Models of Community and Civil Socie

Models of Community and Civil Society
Recently, there has been a rebirth of interest in the idea of community and civility in America. Political leaders of both major political parties, scholars of different camps, best-selling writers and popular commentators not only agree that community in America has deteriorated, but acknowledge that we desperately need a renewed sense of community. Despite increasing diversity in America, or perhaps because of it, community is seen as a way of bringing about unity and synthesis (Bellah et al. 1985, 1991; Etzioni 1988, 1995; Gardner 1991; Selznick 1992). In public administration, the quest for community has been reflected in the view that the role of government, especially local government, is indeed to help create and support “community.”
In part, this effort depends on building a healthy and active set of “mediating institutions” that simultaneously give focus to the desires and interests of citizens and provide experiences that will better prepare those citizens for action in the larger political system. As Putnam (I995) argues, America’s democratic tradition depends on the existence of engaged citizens, active in all sons of groups, associations, and governmental units. Collectively, these small groups constitute a “civil society” in which people need to work out their personal interests in the context of community concerns. Only here can citizens engage one another in the kind of personal dialogue and deliberation that is the essence of community building and of democracy itself. Again, as King and Stivers (1998) point out, government can play an important and critical role in creating, facilitating, and supporting these connections between citizens and their communities.
Organizational Humanism and Discourse Theory
Over the past 25 years, public administration theorists, including those associated with the radical public administzrationists of the late 1960s and early l97Os (Marini1971), have joined colleagues in other disciplines in suggesting that traditional hierarchical approaches to social organization and positivist approaches to social science are mutually reinforcing. Consequently, they have joined in a critique of bureaucracy and positivism, leading, in turn, to a search for alternative approaches to management and organization and an exploration of new approaches to knowledge acquisition—including interpretive theory (for example, Harmon 1981), critical theory (Denhardt 1981), and postmodernism (Farmer 1995; Fox and Miller 1995; McSwite 1997; Miller and Fox 1997). Collectively, these approaches have sought to fashion public organizations less dominated by issues of authority and control and more attentive to the needs and concerns of employees inside public organizations as well as those outside, especially clients and citizens.
