This monorail was operated on a fou

This monorail was operated on a four-mile line between Bradford and Gilmore, Pennsylvania, USA. It was intended to transport oil drilling equipment and its workforce, but before long was tranporting local passengers as well. The original Bradford locomotive appears to have had a rotary steam engine, but no details are known. However, it was clearly short of power, because...

The Bradford-Gilmore line was the scene of the worst disaster in monorail history, in 1879. A new and larger piston-driven engine was being demonstrated, pulling a flatcar full of officials. The train was being run at high speed to demonstrate its capabilities; the boiler exploded and the train crashed into a creek, killing the driver, fireman and three passengers. The surviving passengers were seriously injured. The line closed shortly afterwards.

This disaster is in contrast to the resilience of the Lartigue monorail, which proved highly resistant to deliberate sabotage in Ireland.

This design clearly solves The Monorail Problem (ie how to avoid falling off the rail) by means of the guide rails visible at the level of the front steps. The square structure at the rear is the driver's cab, with a short funnel protruding, and smoke and steam visible.

Some drawings of this monorail locomotive have now been discovered, in Edward Knight's Mechanical Dictionary. (Supplementary Volume 1884) For some unknown reason Knight makes no reference to General Stone or the Centennial Exposition, but simply describes it as a "single rail railway", without naming the inventor. However, there can't have been that many rococo-style monorails running around America at the time, so I am pretty sure it is the same machine.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โมโนเรลนี้ ดำเนินการใน 4 ไมล์ ระหว่าง Bradford และกิลมอร์ รัฐเพนซิลวาเนีย สหรัฐอเมริกา มันมีวัตถุประสงค์เพื่อขนส่งอุปกรณ์การขุดเจาะน้ำมัน และพนักงาน แต่ไม่นานก็ tranporting ผู้โดยสารท้องถิ่นได้เป็นอย่างดี ต้นฉบับ แบรดฟอร์ด รถจักร ปรากฏมีเครื่องยนต์ไอน้ำหมุน แต่ไม่มีรายละเอียดเป็นที่รู้จักกัน อย่างไรก็ตาม มันชัดเจน ขาดพลัง เพราะ . . . . . . .

ที่แบรดฟอร์ด กิลมอร์ สายเป็นฉากของภัยพิบัติที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ โมโนเรลใน 1879 . ใหม่และขนาดใหญ่ลูกสูบขับเคลื่อนเครื่องยนต์กำลังสาธิต การดึง flatcar เต็มของเจ้าหน้าที่ รถไฟที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสามารถของ หม้อน้ำระเบิดและรถไฟชน Creek , ฆ่าคนขับรถ เจ้าหน้าที่ดับเพลิง และผู้โดยสารทั้ง 3 .ผู้โดยสารที่รอดชีวิต ได้รับบาดเจ็บสาหัส . เส้นปิดหลังจากนั้นไม่นาน

ภัยพิบัตินี้เป็นในทางตรงกันข้ามกับความยืดหยุ่นของ lartigue โมโนเรล ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าทนทานการก่อวินาศกรรมในไอร์แลนด์

ออกแบบนี้ชัดเจน แก้ปัญหาราง ( เช่นวิธีการหลีกเลี่ยง falling ปิดรถไฟ ) โดยใช้คู่มือรางที่มองเห็นได้ในระดับของขั้นตอน หน้า .โครงสร้างตารางที่ด้านหลังของคนขับรถแท็กซี่กับกรวยยื่นออกมาสั้นๆและควันและไอน้ำที่มองเห็น

บางภาพวาดของรางรถไฟหัวรถจักรได้ถูกค้นพบ ในพจนานุกรมของเอ็ดเวิร์ด อัศวินจักรกล ( เสริมปริมาณ 1884 ) ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ไม่มีการอ้างอิงถึงอัศวินหินทั่วไป หรือดูที่เกี่ยวข้องแต่ก็อธิบายว่ามันเป็น " รถไฟ " รถไฟเดียวโดยไม่มีการตั้งชื่อนักประดิษฐ์ แต่ก็ไม่ต้องวิ่งหลาย Rococo Monorails อเมริกาได้ตลอดเวลาดังนั้นฉันลำยองแน่ใจว่ามันเป็นเครื่องเดียวกัน