Yes, let me unfasten my braided tresses so that you can climb up.Narrator: After a year or two, the king’s son was walking in the forest when he heard a song, which was so charming that he stood still and listened.Rapunzel: (singing) La la la la la la, La la la ….. Prince: Oh. What a beautiful song! Who is singing so lovely? Narrator: The lovely voice came from Rapunzel´s tower. The Prince wanted to climb up to her, but no doors could found?Prince: Now what shall I do? There’s no way of climbing up. Narrator: He went back home, but the singing had touched his heart, that every day he went out into the forest and listened to it. One day he was standing behind a tree, when he saw the witch coming, and he heard what she said. Dame Gothel: Rapunzel, Rapunzel! Let down your hair to me. Narrator: Then Rapunzel let down the braids of her hair, and the witch climbed up to her.Prince: So that’s the way I can climb to the tower! I will do the same. Narrator: The next day, he went to the tower. Prince: Rapunzel, Rapunzel, Let down your hair to me. Narrator: Immediately the hair fell down and the Prince climbed up.Rapunzel: Oh… who are you?Prince: Darling, my heart is yours. I have never seen anybody as beautiful as you. Will you marry me? Will you be my wife and live with me in my kingdom?Rapunzel: Yes, I will. Prince: Then it is settled. We’ll marry right away! Just let down your hair and let´s go. Rapunzel: I will go away with you, but I do not know how to get down. If I let down my hair, then how will I get down? Prince: You’re right! Hmmmmm Rapunzel: You have to go now. The witch will come soon. Prince: Yes, but don´t worry Rapunzel, I’ll think of something. Narrator: When the Prince was getting down, the witch was already there, and said. Dame Gothel: Uhh, you have come to take Rapunzel! Now you will never see her again! Hi,hi hi hi hi hi hi ! Narrator: The witch cast a spell on the prince and he wondered in the woods, without seeing a thing and eating only plants, roots, and berries. Meanwhile, in the tower. Dame Gothel: Ah! you wicked child! I thought I separated you from the world, and yet you have deceived me!, and just for that I will cut your beautiful hair! Narrator: In her anger the witch cut Rapunzel’s hair. Then she took her into a desert where she had to live in great grief and misery. Meanwhile,the prince roamed about in misery for two years, and finally, he got to the desert where Rapunzel, with the twins to which she had given birth, a boy and a girl. Prince: That voice that I hear seems so familiar to me. Narrator: He went towards it, and when he approached, Rapunzel said. Rapunzel: Oh prince, I missed you so much! I am so happy to see you.Narrator: They are both crying.Prince: Oh my sweet Rapunzel, what have they done to us! Let’s now go to my kingdom. Narrator: He took her to his kingdom where they were joyfully received, and they lived happily ever after.The moral lesson in this story is that if you do something wrong there is a consequence