These trends have been central to interpretive and critical analyses of bureaucracy and society, but they have been even further extended in recent efforts to employ the perspectives of postmodern thinking, especially discourse theory, in understanding public organizations. While there are significant differences among the various postmodern theorists, they seem to arrive at a similar conclusion—because we depend on one another in the postmodern world, governance must be based on sincere and open discourse among all parties, including citizens and administrators. And while postmodern public administration theorists are skeptical of traditional approaches to public participation, there seems to be considerable agreement that enhanced public dialogue is required to reinvigorate the public bureaucracy and restore a sense of legitimacy to the field of public administration. In other words, there is a need to reconceptualize the field and, both practically and intellectually, so as to build a New Public Service.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบของชุมชนและประชาสังคมเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีแล้วเกิดใหม่น่าสนใจในความคิดของชุมชนมารยาทในอเมริกา ผู้นำทางการเมืองทั้งพรรคใหญ่ นักปราชญ์ต่างค่าย นักเขียนขายดีที่สุด และแสดงยอดไม่เท่ากันที่ ชุมชนในอเมริกามีรูป แต่ยอมรับว่า เราหมดต้องความรู้สึกใหม่ของชุมชน แม้ มีความหลากหลาย ในอเมริกา หรืออาจจะเพิ่มขึ้น ชุมชนจะเห็นการนำเกี่ยวกับเอกภาพและสังเคราะห์ (Bellah et al. 1985, 1991 Etzioni 1988, 1995 การ์ดเนอร์ 1991 Selznick 1992) ในราชการ แสวงหาชุมชนได้รับ reflected ในมุมมองที่บทบาทของรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐบาลท้องถิ่น เป็นการ ช่วยสร้าง และสนับสนุน "ชุมชน"ในส่วน พยายามขึ้นอยู่กับการสร้างสุขภาพ และการใช้งานชุด "เป็นสื่อกลางสถาบัน" ที่พร้อมให้ความปรารถนาและผลประโยชน์ของประชาชน และให้ประสบการณ์ที่จะดีกว่าเตรียมพลเมืองเหล่านั้นสำหรับการดำเนินการในระบบการเมืองใหญ่ เป็น Putnam (I995) จน ประเพณีประชาธิปไตยของอเมริกาขึ้นอยู่กับการดำรงอยู่ของประชาชนส่วนร่วม งานในบุตรทั้งหมดของกลุ่ม สมาคม และหน่วยงานของรัฐ โดยรวม กลุ่มเหล่านี้เป็น "ประชาสังคม" ที่คนต้องการทำงานจากความสนใจส่วนตัวในบริบทของชุมชนความกังวล เท่า ที่นี่ประชาชนสามารถมีส่วนร่วมกันในชนิดของบทสนทนาส่วนบุคคลและบริษัทฯ ที่เป็นสาระสำคัญ ของการสร้างชุมชน และประชาธิปไตยเอง อีกครั้ง เป็นคิงและ Stivers (1998) ชี้ออก รัฐบาลสามารถเล่นบทบาทสำคัญ และที่สำคัญในการสร้าง อำนวยความสะดวก และสนับสนุนการเชื่อมต่อเหล่านี้ระหว่างประชาชนและชุมชนองค์กรมนุษยนิยมและทฤษฎีวาทกรรมปีผ่านมา 25, theorists ราชการ รวมทั้งเชื่อมโยงกับ administzrationists สาธารณะรุนแรงของปลายปี 1960 และช่วง l97Os (Marini1971), ได้เข้าร่วมร่วมในสาขาอื่น