When different chemicals were added

When different chemicals were added to skin in contact with tentacles the sensation felt was divided into three categories: (1) treatment caused an immediate relief or at least a reduction in the stinging sensation relative to the untreated arm in contact with a tentacle piece; (2) treatment caused an increased stinging sensation compared to untreated arm; (3) treatment did not produce any noticeable difference compared to the untreated arm. Deionized water, meat tenderizer and urea treatments fell into category 3 while ammonia, ethanol and acetic acid were in category 2. Lidocaine hydrochloride solutions fell into category 1 since they reduced the pain associated with the jellyfish stings and reduced the amount of swelling and redness associated with jellyfish exposure. Lidocaine concentrations of 10 and 15% produced immediate
relief from the stinging sensation. The 4 and 5% solutions produced relief after approximately 1 min while 1, 2 and 3% solutions required 10 to 20 min before there was any noticeable relief. Benzocaine dissolved in ethanol provided some relief from jellyfish sting but relief from pain took 10 or more min. Evidence of areas of redness was observed after treatment with benzocaine of skin in contact with jellyfish. Little or no areas of redness were observed after adding the higher lidocaine hydrochloride concentrations (4, 5, 10 and 15%) to skin in contact with jellyfish tentacles. After treatment with acetic acid or ethanolmore areas of redness were observed on skin in contact with tentacles than untreated skin in contact with tentacles. There was a good correlation between the number of nematocysts discharged and the intensity of the pain felt after a particular chemical treatment (Table 3).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อสารเคมีอื่นเพิ่มให้ผิวกับ tentacles ความรู้สึกรู้สึกถูกแบ่งออกเป็นสามประเภท: รักษา (1) ทำให้เกิดการบรรเทาทันทีหรือลดน้อยความรู้สึก stinging สัมพันธ์กับแขนไม่ถูกรักษากับตัวงวง (2) เกิดรู้สึก stinging เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับแขนไม่ถูกรักษา รักษา (3) รักษาไม่ได้สร้างความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับแขนไม่ถูกรักษา น้ำ deionized เนื้อหมักและยูเรียบำบัดล้มในประเภท 3 ในขณะที่แอมโมเนีย เอทานอล และกรดอะซิติกในประเภท 2 Lidocaine ไฮโดรคลอไรด์โซลูชั่นตกในประเภท 1 เนื่องจากจะลดอาการปวดที่เกี่ยวข้องกับไร้แมงกะพรุน และลดจำนวนบวมและแดงเกี่ยวข้องกับแสงแมงกะพรุน Lidocaine ความเข้มข้น 10 และ 15% ผลิตทันทีบรรเทาจากความรู้สึก stinging โซลูชั่น 4 และ 5% ผลิตจากประมาณ 1 นาทีในขณะที่ 1, 2 และ 3% โซลูชั่นจำเป็น 10-20 นาทีก่อนมีการบรรเทาอย่างเห็นได้ชัด Benzocaine ละลายในเอทานอลให้บรรเทาบางจากแมงกะพรุนต่อย แต่บรรเทาจากอาการปวดเอา 10 หรือต่ำสุดของพื้นที่เพิ่มเติมของแดงถูกพบหลังจากรักษาด้วย benzocaine ผิวกับแมงกะพรุน พื้นที่น้อย หรือไม่แดงได้สังเกตหลังจากเพิ่มความเข้มข้นไฮโดรคลอไรด์ lidocaine ที่สูงกว่า (4, 5, 10 และ 15%) ผิวกับ tentacles แมงกะพรุน หลังจากรักษาด้วยกรดน้ำส้มหรือ ethanolmore ของแดงได้สังเกตบนผิวกับ tentacles กว่าผิวไม่ถูกรักษากับ tentacles มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างจำนวน nematocysts ออก และรู้สึกว่าความรุนแรงของอาการปวดหลังจากการรักษาทางเคมีเฉพาะ (ตาราง 