Rapunzel Narrator: Once upon a time there were a man and a woman who in vain wished for a child. They had a little window at the back of their house from which a splendid garden could be seen. This garden was full of the most beautiful flowers and herbs. This garden was surrounded by a high wall, and no one dared to go into it because it belonged to a wicked witch named Dame Gothel. One day the woman saw a plant called rampion, used to make salads.Woman: My darling, I have a strong desire of a salad made from that plant. If I don’t eat it now, I know I will surely die. Man: Very well, my dear, if you want it… you will have it. Narrator: At midnight, the husband climbed the wall into the garden of the witch and started taking some rampion. Man: Rampion, rampion, this is for my darling wife. Narrator: The man took the rampion and his wife made a salad of it and ate it. It tasted so good to her, that the next day she ate three times as much as before. So her husband knew that he must once more go into the garden. Man: Rampion, rampion, this is for my darling wife. Narrator: When he had the rampion in his hands, he saw the terrible witch standing before him. Dame Gothel: How do you dare, come into my garden and steal my rampion like a thief!   You will suffer for it! Man: Oh, please forgive me!   My wife saw your rampion from the window, and she wanted it so bad, that she would have died if she didn’t have some to eat. Dame Gothel: If you´re telling me the truth, I will let you take with you as much rampion as you want… only I make one condition…  you must give me the child which your wife will bring into the world. Narrator: The man in his terror consented to everything. When the baby was born, the witch appeared, gave the child the name of Rapunzel, and took it away.Dame Gothel: Hi, hi hi hi hi hi Narrator: Rapunzel grew into a beautiful child and took very good care of her long hairRapunzel: (combing her hair) I like to comb my long beautiful hair. Narrator: When she was twelve years old, the witch shut her into a tower in the middle of a forest. The tower had neither stairs nor door, but near the top was a little window. When the witch wanted to go in, she placed herself beneath it. Dame Gothel: Rapunzel, Rapunzel! Let down your hair to me. Rapunzel: Yes, let me unfasten my braided tresses so that you can climb up.Narrator: After a year or two, the king’s son was walking in the forest when he heard a song, which was so charming that he