ๆ ในการแนะนำว่า วิธีดั้งเดิมตามลำดับชั้นในสังคมองค์กรและ positivist แนวสังคมศาสตร์มีภาคเอกชนร่วมกัน ดังนั้น พวกเขาได้เข้าร่วมในวิจารณ์อำมาตยาธิปไตย และ positivism ชั้น นำ จะ เพื่อค้นหาแนวทางการจัดการองค์กร และการสำรวจใหม่ ๆ เพื่อซื้อความรู้ — interpretive ทฤษฎี (เช่น Harmon 1981), ทฤษฎีสำคัญ (Denhardt 1981), และ postmodernism (เกษตรกร 1995 สุนัขจิ้งจอกและมิลเลอร์ 1995 McSwite 1997 มิลเลอร์และฟ็อกซ์ 1997) โดยรวม วิธีเหล่านี้ได้พยายามที่จะแฟชั่นองค์กรสาธารณะน้อยครอบงำ โดยปัญหาของอำนาจและการควบคุม และเอาใจใส่มากขึ้นเพื่อความต้องการและความกังวลของพนักงานภายในองค์กรสาธารณะตลอดจนบุคคลภายนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกค้าและประชาชนแนวโน้มเหล่านี้มีศูนย์กลางสำคัญ และ interpretive วิเคราะห์สังคมและระบบราชการ แต่พวกเขามีการยิ่งขยายในพยายามใช้มุมมองความคิดหลังสมัยใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวาทกรรมทฤษฎี เข้าใจองค์กรสาธารณะล่าสุด ในขณะที่มี significant ความแตกต่างระหว่าง theorists หลังสมัยใหม่ต่าง ๆ พวกเขาดูเหมือนจะสรุปคล้ายกันเนื่องจากเราพึ่งคนอื่นในโลกหลังสมัยใหม่ กำกับดูแลต้องยึดความจริงใจ และเปิดวาทกรรมระหว่างทุกฝ่าย รวมทั้งประชาชนและผู้ดูแล และในขณะ theorists ราชการหลังสมัยใหม่จะแคลงใจของประชาชนวิธีดั้งเดิม ดูเหมือน จะ ตกลงพอสมควรที่สนับสนุนข้อตกลงสาธารณะจึงจำเป็นต้องเพิ่มประสิทธิภาพให้กับระบบราชการสาธารณะ และคืนความชอบธรรมด้านการบริหารราชการ ในคำอื่น ๆ มีความต้อง การ reconceptualize ใน field และ ทั้งทางปฏิบัติ และสนับสนุน เพื่อสร้างบริการสาธารณะใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สินค้าทุกรุ่นของชุมชนและประชาสังคม
เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้มีการเกิดใหม่ที่น่าสนใจในความคิดของชุมชนและความสุภาพในอเมริกา ผู้นำทางการเมืองของพรรคการเมืองทั้งสองที่สำคัญนักวิชาการค่ายที่แตกต่างกันนักเขียนขายดีที่สุดและการแสดงความเห็นที่เป็นที่นิยมไม่เพียง แต่ยอมรับว่าชุมชนในอเมริกาได้เสื่อมโทรม แต่ยอมรับว่าเราหมดต้องความรู้สึกใหม่ของชุมชน แม้จะมีการเพิ่มความหลากหลายในอเมริกาหรือบางทีอาจเป็นเพราะของมันชุมชนถูกมองว่าเป็นวิธีการที่นำเรื่องความสามัคคีและการสังเคราะห์ (Bellah et al, 1985, 1991. Etzioni 1988, 1995; การ์ดเนอร์ 1991; เส็ลษ 1992) ในการบริหารงานของรัฐแสวงหาสำหรับชุมชนได้รับการชั้น ected ในมุมมองว่าบทบาทของรัฐบาลโดยเฉพาะอย่างยิ่งรัฐบาลท้องถิ่นแน่นอนจะช่วยสร้างและการสนับสนุน "ชุมชน."
ในส่วนความพยายามนี้ขึ้นอยู่กับการสร้างชุดที่ดีต่อสุขภาพและการใช้งานของ " mediating สถาบัน "ที่พร้อมให้โฟกัสไปที่ความต้องการและความสนใจของประชาชนและให้ประสบการณ์ที่ดีกว่าจะเตรียมความพร้อมให้ประชาชนเหล่านั้นสำหรับการดำเนินการในระบบการเมืองที่มีขนาดใหญ่ ขณะที่พัท (I995) ระบุประเพณีประชาธิปไตยของอเมริกาขึ้นอยู่กับการดำรงอยู่ของประชาชนมีส่วนร่วมใช้งานอยู่ในคนทุกกลุ่มสมาคมและหน่วยงานภาครัฐ เรียกรวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ เหล่านี้เป็น "ประชาสังคม" ที่ผู้คนจะต้องทำงานออกผลประโยชน์ส่วนบุคคลของพวกเขาในบริบทของความกังวลของชุมชน เฉพาะที่นี่ที่ประชาชนสามารถมีส่วนร่วมอีกคนหนึ่งในประเภทของการสนทนาส่วนบุคคลและการพิจารณาที่เป็นสาระสำคัญของการสร้างชุมชนและการปกครองระบอบประชาธิปไตยเอง อีกครั้งเป็นกษัตริย์และ Stivers (1998) ชี้ให้รัฐบาลสามารถมีบทบาทที่สำคัญและที่สำคัญในการสร้างการอำนวยความสะดวกและสนับสนุนการเชื่อมต่อเหล่านี้ระหว่างประชาชนและชุมชนของพวกเขา
