"Perhaps at this very moment," went

"Perhaps at this very moment," went on Lady Caroline, "the dear boy
is proposing to her."

Lord Marshmoreton grunted, and continued to peer with a questioning
eye in the awesome brew which he had prepared for the thrips.

"One thing is very satisfactory," said Lady Caroline. "I mean that
Maud seems entirely to have got over that ridiculous infatuation of
hers for that man she met in Wales last summer. She could not be so
cheerful if she were still brooding on that. I hope you will admit
now, John, that I was right in keeping her practically a prisoner
here and never allowing her a chance of meeting the man again
either by accident or design. They say absence makes the heart grow
fonder. Stuff! A girl of Maud's age falls in and out of love half a
dozen times a year. I feel sure she has almost forgotten the man by
now."

"Eh?" said Lord Marshmoreton. His mind had been far away, dealing
with green flies.

"I was speaking about that man Maud met when she was staying with
Brenda in Wales."

"Oh, yes!"

"Oh, yes!" echoed Lady Caroline annoyed. "Is that the only comment
you can find to make? Your only daughter becomes infatuated with a
perfect stranger--a man we have never seen--of whom we know nothing,
not even his name--nothing except that he is an American and hasn't
a penny--Maud admitted that. And all you say is 'Oh, yes'!"

"But it's all over now, isn't it? I understood the dashed affair
was all over."

"We hope so. But I should feel safer if Maud were engaged to
Reggie. I do think you might take the trouble to speak to Maud."

"Speak to her? I do speak to her." Lord Marshmoreton's brain moved
slowly when he was pre-occupied with his roses. "We're on
excellent terms."

Lady Caroline frowned impatiently. Hers was an alert, vigorous
mind, bright and strong like a steel trap, and her brother's
vagueness and growing habit of inattention irritated her.

"I mean to speak to her about becoming engaged to Reggie. You are
her father. Surely you can at least try to persuade her."

"Can't coerce a girl."

"I never suggested that you should coerce her, as you put it. I
merely meant that you could point out to her, as a father, where
her duty and happiness lie."

"Drink this!" cried his lordship with sudden fury, spraying his can
over the nearest bush, and addressing his remark to the invisible
thrips. He had forgotten Lady Caroline completely. "Don't stint
yourselves! There's lots more!"

A girl came down the steps of the castle and made her way towards
them. She was a good-looking girl, with an air of quiet efficiency
about her. Her eyes were grey and whimsical. Her head was
uncovered, and the breeze stirred her dark hair. She made a
graceful picture in the morning sunshine, and Reggie Byng, sighting
her from the terrace, wobbled in his tracks, turned pink, and lost
the thread of his remarks.

The sudden appearance of Alice Faraday always affected him like
that.

