Ecotourism is a form of tourism inv

Ecotourism is a form of tourism involving visiting fragile, pristine, and relatively undisturbed natural areas, intended as a low-impact and often small scale alternative to standard commercial (mass) tourism. Its purpose may be to educate the traveler, to provide funds for ecological conservation, to directly benefit the economic development and political empowerment of local communities, or to foster respect for different cultures and for human rights. Since the 1980s ecotourism has been considered a critical endeavor by environmentalists, so that future generations may experience destinations relatively untouched by human intervention.[1] Several university programs use this description as the working definition of ecotourism.[2]

Generally, ecotourism deals with living parts of the natural environments.[3] Ecotourism focuses on socially responsible travel, personal growth, and environmental sustainability. Ecotourism typically involves travel to destinations where flora, fauna, and cultural heritage are the primary attractions. Ecotourism is intended to offer tourists insight into the impact of human beings on the environment, and to foster a greater appreciation of our natural habitats.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นรูปแบบของการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับชมเปราะบาง เก่าแก่ และอีกค่อนข้างธรรมชาติพื้นที่ มีไว้เพื่อเป็นทางเลือกระดับผล กระทบต่ำ และขนาดเล็กมักจะท่องเที่ยว (โดยรวม) พาณิชย์มาตรฐาน วัตถุประสงค์อาจรู้นักเดินทาง การให้เงินทุนสำหรับการอนุรักษ์ระบบนิเวศ ประโยชน์ของการพัฒนาทางเศรษฐกิจและอำนาจทางการเมืองของชุมชนท้องถิ่นโดยตรง หรือส่งเสริมการเคารพ ในวัฒนธรรมที่แตกต่าง และสิทธิมนุษยชน ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 การ ท่องเที่ยวเชิงนิเวศได้รับการพิจารณาแข่งขันสำคัญ โดย environmentalists เพื่อให้อนุชนรุ่นหลังอาจค่อนข้างขาวละเอียด โดยบุคคลซึ่งนักท่องเที่ยว [1] มหาวิทยาลัยหลายโปรแกรมใช้คำอธิบายนี้เป็นการกำหนดทำงานท่องเที่ยวเชิงนิเวศ [2]ทั่วไป ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เกี่ยวข้องกับส่วนนั่งเล่นของธรรมชาติแวดล้อม [3] ท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์มุ่งเน้นเดินทางรับผิดชอบสังคม เจริญเติบโตส่วนบุคคล และรักษาสภาพแวดล้อม ท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับการเดินทางไปสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักของพืช สัตว์ และมรดกทางวัฒนธรรม ท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีวัตถุประสงค์ เพื่อให้นักท่องเที่ยวเข้าใจในผลกระทบของมนุษย์สิ่งแวดล้อม และ เพื่อส่งเสริมเพิ่มมากขึ้นของที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นรูปแบบของการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับการเยี่ยมชมเปราะบางที่เก่าแก่และพื้นที่ธรรมชาติที่ไม่ถูกรบกวนค่อนข้างตั้งใจเป็นผลกระทบต่ำและทางเลือกขนาดเล็กมักมาตรฐานในเชิงพาณิชย์ (มวล) การท่องเที่ยว จุดประสงค์ของมันอาจจะให้ความรู้แก่นักท่องเที่ยวเพื่อให้กองทุนเพื่อการอนุรักษ์ระบบนิเวศจะเป็นประโยชน์โดยตรงต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและเสริมสร้างพลังอำนาจทางการเมืองของชุมชนท้องถิ่นหรือเพื่อส่งเสริมให้เกิดการเคารพในวัฒนธรรมที่แตกต่างและสิทธิมนุษยชน ตั้งแต่ปี 1980 การท่องเที่ยวเชิงนิเวศได้รับการพิจารณาเป็นความพยายามที่สำคัญโดยการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเพื่อให้ลูกหลานในอนาคตอาจพบสถานที่ที่ค่อนข้างแตะต้องโดยการแทรกแซงของมนุษย์. [1] มหาวิทยาลัยหลายโปรแกรมใช้คำอธิบายนี้เป็นการนิยามการทำงานของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ. [2] โดยทั่วไปมีข้อเสนอการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ที่อาศัยอยู่ในส่วนของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ. [3] การท่องเที่ยวเชิงนิเวศมุ่งเน้นไปที่การเดินทางของความรับผิดชอบต่อสังคม, การเจริญเติบโตส่วนบุคคลและความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม การท่องเที่ยวเชิงนิเวศมักจะเกี่ยวข้องกับการเดินทางไปยังสถานที่ที่พืชสัตว์และมรดกทางวัฒนธรรมที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก การท่องเที่ยวเชิงนิเวศมีจุดมุ่งหมายที่จะนำเสนอข้อมูลเชิงลึกที่มีนักท่องเที่ยวเข้ามาในผลกระทบของมนุษย์ที่มีต่อสิ่งแวดล้อมและเพื่อส่งเสริมให้เกิดการแข็งค่ามากขึ้นของการอยู่อาศัยตามธรรมชาติของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นรูปแบบของการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับการเยี่ยมชมเปราะบาง , เก่าแก่ , และพื้นที่ธรรมชาติที่ค่อนข้างคงสภาพจะเป็นผลกระทบต่ำและมักจะ ขนาดเล็ก ทางเลือกที่มาตรฐานเชิงพาณิชย์ ( มวล ) การท่องเที่ยว จุดประสงค์ของมันอาจจะให้ความรู้แก่นักท่องเที่ยว ให้กองทุนเพื่อการอนุรักษ์ระบบนิเวศ เพื่อให้เป็นประโยชน์โดยตรงต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ การเมือง และความเข้มแข็งของชุมชนท้องถิ่นหรือส่งเสริมให้เคารพวัฒนธรรมที่แตกต่างกันและสิทธิมนุษยชน ตั้งแต่ 1980 การท่องเที่ยวเชิงนิเวศได้รับการพิจารณาการแข่งขันที่สำคัญโดยนักสิ่งแวดล้อม ดังนั้นในอนาคตอาจพบแตะต้องค่อนข้าง โดยการแทรกแซงของมนุษย์จุดหมาย [ 1 ] มหาวิทยาลัยหลายโปรแกรมใช้คำอธิบายนี้เป็นคำนิยามของการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ [ 2 ]

โดยทั่วไปการท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้องกับส่วนที่มีชีวิตของสภาพแวดล้อมธรรมชาติ [ 3 ] การท่องเที่ยวเชิงนิเวศเน้นเพื่อสังคมเดินทาง , การเจริญเติบโตส่วนบุคคล , และความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม การท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับการเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางที่พืช , สัตว์ , และมรดกทางวัฒนธรรมเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลัก การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ มีจุดมุ่งหมายที่จะให้ข้อมูลเชิงลึกที่นักท่องเที่ยวในผลกระทบของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อมและสร้างความชื่นชมมากขึ้นแหล่งที่อยู่อาศัยของเรา