stood still and listened.Rapunzel: (singing) La la la la la la, La la la ….. Prince: Oh. What a beautiful song! Who is singing so lovely? Narrator: The lovely voice came from Rapunzel´s tower. The Prince wanted to climb up to her, but no doors could found?Prince: Now what shall I do? There’s no way of climbing up. Narrator: He went back home, but the singing had touched his heart, that every day he went out into the forest and listened to it. One day he was standing behind a tree, when he saw the witch coming, and he heard what she said. Dame Gothel: Rapunzel, Rapunzel! Let down your hair to me. Narrator: Then Rapunzel let down the braids of her hair, and the witch climbed up to her.Prince: So that’s the way I can climb to the tower! I will do the same. Narrator: The next day, he went to the tower. Prince: Rapunzel, Rapunzel, Let down your hair to me. Narrator: Immediately the hair fell down and the Prince climbed up.Rapunzel: Oh… who are you?Prince: Darling, my heart is yours. I have never seen anybody as beautiful as you. Will you marry me? Will you be my wife and live with me in my kingdom?Rapunzel: Yes, I will.  Prince: Then it is settled. We’ll marry right away! Just let down your hair and let´s go. Rapunzel: I will go away with you, but I do not know how to get down. If I let down my hair, then how will I get down? Prince: You’re right! Hmmmmm Rapunzel: You have to go now. The witch will come soon. Prince: Yes, but don´t worry Rapunzel, I’ll think of something. Narrator: When the Prince was getting down, the witch was already there, and said. Dame Gothel: Uhh, you have come to take Rapunzel! Now you will never see her again!  Hi,hi hi hi hi hi hi ! Narrator: The witch cast a spell on the prince and he wondered in the woods, without  seeing a thing and eating only plants, roots, and berries. Meanwhile, in the tower. Dame Gothel: Ah! you wicked child! I thought I separated you from the world, and yet you have deceived me!, and just for that I will cut your beautiful hair! Narrator: In her anger the witch cut Rapunzel’s hair. Then she took her into a desert where she had to live in great grief and misery. Meanwhile,the prince roamed about in misery for two years, and finally, he got to the desert where Rapunzel, with the twins to which she had given birth, a boy and a girl. Prince: That voice that I hear seems so familiar to me. Narrator: He went towards it, and when he approached, Rapunzel said. Rapunzel: Oh prince, I missed you so much! I am so happy to see you.Narrator: They are both crying.Prince: Oh my sweet Rapunzel, what have they done to us! Let’s now go to my kingdom. Narrator: He took her to his kingdom where they were joyfully received, and they lived happily ever after.The moral lesson in this story is that if you do something wrong there is a consequence