"I have copied out the notes you made last night, Lord
Marshmoreton. I typed two copies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"บางทีขณะนี้ ไปเลดี้แคโรไลน์ "รักเด็กกำลังเสนอให้แก่เธอ"พระเจ้า Marshmoreton grunted และต่อให้เพื่อน ด้วยความสงสัยตาใน brew น่ากลัวซึ่งพระองค์ได้ทรงเตรียมการเพลี้ยไฟ"สิ่งหนึ่งที่เป็นน่าพอใจ กล่าวว่า เลดี้แคโรไลน์ "ผมหมายถึง ที่มาอุดทั้งหมดน่าจะ มีมากกว่า infatuation ที่ไร้สาระของเธอสำหรับคนที่เธอพบในเวลส์ร้อนล่าสุด เธอไม่ได้ชื่นบานถ้าเธอยังคงถูก brooding บนที่ ฉันหวังว่า คุณจะยอมรับตอนนี้ จอห์น ที่ได้ถูกต้องในการรักษาเธอจริงเชลยที่นี่ และไม่เคยทำให้เธอมีโอกาสประชุมคนอีกทั้งการออกแบบ พวกเขากล่าวว่า ขาดทำให้หัวใจที่เติบโตfonder สิ่ง สาวอายุของมาอุดอยู่ออกรักครึ่งตัวเวลาหกปี รู้สึกแน่ใจว่า เธอเกือบลืมคนโดยตอนนี้""เอ๊ะ" กล่าวว่า พระเจ้า Marshmoreton จิตใจของเขาได้ห่างไกล การจัดการมีแมลงสีเขียว"ฉันได้พูดเกี่ยวกับคนที่มาอุดตามเมื่อเธอได้อยู่กับเบรนดาในเวลส์""โอ้ ใช่! ""โอ้ ใช่! " ได้พูดย้ำเลดี้แคโรไลน์รำคาญ "ว่าคิดเท่านั้นคุณสามารถหาให้ ลูกสาวของคุณเท่านั้นกลายเป็นพันตัวคนแปลกหน้าสมบูรณ์แบบ - คนเราไม่เคยเห็น - คนเรารู้อะไรแม้แต่ชื่อของเขา - ไม่อะไรยกเว้นว่าเขาจะเป็นคนอเมริกัน และไม่เงิน - มาอุดยอมรับที่ และทั้งหมดที่คุณบอกว่า เป็น 'Oh ใช่' ! ""แต่มันก็จบตอนนี้ ไม่ได้ ใช่เรื่องประได้ตลอด""เราหวังให้ แต่จะรู้สึกปลอดภัยถ้ามีหมั้นมาอุดเรกจี ผมคิดว่า คุณอาจมีปัญหาพูดมาอุดด้วย""พูดคุยกับเธอหรือไม่ ฉันพูดกับเธอ" สมองพระเจ้า Marshmoreton ที่ย้ายช้าเมื่อเขาได้ครอบครองก่อน ด้วยกุหลาบของเขา "เรากำลังแห่งเงื่อนไขนั้น"หญิงแคโรไลน์ frowned impatiently เธอถูกแจ้งเตือน คึกคักจิตใจ สดใส และแข็งแรงเช่นกับดักเหล็ก และพี่ชายของเธอvagueness และนิสัยการเจริญเติบโตของ inattention ระคายเคืองเธอ"ผมหมายถึง การพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับหมั้นเป็นเรกจี คุณอยู่พ่อของเธอ ย่อม น้อยก็โน้มน้าวใจเธอ""ไม่บังคับผู้หญิง""ผมไม่เคยแนะนำว่า คุณควรบีบบังคับเธอ ตามที่คุณใส่ ฉันแต่หมายถึง ว่า คุณสามารถชี้ให้เห็น เธอเป็นพ่อ ที่ของภาษีและความสุขนอน""ดื่มนี้" ร้อง lordship ของเขา ด้วยความโกรธทันที ฉีดพ่นสามารถของเขาบุชที่ใกล้ที่สุด และจัดการกับคำพูดของเขาจะยังมองไม่เห็นเพลี้ยไฟ เขาได้ลืมเลดี้แคโรไลน์สมบูรณ์ "อย่า stintตัวคุณเอง มีเพิ่มเติม"สาวมาบันไดของปราสาท และทำทางของเธอต่อพวกเขา เธอเป็นผู้หญิงหน้าตา กับบรรยากาศเงียบสงบมีประสิทธิภาพนาง ตาของเธอมีสีเทา และเพ้อฝัน ศีรษะของเธอได้เปิด และสายลมกวนผมดำของเธอ เธอกลายเป็นรูปภาพที่สง่างามในตอนเช้า และเรกจี Byng, sightingเธอจาก terrace, wobbled ในเพลงของเขา เปิดชมพู และสูญหายหัวข้อของคำพูดผลปรากฏอย่างฉับพลันของฟาราเดย์อลิซเสมอเขาเช่นที่"ฉันได้คัดลอกออกบันทึกย่อที่คุณทำเมื่อคืน พระMarshmoreton พิมพ์สำเนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"บางทีในขณะนี้" ไปในเลดี้แคโรไลน์