มนุษยนิยมองค์กรและทฤษฎีการอภิปราย
ที่ผ่านมา 25 ปีนักทฤษฎีการบริหารสาธารณะ รวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้องกับ administzrationists สาธารณะรากฐานของช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้น l97Os (Marini1971) ได้เข้าร่วมกับเพื่อนร่วมงานในสาขาวิชาอื่น ๆ ในการแสดงให้เห็นว่าวิธีการลำดับชั้นแบบดั้งเดิมในการจัดระเบียบทางสังคมและวิธีการเชิงวิทยาศาสตร์สังคมร่วมกันเสริม ดังนั้นพวกเขาได้เข้าร่วมในการวิจารณ์ของราชการและ positivism นำในทางกลับไปที่การค้นหาวิธีการทางเลือกในการบริหารจัดการและองค์กรและการสำรวจของวิธีการใหม่ที่จะได้มาซึ่งความรู้รวมทั้งทฤษฎีการแปล (เช่นฮาร์มอน 1981), ที่สำคัญ ทฤษฎี (Denhardt 1981) และลัทธิหลังสมัยใหม่ (ชาวนา 1995; ฟ็อกซ์และมิลเลอร์ 1995; McSwite 1997; มิลเลอร์และฟ็อกซ์ 1997) เรียกวิธีการเหล่านี้ได้พยายามที่จะแฟชั่นองค์กรภาครัฐครอบงำน้อยจากปัญหาของผู้มีอำนาจและการควบคุมและอื่น ๆ ใส่ใจกับความต้องการและความกังวลของพนักงานในองค์กรภาครัฐรวมทั้งผู้ที่อยู่นอกโดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกค้าและประชาชน
แนวโน้มเหล่านี้เคยเป็นศูนย์กลางของการสื่อความหมายและ การวิเคราะห์ที่สำคัญของระบบราชการและสังคม แต่พวกเขาได้รับการขยายให้ดียิ่งขึ้นในความพยายามล่าสุดที่จะใช้มุมมองของความคิดหลังสมัยใหม่ทฤษฎีวาทกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการทำความเข้าใจองค์กรภาครัฐ ในขณะที่มีความแตกต่าง Fi ลาดเทนัยสำคัญในหมู่นักทฤษฎีหลังสมัยใหม่ต่างๆที่พวกเขาดูเหมือนจะมาถึงข้อสรุปที่คล้ายกันเพราะเราขึ้นอยู่กับอีกคนหนึ่งในโลกหลังสมัยใหม่, การกำกับดูแลจะต้องขึ้นอยู่กับวาทกรรมจริงใจและเปิดกว้างในหมู่ทุกฝ่ายรวมทั้งประชาชนและผู้บริหาร และในขณะที่นักทฤษฎีหลังสมัยใหม่บริหารงานภาครัฐมีความสงสัยในวิธีการแบบดั้งเดิมการมีส่วนร่วมของประชาชนมีน่าจะเป็นข้อตกลงที่เพิ่มมากสนทนาสาธารณะจะต้องประคองราชการประชาชนและเรียกคืนความรู้สึกของการถูกต้องตามกฎหมายในการด้านการบริหารจัดการภาครัฐ ในคำอื่น ๆ ที่มีความจำเป็นต้อง reconceptualize ไฟไหม้ไฟและทั้งในทางปฏิบัติและความรู้เพื่อที่จะสร้างบริการประชาชนใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปแบบของชุมชนและประชาสังคม
เมื่อเร็วๆ นี้ มีการเกิดใหม่ของความสนใจในความคิดของชุมชนและความสุภาพในอเมริกา ผู้นำทางการเมืองของทั้งสองพรรคการเมืองใหญ่ นักวิชาการ นักเขียนที่ขายดีที่สุดของค่ายอื่น และแสดงความเห็นที่เป็นที่นิยมไม่เพียง แต่ยอมรับว่า ชุมชนในสหรัฐอเมริกาได้เสื่อมโทรมลง แต่ยอมรับว่า เราต้องการรู้สึกใหม่ของชุมชนแม้จะมีการเพิ่มความหลากหลายใน อเมริกา หรือบางทีอาจเป็นเพราะมันเป็นชุมชนเห็นเป็นวิธีการที่นำความสามัคคีและการสังเคราะห์ ( เบลลา et al . 1985 , 1991 ; ล่วงมาแล้ว 2531 , 2538 ; การ์ดเนอร์ 1991 ; เซลซ์นิค 1992 ) สาขาการบริหารรัฐกิจ การแสวงหาชุมชนได้อีกflประวัติศาสตร์ในมุมมองว่า บทบาทของรัฐบาล โดยเฉพาะรัฐบาลท้องถิ่น ย่อมช่วยสร้างและสนับสนุน " ชุมชน"