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

'ผู้บรรยาย'ราพันเซล: กาลครั้งหนึ่งมีชายและหญิงที่ปรารถนาเปล่า ๆ สำหรับเด็ก มีหน้าต่างน้อยทางบ้านของพวกเขาซึ่งสามารถมองเห็นสวน สวนนี้ก็เต็มไป ด้วยดอกไม้สวยที่สุดและสมุนไพร สวนนี้ถูกล้อมรอบ ด้วยกำแพงสูง และไม่มีใครกล้าไปมาเนื่องจากมันเป็นสมาชิกชื่อดาม Gothel แม่มดคนชั่ว วันหนึ่งผู้หญิงเห็นพืชเรียกว่า rampion ใช้ทำสลัด ผู้หญิง: ทูนหัว มีความปรารถนาดีของสลัดที่ทำจากโรงงานที่ ถ้าฉันไม่กินตอนนี้ ฉันรู้ว่า ฉันจะตายแน่นอน ชาย: ดี ยาหยี ถ้าคุณต้องการมัน... คุณจะมี ผู้บรรยาย: เที่ยง สามีปีนกำแพงเข้าไปในสวนของแม่มด แล้วเริ่มต้นทำบาง rampion คน: Rampion, rampion นี้เป็นภรรยาดาร์ลิ่ง ผู้บรรยาย: คนเอาราคา rampion และภรรยาทำสลัดของมัน และกินมัน ได้ลิ้มรสดีเพื่อเธอ ให้ในวันถัดไปเขากินสามเวลาเป็นมากเป็นมาก่อน ดังนั้น สามีของเธอรู้ว่า เขาอีกครั้งลงไปสวน คน: Rampion, rampion นี้เป็นภรรยาดาร์ลิ่ง ผู้บรรยาย: เมื่อเขา rampion ที่ในมือของเขา เขาเห็นแม่มดน่ากลัวยืนอยู่ก่อนที่เขา ดาม Gothel: วิธีทำกล้า เข้าสวนมา และขโมยของฉัน rampion เช่นขโมย คุณจะทนได้ คน: โอ้ โปรดยกโทษให้ฉัน ภรรยาเห็นของคุณ rampion จากหน้าต่าง และเธออยากให้มันเลว ว่า เธอจะต้องตายถ้าเธอไม่มีพอกิน ดาม Gothel: ถ้า you´re บอกความจริง ฉันจะให้คุณใช้เวลากับคุณ rampion มากที่สุดเท่าที่คุณต้อง...เดียวผมทำเงื่อนไขหนึ่ง...คุณต้องให้ฉันเด็กซึ่งภรรยาของคุณจะนำเข้ามาในโลก ผู้บรรยาย: คนในความหวาดกลัวเขายินยอมทุก เมื่อทารกเกิด แม่มด ให้ลูกชื่อของราพันเซล ที่ สำคัญเอาไป ดาม Gothel: สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี ผู้บรรยาย: ราพันเซลเติบโตเป็นเด็กน่ารัก และเอาดีมากดูแลเธอ hairRapunzel ยาว: (combing ผม) ชอบหวีผมที่ยาวสวยงาม ผู้บรรยาย: เมื่อเธออายุ 12 ปี แม่มดปิดเธอเป็นทาวเวอร์กลางป่า ทาวเวอร์ที่มีไม่มีบันไดหรือประตู แต่ใกล้ด้านบนเป็นหน้าต่างเล็ก ๆ เมื่อแม่มดอยากไป เธอทำตัวเองไป ดาม Gothel: ราพันเซล ราพันเซล ให้ลงผมของคุณกับฉัน ราพันเซล: ใช่ ผม unfasten tresses ลายถักของฉันเพื่อให้คุณสามารถปีนขึ้น ผู้บรรยาย: ปีหรือสอง โอรสาธิราชเดินในป่าเมื่อเขาได้ยินเพลง ซึ่งมีเสน่ห์ดังนั้นที่เขายืนยัง และฟัง ราพันเซล: (ร้องเพลง) ลาลาลาลาลาลา ลาลาลา... เจ้าชาย: แหม สิ่งสวยงามเพลง ที่จะร้องเพลงได้น่ารัก ผู้บรรยาย: เสียงดีมาจาก Rapunzel´s ทาวเวอร์ เจ้าชายต้องไปเธอ แต่ประตูไม่พบ เจ้าชาย: ตอนนี้จะไร จะไม่มีทางของขึ้น ผู้บรรยาย: เขากลับบ้าน แต่การร้องเพลงมีสัมผัสหัวใจของเขา ที่พักเขาออกไปในป่า และฟังมัน วันหนึ่งเขายืนอยู่หลังต้นไม้ เมื่อเขาเห็นแม่มดมา เขาได้ยินเธอพูด ดาม Gothel: ราพันเซล ราพันเซล ให้ลงผมของคุณกับฉัน ผู้บรรยาย: ราพันเซลให้ลงอย่างใดอย่างผมของเธอ แล้วแม่มดปีนถึงเธอ เจ้าชาย: นั่นคือวิธีที่ฉันสามารถปีนไปหอ ฉันจะทำเหมือนกัน ผู้บรรยาย: วัน เขาไปหอ เจ้าชาย: ราพันเซล ราพันเซล ให้ลงเส้นผมของคุณให้ฉัน ผู้บรรยาย: ผมล้มลงทันที และให้เจ้าชายปีนขึ้น ราพันเซล: โอ้...