"เด็กผู้ชายที่รักจะเสนอให้เธอ." พระเจ้า Marshmoreton grunted และต่อเนื่องเพื่อรองรับกับการซักถามตาเบียร์ที่น่ากลัวที่เขาได้เตรียมไว้สำหรับเพลี้ยไฟ. "สิ่งหนึ่งที่ เป็นที่น่าพอใจมาก "เลดี้แคโรไลน์กล่าวว่า "ผมหมายความว่าม็อดดูเหมือนว่าทั้งหมดจะมีได้มากกว่าที่หลงใหลไร้สาระของเธอสำหรับคนที่เธอได้พบกับเวลส์ในช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา. เธอไม่สามารถจะให้ร่าเริงถ้าเธอยังคงหมกมุ่นอยู่กับว่า. ฉันหวังว่าคุณจะยอมรับว่าตอนนี้จอห์นที่ผมเป็นคนที่เหมาะสมในการรักษาของเธอจริงนักโทษที่นี่และไม่เคยช่วยให้เธอมีโอกาสของการประชุมคนอีกครั้งทั้งจากอุบัติเหตุหรือการออกแบบ. พวกเขากล่าวว่าการขาดทำให้หัวใจเติบโตfonder. Stuff! สาวอายุของม็อดตกอยู่ในและนอกครึ่งความรักโหลครั้งต่อปี. ฉันรู้สึกว่าเธอได้เกือบลืมคนโดยขณะนี้. "" เอ๊ะ? " กล่าวว่าพระเจ้า Marshmoreton ความคิดของเขาได้รับที่อยู่ห่างไกลที่เกี่ยวข้องกับสีเขียวแมลงวัน. "ผมพูดเกี่ยวกับคนที่ม็อดพบเมื่อเธอได้อยู่กับเบรนด้าในเวลส์." "โอ้ใช่!" "โอ้ใช่!" สะท้อนเลดี้แคโรไลน์รำคาญ "นั่นคือความคิดเห็นเท่านั้นคุณสามารถหาที่จะทำให้ลูกสาวคนเดียวของคุณจะหลงหรือไม่คนแปลกหน้าที่สมบูรณ์แบบ- คนที่เราไม่เคยเห็น - คนที่เรารู้ว่าไม่มีอะไรไม่ได้แม้แต่ชื่อของเขา- ไม่มีอะไรยกเว้นว่าเขาเป็นชาวอเมริกัน และไม่ได้เงิน-.! ม็อดยอมรับว่าและทั้งหมดที่คุณพูดคือ 'โอ้ใช่ "" แต่มันเป็นไปทั่วในขณะนี้ไม่ได้ผมเข้าใจเรื่องประ. ได้ทั่วทุกมุม "" เราหวังว่าดังนั้น . แต่ฉันควรจะรู้สึกปลอดภัยมากขึ้นหากม็อดได้มีส่วนร่วมในการเรกกี. ฉันไม่คิดว่าคุณอาจใช้ปัญหาที่จะพูดกับม็อดได้. "" พูดกับเธอหรือไม่ฉันพูดกับเธอ ". สมองพระเจ้า Marshmoreton ย้ายช้าเมื่อเขาได้รับก่อนการครอบครองด้วยดอกกุหลาบของเขา "เราอยู่ในเงื่อนไขที่ดีเยี่ยม." เลดี้แคโรไลน์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เธอคือการแจ้งเตือนแข็งแรงจิตใจสดใสและแข็งแกร่งเช่นกับดักเหล็กและพี่ชายของเธอความคลุมเครือและนิสัยที่เพิ่มขึ้นของการไม่ตั้งใจหงุดหงิดของเธอ. "ผมหมายถึงการพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับการเป็นธุระเรกกี. คุณเป็นพ่อของเธอ. แน่นอนคุณสามารถที่ น้อยพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมให้เธอ. "" ไม่สามารถบังคับให้หญิงสาวคนหนึ่ง. "" ผมไม่เคยบอกว่าคุณควรจะบังคับเธอในขณะที่คุณใส่มัน. ฉันเพียงหมายความว่าคุณสามารถชี้ให้เธอเป็นพ่อที่หน้าที่ของเธอและโกหกความสุข. "" ดื่มนี้! " การปกครองของเขาด้วยความโกรธร้องไห้ทันทีที่ฉีดพ่นสามารถของเขามากกว่าพุ่มไม้ใกล้ที่สุดและที่อยู่คำพูดของเขาที่จะมองไม่เห็นเพลี้ยไฟ เขาลืมเลดี้แคโรไลน์สมบูรณ์ "ไม่ได้ จำกัดตัวเอง! มีจำนวนมากขึ้น!" หญิงสาวลงมาตามขั้นตอนของปราสาทและทำให้ทางของเธอที่มีต่อพวกเขา เธอเป็นหญิงสาวที่ดูดีมีบรรยากาศของความเงียบสงบที่มีประสิทธิภาพเกี่ยวกับเธอ ดวงตาของเธอเป็นสีเทาและแปลก หัวของเธอถูกค้นพบและสายลมกวนผมสีเข้มของเธอ เธอทำภาพที่สง่างามในแสงแดดตอนเช้าและเรกกีบิงเห็นเธอจากระเบียงส่ายในเพลงของเขาหันสีชมพูและการสูญเสียด้ายคำพูดของเขา. ลักษณะฉับพลันของฟาราเดย์อลิซเสมอได้รับผลกระทบเขาเหมือนว่า. "ฉัน ได้คัดลอกจากบันทึกที่คุณทำเมื่อคืนลอร์ดMarshmoreton. ฉันพิมพ์สองฉบับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" บางทีในช่วงเวลานี้ " ไปท่านหญิงแคโรไลน์ "
หนุ่มน้อยจะขอเธอแต่งงานด้วย "