ในส่วนของความพยายามนี้ขึ้นอยู่กับการสร้างชุดสุขภาพและการใช้งานของ " สถาบัน " การไกล่เกลี่ยที่พร้อมกันให้โฟกัสไปที่ความต้องการและผลประโยชน์ของประชาชน และให้ประสบการณ์ที่จะดีขึ้นเตรียมประชาชนเหล่านั้นสำหรับการกระทำในขนาดใหญ่ระบบการเมือง . เป็นพัท ( i995 ) ระบุ ประเพณีประชาธิปไตยของอเมริกาขึ้นอยู่กับการมีส่วนร่วมประชาชนการใช้งานในบุตรชายของกลุ่ม สมาคม และหน่วยงานของรัฐ รวม , กลุ่มเล็ก ๆ เหล่านี้เป็น " สังคม " พลเรือน ซึ่งประชาชนต้องทำงานผลประโยชน์ส่วนบุคคลของพวกเขาในบริบทของความกังวลของชุมชน แต่นี่ประชาชนมีส่วนร่วมกันในชนิดของการสนทนาส่วนบุคคล และพิจารณาว่าเป็นแก่นแท้ของการสร้างชุมชน และประชาธิปไตยนั่นเอง อีกครั้งเป็นกษัตริย์และสไตเวิร์ส ( 1998 ) ชี้รัฐบาลสามารถมีบทบาทสำคัญในการสร้างและส่งเสริม และสนับสนุนเหล่านี้ , การเชื่อมต่อระหว่างประชาชนและชุมชนของพวกเขา องค์กร และวาทกรรมทฤษฎีมนุษยนิยม

ผ่านมา 25 ปี นักทฤษฎีรัฐประศาสนศาสตร์รวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้องกับประชาชน administzrationists รุนแรงของปลายทศวรรษ 1960 และต้น l97os ( marini1971 ) ได้เข้าร่วมงานในสาขาอื่น ๆที่แนะนำในแนวทางแบบลำดับชั้นองค์กรทางสังคม และแนวทาง positivist วิทยาศาสตร์สังคมร่วมกันเสริม . จากนั้น พวกเขาได้เข้าร่วมในการวิจารณ์ของระบบราชการและปฏิฐานนิยมชั้นนํา ,ในการเปิด , การค้นหาแนวทางในการบริหารจัดการองค์กร และค้นหาแนวทางใหม่ การแสวงหาความรู้ ได้แก่ ทฤษฎีแปล ( ตัวอย่างเช่น ฮาร์มอน 1981 ) , ทฤษฎีวิพากษ์ ( denhardt 1981 ) และหลัง ( ชาวนา 1995 ; สุนัขจิ้งจอกและมิลเลอร์ 1995 ; mcswite 1997 ; มิลเลอร์และสุนัขจิ้งจอก 2540 ) โดยรวมแล้ววิธีเหล่านี้ได้พยายามที่จะแฟชั่นองค์กรภาครัฐน้อยกว่าครอบงำโดยปัญหาของอำนาจและการควบคุม และใส่ใจกับความต้องการและความกังวลของพนักงานภายในองค์กรของรัฐ ตลอดจนภายนอก ประชาชนโดยเฉพาะลูกค้าและ .
แนวโน้มเหล่านี้ได้ถูกกลางเพื่อแปลและการวิเคราะห์ของระบบราชการและสังคมแต่พวกเขาได้รับแม้แต่ขยายเพิ่มเติมในความพยายามล่าสุดที่จะใช้มุมมองของหลังสมัยใหม่คิด ทฤษฎี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการความเข้าใจในองค์กรของรัฐ ในขณะที่มี signi จึงไม่สามารถความแตกต่างระหว่างทฤษฎีหลังสมัยใหม่ต่างๆ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมาถึงข้อสรุปที่คล้ายกัน เพราะเราต้องพึ่งพากันและกัน ในโลกหลังสมัยใหม่ ,ธรรมาภิบาลต้องอยู่บนพื้นฐานของความจริงใจ และเปิดวาทกรรมของทุกฝ่าย รวมทั้งประชาชน และผู้บริหาร และในขณะที่โพสต์โมเดิร์นทฤษฎีรัฐประศาสนศาสตร์จะสงสัยในวิธีการแบบดั้งเดิม เพื่อการมีส่วนร่วมของประชาชนดูเหมือนจะมีมากว่าข้อตกลงเพิ่มบทสนทนาสาธารณะจะต้องประคองระบบราชการสาธารณะและฟื้นฟูความรู้สึกของความถูกต้องเพื่อสาขาการบริหารรัฐกิจ ในคำอื่น ๆที่จำเป็นต้องมี reconceptualize จึงละมั่ง และทั้งในทางปฏิบัติและทางปัญญา เพื่อสร้างการบริการสาธารณะใหม่
.