คุณคือใคร เจ้าชาย: ดาร์ลิง หัวใจของฉันเป็นของคุณ ฉันไม่เคยได้เห็นใครสวยงามเป็นคุณ คุณจะแต่งงานกับผมไหม จะเป็นภรรยา และอยู่ในราชอาณาจักรของฉันกับฉัน ราพันเซล: ใช่ ฉันจะ เจ้าชาย: แล้วมันมีชำระ เราจะแต่งงานทันที เพียงให้ลงเส้นผมของคุณ และ let´s ไป ราพันเซล: ฉันจะไปกับคุณ แต่ฉันไม่รู้วิธีลง ถ้าฉันให้ลงผม แล้วว่าผมจะได้ลงหรือไม่ เจ้าชาย: คุณขวา Hmmmmm ราพันเซล: คุณต้องไป แม่มดจะมาเร็ว ๆ นี้ เจ้าชาย: ใช่ แต่กังวล don´t ราพันเซล จะคิดว่า ของบางสิ่งบางอย่าง ผู้บรรยาย: เมื่อเจ้าชายได้รับลง แม่มดมีแล้ว และกล่าว ดาม Gothel: เสียหาย คุณมาจะราพันเซล ตอนนี้ คุณจะไม่เคยเห็นเธออีกครั้ง สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี สวัสดี ผู้บรรยาย: แม่มดสะกดในเจ้าชาย และเขาสงสัยว่า ในป่า ไม่ มีสิ่งเห็น และรับประทานเฉพาะพืช ราก และครบ ในขณะเดียวกัน ในหอ ดาม Gothel: Ah คุณคนชั่วลูก ฉันคิดว่า ฉันแยกคุณจากโลก และยัง คุณได้หลอกลวงฉัน!, และแม่แต่ว่า ผมจะตัดผมของคุณสวยงาม ผู้บรรยาย: ในความโกรธของเธอ แม่มดตัดผมของราพันเซล แล้ว เธอเอาของเธอลงในทะเลทรายซึ่งเธอก็ต้องอยู่ในความเศร้าโศกมากและทุกข์ ในขณะเดียวกัน เจ้าชาย roamed เกี่ยวกับความทุกข์ยากในปีที่สอง และสุดท้าย เขาได้ไปที่ทะเลทรายที่ราพันเซล กับคู่ที่เธอได้ให้กำเนิด เด็กผู้ชายและผู้หญิง เจ้าชาย: ที่เสียงที่ฟังดูคุ้นเคยเพื่อให้ฉัน ผู้บรรยาย: เขาถอย และเมื่อเขาประดับ ราพันเซลกล่าว ราพันเซล: โอ้ เจ้าชาย ฉันพลาดคุณมาก ผมดีใจที่เห็นคุณ ผู้บรรยาย: พวกเขามีทั้งร้องไห้ เจ้าชาย: แหม สวาทราพันเซล สิ่งพวกเขาเสร็จเรา ลองนำไปใช้เพื่อราชอาณาจักรของฉัน ผู้บรรยาย: เขาพาเธอไปราชอาณาจักรของเขาที่พวกเขาได้รับ joyfully และพวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขตลอดไป บทเรียนทางศีลธรรมในเรื่องนี้คือว่า ถ้าคุณทำผิด มีส่งผลต่อ

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

ราพันเซลผู้บรรยาย: กาลครั้งหนึ่งมีชายและหญิงที่อยู่ในไร้สาระอยากให้เด็ก พวกเขามีหน้าต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ด้านหลังของบ้านของพวกเขาจากการที่สวนที่สวยงามอาจจะเห็น สวนแห่งนี้เต็มไปด้วยดอกไม้ที่สวยที่สุดและสมุนไพร สวนนี้ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงสูงและไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปในมันเพราะมันเป็นของแม่มดชั่วร้ายชื่อม Gothel วันหนึ่งผู้หญิงนั้นเห็นพืชที่เรียกว่า rampion ใช้ในการทำ salads.Woman: ที่รักของฉันฉันมีความปรารถนาดีของสลัดที่ทำจากพืชที่ ถ้าฉันไม่ได้กินมันตอนนี้ฉันรู้ว่าฉันก็จะตาย ชาย: ดีมากที่รักของฉันถ้าคุณต้องการมัน ... คุณจะมีมัน ผู้บรรยาย: ตอนเที่ยงคืนสามีปีนกำแพงเข้าไปในสวนของแม่มดและเริ่มการ rampion บาง ชาย: Rampion, rampion นี้เป็นภรรยาที่รักของฉัน ผู้บรรยาย: คนเอา rampion และภรรยาของเขาทำสลัดมันและกินมัน มันลิ้มรสที่ดีเพื่อให้กับเธอว่าในวันรุ่งขึ้นเธอกินสามเท่าเป็นมาก่อน ดังนั้นสามีของเธอรู้ว่าเขาอีกครั้งหนึ่งต้องไปเข้าไปในสวน ชาย: Rampion, rampion นี้เป็นภรรยาที่รักของฉัน ผู้บรรยาย: เมื่อเขามี rampion ในมือของเขาเขาเห็นแม่มดที่น่ากลัวยืนอยู่ตรงหน้าเขา ม Gothel: คุณกล้าเข้ามาในสวนของฉันและขโมย rampion ของฉันเหมือนขโมย! คุณจะต้องทนทุกข์ทรมานมัน! ผู้ชาย: โอ้โปรดยกโทษให้ฉัน! ภรรยาของฉันเห็น rampion ของคุณจากหน้าต่างและเธอก็อยากให้มันเลวร้ายว่าเธอจะต้องตายถ้าเธอไม่ได้มีบางส่วนที่จะกิน ม Gothel: ถ้าบอกฉันด้วยคุณความจริงผมจะช่วยให้คุณใช้เวลากับคุณ rampion มากที่สุดเท่าที่คุณต้องการ ... เพียง แต่ฉันจะทำให้เงื่อนไขหนึ่ง ... คุณจะต้องให้ฉันเด็กที่ภรรยาของคุณจะนำเข้ามาในโลก ผู้บรรยาย: คนในความหวาดกลัวของเขายินยอมให้ทุกอย่าง เมื่อทารกเกิดแม่มดปรากฏให้เด็กชื่อของราพันเซลและเอามัน away.Dame Gothel: สวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีผู้บรรยาย: ราพันเซลกลายเป็นเด็กที่สวยงามและเข้ามาดูแลที่ดีของ hairRapunzel ยาวของเธอ (หวีผมของเธอ) ฉันชอบที่จะหวีผมที่สวยงามของฉันยาว ผู้บรรยาย: เมื่อเธออายุได้สิบสองปีแม่มดปิดเธอเข้าไปในหอในช่วงกลางของป่า หอคอยมีบันไดมิได้ประตู แต่อยู่ด้านบนเป็นหน้าต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ เมื่อแม่มดอยากจะไปในตัวเองเธอวางอยู่ข้างใต้ ม Gothel: Rapunzel ราพันเซล! ให้ลงผมของคุณให้ฉัน ราพันเซล: ใช่ให้ฉันปลดปอยผมที่ถักของฉันเพื่อให้คุณสามารถปีน up.Narrator: หลังจากปีหรือสองปีลูกชายของกษัตริย์กำลังเดินอยู่ในป่าเมื่อเขาได้ยินเสียงเพลงซึ่งเป็นเสน่ห์เพื่อให้เขายังคงยืนนิ่งฟัง ราพันเซล (ร้องเพลง) ลาลาลาลาลาลาลาลาลา ... .. เจ้าชาย: โอ้ สิ่งที่เป็นเพลงที่สวยงาม! ใครจะร้องเพลงน่ารักเหรอ? ผู้บรรยาย: เสียงที่น่ารักมาจากหอ Rapunzel's เจ้าชายต้องการที่จะปีนขึ้นไปของเธอ แต่ประตูไม่มีใครสามารถพบเจ้าชาย: ตอนนี้สิ่งที่ฉันจะทำอย่างไร มีวิธีการปีนขึ้นไปไม่ได้ ผู้บรรยาย: เขาก็กลับบ้าน แต่ร้องเพลงได้สัมผัสหัวใจของเขาว่าทุกวันที่เขาเดินออกไปในป่าและฟังมัน วันหนึ่งเขาได้รับการยืนอยู่ข้างหลังต้นไม้เมื่อเขาเห็นแม่มดมาและเขาได้ยินสิ่งที่เธอพูด ม Gothel: Rapunzel ราพันเซล! ให้ลงผมของคุณให้ฉัน ผู้บรรยาย: แล้วราพันเซลให้ลง braids ผมของเธอและแม่มดที่จะปีนขึ้นไป her.Prince: เพื่อให้เป็นวิธีที่ฉันสามารถปีนขึ้นไปหอคอย! ฉันจะทำเช่นเดียวกัน ผู้บรรยาย: วันรุ่งขึ้นเขาไปหอ เจ้าชาย: Rapunzel ราพันเซลให้ลงผมของคุณให้ฉัน ผู้บรรยาย: ทันทีผมล้มลงและเจ้าชายปีนขึ้น up.Rapunzel: โอ้ ... คุณเป็นใครเจ้าชาย: ที่รักหัวใจของฉันเป็นของคุณ ผมไม่เคยเห็นใครที่สวยงามเป็นคุณ คุณจะแต่งงานกับฉัน? คุณจะเป็นภรรยาของฉันและอยู่ด้วยกันในอาณาจักรของราพันเซล: ใช่ฉันจะ เจ้าชาย: แล้วมันจะตัดสิน เราจะแต่งงานทันที! เพียงแค่ให้ผมของคุณลงและ Let 's ไป ราพันเซล: ฉันจะหายไปกับคุณ แต่ผมไม่ทราบว่าวิธีการที่จะได้รับการลง ถ้าผมให้ลงผมแล้วว่าฉันจะได้รับลง? เจ้าชาย: คุณต้อง! ราพันเซล Hmmmmm: คุณต้องไปตอนนี้ แม่มดจะมาเร็ว ๆ นี้ เจ้าชาย: ใช่ แต่อย่ากังวลราพันเซลผมจะคิดว่าสิ่งที่ ผู้บรรยาย: เมื่อเจ้าชายได้รับลงแม่มดมีอยู่แล้วและกล่าวว่า Gothel ม: เอ่อคุณมาราพันเซลที่จะใช้! ตอนนี้คุณจะไม่เคยเห็นเธออีกครั้ง! สวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดี Hi! ผู้บรรยาย: แม่มดเสกในเจ้าชายและเขาสงสัยในป่าโดยไม่ต้องเห็นสิ่งที่พืชและการรับประทานอาหารเพียงรากและผลเบอร์รี่ ในขณะเดียวกันในหอ ม Gothel: อ่า! คุณเด็กชั่วร้าย! ฉันคิดว่าฉันแยกออกจากกันคุณจากโลกและยังคุณได้หลอกฉัน !, และเพียงแค่การที่เราจะตัดผมสวยของคุณ! ผู้บรรยาย: ในความโกรธเธอแม่มดตัดผมของราพันเซล จากนั้นเธอก็พาเธอเข้าไปในทะเลทรายที่เธอต้องมีชีวิตอยู่ในความเศร้าโศกที่ดีและความทุกข์ยาก ในขณะที่เจ้าชายท่องเกี่ยวกับความทุกข์ยากในสองปีที่ผ่านมาและในที่สุดเขาได้ไปที่ทะเลทรายราพันเซลที่มีฝาแฝดซึ่งเธอได้ให้กำเนิดเด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เจ้าชาย: เสียงที่ฉันได้ยินที่ดูเหมือนว่าเพื่อให้คุ้นเคยกับผม ผู้บรรยาย: เขาเดินไปทางนั้นและเมื่อเขาเข้าหาราพันเซลกล่าวว่า ราพันเซล: โอ้เจ้าชายฉันคิดถึงเธอมาก ๆ เลย! ผมมีความสุขมากที่เห็น you.Narrator: พวกเขาทั้งสอง crying.Prince: โอ้หวานของราพันเซลของฉันสิ่งที่พวกเขาได้กระทำให้เรา! ตอนนี้ขอไปที่อาณาจักรของเรา ผู้บรรยาย: เขาพาเธอไปที่อาณาจักรของเขาที่พวกเขาได้รับความสุขและพวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขที่เคย after.The บทเรียนทางศีลธรรมในเรื่องนี้ก็คือว่าถ้าคุณทำบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้องมีผล

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

ราพันเซลรึเปล่า ( บรรยาย ) กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายและหญิงที่เปล่าปรารถนาสำหรับเด็ก พวกเขามี หน้าต่างเล็กๆที่ด้านหลังของบ้าน ซึ่งเป็นสวนที่สวยงามสามารถมองเห็นได้ สวนนี้มีดอกไม้ที่สวยที่สุด และสมุนไพร สวนนี้ถูกล้อมรอบด้วยกำแพงสูง และไม่มีใครกล้าเข้าไป เพราะมันเป็นของแม่มดชั่วร้ายที่ชื่อท้าวกอเธล .วันหนึ่งนางเห็นพืชที่เรียกว่า rampion ใช้ทำสลัด ผู้หญิง : ที่รักของฉัน ผมมีความปรารถนาที่แข็งแกร่งของสลัดที่ทำจากพืชนั้น ถ้าฉันไม่กินมันแล้ว ฉันก็จะตาย ทำไมผู้ชาย : ดีมาก ที่รัก ถ้าคุณต้องการมัน . . . . . . . คุณจะได้ ไหม ( บรรยาย ) เที่ยงคืน สามีปีนกำแพงเป็นสวนของแม่มด และเริ่มกิน rampion . ทำไมผู้ชาย : rampion rampion , ,นี่คือ ภรรยาที่รัก ทำไมบรรยายผู้ชายเอา rampion และภรรยาของเขาทำสลัดและกินมัน มันรสชาติดีดังนั้นเธอ วันต่อมาเธอกินสามเท่าก่อน แล้วสามีของเธอรู้ว่าเขาต้องอีกครั้งไปที่สวน ทำไมผู้ชาย : rampion rampion , นี้เป็นภรรยาที่รัก อะไรเล่า เมื่อเขามี rampion ในมือของเขาเขาเห็นแม่มดร้ายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา ทำไมคุณหญิงกอเธล : อย่างไรคุณกล้าเข้ามาในสวนของฉัน และขโมย rampion ของฉันเหมือนขโมย ทำไมคุณจะต้องทนทุกข์ทรมาน ทำไมโอ้ ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย ! ทำไมภรรยาของฉันเห็น rampion ของคุณจากหน้าต่าง เธอต้องการมันมาก เธอจะตายถ้าเธอไม่มีจะกิน ทำไมคุณหญิงกอเธล : ถ้าคุณใหม่กำลังพูดความจริงกับฉันผมจะช่วยให้คุณใช้เวลากับคุณ เช่น rampion มากเท่าที่คุณต้องการ . . . . . . . ผมให้สภาพ . . . . . . ทำไมคุณต้องให้ฉันเป็นเด็กที่ภรรยาของคุณจะนำโลก ทำไมบรรยายผู้ชายในความหวาดกลัวของเขา ยอมทุกอย่าง เมื่อทารกเกิดมา แม่มดปรากฏให้เด็กชื่อของราพันเซล และเอาไป คุณหญิงกอเธล : หวัดดีหวัดดีหวัดดีหวัดดีหวัดดีอะไรบรรยายราพันเซลเติบโตเป็นเด็กที่สวยงาม และการดูแลที่ดีมากของ hairrapunzel ยาวของเธอ ( combing ผม ) ผมชอบหวีผมยาวสวยของฉัน ทำไมบรรยาย เมื่อเธออายุได้สิบสองปี แม่มด ปิดปากเธอเข้าไปในอาคารในกลางของป่า