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อสารเคมีที่แตกต่างกันมีการเพิ่มให้กับผิวในการติดต่อกับหนวดรู้สึกความรู้สึกที่แบ่งออกเป็นสามประเภทคือ (1) การรักษาที่เกิดบรรเทาทันทีหรืออย่างน้อยก็ลดความรู้สึกแสบเทียบกับแขนได้รับการรักษาในการติดต่อกับชิ้นส่วนหนวด; (2) การรักษาเกิดความรู้สึกที่กัดเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับแขนได้รับการรักษา; (3) การรักษาไม่ได้ผลิตเห็นความแตกต่างใด ๆ เมื่อเทียบกับแขนได้รับการรักษา น้ำกลั่น, เนื้อนุ่มและยูเรียการรักษาลดลงในประเภทที่ 3 ในขณะที่แอมโมเนียเอทานอลและกรดอะซิติกอยู่ในประเภท 2. Lidocaine โซลูชั่นไฮโดรคลอไรลดลงในประเภท 1 เนื่องจากพวกเขาช่วยลดความเจ็บปวดที่เกี่ยวข้องกับเหล็กแมงกะพรุนและลดปริมาณการบวมและอักเสบที่เกี่ยวข้อง กับการสัมผัสกับแมงกะพรุน ความเข้มข้น Lidocaine 10 และ 15% ผลิตทันที
บรรเทาจากความรู้สึกที่กัด 4 และ 5% การแก้ปัญหาการผลิตโล่งอกหลังจากนั้นประมาณ 1 นาทีในขณะที่ 1, 2 และ 3% การแก้ปัญหาจำเป็นต้องใช้ 10 ถึง 20 นาทีก่อนที่จะมีการบรรเทาทุกข์ที่เห็นได้ชัดเจนใด ๆ Benzocaine ละลายในเอทานอลให้บรรเทาจากแมงกะพรุนต่อย แต่บรรเทาจากความเจ็บปวดเอา 10 หรือมากกว่านาที หลักฐานของพื้นที่ของสีแดงเป็นที่สังเกตหลังการรักษาด้วย Benzocaine ของผิวในการติดต่อกับแมงกะพรุน เล็ก ๆ น้อย ๆ หรือพื้นที่ของสีแดงไม่ถูกตั้งข้อสังเกตหลังจากการเพิ่มความเข้มข้นของลิโดเคนไฮโดรคลอไรที่สูงขึ้น (4, 5, 10 และ 15%) ให้กับผิวในการติดต่อกับหนวดแมงกะพรุน หลังการรักษาด้วยกรดอะซิติกหรือพื้นที่ ethanolmore ของสีแดงที่พบบนผิวหนังที่สัมผัสกับหนวดกว่าผิวได้รับการรักษาในการติดต่อกับหนวด มีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างจำนวนของ nematocysts ออกและความรุนแรงของอาการปวดรู้สึกหลังการรักษาทางเคมีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง (ตารางที่ 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อสารเคมีที่แตกต่างกันมีการเพิ่มผิวสัมผัสกับหนวดเพทนารู้สึกถูกแบ่งออกเป็นสามประเภท : ( 1 ) การรักษาที่เกิดจากการบรรเทาทันทีหรืออย่างน้อยลดความรู้สึกแสบที่สัมพันธ์กับแขน และติดต่อกับหนวดชิ้น ; ( 2 ) การรักษาที่เกิดจากการเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับระยะความรู้สึกแสบแขน ;( 3 ) การรักษาไม่ได้สร้างความแตกต่างที่เห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับแขนที่ไม่ได้คุณภาพ คล้ายเนื้อเยื่อประสานน้ำเนื้อนุ่ม , ยูเรียและตกอยู่ในประเภทที่ 3 ในขณะที่การรักษากรดแอมโมเนีย เอทานอล และอยู่ในประเภทที่ 2โซลูชั่นลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ที่ตกอยู่ในประเภทที่ 1 เนื่องจากพวกเขาลดความเจ็บปวดที่เกี่ยวข้องกับแมงกะพรุนต่อย และลดปริมาณของอาการบวมและอักเสบที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสแมงกะพรุน ไลโดเคนความเข้มข้น 10 และ 15 % ผลิตโล่งอกทันที
จากรู้สึกแสบ 4 และ 5 % โซลูชั่นผลิตโล่งอกหลังจากประมาณ 1 นาที ตอนที่ 12 และ 3 % โซลูชั่นต้อง 10 ถึง 20 นาทีก่อนที่จะมีใด ๆสามารถบรรเทา สมณศักดิ์ที่ละลายในเอทานอลให้บางชื้นจากแมงกะพรุนต่อย แต่โล่งอกจากความเจ็บปวดได้ 10 หรือมากกว่านาที หลักฐานของพื้นที่ของการอักเสบ พบว่าหลังการรักษาด้วยสมณศักดิ์ของผิวสัมผัสกับแมงกะพรุนพื้นที่เล็ก ๆน้อย ๆหรือของการอักเสบที่พบหลังจากเพิ่มสูงขึ้นลิโดเคนไฮโดรคลอไรด์ความเข้มข้น ( 4 , 5 , 10 และ 15 % ) ให้ผิวสัมผัสกับแมงกะพรุน หนวด หลังจากการรักษาด้วยกรดหรือ ethanolmore พื้นที่ของสีแดงที่พบได้บนผิวสัมผัสกับหนวดมากกว่าดิบผิวสัมผัสกับหนวดมีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างหมายเลขของนีมาโตซีสต์ออกและความรุนแรงของความเจ็บปวดหลังการรักษาทางเคมีโดยเฉพาะ ( ตารางที่ 3 )