พระ marshmoreton ถอนหายใจ และยังคงมองด้วยสงสัย
ดวงตาในการชงที่น่ากลัวซึ่งเขาได้เตรียมไว้สำหรับทริป

" สิ่งหนึ่งที่น่าพอใจมาก " กล่าวว่า เลดี้ แคโรไลน์ " ฉันหมายถึงว่าม็อดดูทั้งหมดได้

เรื่องไร้สาระของความหลงเธอเป็นผู้ชายที่เธอเจอในเวลส์เมื่อฤดูร้อนปีที่แล้ว เธอไม่อาจเพื่อ
ร่าเริงถ้าเธอยังคงครุ่นคิดอยู่ ฉันหวังว่าคุณจะยอมรับ
ตอนนี้ จอห์น ที่ผมอยู่ในการรักษาของเธอแทบจะเป็นนักโทษ
ที่นี่ และไม่เคยอนุญาตให้หล่อนมีโอกาสได้พบกับชายหนุ่มอีกครั้ง
โดยอุบัติเหตุหรือการออกแบบ พวกเขาบอกว่าขาดทำให้หัวใจเติบโต fonder
. สิ่ง สาวม็อดอายุตกและความรักครึ่ง
12 ครั้งต่อปี ผมรู้สึกว่าเธอจะลืมผู้ชาย
ตอนนี้ "

" เอ๋ ? " พระองค์ตรัส marshmoreton . จิตใจของเขาได้รับการไกล จัดการกับแมลงวันเขียว


" ฉันพูดเรื่องผู้ชายที่ม็อดพบกันเมื่อเธอพักอยู่กับ
เบรนด้าในเวลส์ "

" โอ้ ใช่ !

" โอ้ ใช่ ! สะท้อนหญิงแคโรไลน์ รำคาญ " นั่นเป็นเพียงความคิดเห็น
ท่านสามารถค้นหาและทำ ลูกสาวคนเดียวของคุณจะกลายเป็นหลงกับ
คนแปลกหน้าอื่น -- ผู้ชายที่เราเคยเห็น . . . ของผู้ที่เราไม่รู้แม้แต่ชื่อของเขา --
ไม่มีอะไรยกเว้นว่าเขาเป็นอเมริกัน และไม่ได้
เงิน -- ม็อดยอมรับว่า . และที่คุณพูดมาทั้งหมดคือ ' ใช่ ' "

" แต่ตอนนี้มันจบลงแล้วใช่ไหม ผมเข้าใจถูกเรื่อง
เลย "

" เราหวังว่าดังนั้น แต่ฉันควรรู้สึกปลอดภัยถ้าม็อดหมั้นกับ
เร็จจี้ฉันคิดว่าคุณอาจจะเอาปัญหานี้ไปคุยกับม็อด "

" พูดกับเธอ ? ฉันพูดกับเธอ . . . " องค์ marshmoreton สมองย้าย
ช้าๆเมื่อเขาก่อนครอบครองด้วยดอกกุหลาบของเขา . " เราอยู่ในข้อตกลงที่ยอดเยี่ยม
"

หญิงแคโรไลน์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด . เธอเตือนจิตแข็งแรง สดใส และแข็งแรงเหมือนเหล็กดักและ
พี่ชายของเธอและความไม่ปลูกนิสัยหงุดหงิดเธอไม่ตั้งใจ

" ฉันหมายถึงพูดกับเธอเกี่ยวกับการเป็นหมั้นกับ เรจจี้ คุณ
พ่อของเธอ แน่นอนคุณสามารถอย่างน้อยพยายามที่จะชักชวนเธอ "

" ไม่สามารถบีบบังคับผู้หญิง "

" ผมไม่เคยแนะนำว่าคุณควรจะบังคับเธอ เหมือนที่คุณใส่มัน ฉันหมายความว่าคุณสามารถชี้

ออกมาจากเธอ เป็นพ่อที่
หน้าที่ของเธอ โกหก ความสุข "

" ดื่ม " ใต้เท้าร้องอย่างเกรี้ยวกราด พ่นของเขาสามารถ
กว่าพุ่มไม้ที่ใกล้ที่สุดและที่อยู่หมายเหตุของเขากับเพลี้ยไฟมองไม่เห็น

เขาได้ลืมท่านหญิงแคโรไลน์อย่างสิ้นเชิง " ไม่จำกัด
เอง ! มีอีกเยอะ !

ผู้หญิงมาลงตามขั้นตอนของปราสาท และทำให้ทางของเธอต่อ
. เธอเป็นผู้หญิงที่ดูดี กับอากาศของ
ประสิทธิภาพเงียบเกี่ยวกับเธอ ตาของเธอ เป็นสีเทา และขำขัน หัวของเธอ
เปิดเผย และสายลมคนผมสีเข้มของเธอ เธอทํา
สง่างามภาพในแสงแดดตอนเช้า และก็บิง , เล็ง
เธอจากระเบียง , wobbled ในเพลงของเขา กลายเป็นสีชมพู และเสียด้ายของคำพูดของเขา


ลักษณะฉับพลันของอลิซ ฟาราเดย์มักจะได้รับผลกระทบเขาชอบ
.

" ผมได้คัดลอกจากบันทึกที่คุณทำเมื่อคืน พระเจ้า
marshmoreton . ผมพิมพ์สองเล่ม