หอมีทั้งบันไดและประตู แต่บริเวณด้านบนเป็นหน้าต่างเล็ก ๆน้อย ๆ เมื่อแม่มดที่อยากไปในตัว เธอวางใต้มัน ทำไมคุณหญิงกอเธล :Rapunzel ราพันเซล ปล่อยผมลงเลย ทำไม Rapunzel : ครับ ผมปลดผมถักเปียผมเพื่อให้คุณสามารถปีนขึ้นไป บรรยาย หลังจากปีหรือสองปี โอรสของกษัตริย์กำลังเดินอยู่ในป่า เมื่อเขาได้ยินเพลงที่น่ารักมากๆ ที่เขายังคงยืนนิ่งและตั้งใจฟัง ราพันเซล ( ร้องเพลง ) : ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา . . . . . ทำไมเจ้าชาย : โอ้ อะไรเพลงที่สวยงาม ! ที่กำลังร้องเพลงแล้วน่ารัก ? ทำไมบรรยายเสียงน่ารักออกมาจากหอคอยราพันเซลใหม่ . องค์ชายต้องการที่จะปีนขึ้นมา แต่ไม่มีประตู จะพบ เจ้าชาย : ตอนนี้จะให้ฉันทำอะไร ? ไม่มีทางปีนขึ้นมา ทำไมบรรยาย เขากลับบ้าน แต่ร้องเพลงได้สัมผัสหัวใจของเขา ทุกๆ วัน เขาเข้าไปในป่า และรับฟังมัน วันนึง เขายืนอยู่หลังต้นไม้ เมื่อเขาเห็นแม่มดมาและเขาได้ยินสิ่งที่เธอพูดทำไมคุณหญิงกอเธล : Rapunzel ราพันเซล ปล่อยผมลงเลย ทำไมบรรยายแล้วราพันเซลให้ลง braids ผมของเธอและแม่มดปีนขึ้นไปกับเธอ เจ้าชาย : นั่นคือวิธีที่ฉันสามารถปีนหอคอย ! ผมก็จะทำแบบเดียวกัน ทำไมบรรยาย วันต่อมา เขาไปที่หอ ทำไมเจ้าชาย : Rapunzel ราพันเซลปล่อยผมลง ให้ผม มั้ย ( บรรยาย ) ทันที ผมล้มลงและเจ้าชายปีนขึ้นไป Rapunzel :โอ้ . . . . . . . นายเป็นใคร ? เจ้าชาย : ที่รัก หัวใจของฉันเป็นของเธอ ผมไม่เคยเห็นใครสวยเท่าเธอ คุณจะแต่งงานกับฉัน ? คุณจะเป็นภรรยาผม และอยู่กับผมในอาณาจักรของฉัน ราพันเซล : ครับ ผมจะ เจ้าชาย : แล้วเรื่องจะยุติ เราจะแต่งงานกันทันที แค่ให้ผมลงให้ใหม่ไป ทำไม Rapunzel : หนูจะหนีไปกับคุณ แต่ไม่รู้วิธีลง ถ้าฉันให้ลงผมแล้วจะได้ลง ทำไมองค์ชาย : คุณขวา ! hmmmmm รึเปล่า Rapunzel : คุณต้องไปเดี๋ยวนี้ แม่มดกำลังจะมา ทำไมเจ้าชาย : ใช่ แต่ไม่ใหม่กังวลราพันเซล ฉันคิดว่า ทำไมบรรยาย เมื่อเจ้าชายกำลังจะลง แม่มดก็มี และพูดว่า ทำไมคุณหญิงกอเธล : อ่า คุณต้องพาราพันเซล ! ตอนนี้ คุณจะไม่มีวันได้เห็นเธออีกแล้ว ทำไมสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดีสวัสดี ทำไมบรรยายแม่มดเสกเจ้าชายและเขาสงสัยว่าในป่ามีอะไรเห็นอะไร และกินพืช , รากและผลเบอร์รี่ ขณะเดียวกัน ในหอ ทำไมคุณหญิงกอเธล : อ๊ะ ! ยัยเด็ก ! ฉันคิดว่า ฉันแยกคุณจากโลกและยังคุณจะหลอกฉัน และเพื่อที่ผมจะตัดผมสวยของคุณ ทำไมบรรยายในความโกรธของนางแม่มดตัดผมของราพันเซล .แล้วเธอเอาของเธอไปในทะเลทรายที่เธอต้องอยู่ในความโศกเศร้าและความทุกข์ ขณะเดียวกัน เจ้าชายเดินเกี่ยวกับในความทุกข์ยากสำหรับ 2 ปี และในที่สุดเขาก็มีทะเลทรายที่ราพันเซล กับฝาแฝด ซึ่งเธอได้ให้กำเนิด ชายและหญิง ทำไมเจ้าชาย : เสียงที่ผมได้ยินก็ดูคุ้นๆ มั้ย ( บรรยาย ) เขาเดินไป และเมื่อเขา ก็ ราพันเซลพูด ทำไม Rapunzel : โอ้ เจ้าชายฉันคิดถึงเธอมาก ฉันมีความสุขมากที่ได้เจอคุณ บรรยาย มีทั้งร้องไห้ เจ้าชาย : โอ้ราพันเซลหวานของฉัน พวกเขาทำอะไรกับเรา งั้นตอนนี้ไปอาณาจักรของฉัน ทำไมบรรยาย เขาพาเธอไปอาณาจักรของเขาที่พวกเขายินดีที่ได้รับและพวกเขาอาศัยอยู่อย่างมีความสุขหลังจากที่เคย บทเรียนทางจริยธรรมในเรื่องนี้คือว่าถ้าคุณทำอะไรผิดจะมีผลแบบ

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.